kurtlar vadisi ırak filmini izleyenler hatırlayacaktır..polat alemdar'ın sam marshall'ı otele çağırıp kafasına çuval geçirmek istediği sahnede.. sam marshall'ın polat'a şöyle bir sözü vardır ki :
"Donunuzun lastiğini bile biz veriyoruz. Daha ne istiyorsunuz?!"
içimi acıtır..
biz pek üretemeyen bir milletiz..hatta dürüst olayım hiç üretemeyen bir milletiz.. işte en fazla fındığımızı,şeker pancarımızı,tütünümüzü,çayımızı falan işler, sonra yine 3 misli pahasına süslü jelatinler içinde sattığımız ülkelerden geri alırız.. bu sebepledir ki her ülkeyle bir ihracatımız olmasını hayal eder fakat nedense hep ithalat aşamasında kalırız.. biraz da psikolojik olarak avrupa'dan gelen maymun dışkısı kahvesini aylar öncesinden sipariş eder,türk kahvesini yunanlıya kaptırırız..yine psikolojik olarak kırmızı üstüne beyaz harflerin bulunduğu o muhteşem jeans markasını kıç.mıza geçirdiğimizde,new york sokaklarında gezer gibi hisseder,açlıktan sinyal veren midemizin gurultusuyla gerçek hayata döneriz..
İsrail'in Filistinde sürdürdüğü vahşet nedeniyle "boykot" çağrısı sıklaştı.. hepinize bu tip mailler geliyor,kulaktan kulağa sohbetleri duyuyorsunuzdur.. biz alışkınız boykotlara.. hafızanızı tazelerseniz..
abdullah öcalan denilen katili vermemekte direnen italya'yı boykot etmiştik bir dönem.. ne oldu sonucu tam hatırlamıyorum,iş adamları derneklerinin kendi çaplarında artistlikleri falan.. öyle kaldı mevzu..
sonra 'Ermeni soykırımı yoktur' demeyi suç sayan tasarıya onay veren Fransa'yı boykot ettik.. sanırım bu boykot yüzümüze ağır bir tokat gibi vurdu zira boykot edilecek listeyi görenler gözlerine inanmadı,yoğurttan tutunda bebeğinizin poposuna sürdüğünüz kreme kadar yüzlerce marka vardı.. hepsi aşina olduğumuz,benimsediğimiz bize göre gayet bize ait markalar olmuşlardı..yine direndik elimizden geleni yaptık,benzin istasyonumuzdan,saç boyamıza kadar herşeyi değiştirdik.. sonra dkny mağazasının indirim gününde kapının önünde 60euro'ya alacağı bildiğiniz atlet için mağazanın açılmasını bekleyen binlerce insanı gördük,umudumuz kırıldı..
ABD Temsilciler Meclisi Dış İlişkiler Komitesi’nin 'sözde Ermeni soykırımı'nın varlığını kabul eden kararını da boykot eder gibi olduk... ama bu sefer hiçbirimiz mc donalds'da çocuklarımıza haftasonu hamburger yeme ritüelinden vazgeçemedik,senden aldığı tütünü işeleyip sana kaktıran marlboro'dan,"yahu herşeyi isteyinde kolamdan vazgeçemem ben günde 3 litre içiyorum" diyen varoşlardaki teyzem de coca-cola'sından vazgeçemedi..
şimdi ki benzer kampanya da askıda kalacak,üç-beş ay sonra unutulacak "starbucks olmadan duramıyorum,lanet olsun oradaki atmosfer evimde yok a.q" diyen pek sevgili arkadaşlar tıpış tıpış geri dönecek.. yine pizza hut'un sınırsız pizza kampanyasında sınırsız pizzalar yenilecek,yine yakasında mavi-kırmızı-beyaz amblemli tommy gömlekler delikanlıların gurur kaynağı olacak..
bizim bir boykot kültürümüz oluşmuştur bu gelgitlerle..artık boykot edecek bağlılıkta,düşkünlükte olmayalım istiyorum.. dün,bugün veya yarın hiçbir zaman zalimin yanında olmayalım.. artık kendimizi dizginleyelim,kendi ürettiklerimizi tüketerek ekonomimizi yüceltip,yolumuza bakalım.. kendi yağımızla kavrulmayı öğrenelim..
*ve yazı güzel temenniler ile yapay bir şekilde son bulur,yazar son paragrafa asla inanmaz ama yine de yazmak ister..inanmasa da..
Bir ingiliz çiftin,nijerya'yı ziyaretinde başlarına gelen acı bir olayın yıllar sonra onlarla bu acı olayı yaşayan Küçük Arı'nın karşılarına çıkmasıyla başlar hikaye.. Kitapta savaş,ihanet,çocuk istismarı,ıslah evleri,batı'nın herşeyden haberdar ama herşeye duyarsız hali.. hepsi var.. Konu güzel ama bestseller neden olur bu kitap..? Çünkü dünyada yaşayan insanlar dünyadan öyle uzak yaşıyorlar ki bu tip hikayeler onlarda inanılmaz etkiler bırakıyor.Çocuklarınıza okutun.. Yaz tatilindeyiz.. Okusunlar size özetlesinler biraz dünyadan haberdar olsunlar.
