Adaya girer girmez bir hareket başlıyor.Dondurma,waffle,lokma bu tip abur-cuburlarla başlıyorsunuz geziye.Vapur'da öyle daralmıştık ki dondurma çok iyi geldi,ada dondurması ünlü,külah çikolata fındığa bulanmış,bir sürü çeşiti daha vardı.Dondurma çok büyük ve lezzetli,külah ayrıca doyurucu ve ada fiyatlarını gözönünde bulundurulursa fiyatı oldukça uygun.Evet iki tane yedim sabah ve akşam olmak üzere,evet diyetteyim,evet çok pişmanım,evet evet haklısınız dünyaya bir kere geliyoruz :P
Meydanda ki bu saat benim için önemliydi.Saatin önünde bundan tam 20 yıl önce çekilmiş bir fotoğrafım bulunuyor.Yenilemek istedim..
Ada'nın mistik bir havası var.Herkesi kaplamış garip bir ruh hali.. Bakla ile fal bakan profesyoneller(!!),dilek bilezikleri,taşları satanlar,iplikler,yağlar,tuzlar..
Bu küçük kağıdı oturduğumuz bankta buldum.Buldum derken zaten heryere dağıtılmış.Misyonerlik çalışmasının enteresan bir ürünü..Evet parmağımı bastım o kırmızı noktaya ve kötü bir insan olduğumu öğrendim.İyi biri olmam için hristiyan olmam gerekiyor(muş)
Sadece evleri görmek için bile gitmelisiniz hala gitmeyeniniz varsa.Evler bir harika ev derken haksızlık ediyor da olabilirim.Büyük bir kısmı köşktü.Eski olup terkedilmiş olanlarıda vardı,çağa uygun yapılarda hepsi birbirinden güzeldi.
Aya Yorgi Kilisesi.. Canımıza okuyan yokuşun başında.23 Nisan'da sanıyorum özel bir günleriymiş.Ada halkının söylediklerine göre hristiyanlardan çok müslümanlar ilgi gösteriyor,ellerinde makaralar dilek dilemek için bu yokuşu çıkıyorlarmış.Ben inanmıyorum "o yokuşu çıkıp kiliseye kadar gidip dilek dilemedin miiiiii" tepkisiyle yaklaşanlara rağmen dilemedim.Çünkü beş dakikadan fazla duramadım,gördüğüm diğer ibadethanelerin için en sıkıcısı buydu,bunaldım,oturakları,mekanın kasveti duramıyor insan.Yol boyunca geyik yaptı herkes.."Gider iki rekat namaz kılarız","yanıbaşımızdaki tarihi camiiye gitmeyiz,buraya çıkıyoruz ama" türünde serzenişlerde vardı. Kilise bende hayal kırıklığı yaşattı.
Yokuşu çıkmanın en güzel yanı,manzaraydı.Muh-te-şem-di.Fotoğraflayamadım bile öyle diyeyim,o kadar güzel ki gidip kesinlikle gidip görmeniz gerek.
Kara martısı :) Bir de biraz iriler mi ne..? Kaçmıyorlar,uçmuyorlar..Kedileşmiş martılar var adada..
Papatyalardan ve diğer çiçeklerden taçlar..! Almayanı dövüyorlar,ben almadım.Geçim kaynağı olmuş durumda,kadınlar,erkekler,çocuklar hep taç yapıyor.Sıfır sermaye,yüksek kazanç..!!
Yemek konusunda Ada'da pek sıkıntı yok.Sultanahmet Köftecisi,kebapçılar ve elbette balık restaurantları var.Hatta Kahve dünyası bile açılmış.Biz Milto'da karar kıldık.Hizmet ve ikram fena değildi,hesap ise klasik ada fiyatları ve haftasonu ve amaç oraya gelen ağzı açık bütün yerli-yabancı turisti yolmak.El mecbur yolunduk.. Yan masada Tulin Şahin vardı,fotoğrafını çekeyim dedim ama zat_ı muhterem çemkirdi,oysa fotoğraf çektirmeyecektim,sadece kadını çekecektim..Çok sempatikti,sıfır makyaj buna rağmen çok güzeldi.Ünlü görme tepkisi salaklığım yoktur ama ilk kez birini fotoğraflamak istedim.
Bisiklet,fayton veya eşek.. Hepsi aynı yola çıkıyor. Biz ne yaptık ..? Yürüdük evet evet yürüdük.Giderken adaya dönüp baktım da gurur duydum kendimle nasıl yürüdük lan biz bu koca adayı,düşünün meydandan aya yorgiye kadar çıkıp tekrar indik.Son vapura bindik 20:00,elbette tıklım tıkıştı yine,biz balık istifi beklerken,deniz taksi geldi,acaba kime geldi diye konuşurken manken arkadaşımız deniz taksisine bindi ,uzaklaştı.Bizim vapur gelmeden sanıyorum abla evine ulaşmıştı ...
Gün bitti geriye kalan,mistik anılar,bolca yorgunluk,cebimizi yakan güzel bir çupra,kocaman dondurma,bol oksijen ve güzel bir manzara..
