aile etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aile etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Niye Ara Verdim?

4 Mayıs 2009
Zat_ı muhterem bize geldi ..! Bizim eve,yani ailem ile yaşadığım eve.. Kısa bir ara vermeme neden olanlarda bu süreçten önceki ve sonraki durumlardı.Kimileri "amann ne var bunda" diyebilir ama evin tek çocuğu olan şu şahsiyet şimdiye kadar erkek arkadaşını ailesi ile tanıştırma yoluna gitmemiş,babasının ergenliğinden beri hafiyelik çalışmalarına maruz kalmış ve ailesiyle sadece evleneceği adamla tanıştırma kararı vermiştir.Benim için bir panik sebebiydi çünkü hazır değildim.

Zat_ı Muhterem'i bizim eve getiren sebep ailem önünde ilan_ı aşk etme isteği oldu.Bu noktaya nasıl gelindi,inanın hatırlamak bile istemiyorum.Oldukça sıkıntılı günlerdi,14 yaş bunalımında olup odasından çıkmayan o kızları o yaşlarda anlamasam da 25 yaşımda anlıyorum.Birkaç gün ayıcıklı pijamalarımla yaşadım,odamdan asla çıkmadım bir insanın günde sadece bir kez tuvalete gitmesinin yeterli olduğunu ve çantasında bulunan minik bir şekerle 48 saat yaşayabildiği ve aslında etrafınızdaki tüm kalabalığa rağmen dünyada yapayalnız olduğumuzu öğrendim.

Zat_ı Muhterem'in geleceği haberi evde bir hareketlilik yarattı.Babam gergin ama potansiyel damadın bu davranışından memnundu,annem tamamen misafir psikolojisi ile sadece hazırlık kısmına odaklanmış durumdaydı.Ben korkuyordum,mükemmeliyetçi bir sistemde büyütüldüm..Kurduğum yanlış bir cümle bile mesele olur durumda,eleştirile eleştirile büyütüldüm..Sonuç ortadaki eleştirmeyi çok iyi öğrendim böylece.. Zat_ı muhterem doğru insandı ama.. Ortada herşeye kulp bulan bir düzen vardı bu nedenle daha o gelmeden kendimi onu savunur halde buldum..Aileler ile çocuklarının arasının eşleri yüzünden neden bozulduğunu,insanların ailelerinden neden soğuduğunu hepsini artık daha iyi anlıyorum.


İnsanın hayatındaki adamı mutlaka tartması gerekiyor,ölçmenin yolu da size aldığı pahalı hediyeler,ne bileyim yediğiniz şık yemekler,günde 78 kere söylediği aşk sözleri değilde "güven" oluyor.. Timsahların arasına atlamış (düşmüş değil özellikle atlamış) sonra da elimi uzatmadan ondan yardım istemeden elimi tutmuştu."O odadan biran önce çıkmaz,ağlamayı kesmez ve kendine gelmezsen seni terkedeceğim üfürük" dediğinde ciddi olduğunu biliyordum.Herşeyi sıfırladım,arkama bile bakmadım,yanımdaymış gibi davrandım,yeniden doğdum sanki ve dibe vurduktan sonra insan güçlenirmiş sırf bu sebepten dibe vurulabilirmiş öğrendim..

Erkeği köşeye sıkıştırırsak kaçar,mutlu kızla birlikte olmak ister erkekler,işte sorun varsa erkek arazi olur,ilişkiyi kadının heyecanı yürütür türünde erkekleri baştacı eden bu saçmalıkların sevdiğiniz adam için böyle olup olmadığını denemeden asla yola devam etmeyin.Seven bir erkeğin herşeyi aklınıza gelip gelebilecek herşeyi yapması gerekiyor,eğer düşünüyorsa,yapmıyorsa,duraksıyorsa,kaygılıysa anında yol vermek gerekiyor..Ben bilerek sınamadım ama çektiğim bütün sıkıntılara rağmen iyi ki de sınamışım diyorum..Kendi içlerine kaçmış,etliye sütlüye dokunmayan mıymıntı adamlara öyle alışmışız ki herşeyi biz yapmaya çalışıyoruz.Ve bunun doğru olduğunu,görevimiz olduğunu düşünüyoruz..Erkekleşiyoruz,onların kadınlaştığı gibi..

Elbette hikaye bu kadar değil,eğlenceli kısmı tanışma ve kaynaşma günü ..Çok keyifli,bol malzemeli bir gündü, hatta bir fotoğraf bile paylaşmayı düşünüyorum o günle ilgili.Ama bir sonraki yazıya artık,keyifli olanı sona sakladım :P

Tek Çocuk Musun,Böğğğğ!!

10 Ekim 2008
karar verdim uzunca bir süre kimseyle tanışmayacağım hadi tanıştım diyelim kendimi tüm şeffaflığımla ifşa etmeyeceğim.. zaten ben insanlarla konuşurken herşey nasıl büyük bir hızla ilerliyor da muhabbet koyulaşıyor çözemiyorum.. diş günlerimden biri yine.. yine bir kayıp verdim.. kalsiyuma doymuş çenemin bana hediye ettiği parçayı dişçi koltuğunda bıraktım.. ama bu sefer yüzüm tamemen uyuştu çünkü daha önce de belirttiğim gibi uyuşamıyorum ve bu sebeple 3 iğne vurmak durumda kaldı.. şu anda sağ tarafımı tamamen hissetmiyorum..

tabii bu operasyondan önce yeni biri ile tanışma akabinde yaşanan olaylar silsilesi gelişti.. birisiyle tanışırken söyleyebileceğiniz şeyler sınırlı.. isim,yaş,iş,eğitim.. sonra tıkanıyor..aile mevzuları özel ve bazen dokunulmaz ..sormaya cesaret edemiyorsunuz ya da sorulmasından hoşlanmıyorsunuz.. ben mesela yaşını almış birine annesini-babasını soramam..kaybetmiştir de ben hatırlatırım diye kaygılanırım.. neyse ama bugün karşılaştığım çift böyle değildi.. hem anlatmayı seviyorlardı hem de dinlemeyi.. özellikle de aile mevzularını.. sıcak insanlardı beni de en salak ve korkmuş halimle gördükleri için muhtemelen tatlı buldular :P

konu nereden nereye geldi tam hatırlamıyorum ama tek çocuk olduğumu öğrendiği anda kadının cankıraş çığlığı eşine seslenişi bana acıyan gözlerle bakışı zihnimden gitmiyor.. "tek çocuk musun,böğğ,şimdi kusacağım" der gibiydi yüzü..

çiftin bayan kişisi:

"melihhhhhhhhhhhh,tek çocukmuş prensesssssss,ayyy kıyamam yaaaaa,cidden mi,tühhh tühhhh..yalnızsın yani hayatta,annen-babanı kaybetsen tek başınasın hayatta,ayyy çok fena yaaaa.."

üfürükten prenses:

Allah'ın cezası ablacım,senin kardeşin var da koyun koyuna mı yatıyorsun? ben hiç dişimi falan çektirmeyeyim bu konuşmadan sonra doğrudan gidip öldüreyim kendimi annemi babamı kaybetmeden (Allah gecinden versin) bu ne eziklemedir yahu !

çiftin erkek kişisi:

"ee peki şımarık mısın sen ? bi de bencil olur değil mi tek çocuklar,toplumla kaynaşamaz,genelde kendini beğenmiş,ukala olurlar.. vallahi çok üzüldüm kardeşim.. biz 5 tane yapmayı düşünüyoruz.. paylaşmayı öğrensinler,birbirlerine destek olsunlar diye"

üfürükten prenses:
ne güzel tabii yap beş tane iki-üç tanesi açlıktan ölür zaten bir kaç tanesini tam büyütebilirsiniz.. hadi açlıktan ölmediler hepsini okutamazsın,hepsini gezdiremezsiniz ,hepsinin istedilerini alamazsınız kendi başlarını yakacak işlere bulaşırlar azıcık büyüyünce.. zaten baktın geçinemiyorsun salarsın sokağa mendil satarlar..
çiftin bayan kişisi:
"bizim komşunun kızı vardı melis adı.. bir görsen nasıl terbiyesiz,nasıl şımarık.. burnundan getiriyordu ailesinin,yemediği halt kalmadı.. büyüdü daha çok tepelerine çıktı,erkeklerle böyle gece-gündüz gezmeler,kırdığı fındıklar,anneyi babayı takmamalar.. okulda da uyumsuzmuş okul değiştirdiler sürekli,paranın da kıymetini bilmiyormuş,kafasına göre harcıyormuş..kadın ağlıyordu hergün niye bir çocuk daha yapmadım diye? sen böyle değilsin değil mi?"

üfürükten prenses:
tövbe estağfurullah.. sabrımımı sınıyorsun ya Rabbim.. yok ben o kadar pislik değilim.. bizimkiler beceremedi beni o kadar pislik yetiştirmeyi,işte bazen uç davranışlarım olur kapris babında yoksa efendi bir kişiliğimdir ben.. bir de şımarık yetiştirilmedim sert bir adamdır babam ondan yani bahsettiğiniz kız gibi olmadım ben.. ama bunun tek çocuk olmaktan ziyade yetiştirilme tarzıyla alakası var galiba..
çiftin bayan kişisi:
ne kötü teyze,hala falan da olamayacaksın.. ayy çocuğunun da dayısı,teyzesi olmayacak.. inşallah çok çocuklu bir aileye gelin olursunda idare edersin durumu..
burçlar da önemli ya,burcun ne ki senin.. balık falansa ondan böylesindir.. tek çocuk gibi de durmuyorsun zaten.. tek çocuğa göre fazla güleryüzlü ve sıcaksın.. gerçi kişiliklerini de gizlerlermiş,sinsi de olurlarmış azıcık.. bir de kimseyi beğenmez,herkese notunu verirlermiş hemencecik.. ayy hiç kardeş istemedin be şekerim,hayat gider mi böyle?

Allaaaah burç mevzusunda geldiysek muhabbetin b.ku çıkıyor demektir.. burcumu da söylesem kadın tam düşer bayılır,yalan mı söylesem acaba..

üfürükten prenses :

akrep burcuyum ben!!! evet kimseyi beğenmem kolay kolay,notunu da çattt diye veririm değiştirmek için bin takla atmaları gerekir,ama bu da tek çocuk olmamla alakalı değil,savunma mekanizması diyelim.. kardeş istemişim 24 yıl boyunca sadece tek bir sefer.. 7 yaşında bir kez dile getirmişim.. bir faydası olmamış.. tekim hala..

çiftin bayan kişisi:

melihhhhh akrepmiş birde.. hiç de belli olmuyor ya,akrep dedin mi kaçacaksın.. aman aman.. hele bayanları,melih'in iş yerinde bir kız vardı akrep! valla yasaklamıştım melihle konuşmasını.. normal gibi gözüküyordu ama kızda bir cazibe vardı enteresan,fingirdek gibiydi biraz.. hem akrep hem tek çocuk,hayata geriden başlamak bu olsa gerek.. var mı peki erkek arkadaşın,nişanlın falan.. bilmiyorum ki tek çocukla miras yüzünden evlenir genelde insanlar.. anlattım ya melis de öyle olmuştu..anasının gözü biri çıkmış melis'le evlenmiş mirasa da el koymuştu..zaten başka türlü kim evlenir öyle sorunlu kızla..

üfürükten prenses:
valla eğer babam bizden gizli bir malvarlığı yapmadıysa,şirketimiz falan yok bana miras kalacak.. haa kalacak olanlara da göz koyacak adamla evlenmem merak etme sen..
konuşma içerden gelen "üfürük hanım,lütfen gelir misiniz" sesiyle son buldu,muayenehanede görevli her gidişimde beni baştan aşağı süzen o kara-kuru kızı ilk kez sempatik buldum..
tek çocuk olmanın artıları ve eksileri çok çocuk olmakla eştir.. çocuk adeti ne olursa olsun,yetiştirmede problem varsa çocuk da problemli oluyor.. zaten artık çocuk nitelendirilmesi için biraz yaşlıyım zira artık "genç bayan" olarak anılıyorum..
zaman zaman bu durumumu sorgularım.. en güzel cevabı zat_ı muhterem vermişti zamanında..
"yalnız kalacağım galiba hayatta "dediğimde.. ben varım ya.. ben senin herşeyin olurum.. abinde olurum,yaramaz erkek kardeşinde olurum ablan,kız kardeşin bile olurum :P demişti gülmüştük çok..
dilerim hiçbirimiz yalnız kalmayız kalabalıklar için de herkes için en büyük temennim bu..

255 Ytl'lik Açlık..

27 Ağustos 2008


255 ytl ..


iki tane 100 lira bir adet 50 lira bir tane de 5 lira..


bu rakam açlık sınırı için TUİK'in(Türkiye İstatistik Kurumu) açıkladığı rakam..


4 kişilik bir ailenin aç uyumaması için 255ytl'sinin olması gerekiyor..


rakamı ilk duyduğumda yanlış duyduğumu düşündüm,çünkü sadece duymuştum,televizyondan bir vızırtı halinde geliyordu..

755 sandım..

255-755 benzer gibi değil mi?

istanbul'da 300 gr ekmek 850 kuruş..

bu aile 4 kişilik bir aile ve diyelim ki sadece ekmek yiyorlar..

sadece ekmek yedikleri için sabah,öğle,akşam her birey 1.5 ekmek yese..

her öğün yarım ekmek yiyecekler..

günde 6 ekmek eder..

850*6: 5.1 ytl

ayda 30*5.1: 153ytl

255-153:102 ytl..

bu 102 ytl ile ailemiz toz şeker alıp ekmeğin üstüne serpebilir veya yağ alıp ekmeği yağa banabilir veya makarna alıp ekmeğin arasına koyup yiyebilir..


muhtemelen 1 yıla kalmadan da ölebilir..

Türkiye'de 1 milyon kişi açlık sınırının altında yaşıyor,15 milyon kişi de yoksulluk sınırının altında yaşıyor.. sınırında değil dikkatinizi çekerim altında..


bizim çoook uzaklarda gördüğümüz açlıktan ölen ülke çocuklarına vah vah diye baktığımız ülkelerden de pek farkımız yok aslında.. ama bizi farklı kılan şey sabrımız.. azla yetinip gerekirse ölme saflığımız.. yokluğu,yoksulluğu kanıksamış olmamız,bununla başetmeye alışıp, bununla yaşamayı kader görüşümüz ..yoklukla büyümeyi övünerek anlatışımız,aç yatmazsak şükür edişimiz,tok yatmazsak yine bu sefer sırf yaşadığımız için şükür edişimiz..

bizi farklı kılan bu..

fakirlik bizim onurumuz...

bizi buna layık görenlerde en onurlu sıfatlara,koltuklara sığınmış onursuzlarımız..
Related Posts with Thumbnails