10 Kasım Kutlamaları(?)

Yok yok,elbette başlıkta hata var.Az çok okuyorsanız şu sayfaları böyle zeka noksanı bir başlık atmayacağımıda bilirsiniz.Cümle bir bayan haber spikerine ait,kendisi 10 kasım'ı sanıyorum ki kutlamalarla geçiriyor.Yoksa ülkenin iki haber kanalından birinde bu cümleyi kuramaz değil mi?

Bundan yaklaşık 5-6 ay önce bir mail aldım.Maili gönderen bir blog sahibesi,pek tanımadığımız ama duyarlı biri bana şu soruyu yönetti o vakit.. "Neden blogunda Atatürk'e dair tek bir nokta bile yok? İnsan gelişigüzel bile kullanır ister istemez,kızarak veya överek kullanır,neden Atatürk'ü konu etmekten,bahsetmekten kaçıyorsun..?" Dikkatli insanlara hayranım,hanımefendi haklı,ona o zaman açıklamamı yaptım ama galiba günün anlam ve ehemmiyetinden ötürü paylaşmak iyi olacak.

Öncelikle şu konuda anlaşmalıyız ki,bir insana koşulsuz,sonsuz hayranlık duymak,tapınma seviyesine gelmek,kişiyi ulaşılmaz kılarak onu insan bünyesinden dışarı çıkartmak kadar nefret ettiğim birşey yok.Toplumdaki Atatürk Tanrısı'ndan sebep ne kimseyle bu konuda sohbet ederim ne de tartışırım.

Atatürk düşmanı değilim,yani en azından "Mavi gözlerinden ok gibi bakışlarıyla deldin geçtin hepimizi Ulu Atam,sen rahat uyu biz arkadan akbabalar olarak,senin sırtından malı götürüyoruz yıllardır" mantığındakiler gibi düşmanı değilim. Ben aklımı kullanan sıradan bir Türk vatandaşıyım.Haa buna karşılık araştırma yapmayı seven,kimin ne hata yaptığını,kimin ne gibi fedakarlıklara göğüs gerdiğini görebilen bir Türk vatadandaşıyım.Bakınız Türk'üm,şimdilerde pek moda değil ama Türk'üm yine de ...

En sevdiğim fotoğrafı..

Benim Atatürk sevgim,göğüs çatalına Atatürk imzasını dövme yaptırıp,göstermeyi sağlayacak kadar büyük değil mesela..

Ya da toplumsal ayrışmayı yaratıp önüne Atatürk barikatını koymayı dinsiz=Atatürk eşitliğini kabul etmiyor benim sevgim..

Ya da 5-6 tane okun arkasına en afilli Atatürk fotoğraflarıyla oy sefilliği yapmayı da kabul etmiyor sevgim.

Benim sevgim,Atatürk'ü seveceğim diye Abdülhamit'i harcamayı da kabul etmiyor.

"Türk bile değilmiş haa,yunan aslında galiba gibi" türünde cümleleri de kabul etmiyor benim sevgim.

"Anıtkabir'i böyle bayramlardan ziyade hergün sırayla milyonlar olarak ziyaret edersek acaba ülkeyi daha yaşanılabilir bir hale getirebilir miyiz,bir işe yarar mı" düşüncesine sahip olmamı sağlayan mantığı da kabul etmiyor benim sevgim..

Lise'de uluorta "Atatürk,öyle kötü bir adammış ki toprak bile kabul etmemiş,geri atmış " cümlesini gururla söyleyen kızın,şimdilerde facebook'da Atamıza sahip çıkalım grubu kurmasınıda kabul etmiyor..

Ne içtiği rakı kanıma dokunur,ne ellerini öptüğü imam.. Sıkıntım şu ki,bir mal gibi,bir reklam çalışması gibi üç kuruşluk fahişlerin ağzında da Atatürk var,günlüklerini okuduğum Atatürk'ün büyüküğünü içli içli yazan 3 kuşak önceki ninemin dilinde de..

Atatürk yazmıyorum,okuyorum,dinliyorum,eleştiriyorum,hatalarını,doğrularını biliyorum.Ama yazmaya başlarsam naaşı üzerine tünemiş birkaç akbabayı rahatsız ederim diye korkuyorum.Kimsenin keyfi bozulmasın,acılı türkülerle olmadı sarı zeybekle 10 Kasım kutlamalarıyla(?) devam etsinler istiyorum.

Blogun bayraklarını yarıya indirmiyorum üzgünüm ama bıraktıklarına zerre sahip çıkmamışken,bu kadar sahiplenmenizi(mizi) gerçekten komik buluyorum..

Mekanı Cennet Olsun..

"Büyük ölülere matem gerekmez,fikirlerine bağlılık gerekir"