ev kızı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ev kızı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

-Evinin Kadını,Çocuklarının Anası,Patronun Kölesi-

5 Ekim 2009
Hayatımın hiçbir döneminde böylesine iş kaygısı taşımadım.İnsanın kendi hayatını kurması hem keyifli ayrıca sorumluluk isteyen bir süreçmiş.İşsizim,biraz da kendi tembelliğimden sebep işsizim.Gururla söylüyor gibi dursam da çok fena dokunuyor şu sıralar..Nasıl bir arayışa girdim anlatmam ,arayışla birlikte karşılığınıda gördüm ama yine de tatmin olamadım.Ulusal bir gazetede başlamak üzereydim ki,çalışma şartlarının gerçekten bir kadın için çok ağır olduğunu gördüm.Hali hazırda ders çalışıyorum birkaç aylık sürede gireceğim sınavlar ve mülakatlar var,umutluyum ama kaygılıyım.

Üstüne üstlük zat_ı muhterem yeni bir iş teklifiyle dağıldı,bugün yarın iş değiştirmek üzere..Bilişim sektörüne geçiyor,maaşı şaşırtıcı ama iki katı artıyor ama bu bile beni tatmin etmiyor.Şimdiye kadar sürekli Avrupa yakasında oturma planları,ev arayışları boşa çıktı,Bostancı'ya taşınıyoruz bir aksilik çıkmaz ise.. Bu da kafamı karıştırıyor,küçük bir araştırma yaptım ki sanıyorum çalışsam dahi aldığım maaş sadece ev kirasına gidecek ..

Ekonomik kaygısı olmayan,ne bileyim liseyi bitirip,adam askerdeyken falan evlenen,işsiz güçsüz hamile kalan insanlara öyle imreniyorum ki..Nasıl bir rahatlık,nasıl bir vurdumduymazlık ve maddi sıkıntılara rağmen nasıl bir mutluluktur yaşadıkları? Standartlarımız az çok ortalamanın üstünde olmasına rağmen,bazı geceler kaygıdan uyuyamıyorum..

Annesi ev hanımı olan bir kız olmama rağmen,nedendir bilmem.."Kadın çalışır,ayaklarının üstünde durur,kadının çalışması gereklidir mantığıyla" büyüdüm.Ev kadını,emektar ama kafası çalışmayan insandır, diye bir düşünce sistemi vardı,elbette böyle değildi ama niyeyse bu ima ediliyordu sürekli..Üniversiteden bahsediyorum,hiçkimse "ayy ben bütüngün oturup portakallı ördek yapıp,kocamın atletini ütüleceğim,ayrıca acıkınca göğsümü ısıran bebeğime kendimi adayacağım" demiyordu.Hepimiz feci halde uçuyorduk,hem kariyer yapıp hem de evleniyor,o hayallerimizde ki güçlü kadın olup mutlu mesut yaşıyorduk.

Henüz bu mutlu sahneye sahip olan birini tanımadım.Evli ve çalışan tüm arkadaşlarım,hergün ağlamaklı konuşuyorlar.Sürekli işlerinden şikayet edip,evliliğin her türlü yüküyle eziliyorlar.Bebek sahibi olanlar işe giderken bıraktıkları bebekleri yüzünden salyasümük yaşıyorlar.Mutsuzluk,huzursuzluk ama eve giren bir miktar para ve özgüven sahibi çalışan kadın.

"Eşim çalışmamı istemiyor,beni manyaklar gibi kıskanıyor hihihi"diyen kadının ağzına iki tane çarpacak kadar erkek baskısından nefret ederim.Bana "çalışma bak seni taciz ederler orada" diyecek adama,"herhalde iş yerindeki kızları üçer beşer götürüyorsun" derim.Fakat bir gerçekte var ki işhayatı yorucu,ev hayatı yorucu,çocuk bakmak yorucu ve bununla birlikte hayatı ıskalama kaygısı..

Hayatı ıskalamak istemiyorum,huzurlu olmak istiyorum ama aynı zamanda evde oturmak istemiyorum,zat_ı muhterem'e "atsana bir yüzlük hacı" demek istemiyorum.Etraftan" ayy bilmemkimin salak kızı bile iş buldu,sen niye evdesin yahu" laflarını duymak istemiyorum.Aramızda şimdiye kadar her konuda kavga yaşanmasına rağmen para konusunda tek pürüz çıkmamıştır.Buna karşılık, geçenlerde bir komşumuzdan duyduğum "karımı kaz gibi 35 yıl besledim" lafını 35 yıl sonra zat_ı muhterem'den duymak istemiyorum.

Yakın zamanda konuştuğum bir erkek blogger arkadaşım bana "Kadının çalışmaması geminin dümenine tek başına hakim olma duygusu gibidir erkek için " demişti.. Bu lafı nedense unutamıyorum.Dümende tüm sorumluluğunu hatta kendi hayatımı,çok sevdiğim adama yükleyip yola devam etmek canımı sıkıyor.Arada kalmış değilim,kararımı verdim ama doğru bir karar mı verdim onu merak ediyorum.İnsanlar bu kararlarını neye göre aldılar,memnunlar mı onu merak ediyorum.

Daha önce çalışıp ayrılan,hiç çalışmamış olan,hali hazırda çalışan kadınlar..?

Eşinin çalışmasını isteyen,istemeyen, "kadın evde oturmalı yoksa kafasını kırarım " veya "hayat çok zor bana destek olmaya mecbur" diyen erkekler..?

Siz ne düşünüyorsunuz..?

Ben Yaptım,Oldu :D

27 Ağustos 2008



taaa
taaaaa taaammm..
fotoğrafta gördüğünüz ve telefonun azizliğine uğradığı için ne ki bu ki pek çıkartamadım ama dediğiniz şey..
benim eserim :P

ben yaptım,ben,ben,ben :P
zat_ı muhterem bencil olduğumu söyler durur haklı galiba neyse..
konumuzu dağıtmayalım zira önemli,bugün misafirlerim vardı..yaklaşık hmm 13 yıllık arkadaşım ve kardeşi geldiler bize.. bu kadar uzun zaman arkadaş olunca elbette misafirlik kavramları karışıyor..misafirde değillerdi zaten ama şu var.. bayanlar belirli bir yaştan sonra mutfak konusunda başarılı olma dürtüsü ortaya çıkıyor..bişeyler yapayım insanlar beğensin,yesin ,sevsin ve söylesin :) banka müdürü olan bir hanım veya kariyerinin zirvesindeki bir doktor hiç farketmez mutfaktaki başarısından övgü aldığında tüm iş başarılarını bir kenara atabilir..mutfak,kadınların çoğu zaman yakınsalarda kalesidir..

sabah erken uyandım,gözümü açtım markete gittim..bende böyle sapık bişey vardır.konuyla ilgili erzağım olsa dahi yine de alışverişe gider tek tek seçerim herşeyi.. almam gerekenleri aldım,arkadaşımı tekrar aradım bu arada..dedim ki dediğim saatte burada olmassan bundan sonraki tüm aktivitelerine geç kalırım,huysuzluk yaparım vs tehtid ettim..işe yaradı çünkü yakın zamanda düğünü var..vakitte çok önemlidir benim için..bir saat konuşulduysa geç kalındı mı delleniyorum..(kani,o gecikmem ististaydı,kitle ulaşım araçlarının durumu malum,üstelik ödeştik zuha efektli ikon) saygısızlık gibi geliyor,geriliyorum.. zor bir arkadaşım evet ama çok şükür çok sevdiğim dostlarım var..dayanabilen yani :P
neyse geldiler Allah'ım açlıktan ölmüş yavrucaklar,benim geç kaldınız tantanamı çekmemek için kahvaltı yapmamışlar,işlerini halletmekle uğraşmışlar..bende bilmiyorum melun melun bakıyorlar,normal altın günlerine has yemek ikram saati 14:30-16:00 saatleri arasıdır.. ben heyecanla bu saati falan bekliyorum,baktım açlıktan ölecekler hazırlayalım dedik..yedik nihayet ve sıra tatlıya geldi..

önce anlatayım adı Halley Pasta.. şimdi birileri "amannnn 5 saattir bunu mu anlatıyorsun ben onu serçe parmağımla yaparım" triplerine girecek..o şahsiyetleri taksim meydanında yarış yapmak üzere bekliyorum..çetrefilli yemek yapmaktan ziyade leziz yemek yapmanın daha mühim olduğunu ayrıca hatırlatırım..

içindekiler:

halley evet evet yanlış duymadınız halley :P halley pastasının içine halley koyuyoruz..bugün nasıl geyik bir ruh halindeyim anlatamam ya.. keşke sesli olsaydı şu blog,bütün maymunluklarımı yapardım :P kaç adet derseniz o sizin içinizdeki tatlı canavarına kalmış,o ne isterse ben abartmışım biraz.. 15 tane.. yok 16 mıydı ama yok yedim ben onu yapmadan önce 15,15 tane :P

kremşanti iki paket olacak,tek paket de olur ama daha az halleyle,beyaz olsun çünkü halleyler siyah ya o açıdan görsellikte önemli,ama ben çikolata severim,ağır olsun bayıltsın beni derseniz ülkerin halley yerine alpellanın çıkardığı kakaolu halley gibi bişey var onu da kullanabilirsiniz,yanına da kakaolu kremşanti kullandınız mı çikolata komasına girersiniz ,niye? çünkü..

üçüncü malzeme çikolata sosu hazır da alınabilir ama sıkın poponuzu yapın,zaten iki taşım kaynatınca oluyor("taşım" tamamen mutfaksal bir terim,sırf hava olsun diye yazdım :P)
ve isteğe göre içine ceviz taneleri veya muz gibi pörsümeyen meyveler de eklenebilir..

üzerine de kendi üretimimiz olan hindistan cevizini serptim,bu kendi üretimimiz olan hindistan cevizi ayrı bir yazı konusu olabilir,çünkü korkunç bir deneyimdi..

yapılışı:

halleyler güzel bir bıçakla 6 ya bölünür,daha iri yapılabilir ama o zaman yumuşamıyor pek hoş olmuyor..akabinde daha önceden hazırlanıp,soğutulmuş kremşantiyle karıştırılır.isteğe göre içine meyve veya kuruyemiş konulur.. sonra dondurma kaselerine aktarılır,tercihen dolapta soğuk bir gözünde bekletilir,donmayacak,donmaya yaklaşmış şekilde soğuyacak..öyle ki misafir kişisi ağzına aldığında "aaa bu dondurma mı" düşüncesine düşecek,sonra yanılacak!! bizim misafirler azıcık sabırsız olduğu için böyle bir aksiyon yaşayamadık :P bizimkiler ben halley pasta katalog çekimi yaparken yeme çalışmasına başlamışlardı ..
normalde pasta şeklinde yapılıyor,aluminyum folyoya sarıp,pasta moduna sokuyorsunuz ama ben kesmekti falan uğraşmamak için dondurma kaselerine koydum.. yedik ama bayılıyorduk,zira böyle dandik gibi dursada çok ağır bir tatlı oluyor..
afiyet olsun :P
Related Posts with Thumbnails