Oyun mu? Oy'un mu ?

Yerel seçimler yaklaşıyor,kahvaltı soframızın gündem konusu bu! Üç kişilik bir aile için oldukça çetrefilli tartışmalar yapıyoruz.. Herşey benim annem kime oy vereceksin türündeki can alıcı sorumla başlıyor..Annem halen yönetimde olan belediye başkanına oy vereceğinden ve yaptığı icraatlardan bahsediyor..

O dakikaya kadar yumurtasıyla bütünleşmiş olan babam adeta haykırıyor,var gücüyle belediye başkanını saldırıyor,yolsuzluklarından dem vuruyor.. Anneme inanamadığını,iki tane park ve bahçeye oy vereceği için şaşkınlık içinde olduğunu anlatıyor.. Annem ısrarlı yerel seçimde siyasi düşünce umrumda değil,netice de herkes "yiyor" en azından icraat yapan kazansın diyor..

Babam çökmüş durumda,baktığınızda gizliden bir siyasi partinin onu belediye başkanı adayı gösterdiğini düşünebilirsiniz.. O kadar geriliyor,benim fikrimi soruyor,anneminkiyle benzer.. "sana inanamıyorum üfürük diyor,yerel yönetimler üzerine aldığın eğitim,okuduğun onca kitap makale hepsi mi boşa gitti..? Sende mi iki tane parka tav oluyorsun?"

Kendimi savunmaya başlıyorum.. bir süre sonra babam daha da sinirleniyor.. 25 yaşında olan şu şahsiyete "aman bırak dün ki çocuksun sen,biz neler gördük,hiçbirşeyden haberin yok" diyor,gülüyorum,ben güldükçe daha da sinirleniyor.. Sohbet, yüzünde son kalesini kaybetmiş komutan yorgunluğunu barındıran babamın mutfaktan çıkmasıyla son buluyor..

Babam şimdilerinde 50lilerinde bir dönemin dava adamı.. Yaşadığı siyasi olaylarla inandığı sistematiğe ve partiye daha da yakınlaşmış bir yurttaş.. kendini değiştirmek veya düşüncesini sorgulamak istemeyen milyonlarca partiliden biri..Ve bana kalırsa bu duruşuyla günümüz siyasetine darbe vuran bu sabitfikirlilik hatasına düşmüş bir vatandaş..


Kendimi bildim bileli bir siyasi olgu üzerine yönlendirildim..Elbette beni yetiştiren insan kendi düşüncesi doğrultusunda yetiştirmek istedi,kısmen başarılı da oldu.. Bir zaman sonra ki özellikle üniversite döneminde ateşli karakterim (yanlış anlaşılmaya müsait :) ,hmm onlara göre provakatör diyelim) kullanılmaya müsait olduğu için siyasi oluşumların içinde tutulmaya çalışıldım.. Fakat bu yapıma ters,bir düşünceye hadi onların tabiriyle davaya sıkı sıkıya bağlı olmak beni korkutuyor.. kendimi aptal gibi hissetmemi sağlıyor.. Bu sebeple itibar etmedim..


İstiklal'de ki gençler şaşırtıyor beni mesela.. Yolda ellerinde gazete bağıran o gençler.. omuzlarında dünyanın yüküyle yaşıyor,en güzel günlerini aslında belki de hiç varolmayan bir sistem için harcıyorlar.. Şimdi o gençlerden birisi olup bu yazıyı okuyan birisi beni muhtemelen tuzukuru,beyinsiz o tikky kızlardan olduğuma kanaat getirip yine kendinisini ulvi bir noktaya yerleştirecek..Ben bir insanın bir siyasi düşünceye ölümüne bağlı,hayatını benliğini onun üstüne kuran bir hayat yaşamasını aptalca buluyorum..

Zat_ı muhterem'in yaşadığı semtte yürüyorum.. Şimdilerde muhalefette olan genel başkan zaten kendi partisinden olan belediye başkanına destek ve bir yer açılışı için semte gelmiş.. hadi deniz baykal niye laf oyunu yaptıysam :) ellerinde broşür olan beyler hanımlar sağa-sola koşturuyor.. bir tane de elime tutuşturuluyor.. bende beyefendiye : "boşa gitmesin,başka birine verin,ben ilgilenmiyorum" diyorum.. Broşürü bana veren adam birden çirkinleşiyor: "niye boşa gitsin kardeşim,bu bizim davamız,siz ancak türbanla,memleketi ona buna satmakla uğraşırsınız "diyor.. Chp'li olmadığım için otomatik olarak Akp'li oluyorum.. Broşürlerini almadığım için davalarına saygısızlık etmiş oluyorum,muhtemelen o partiye itibar etmediğim için vatandaş bile sayılmıyorum..

Siyasi organizyonlarda böylesine içten çalışanların biraz sahtekarca davrandığını düşünüyorum.. protesto etmemiz gereken bir olayda veya birlikte haraket etmemiz gereken bir durumda oraya buraya kaçışan kitle.. azıcık hitabeti olan bir adamın peşinden ordan oraya sürükleniyor,ona kendini adıyor,kendisini ülkeyi kurtacak sanıyor.. siyasetten uzak kalmak gerektiğini değil de bunu futbol müsabakasına çevirmemiz gerektiğini düşünüyorum..

Televizyonda yerel seçim anketi yapıyorlar.. beyefendi dsp'ye oy vereceğini söylüyor.. ecevit'e verecekmiş oyunu.. öyle bir anlatıyor ki sanırsınız ölmemiş ecevit.. bir ölüye oy verecek kadar ciddiyetsiz bakılıyor siyasete,hatır gönül,dava,aşk ilişkisi siyasetle ilişkimiz.. kim ne iş yapıyor kimin ne icraatı var umurumuzda değil..

En azından yerel seçimlerde biraz daha objektif olalım istiyorum,peşinden havalanlarına koştuğumuz,sabaha kadar beklediğimiz,ölülerine bile oy verdiğimiz o insanlar ne ekmeğimizi,ne suyumuzu,ne işimizi veriyor.. kendimize inanacak bir dal,sosyalleşecek bir ortam kendimizi adam yerine koyma dürtüsüyle birilerini zengin ediyor,ülkeyi futbol ligine çeviriyoruz..

Çarşafa Giren Layik(?) CHP

günlerdir konuşulan "CHP ve çarşaf " konusu nihayet gündemime girdi.görüntüleri ilk izlediğimde bunu düzmece bir haber olduğunu düşünmüştüm.. sanılanın aksine CHP’yi zor duruma sokmak adına yapılmış bir tiyatral bir olay gibi gelmişti.. evet karakterler gerçek ve olayda gerçek(miş) aslında olaydan ziyade tartışılan D.Baykal’ın konuya yorumları oldu..

aslında benim de beklediğim cümleler bunlar değildi. Baykal’ın "Atatürk'ün partisinde böyle bir üye olamaz,tüü kaka derhal kovun bu kara böcükleri" demesini bekliyordum.Baykal’ın tavrını pek içten bulmamakla birlikte artık nefret ettiğim "Türkiye Cumhuriyeti layik(çoğu laik kelimesini tam telaffuz dahi edemiyor) bir devlettir" kasetini başa sarmaması beni rahatlattı..

çarşaf taraftarı değilim,bana oldukça itici gelir.. hatta genelde çarşaf giyen bayanların yanlarında bulunan,onları güden çoban gibi yürüyen cübbeli erkeklerden ve onların bana göre itici kıyafetlerinden de hoşlanmam.. ama çarşaf konusu gündeme gelince bir anımı anlatmadan geçemeyeceğim.. üniversitede okuduğum yıllarda PTT’de bir iş için sıra bekliyorum.. yanıma yanaşan sadece gözleri görünen sesi de oldukça ürkek çıkan genç bayan bana şu an hatırlamadığım bir soru sordu ve bende cevaplandırdım.. teşekkür bile etmeden yanımdan ayrıldı.. işini bitirdikten sonra tekrar yanıma geldi.. sesi biraz da sıcak olmakla birlikte peçesini indirdi ve konuşmaya başladı:

"salona girdiğimde bana hiç yadırgar gibi bakmadın o yüzden sorumu sana sordum,cevap verirken de üstüme başımı süzmedin,bakışlarıyla eziyor beni herkes.. teşekkür ederim yardımcı olduğun için ve bana ""normal"" davrandığın için" dedi ve bana cevap hakkı tanımadan uzaklaştı..

çarşaf konusu gündeme gelince bu geldi aklıma.. Türkiye’de çarşaflı kitlenin oranı hakkında bir fikrim yok .. ama bazı coğrafi bölgelerde çarşaf tamamen kültürel bir unsur olup siz nasıl işte ne bileyim iç çamaşırsız dışarı çıkmıyor kendini çıplak hissediyorsanız onlarda böyle hissedip çarşaflı geziyorlar..bazıları da dinle bağdaştırıp iman metreye soktuklarını inançlarını çarşafla kuvvetlendiriyorlar.. çocuklara çarşaf giydiren onlara cinsel obje olarak görüp bu kalıba sokanların ise tedaviye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.. ama temelde toplum düzenini bozmadığı ve diğer bir insanın özgürlüğüne kastetmediği sürece her türlü(!) kılık kıyafete özgürlük tanınması taraftarıyım..

chp bu ülkenin en eski partisi mi? partisi! bir parti tüm ülkeyi kucaklamadan başarıya ulaşabilir mi? ulaşamaz! CHP’nin zaten bugüne kadar olan duruşu onu bu hale getirmiş,toplumla kopmasını sağlamıştır.. Baykal’ın şu an ki tavrı bana samimi gelmiyor ve sadece günümüz koşullarına ayak uydurmaya çalışıp azıcık popülist bir yaklaşım olarak görsem de,dini değerler üzerine oynama açısından AKP’den an itibariyle farklı bulmasam da yine iyi bir gelişme olarak adledilebilir..

fakat bu çelişki Chp temelden değişmedikçe Baykal'ın arzu ettiği toplumsal birleşme zırvalarından çok tabanından kaybedeceği oylara veya "değil çarşaf başımız örtülü üniversiteye girmeyelim diye poponu yırttın be adam nerden geliyor bu samimiyet" diye düşünecek olan muhafazakar kesimin tepkisine neden olacaktır..

-üfürükten prenses-