ama benim ki farklıydı.. kendimi bildim bileli sinirliydim,ufakken hatırladığım tek şey isteklerim olmayınca ısırdığım oyuncaklardı,yamulturdum öyle ısırırdım yani..sinirliydim ama saldırgan değildim..sosyal hayatta keyifli ve kimseye zarar vermez bir tavrım vardı.. belki de bu sebeple uzun süre idare edebildim..beni asabi yapan gerçeklerin farkındaydım,onları hayatımdan çıkartmam mümkün değildi,bu sebeple böyle yaşamaya hatta kendimi eğitmeye çalıştım.. denedim,bir dönem başardım ama şimdi yine eski halime döndüm..
şu yazıyı sadece ve sadece şu an ki sinirimden kurtulmak üzere yazıyorum,çünkü yazmazsam ağlayacağım,ağlarsam kendime acıyacağım,kendime acırsam olayın içinden çıkamayacağım.. eğer hayatınızdaki insanları incitmeden yaşamak için kendinizden fedakarlık yaparak yaşayan bir gerizekalıysanız benim gibi ne demek istediğimi anlayacaksınız.. herşey yolunda gitsin,herkesin gönlüne göre olsun,hata yapmayayım,eksik olmasın,pürüz olmasın derken kafayı yedim..
sinir dediğimiz şey o beyinsiz tiky kızların hava attığı kadar sıradan bir şey değil,beyninizi ele geçiriyor,zorluyor,yoruyor,gittiğinde bomboş bir beyinle ve bu arada kırdığınız kimselerle ve en önemlisi kendinizle başbaşa kalıyorsunuz..
az önce zat_ı muhterem'i yaklaşık 586 kere aradım üstüne üstlük 15 tane mesaj attım,o anda öyle sinirliydim ki tekrar dirileceğini bilsem boğardım,son mesajı attım,huzura erdim.. şimdi sinirin bende kalan tortularıyla savaşıyor,çok sıkılıyor,kendi başıma idare etmeye çalışıyor ve neden böyle olduğumu eski halime döndüğümü çözmeye çalışıyorum..
bir rahatsızlık mı var yoksa ben kendi kendimimi bu hale getirdim bilemiyorum,dışardan bakıldığında pek renkli,umursamaz ve komik kişiliğim benimle başbaşa kaldığında tüm adiliklerini yapıyor bana..
kendisiyle başa çıkabilen biri var mı aranızda? kör noktalarını bilen onlara uğramadan yaşayan,bunu çözmüş biri.. ben gidip gelip kör noktalarıma,açık yaralarıma bulaşıyorum!!
