Kaniler Buluşuyor !!

kanim geliyor.. üfürüğüm benim şehrime gelecekmiş bu haftasonu ,sefa gelecekmiş hoş gelecekmiş.. her ne kadar benim için değil pek değerli zat_ı muhterem biraderim için gelmiş olsada ve ben çalıştığım zat_ı muhterem biraderim üstündeki sorumluluklardan kurtulduğu için çok fazla görüşemeyecek olsak da.. moralim bozuk oluduğunda "üfürük çok canım sıkkın gel bir kahve içelim" diyebilme lüksüne sahip olacağımı bilmek bile bana yetecektir.

bizim üfürükle tanışma hikayemiz komiktir. aslında bunu başka bir postta uzun uzun anlatmak isterim çünkü ikimizde gündelik hayatlarımızda belkide hiç karşılaşamayacağımız durumlarda tanıştık.. onu tanımaya ilk başladığım günlerde annemden babamdan şüphe ettim diyebilirim :P



şöyle ki; aynı anda olaylara aynı tepkileri veriyor aynı sorulara aynı cevapları yapıştırıyorduk .. aynı düşünceler beynimizde dolanıyor aynı uyuzlukları hayatmızda ki insanlara çektiriyorduk birebir kopyalarını.. hemde karakter olarak inanılmaz benzerlikler vardı aramızda fiziksel olarak olmasada ..bu sayede çok kısa bir süre içinde kanim oldu zaten çok zor zamanları birbirimizin desteği ile aştık ki bu zor günlerin anısına bile bir ömür boyu dostluğunun vefasını sürdürebilirim.



sonrasında ise suratıma tükürse yarabbi şükür diycek kıvama geldik:) zaten çok kırılgan bir yapım yoktur ama üfürük anama sövse alınmıycam yani o derece(bu iyi mi kötü mü bilemedim lan şimdi sen yinede deneme) :)



üfürük,hepiniz farkında olduğu gibi bir insan yani siz burda nasıl tanıyorsanız gündelik hayatında da öyle yalansız dolansız samimi sıcak.. ki bizim burçlar pek bu karakter özellikleri ile eşleşmez onu anlatmak burdan yalakalık gibi duracak diye kasıyorum kendimi yoksa onunla ilgili söyleycek milyon tane kelimeye sahibim.. sadece kanim desem sanırım o milyon tane kelimeyi karşılar.



velhasıl kelam;kanim geliyor çok mutluyum:)





ps;fotoğraftaki karakterler ben ve kanim hangimiz hangimiz acebaaa? (kaldırıldı :) )


-kani-

Ben Seni Arayamam..

aradı,aramadı mevzusu hep kafamı kurcalamıştır.. aramak-aranmak,aranılan veya arayan olmak ne kadar da mühim kavram ve sıfatlardır..şimdi erkek arkadaşınızla tartışırsınız ya da bu kadar daraltmayalım biriyle tartışırsınız.. akabinde bekleme süreci başlar,sağa sola "bak gör nasıl arayacak beni,3 gün veriyorum 3 günde aramazsa ne olayım" gibi garip iddialaşmalara girersiniz.. ya da aksine "hayır hayırr asla bir daha aramaz bak 57 dakika oldu,benim sevgilim şimdiye kadar beni 4 kere aramıştı, hiç böyle yapmazdı,kesin bitti bu sefer "dersiniz.. efsaneler anlatılır mesela "bizim funda var ya ayrıldı sevgilisinden çocuk tammm tamınaaa 62 gün sonra aramış ve evlilik teklifi yapmış" gibi

herşey aramak üzerinden.. ilişkiniz nasıl gidiyor diye sorduğunuzda bir kıza" sorma ya hergün işte maaş bağlamışım gibi arayıp 2 dk konuşup kapatıyor,bilmiyorum sona yaklaşıyoruz galiba,geçen de sadece msj atmış,iyi geceler demiş,artık sevmiyor beni gibi cümlelerle cevap verebilir size..

peki önceleri insanlar birbirlerini nasıl sınıyorlarmış ,bunu merak ediyorum..cep telefonundan önce ya da ne bileyim iletişim sektörü böyle teknolojinin gözüne vurmamışken.. neye göre kapris yapıyorlardı insanlar?

bu kızlara has bişey zaten,erkekler bu konunun farkında dahi değiller,zira farkında olsalar ,ilişkilerin can damarı olduğunu bilseler,aramama inadında olmazlar.. bende potansiyel santral olma heveslisiyim,susmasın telefonum arasın,mesaj gelsin,bişey olsun içinden ufo çıksın sürekli bir aktivite olsun..hissedeyim ki bak şekerim bütün gün aklım sendeydi,senden bin kıymetsiz onca saçmasapan şeyi kafama takıp seni unutmadım..elbette ilişkiler fedakarlıkla yürüyor,böylesi isteklere karşılık geliyor ve ya bazen gelmiyor.. bazen konuşmamak en iyisi oluyor,olsun ben kavga etmeyi de iletişim yolu görenlerden olduğum için..bugün de kavga ettik ama görüştük mantığındayım..

ama artık duruldum,bu kadar mesele yapmıyorum bu mevzuyu ya da ben durulmadım da işler benim istediğim kıvama geldi bilemiyorum.. aştım,aştık belki de.. bişeyleri dışardan görebilmek için,dairenin dışına çıkmak gerekiyor.sevgiyi bir sürü böyle saçma sınavdan geçirmektense daha büyük sağlam sınavlardan geçirmek gerekiyor(muş) sizi,sırf siz mutlu olun diye arayan birinden çok içten arayan bir sevgili çok daha makbulmüş,ve kızların hepsi mevzu arama-aramama olunca psikopatmış :P

bi de şöyle kızlar vardır.. aranılmakla hava atan cinsler..yani aranılmanın ama karşılığında aramamanın verdiği hazzı yaşayanlar.. "ben hiç aramam,hep o arar,nesini arayım,merak etsin dursun" mantığındakiler bunlarında tam bir ilişki yaşadığını hiç sanmıyorum..yani bu taktiksel bir savaş aramak madem mühim bişey ,bu aşşalık şeyi ben yapmayacağım savaşı galiba..

düz bir mantıkla,insan birini neden arar?
merak ettiği için,neden merak eder değer verdiği için,neden değer verir sevdiği için?
bu saadet halkasını çözmek çok mu güç acaba erkekler için..?

bir erkek evde,ilişkide tam bir huzur istiyorsa,o telefon denen aleti kullanmayı öğrenecek,üşenmeyecek,gurur yapmayacak,azıcık dolma parmaklarını ve çenesini yoracak..

Yemek Ya Da Yememek,İşte Bütün Mesele Bu!

saat yarım..ben ne yapıyorum..dondurma yiyorum..pekii,ne kadar birbuçuk dondurma kasesi?

peki neden,neden bu saat,neden dondurma,neden ben ..

çünkü ben b.kboğazım..

az önce zat_ı muhteremi aradım,ben dondurma yiyorum kıskannnnnn dedim..çünkü dün de aynısını o bana yapmıştı.. hayır hayırr 6 yaşında değiliz :P ama benim zaaflarım var.. birinin beni dondurmayla kıskandırabilecek zaaflar.. yedim bitti,mutluyum.. midem azıcık üşüyor,aslında dondurmayla o kadar da aram yok ama işte yeme dürtüsü..

zat_ı muhteremle birlikte bir kilo dondurmayı kaşıklaya kaşıklaya yediğimizi dibinide milkshake olarak içtiğimizi bilirim..Allah'tan yemeği seven bir adamla birlikteyim yoksa feci komplekslerim olabilirdi..Ama bu uyuz,yer yer,bişey olmaz..arada göbeği çıkar,iki dikkat eder,püff..! yemek yer,yemek bitmeden meyve yer,meyve bitmeden kuruyemiş yer o bitmeden başka bişey yer! ve hala öyle uyuz uyuz gayet formda gezer..! herkes şanslı doğmuyor..

bütün güzel anları yemekle birleştiririm ben .. en sevdiğim film için kek falan yaparım mesela onu izlerken yemek için :) birine ona değer verdiğimi göstermek için bişeyler ikram etmek,onun için bişey yapmak isterim..yakın bir arkadaşımla her görüştüğümüzde aynı yemeği yaparız mesela,uzun süre sofrada oturur sohbet eder.. defalarca mutlu oluruz.. ama şimdi yemek yemeği suç olarak adleden bir dönem geldi,herkes ötekinin berikinin lokmasını sayıyor,insanlar birbirlerini her gördüğünde kilo kontrolü yapıyor,nerede bizim örf adetlerimiz,ye ye yemessen ölümü gör ısrarlarımız :P

hayatında başka mutluluk olmayanlar böyle yaparmış,kim demişse yalan demiş..kuvvetle muhtemel o çok bilmiş diyetisyenlerin uydurmasıdır,zaten erkek diyetisyenlere nasıl gıcık oluyorum anlatamam..kadınlar bana içten geliyor ama erkekler sanki kadınların şişko hallerinden zevk alıyormuş gibi geliyor bana.." ayla hanım bugün sadece elma yiyeceksiniz " derken tarifsiz bir haz duyuyorlar bence..

balıketli dünyamdan ara ara çıkma cebelleşmeleri yaşasam da,ya da her yaz deniz mevsimi küçük çaplı bikini krizlerine girsemde,ya da "çok güselsin de şu fazlalıkları da versen harika olursun" yarı iltifat yarı hakaretlerini duysam da.. yine de mutluyum..

herkesin bir vücut şekli var yalanının arkasında idare ediyorum,yiyorum yiyorum kilo alamıyorum diyenlerden de nefret ediyorum..şu aralar beyinsel diyet yapıyorum.. hemen tarifini vereyim..önce zihninizi boşaltıyor ardından sürekli aldığınız fazlalıkları vermeye programlanıyorsunuz tabii bu arada yüzsüzlük yapmayıp en azından abur-cuburu kesiyorsunuz..neticede beyin gücüyle de az buçuk kilo veriliyor,deneyin görün :P