-Hoşbulduk-

Neden yazıyorsun sorusuna "rahatlamak" için diye cevap verdiğimde dürüst olduğumu düşünüyordum.Aslında öyle değilmiş,sadece yazabildiğini yazıyormuş insan,bir de benim gibi sosyal hayatına bile gizem katabilen birisi okuduğu tüm kişisel,özel bloglara rağmen gün geliyor özelini yazmaktan kaçabiliyormuş.

Kısa bir ara verdiğimi biraz geç bildirmiş oldum,kapıda kuyruk 45202 tane okuyucum olmasada varolanlara saygım sonsuz,şimdi de geri döndüm.Diyelim ki Kayhan'ın dediği gibi blog sendromu olsun bu durum veya insanın hayatındaki sıkıntıları blogundan çıkartması olarak adlandıralım.

Ara verme nedenim,akabinde gelişenler biraz komik biraz kaygılı durumlar hepsini tek tek anlatacağım başka bir yazıda.Artık vaktimiz var :) Herkese teşekkür ediyorum,yazmamama rağmen ziyaret ettikleri için..

Olaylara baktığımda İyi ki de ara vermişim diyorum aslında.. Zira çok cici bir 23 Nisan yazısı planlayan ben yırtık sarı çizmesine bakmadan bayram kıyafetiyle oynayan çocuğu gördükçe nefret ettim 23 Nisan'dan.. Üstünde göstermelik parlak 23 Nisan kıyafeti altında o çizme,onu gösteriye o şekilde çıkartan öğretmen..ne işe yarıyorsunuz siz? insanların yokluklarıyla eğlenmek,devlet töreni yapmak,çocuklara popo sallatmak? Ya yanında ki çocuk lastik mavi ayakkabı amaaa yırtık değil,ohh çok şükür.. Bir tarafınız yiyorsa gidin devlet okullarında ki çocuklara piyano öğretin,saz öğretin,modern dans öğretin amaa yok taytları giydirip don-paça devlet töreniyle kutlanır 23 Nisan..

Silah kabzasını kafasına yiyen çocuğa hatta bebeğe(!) hiç girmek istemiyorum ama duramayacağım.O minicik yavrucak orada oyun oynuyor diğer bebek arkadaşlarıyla katil polis amcası da ona vuruyor.Bak hain polise bak sen!!!! Ama tesadüf müdür nedir etrafta bir çatışma var,terör örgütü yandaşları eylemde bu yaralanan yavrucak da tam da orada oyun oynuyor?? Polisin yaptığı ahmaklık,aptallık,kontrolsüzlük,nefretin getirdiği hırs,insanlıktan çıkmış katillerle uğraşmanın verdiği hayvanlık.. Medyanın bu iki yüzlü halinden nefret ediyorum..

İhmalleriyle ve şehit cenazesindeki sahneleriyle kanımı donduran Bostancı Çatışması.. Bitmek tükenmek bilmeyen Ergenekon silahları bombaları tüfekleri "ciddi ciddi darbe yapacakmış elemanlar yahu" dedirtten mühimmatları,tsk'nın "silahlar bizim değil" kıvranmaları... 9 şehit verip hiç vermemişler gibi davranmaları akabinde hemen kuzey Irak'ı bombalayan Türk uçakları"yıllardır bombalaya bombalaya dağ kalmadı nerenizle atıyorsunuz bu bombaları,hem 9 şehit olunca mı aklınıza geliyor" serzenişlerim...

işte 1 Mayıs Emekçisi??!!

Ve 1 mayıs.. Bostancı'da baskın yapılan örgütün flamasını açıp yürüyen köpeklere ses etmeyen emekçilerin bu mantıkla asla amaçlarına ulaşamayacaklarını,bu bayramı toplumla birleştirip,barıştıramayacaklarını gördüğüm bayram.. Bankamatiği çekiçle parçalayan o çocukla tanışıp,bu yaptığının emekçi haklarına faydasını sormak istediğim bayram.. Polise demir bilye atan zeka küpü insanların,bu zekalarını niye emekçi haklarını korumak için kullanmadıklarını merak ettiğim bayram.. Ayağındaki ABD menşei ayakkabı Nike ayakkabı ile nasıl tkp üyesi olduğunu merak ettiğim o dangalak gencin neyi,neden,nasıl savunduğunu bile anlayamadığım bayram.. Çelişkiler ülkesi vesselam..

Kızımız da Pek Güzelmiş !

Bugün internette bu haberi okuyunca içten içten mutlu oldum

Aslında habere konu olan bölge öyle Anadolunun ücra köylerinden ya da adı sanı unutulmuş kasabalarından değil İstanbula birkaç saat uzaklıkta olan İzmit.

Bağlantıya tıklamaya üşenenler ya da bu haberi görmeyenler için özetlemek gerekirse olay şu;

İzmit’in köylerinde yaşayan ve evlilik çağına gelmiş olan erkekler ve kızlar her sene dini bayramlarda ortak bir alanda toplanıyor ve buluşuyorlar burda birbirlerini beğenen çiftler daha sonra görüşebilmek için birbirlerine numaralarını veriyorlar.

Olay televizyonlarda ki nefret ettiğimiz izdivaç programlarından çok da farksız değil anlıyacağınız ama burda herşey okadar net ve dolambaçsız ki kızlar ya da erkekler ailelerini de yanlarında getirebiliyorlar ve onlarında onaylarını alabiliyorlar.. kimse de "bu beni kandırır mı acaba" "art niyetli midir" "ulan burda tanışılan adamdan ne olur ki" diye düşünmüyor.

Üstelik kuyruklar almış başını gidiyor katılan insan sayısı az buz değil.Başlık parası olayı var mı bilmiyorum gerçi ama eğer o da yoksa bu uygulama bana çok uygulanabilir geldi sonuçta köyler ve kasabalar çok küçük yerlerden olduğundan oralarda sevdalık yaşamak çok zordur.kızlar gönülleri olsa bile biri duyar görür korkusundan rahat hareket edemezler bu yüzdende ailelerinin münasip gördüğü x kişiyle evlenmek zorunda kalırlar çoğu zamanda akabinde karınlarını doldurur inek, koyun, bağ bahçe işleriyle eteklerinde birkaç çocukla ömürlerini doldururlar ha diyeceksiniz ki burada tanıştığı gençle evlendğinde hayatı çok mu farklı olacak?

Evet belkide olmayacak ama hayatının en azından bir döneminde beğendiği ve beğenildiği bir adam tarafından sevdalık yaşamanın mutluluğuna erişecekler.bizler burada kafamızda bin tane tilkiyle satranç oynar gibi yıllarca süren ciddi(! )ilişkiler yaşarken onlar belkide bir kaç aylık katıksız ilişkiler yaşayacaklar ve hayatlarında ki onca sorumluluk arasında o günlerini düşünüp yüzlerine kocaman bir gülümseme katacaklar.

İlişkiler adına ne kadar uzun kafa yorarsanız yorun,yine de kumar.. yıllarca tanıyarak evlendiğiniz eşinizi tek bir hareketiyle hiç tanımadığınızı farkedebiliyorsunuz,belki de eş seçmek için doğru yol bu yoldur.. Ne dersiniz?

-kani-

Bayram Gelmiş Neyime..

benim her işim böyledir zaten.. her mevzuda mevzunun böyle coşkusu bitince yetişirim ancak..işte bayram muhabbeti.. bayram üstüne yazacak birkaç şeyim vardı ama kaldı.. bende garip bir şekilde blogu gündemle birlikte götürme derdi var.. yani aman kaçmasın aman geri kalmayalım derdindeyim.. ama kaçırdım hem gündemi hem blog alemindeki aksiyonları ;) yine bir ara vermek zorunda kaldım,bu kez teknik nedenlerden dolayı..

sevgili Melebek arkadaşımız beni mimlemiş,sağolsun.. ama bayram coşkum gittiği için ancak nacizane bugün karaladıklarımla idare edeceğiz..bayrama has duygularımı hiç yaşayamadım bu bayram..

tebdil_i mekan'da ferahlık vardır diye düşünüp mekan değiştirdiğin geçen haftanın ardından biraz da bayram vesilesiyle yuvama döndüm..orada yazmıyordum,yazmak istemiyordum..vaktim de olmasına rağmen,zihnimi tamamen başka bir konuya öylesine odaklamıştım ki muhtemelen yazsam da saçmalayacaktım..dürüst olayım her zaman iş yapacak ;) bir kaç yazım var köşede zula ama onları da yayınlamak istemedim.. millete bayat ekmek satan bakkal gibi hissedecektim kendimi, vazgeçtim.. ee onları yayınladığında onların bayat olduğunu nasıl anlayacağız derseniz? sanmıyorum muhtemelen düzenleme yapar yayınlarım bişeycik anlamazsanız ;)

aslında eve döndüğümden beri yaşadığım ve bugün bayramın ilk günü zirveye ulaşan kabus sinyallerini ben evde değilken vermişti(orhan pamuk cümlesi gibi oldu ya,masumiyet müzesini okudum da psikolojim bozuldu,uzun cümle kurma zorunluluğu hissediyorum :) ayrıca değineceğim,ayrı bir yazı olarak..)

annem beni aramış; üfürükten prenses ,biz bilgisayarı akşam kapattık,sabah açtık,internete giremiyoruz demişti.. böyle bir durumda aklıma gelen tüm senaryoları düşündüm..uygulamaya çalıştık fakat annemin engin bilgisayar bilgisi kafi gelmedi :) annem daha önce de yaptığı gibi muhtemelen yaptığı enteresan bir işlemle bilgisayarı çıkmaza sokmuş fakat bunu bir yenilgi olarak adlettiği için bana söylememeyi yeğliyordu.. evet,bilgisayar ile ilgili pürüzlere oldukça sert tepki veriyorum ama sorunun kaynağının da ne olduğunu bilmeden sorunu telefondan çözemiyordum.. velhasıl o mevzu öyle kaldı..

erteleye erteleye bayram gününe kaldı.. bayram da bir işim olduğundan değil de daha çok sıkıldığımdan belki bilgisayara da daha çok ihtiyacım oluyor..bayram günü benim özellikle de ramazan ayının ertesinde gelen bayramın en önemli anlamı "bayram sabahı kahvaltısı"dır hatta brunch'ı denilebilir.. zira bu kahvaltıyı uzatabildiğim kadar uzatırım ki bu kahvaltı babanın namazdan dönmesiyle başlar olası misafir ziyaretine kadar devam eder..

bayram şerefine, minik bir arkadaşımızın bayram mesajını yayınlamak istedim ;) kendisi en küçük okuyucum ..

bir de bayram da çikolata,şeker tatlı ve türevleri maddeleri tüketme çılgınlığım var ki gerçekten sinir bozucu.. çünkü ben normalde de bu tür şeylere uzak kalabilen biri değilim.. yani iki gün yemezssem üçüncü gün kesin abur-cubur birşey yerim,ayın malum günleri(?) bazen sadece abur-cuburla beslenirim.. böyle birinin bayramda afrikadan gelmiş gibi çikolata yemesi sanırım tamamen bayram psikolojisi..

işte bir şekilde blogla yine kısa bir ayrılık yaşadık..artık nazar olduğunu düşünüyorum..ayy şimdi okuyan birileri "ne yazıyorsun da nazar değecek sana cacık" diyeceklerdir eminim.. cevabım şudur: yazarak rahatlıyorum biri galiba bunu kıskanıyor.. kafam da biri var ama neyse mübarek gün günahını almayayım.. yok yok alayım:) zat_ı muhterem! geçen gün,blogu tek bir kez bile okuma nezaketinde bulunmayan erkek arkadaşım tıkanan bir konuşma esnasında: git bloguna yaz,rahatlarsın benimle konuşmaktan çok oraya yazmaya ihtiyacın vardır gibilerinden saçmasapan bir laf etti.. blogu kıskanıyor olamaz değil mi? hayır,hayır olamaz..

Bayramın ikinci günü.. normal günlerden bugünü ayıran tek şey evde pijama terlik duruşumun rahatsızlığı her an misafir gelme stresiyle ayy biri gelirse ne giyeceğim ya problemi..zat_ı muhterem'in beni unutması da ek olarak bayram şekeri galiba.. adamı yalvar yakar bayramda ailesiyle olsun diye ailesinin yanına gönderip bayramda beni arayanın annesi olması nasıl bir çelişki değil mi? acaba ailesi daha mı çok seviyor beni..

bayramları artık sevmiyorum.. sahte gülümsemeler canımı sıkıyor.. yoruluyorum rol yapmaktan..birini gerçekten görmenin zevk verdiği günler çok eskide kaldı.. bayram için alınan kıyafetler,bayram gezmeleri,şeker toplamalar,arefe günü banyosu bunlar sadece hoş birer anı,doğmamış çocuğuma acıyarak geçiriyorum bu bayramı..