Anne Sütü Meselesi..

Anne sütü konusu yeterince muallak bir konuydu.Mevzu yine doğum şeklime bağlanacak ama sezeryan olmamla birlikte daha da önem kazandı. Hamilelik süresince vücudunuzda birçok değişim yaşanıyor. Mesela göğüslerinizde karnınızla yarışıyor adeta, bunun bir hazırlık olduğunu bebeğinizi emzireceğiniz mesajını alıyor alışıyorsunuz hatta mutlu bile oluyorsunuz hayal kurmanıza yardımcı olduğu için.. Ancak işler herzaman istediğiniz gibi gitmiyor. Hamileliğimin son haftalarında ziyaretime gelen bir yakınım bomba soruyu sordu..'' Sütün gelmeye başladı mı? '' Ben kemküm yok ne sütü daha doğurmadım ki falan derken bozuldu hee diyerek konuyu kapattı.Akşamına annemi aradım anne benim sütüm gelmedi dedim o da bozuldu. ''Ben sana hamileyken son ay hep sütüm gelmişti '' dedi.. Aldı beni bir telaş..  Sütüm yok göğüslerim emziren anne tabiriyle fosss.. Ahaha bu blogu yazmaya başladığım günü hatırladım da şimdi size bahsettiğim bu detayları yazmam için çıldırmış olmam gerekiyor galiba :) Herneyse bu kaygılarla sütüm ha bugün ha yarın gelecek diye bir heyecanla doğuracağım günü ettim.

Doğumun sezeryan olacak olması benim sütümün gelmeyeceğine dair inancımı kuvvetlendirdi.Korkuyordum zaten normal doğuramayacaktım bir de üstüne bebeğime mama mı verecektim. Ahh şu ukalalık, çok bilmişlik, yaşamadan yaşanmışlık katılarak yapılan artistlik !!!
Doğum gerçekleşti bebeğimi bana verdiler öncelikle ebe kızmız ki çok genç bir hanımdı bebeğin damağını açarak böyle bir tabir varmış emzirmeye hazır hale getirdi ve garip bir yöntemle memeye tutturdu. Oysa bende süt yoktu ! Sezeryan doğuranlarda süt hemen gelmez 3 gün sürebilir stres yapmayın uyarısı zihnimdeydi. Fakat şükür ki sütüm geldi Ela da oldukça istekliydi.Herşey yolunda görünüyordu.

Eve geldiğimiz gece işler karıştı.Bebek durmaksızın ağlıyor,o ağladıkça ben ağlıyordum.Bebek neden ağlar sorusunun ilk ve tek cevabı aç olmasıydı. Bebeğim açtı memede süt yoktu.Delirmek üzereydim lohusalık tam bir cinnet hali.. Uzun vadeli değil ama ara ara yoklayan bir manyaklık. Adet öncesş depresyon halinizin yüz katını düşünün ve olmadık zamanlarda yokladığını ? Saat 03:00 sularında zat_ı muhteremi eczaneye mama almaya gönderdim. Evet pes etmiştim bebeğim mama kullanmaya başlayacaktı !

Ela, mamayı bir sefer aldı.Çevremde söylenmeler ahh biberonun akış hızına alışırsa ahh sütün kesilirse ahh mamayı çok severde sütünü beğnemezse bıdıbıdı.. Ela mamayı hiç sevmedi ! O gecenin ardından  birkez daha denediğimizde her defasında reddetti.Üstelik gerek de yoktu. Yenidoğan bir bebeğin midesi bir kiraz tanesi kadardı.Boşuna üzülmüştüm.Sütüm onun ihtiyacı olduğu kadar geliyordu.İlerleyen günlerde onun ihtiyacı arttıkça sütüm de aynı oranda arttı.(Çok şükür)

 

Süt için mucize formüller var mı bilmiyorum ama benim rutinim şöyle..

• Su ! Bol bol patlayana kadar su zaten çok severim ama yaz olmasından sebep daha da arttırdım.
• Dereotu ! Bu bitkinin süt yaptığını öğrendiğimde sanırım lisede falandım.Tamamen kulak dolgunluğundan ibaret bir deneyim oldu ama işe yaradı.Oran isterseniz güne başlarken kahvaltıda ilk günlerinizde hemen hemen yarım demet !
• Humana -Anne Sütünü Arttıran Çay ! Hastane çantama bile koymuştum.Sıcak veya soğuk içilebiliyor ben hep soğuk içtim.Diğer markaların ürünlerini de denedim ama bunun faydasını görmedim.Günde bir büyük su bardağı içiyorum.

Benim rutinim bu şekilde ama herkeste aynı rutin faydalı olur mu emin değilim size iyi gelen şeyleri bir şekilde deneme yanılma yoluyla anlamanız gerekiyor.

 



Gelelim işin diğer boyutuna.. Bu yazıyı okuyan yüzlerce taze annenin bu satırlara kadar gelip ama benim sütüm yok veya kafii değil  ,ben mama veriyorum diyen vicdan azabını hisseder gibiyim. İnanın tüm kalbimle söylüyorum hiç gerek yok. Sizi üzen bebeğinize süt verememek değil bunun sizde yarattığı psikoloji olmalı.

 

52 günlük anneliğim size ne kadar güvenilir gelir bilmiyorum ama bebekle ilgili başınıza herşey ama herşey gelebilir.Süt olmayabilir,bebek saatlerce uyumayabilir,saatlerce ağlayabilir,çok az emebilir çok emebilir, mama bebeğe sütünüzden daha çok yarayabilir sütün bir gün pattt diye kesilebilir sonra birden yine gelebilir sütünüz bebeğe zarar verebilir ...  Size mantıksız gelen herşey ama herşey başınıza gelebilir.Benim sütüm fışkırırdı,tüm gün yemek yemezdim göğüslerim çatlardı,benim bebeğim 1 saat meme emerdi, anne sütü emmezse hiçbirzaman sağlıklı büyüyemez vs vs tüm zırvalıklara kulaklarınızı tıkayın. Bebeğiniz bir şekilde büyüyecek ve anne olarak siz elinizden geleni yapacaksınız hepimiz gibi .. Ama elinizden geleni  !!! Gelmeyen kısmı sadece sizi incitecek bu da bebeğinize yansıyacak.

 

Çoook uzun bir yazı oldu farkındayım aslında bebekli bir kadının bu yazıyı okuması büyük bir incelik  peki ya yazması ?  yazması 4 günümü aldı :P Göğüs Pompası,Gaz,Lohusalık   vb konularla ilgili birkaç başlık daha var kafamda inşallah yazmaya vakit bulabilirim.

Doğum Hikayem (Spinal Sezeryan)

Ve minik kurabiyemize kavustum... Taaaa Tatammmm haberi sıcak sıcak vermeyerek işin eğlenceli heyecanlı kısmı için 45 gün kadar geç kalmış olabilirim. Ama yazacak vaktim yoktu.Ben isterdim ki doğurayım iki gün sonra yazayım bir haftalık duygularımı yazayım hamilelik haftalatımı sıraladığım gibi ,gaz krizlerini ,benim ruhsal krizlerimi yazayım , kırk çıkma seremonisi yazayım ama maalesef.. B.Ö ve B.S diye bir kavram var artık hayatımda. Bebekten Önce Bebekten Sonra ..  Annemin deyimiyle ben artık çocuklu bir kadınım ve artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak :)

Son yazının ardından tam 40.Haftada kontrole gittim.Herşey aynıydı bebek aşağı inmemişti,sancım yoktu,açılma yoktu doğurmaya delil olarak gösterilebilecek hiçbirşey yoktu. Aksi gibi suyum azalmıştı ve bu bebek için an itibariyle olmasa da ilerleyen günlerde sıkıntı yaratabilirdi. Normal doğum için sıradan bir hamilenin yapmaması gereken herşeyi yapmış kilometrelerce yürümüş son haftalarında koca bir evi tek başına temizlemiş kendimi yorabildiğim kadar yormuştum.Üstelik son  15 gündür envayi doğum hareketleri açılma hareketleri yapmıştım. Başından beri normal doğum istiyordum üstelik fiziksel olarak oldukça müsaittim ve fakat olmadı! Dr daha fazla beklemenin mantıklı olmadığını bebeği 40+ 1 de yani hemen ertesi gün almak istediğini söyledi. Düşündüm elbette derin bir hayalkırıklığı içindeydim muhtemelen bunda hayatımdaki sezeryan doğuranın pek de  doğum yapmış sayılmayacağı imasında bulunan çokbilmişlerinde etkisi vardı. Ama dr da güvenmek istiyordum üstelik artık gerçekten bebeği taşımakta zorlandığımı farkettim.

Vee netice olarak dr önerisini kabul ettim. Ertesi gün sabah 09:00 için sözleştik.Akabinde zat_ı muhteremi aradım İstanbul'dan yola çıkması gerektiğini söyledim.. Bu arada dogumu ailemin yanında yapmaya karar verirken en büyük korkum doğumda zat_ı muhteremin yanımda olamama ihtimaliydi.Neyse ki bu durum ortadan kalkmıştı ? Yoksa kalkmamış mıydı ? Saat 12:00 sularında eve geldik. Hayatta en sevdiğim yemeklerden birisi annemin domatesli sarımsaklı makarnasıdır lingue ile yapılması tercihimdir iki tabaktan fazla bile yemişliğim vardır. Annem bana bir kıyak yaptı ve eve gider gitmez domatesli makarnamı yaptı. Saat 16:00 sularında garip birşeyler olduğunu farkettim. Altıma kaçırıyordum üstelik kontrol edemiyordum ve bu durum çok komiğime gitmişti.Gebelikte özellikle son haftalarda idrar kaçırma normal kabul edilebiliyor 40 haftaya gelmiştim başıma böyle birşey gelmemişti. Bunu da yaşayacağım herhalde diyerek önemsemedim. Neyse ki yarın sabah yavruma kavuşacaktım!  Aradan geçen 15 dk boyuca idrar kaçırma olarak iddia ettiğim durum devam etti anneme dr gitmemiz lazım suyum geldi dedim. Babam dondurmalı baklava yiyordu baktım oldukça keyifliydi neyse keyfini bozmayalım biraz daha idare ederim dedim :) Sonradan babama anlatığımda manyak olduğumu düşünüyor.

Hastaneye vardığımızda dr sanki beni bekliyormuş gibiydi hiç şaşırmadı gelen suyun ne suyu olduğunu anlamak için renk değiştiren bir ped verdi.Bu arada su gittikçe artıyor hastanede gezinmek benim için zorlaşıyordu. Ped renk değiştirdi evet suyum gelmişti fakat sancım yoktu. Suni sancı yapılamazdı çünkü bebek yukardaydı acilen sezeryan olmam gerekiyordu.Plandan ne kadar hoşlanıyorsanız hayat sizi o kadar zorluyor. Kocam yolda az önce camış gibi iki tabak makarna yemişim ve sezeryan olacağım  !

Yatış yapıldı odama geçtim annemi babamı eve gönderip makyaj malzemelerimi doğum çantamı bebeğin çantasını diğer ihtiyaçlarımı ve düzleştiricimi istedim.O sıcak yapış yapış havada doğuma hazırlanırken saçlarımı düzleştirdik makyajımı yaptım üstümü değiştirdim ve yine acilen aradığımız doğum fotoğrafçısına poz vermeye başladım. En sevdiğim huyumdur ki ne zaman gerçek bir kriz olsa yani velveleyi benim çıkartmadığım çirkefleşmeye kendimi zorlamadığım gerçek bir kriz ben tam bir profesyonel olur herkesi kendime hayran bırakırım.Sakindim ve öyle olmam gerekiyordu. Doğuma gitmeme 15 dk kala zat_ı muhterem geldi fotoğraf çekimine devam ettik keyfim yerimdeydi sürekli nstye bağlıydım herşey kontrol altındaydı.

Saat 20:20 civarı ebe ve hemşireler geldi.Önlüğümü giymiş kurbanlık koyun gibi bekliyordum.Herşey yolundaydı mutluydum az sonra kızımıza kavuşacaktım. Herkes gergin ve telaşlıydı bu kadar rahat olmama da anlam veremiyorlardı.Yukarı çıkışımızı onların beni ameliyataneye kadar takip edişini zat_ı muhteremin dua edişini annemin ağlayışını vs hiç hatırlamıyorum sonradan izlediğim görüntülerden bile hatırlayamadım. Benim için başlangıç buz gibi bir ameliyathanede sırtımı döndüğüm anestezistin ''neden epidural istiyorsun ben önermiyorum sadece spinal yapmak taraftarıyım '' sözleriydi. Beni ikna etti epiduralden vazgeçtim sadece spinal yapacaktık sinek ısırığı gibi olacaktı.. Arada sohbet ettik işlergüçlerden bebeğin adından yaşımdan vs bahsettik.Sonrası ayaklarım uyuştu kontrolden çıktı.Akabinde korkunç bir mide bulantısı geldi dr ben kusuyorum haberiniz olsun dedim. Yoook olmaz iki dk dayan geçecek dediler ben beşinci ayet el kürsi geçmiştim ki kusma hissim kayboldu.Sonrası...

Sonrası yok 25.06.2014 günü 20:36 sularında 47,5 cm 3670 kg  bebeğimi yanağıma dayadılar sustu elini yüzüme koydu içini çeke çeke sakinleşti.  Kokladım elleri buz gibiydi öptüm. Kanlı suratına aşık oldum.. Ağladım.. O da ağladı.. Seni nefes aldığım sürecek koruyacağım üzülmemen için elimden geleni yapacağım diye yemin ettim o ameliyat masasında.. Niye böyle birşey yaptım nereden aklıma geldi en ufak bir fikrim yok. O anı izah edemem o anı izah edebilen birisi var ise de onun insanlığından şüphe ederim.Yok tarifi yok yaşamak lazım Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah..

40 haftalık bu süreç bu şekilde son buldu.. Sonradan anladım ki nasıl son bulduğu değil sağlıkla son bulmasıymış önemli olan Bin Şükür ! Her son bir başlangıç dedikleri dogruymuş hayat sıfırlanarak o günden sonra yeniden başladı.Ben yeniden doğdum herşey yeniden anlam kazandı.Tüm kelimelerin tüm ifadelerin tüm mimiklerin anlamı değişti hepsi Ela oldu..

Hamilelikte 36. Hafta (İş Göremez Raporu ) 37.Hafta 38.Hafta (Çatı Muayenesi )

36.Hafta ( İş Göremez Raporu )

Yine geriden geliyorum 3 hafta kadar.Evdeyim ama malumunuz bilgisayarım yok.Her işimi telefondan hallediyorum da blogu telefondan yazamıyorm arkadaş.Ekran minik geliyor motivasyonumu etkiliyor. 36.Haftayı hatırlamakta zorlanıyorum aslında şimdi yazarken.

En önemli gelişme resmi olarak ücretli izne ayrılmamdı.İş Göremez Raporu olarak adlandırılıyor.Hamilelikte çalışabileceğiniz son hafta 37.hafta ama ben bir hafta kadar erken ayrılmış oldum.32. Hafta Çalışabilir raporu alırken uygulanan rutin uygulandı nst,tahlil ve akabinde rapor.. Raporda digerinin aksine beklenen dogum tarihi de yazıyor.Alt kısmı boş o kısım dogumla birlikte doldurulacakmış. Gerçi ben bu raporu aldığım hastanede dogum yapmayacağım ama beklenen dogum tarihini geçersem veya öne alırsam netice olarak dogum raporu ile kanıtlayacağım. Raporu aldım ve müdüre verdim.İşe 10 gün sonra gitmek garip geldi sanki daha önce hiç orada çalışmamışım gibi..

Bu haftadan itibaren kontroller haftalık oldu.Artık her hafta nst,tahlil ve muayene oluyoruz. Önceden neredeyse bir aylık sürece nasıl dayanıyormuşum hayret ! Bir hafta bile geçmek bilmiyor sanki..

Bu kontrolde bebegin tam olarak aşağı inmediğini öğrendik.Benim yapabileceğim yürümekti.Yürüyorum da ama inmemiş işte yani dürüst olma bir olmak gerekirse ben kendim kadar hareketli bir hamile görmedim daha önce.Ne direnç var ise bende o kadar hareketlilik bebeği aşağı indirememiş. Günde min  1.5 saat yürüyüş yapmam gerekiyor.

Kalbim düzeldi ama terlemelerim daralmalarım devam ediyor. Vücuduma agır gelmeye başladı sanırım artık hamilelik..Sabır..
 
37.Hafta

Bütün hafta hiç durmadan hareket ettikten sonra insan elbette meraklanıyor.Nasıl bir değişiklik oldu diye..Erken doğum o kadar çok ki çevremde insanlar bu haftalarda çoktan dogurmuş oluyor.Ve normali buymuş gibi geliyor. İlk hamile olduğumu paylaştığım zaman herkes kendi hikayesini anlatıyordu. Ve beklenen tarihlerinden neredeyse bir ay önce doğurmuşlardı.Oysa bende hiçbr belirti yok.

Kontrolde herşey beklediğim gibi çıktı.Sancım ve kasılmam hala yok.Açılma ise benim gibi bir hamile için şu aşamada mucize olurdu herhalde.Onca yürüyüşe rağmen kurabiye canavarım dr pek de mutlu etmeyen bir oranda aşağı inmiş.Bu şartlarda normal doğuma müsait olsan bile o aşağı inmeden bunu yapamam ama aşağı inerse her şekilde normal dogurtabilirim dedi.Canım sıkıldı ama hırs yaptım :) Daha çok yürümeye karar verdim dr yürüdüğüme inanmaz bir tavırdaydı ki zat_ı muhterem devreye girdi. Yürüyordum zat_ı muhterem yorgunluktan bayılacak gibi oluyordu ama ben hala yürüyordum..

Kontrolde kurabiye kızım 3000 gr  50 cm idi. Zayıf minyon bir kız değil.Biliyorduk zaten ama tatlı bir kız tombilik yanaklarını yediğim.. doğuma kadar 3500 gr olacağı öngörülüyor doğurmanın sıkıntı yaratmayacağı bir kg sanıyorum.

Açıkcası kolay bir hafta değildi.Ağırlaştım yani daha da daha da dahası neyse o kadar düşünün artık.Karnım görenleri korkutuyor her an doguracakmışım gibi.Bebeğin hareketleri bende bir deprem etkisi yaratıyor.Kocaman bir insan evladı çünkü.Geriliyor itiyor kakıyor karnım şekilden şekile giriyor.Akşam uyumadıysa uyumak mümkün değil sabah o uyanırsa uyumam da mümkün değil  :) Doğmadan bu haldeyiz..  Psikolojik olarak da biraz sıkışmış durumdayım.Herkese sarasım var tabii nasibini alan Zat_ı Muhterem oluyor sabır sabır o da patlıyor bazen.Sonra patladığına üzülüyor.Ben hem onu hem kendimi üzdüğüme üzülüyorum.Bu arada kızı üzüyorum diye de üzülüyorum ahaha tam bir manyaklık hali bu ruh halindne beş dk sonra kendimi kulaklıkla dans ederken bulabiliyorum.Allah cümlemize akıl fikir versin :P

38.Hafta (Çatı Muayenesi)

Ne çatıymış arkadaş ! Vallahi  hamilelik sürecinde kendi cinsimden nefret ettim .Millet ne nazlı büyümüş ne hassasmış.Herkes minnak doktor kesilmiş Dr önümüzdeki hafta çatı muayenesi yapacağım dediğinde küçük bir araştırma yaptım.Doğurduğu için kadın doğum uzman olduğunu sanan bir grup çatı muayenesini gereksiz buluyor avrupa da yok falan diyordu.Niye kıstasımız Avrupa ise ? Bir grup ise kesinlikle yaptırmış ama acılardan günlerce kıvrandığından bahsediyordu. Tamam her hamilelik kendine has herkesin uzuvları yine kendine özel yapısal olarak..Ama arkadaşım sen nasıl hamile kaldın  hiç mi kadın doğumcuya muayene olmadın diye sorasım var bazı kimselere terbiye sınırlarımı zorlayıp ?? !!

Çatı muayenesinde kemik yapınızın doğuma uygun olup olmadığı kontrol ediliyor.Bence gerekli ama samimi sahtekar olmayan bir dr ise.. Yoksa zaten sizin için herşey belirsiz olduğundan çatın dar doğuramazsın yarın sezeryan yapalım diyerek işin içinden çıkabilir.Sırf bu cümleyi kurmak için bile yapabilir. Ama gerçekten uygun olunmayadabilir gerçi bunun için de farklı dr görüşleri var.Kimileri dogum anında çatının doguma uygun bir hal alacağını iddia ediyor.Kesinlikle en ufak bir fikrim yok !
Benim muayenem çok rahat geçti.Yapım oldukça müsaitmiş mutlu oldum çünkü istediğim buydu.Acı sancu sızlama ne bileyim 10 dk sonra unutmuştum bile..

Haftanın bombası bebeğin aşağı inmiş istenilen istasyona (kanala giden yolda çeşitli istasyonlar varmış dr ölçümü buna göre yapıyor ) gelmiş olmasıydı. Sancı veya kasılma yine yok.Açılma da yok. Dr tahminlerine göre bir hafta daha bir doğum görünmüyor.Buna rağmen benim yürüyüşleri yine arttırdı ! Günde üç öğün yemek yer gibi yürüyeceğim.Bunun normal doğuma faydası olacağını düşünüyor. Ve bende ona güveniyorum.

Herşey yolunda görünüyor tabi uykusuzluk çekmesem,kızım beni itip kakmasa,deli manyak bir ruh haline sahip olmasam,korkmasam,inatçı olmasam,hava sıcak olmasa,ayaklarım şişmese,merdivenden düşmesem,gaviscon ile aşk yaşamasam.. Bütün bunlar olmasa bence herşey yolunda dünyanın en güzel mucizesi benimle :)

Hamilelikte 33. Hafta 34. Hafta 35.Hafta

33. Hafta

Rapordan sonra çalışmaya devam ettiğim ilk hafta anladım ki rapor için belirlenen hafta gerçekten idealmiş. Çalışmak ,yürümek,konuşmak gittikçe zorlaşıyor. Daha az hareket etmek istiyorsunuz zaten fizik olarak da buna müsaitsiniz. Peki daha az konuşmak neyin nesi bilmiyorum.Ben cidden kaygılandığım zaman yani  'aha da işte şimdi mıçtık''  duygusuna kapıldığımda sessizliğe bürünenlerdenim. Normalde konuşkan,neşeli,gün içinde en yüksek seviyede iletişim halinde olan birinin bu kadar sessizleşmesi elbette korkudan :) Tanıyorum kendimi,korkuyorum üstelik korkunun ecele faydası da yok.

Kocaman kurabiye kızım oldukça hareketli artık daha büyük hareketler yapıyor ama daha az sıklıkla. Elini,ayağını,poposunu gözle görülür bir şekilde ayırtedebiliyorum artık. Zaman zaman uzun sessizlikler yaşıyor ki zat_ı muhteremi telaşlandırmak istemesemde kaygılanıyorum.2 saatten fazla hareketsiz kalması kaygı verici bir durum ama bunu net olarak anlamak için sakin sakin oturmanız lazım ayaktayken zaten hareketlerini pek hissetmiyorsunuz.

Dikkat çekici  birşey hamile olmak uzaylı görmüş gibi bakıyor insanlar.Erkeklerin bir kısmı utangaç davranıyor ki hoş bir tavır bazı kadınlar özeniyor gözleri parıldırıyor bakarken o anlarda bazen daha geniş daha belirsiz giyinmek mi gerekir diye kendimi sorguluyorum.Anlamadığım 50 yaş civarı nemrut kadınlar gözlerini karnıma dikip tokadı basacak gibi bakıyorlar.Yani bir suç işlemişim gibi garip bir tavır .Ne bakıyorsun demişliğimde var.  Neyin nefreti anlamış değilim saftirik dombili bir hamile olarak kime ne zararım var ki  ?


34.Hafta

Sabah işe zat_ı muhteremle geliyorum. Akşam ise minik bir yokuş çıkmak suretiyle kendimi metrobüse atıyorum.Servis var ama çok geç kalkıyor benim ise eve bir dk daha geç gitmek gibi bir ihtimali bile düşünmeye tahammülüm yok.Hasılı kocaman bir hamilelik sürecini haftanın en az 3 gününü akşam metrübüse binerek geçirdim. Hamilelere yer verilmiyor arkadaşlar buna güvenip hamile kalmayın.Ben ruh halime göre bazen çok idareci bazen çok pislik bir hamile olabiliyor bir şekilde hallediyorum.Özellikle 15 - 25 arası erkek kitlesini yetiştiren o annelerin suratına tükürmek istiyorum. Bacaklarını aça aça oturuyorlar bildiğim yön üniversite öğrencilerinin yoğun olduğu bir taraf yok arkadaş kaç aydır yer veren tek bir üniversite öğrencisi erkek olmadı ! İnşallah kötü bir tesadüftür.

Genç kızlar daha duyarlı hatta üstüne geç farkedip özür falan bile dileyebiliyorlar.Gerçi anlıyorum insan birgün kendi başına geleceğini düşünüyor.Bende de aynı mantık vardı hamile kalmadan önce. Şimdi bile minik çocuğuyla binen birine yer veriyorum hala utanmıyor erkekler ben utanıyorum onların yerine.Kim yetiştiriyor bu adamlar hangi kadınlar.. ?

Orta yaş üstü erkek ve kadınlar çok uzakta otursalar bile kolumdan çekiştirip oturtmak için uğraşıyorlar.Hatta benim yüzümden kavga bile çıktı birgün yine yerinden kalkmayan bir öğrenci kitlesine bağırdı yaşlı bir amca yine kimse kalkmadı ben adamı sakinleştiriyorum adam bana bağırıyor kalkacaklar diye tam bir kaos :) Neyse ki biri kalktı o da türk değildi ! Turistmiş..

Aslında 7. aya kadar hiç takılmadım bütüngün oturarak çalıştığım için ayakta kalmak mesele olmuyordu.Ama son zamanlar gerçekten yorucu dengenizi sağlamakta sıkıntı oluyor.Kaldı ki hiçbir hamile kadın sırf zevkine binmez metrobüse trafik için en iyi çözüm metrobüs benim için yoksa taksi alternatifinin farkındayım.Üstelik herkesin arabası olmayabilir taksiye binecek parası olmayabilir.Ne bileyim biraz daha vicdanlı bir nesil isterdim aslında..

Sürpriz bir şekilde bu haftanın sonunda işten ayrıldım.Aslında ince hesaplar yaptım yalan değil.İşe daha az gelebilmek ama ücretli iznimi sonraya aktarabilmek için yaptığım tüm hesaplamalar sonucu izne çıktım. Ama resmi olarak değil ! Kuruma has bazı birikimiş izinlerim vardı onları kullanmaya başladım.Başbakanın fazla mesai ile ilgili yayınladığı bir yazı vardı onunla bağlantılı olarak.. Resmi olarak 36. haftada ayrılmaya karar verdim.Yani doğum sonrası  8 Hafta  +  4 Hafta ücretli izin kullanacağım.

35.Hafta

Evdeki ilk haftaya hızlı bir giriş yaptık 19.mayıs tatilini de göz önünde bulundururak Assos - Bozcaada'ya gitmeye karar verdik.Hamilelik insanın gezme arzusunu arttırıyor bu bir gerçek.Kocaman karnım ve ben yola koyulduk.Oldukça yorucu plansız bir seyahat oldu.Hatta bölgede yaşanan yoğunluk yüzünden otel bulamadık neyse ki çok şeker bir yerde kaldık.İnşallah vaktim olurda eskisi gibi gezi yazıları da yazarım.Çanakkaleye kadar gitmişken aileme de uğradık.Gecenin bir yarısı kapılarını çaldık.Kocaman kızlarını görünce şok yaşadılar. Babam korkuyla yaklaşıyor hamileliğime daha büyüyecek mi karnın diyor mesela  :) Bu aylarda yolculuk yapmak yasak gibi birşey tabii benim için yasak kavramı yok.Yeter ki gezme olsun bir de insan kendi halinden anlıyor ,iyiyim ben ! Yolculuk boyunca ön koltuğu sonuna kadar yatırdım ve arkaya çektim ayaklarımı öncama dayadım böylelikle konforlu bir yolculuk yaptım.Bozcaada doğumlu olsa güzel olur geyikleri yaptık ama neyse ki güzellikle atlattık..

3 haftadan beri ilk kontrolümüz vardı döndüğümüzde.Büyüdüğünü biliyordum ama merak ettiğim galiba sancı çıkıp çıkmayacağı doğuma yaklaşıp yaklaşmadığım falandı. Nstye girdim önce kan testi yapmaya vakit olmadı biraz da benim ihmalim oldu. 35 + 0 kurabiye kızım 2640 gr 48 cm bir tatlıcık.. Sancı yok belirti yok tansiyon iyi 21 günde sadece 1kg almışım ki bunun 600gr sadece bebek almış. Bebek doğum pozisyonunu almış halihazırda hala normal doğumu öngörüyor dr..  Artık kontrollerimiz haftada bir olacak böylelikle son ayı daha kontrollü geçirebileceğiz.İçimden bir ses son gününe kadar bekleyecek diyor ,gidişatta o yönde..

Gündemimde ciddi bir sorun var yemeklerden sonra taşikardi yaşıyorum. Dr normal olduğunu gebelikle alakalı olduğunu söyledi.Fenalaşıyorum terliyorum kalbim benden ayrı bir şekilde atıyor sanki.. Yemek yemeğe korkar oldum. Mide rahatsızlığım da devam ederken ikisi birden beni gerçekten bitkin bir hale getiriyor.Az bir zaman kaldı sabır , şükür  günleri geçirmeye çalışıyorum.

Hamilelikte 32. Hafta ( Çalışabilir Raporu )

Haftalar nasıl bir hızla geçti biz nasıl bu aşamaya geldik farkında bile değilim.32. Hafta bence bir milat ilk milat yani ikincisi 37.Hafta olmalı muhtemelen tabii hala doğurmadıysanız :) 32. Haftadan sonra çalışıp çalışmama konusunda aslında önceleri kararım netti.Kesinlikle çalışacaktım.Ama Nisan başına iş yerinde yaşadığım bazı sıkıntılar yüzünden bir ara kararımı değiştirdim.Bir sinirle 32. Haftada gideceğim dedim iş yerindeki sıkıntım işin içeriğiyle değil insan ilişkileriyle alakalıydı.Yani aslında dürüst olmak gerekirse bir hamile için uygun şartlarda çalışıyorum.Rahatım,beni yoran hiçbir durum yok olmasına da müsaade etmiyorum.

Herşeye rağmen elbette yine de ağırlaşıyorsunuz.Tüm gün masabaşında durmak. Uzanmak istediğinizde gerilmek istediğinizde hatta uyumak istediğinizde bunları yapamamak sizi rahatsız ediyor.Öğle tatilinde iki koltuğu birleştirip kapıyı kitleyip uyuduğumu biliyorum mesela.Buna karşılık vakit geçiyor.Şimdiye kadar dönem dönem aldığım kısa izinlerde ne zaman evde olsam ya hasta oldum ya da yorgunluktan ertesi gün işe gitmek için hayaller kurdum.Bir kadının izinli olması demek  gerçekten izinli olması anlamına gelmiyor. Evde yapılan onlarca iş var özellikle bebekle ve benimle ilgili.. Bunun yanısıra işe başladığımdan beri pek de ilgilenmediğim bir evim var. Özetle evde de dinlenmek pek mümkün görünmüyor.Zaten yapı olarak durduğu yerde duramayan biriyim dinlenmek sanırım bana göre değil.

32.Hafta oldukça hareketli geçti.Bebek açısından yani o da benim gibi pek sakin bir tip değil.Artık bulunda yere sığmıyorda tabi bütün hareketlerini net olarak hissediyorum nu sayede.Gerildiğini toparlandığını beni itip kaktığını hissediyorum.Zaman zaman canımı acıtıyor ama alıştım birlikte yaşamaya..Üstelik kıyamıyorum da sıkılıyordur eminim daracık yerde. Onun mideme yaptığı baskı ile midemde ciddi bir sıkıntı patlakverdi.İlaçla vs geçmiyor artık. Mide asitim yukarı çıkıyor.Akabinde bende yediklerimi çıkartıyorum midem yanıyor.Yemek yesem daha fazla oluyor yemesem mide asidim fazlalaşıyor. Öyle sıkıntılı bir durum.Tadım tuzum yok..

32.Haftada dr kontrol bildiğimiz rutin kontroldü.Farklı olarak düşük olan kan değerlerim için kan alındı.Ve 32.Hafta çalışabilir raporu yazılabilmesi için  de  NST 'ye bağlandım.NST bebeğin hareketlerinin ve kalp atışlarının ölçüldüğü bir sistem.Ben 20dk kadar durdum.Kızımın kalp sesilye uyuyakalmışım hatta öyle gürültülü bir ortamda uyumam benim için mucize ama ninni gibi gelmiş onun kalp sesi.. Süre bittiğinde elinize bir grafik veriyorlar bunu dr gösterdim ve kasılmam olmadığını ve raporu yazabileceğini söyledi.Kasılmam olmadığını biliyordum aslında sancım da yok.Yani hızlı ve ani hareket etmezsem beni zorlayan bir durum yok henüz.Rapor için bir sorun çıkmayacağını biliyordum ama yine de bu haftada bir kasılma çıksaydı hayatımı zorlaştıracaktı.

Bu arada kurabiye kızım 45cm boyunca 1940 kg kocaman bir kız olmuş.Şaka değil cidden kocaman bu gidişimizde artık gelişmekte olan bir canlıdan çok bir bebekle karşılaştık.Biz onu izlerken yalanıyordu ! Hani kediler süt içerken yalanır ya o şekilde aşık olduk ! Saatlerce izleyebilirdim o halini gözlerini kısıyor sinirlenmiş bizden rahatsız olmuş gibi.. Kocaman yanakları minicik ağzı ve burnu var. Dünyanın en güzel şeyine sahipmişim gibi bir duygu.. Gerçekten güzel dakikalardı.Bu arada son iki haftadır rahatsız oluyorum dediğim bölgede kafası varmış,kurabiye kızım dönmüş! Doğum kanalında olmasa da ki zamanla dönecekmiş doğum pozisyonunu şimdiden almış.Dr bunun güzel birşey olduğunu anlattı.

Dr bana üç nüshadan oluşan çalışabilir raporunu verdi sanırım emekli sandığı ve ssk için farklı raporlar yazılıyormuş.Benim ki emekli sandığı için yazılan rapor son üç haftaya kadar çalışabileceğime dair bir görüş bildirilmiş ve akabinde dilediğim süreçte izne ayrılabileceğim. Dr'un yazdığı raporu müdüre verdim O da bir üst yazı ile ilgili birime bildirdi.Hepsi bu kadar..

Bir hafta daha böyle geçti ..Her geçen hafta kızıma kavusmaya daha da yaklaştığımın farkındayım. Heyecan korku mutluluk hepsi bir arada.. Tek dileğim vaktinde ve sağlıklı bir şekilde gelmesi biraz geriliyorum evet ama bunlar hala tamamlanmamış işlerin verdiği gereksiz gerginlikler. Elimde olmayan şeyler için gerilmemeyi hala öğrenemedim.

Hamilelikte 31. Hafta

Birbuçuk aylık kocaman bir ara vermenin ne manası vardı bilmiyorum.Şimdilerde çok pişmanım kurabiyenin hayatından  6 haftalık bir anı sürecini çalmışım gibi hissediyorum.Bu arada minnoşluktan kurabiyeliğe terfi oldu :) Bildiğiniz kurabiye çünkü sütün yanında ye .. Ye ama doyma :) 

Son haftayı yazdıktan sonra iş açısından çeşitli sıkıntılı dönemlere girdim.Belki hamilelikten belki karakterimden sivrilmeden duramadım.Ama eskisi kadar güçlü değilim duygusal olarak yani hem sivriliyorum ama hem savaşamıyordum.Benim pek de alışkın olduğum bir durum değil.Sonra ben pes etim akabinde herşey yoluna girdi hatta eskisinden de iyi oldu.Ama ben ağladığım zırladığım tepindiğimle kaldım.Muhtemelen kızımı da üzdüm ya da vicdan azabı için bahane arıyordum kendime.

Son kontrolde kocaman bir kızla karşılaştık.Şaşırdık neyine şaşırıyorsun diyenleriniz olabilir ama hızla büyüyor.Bir dönem geriye düşmüştü gelişimi ama son görüşmemizde yine ilerden gidiyordu.Hatta dombiliydi  ! Yemek yediğimde bu kadar çok tepki veren bir çocuk için normal aslında bende zaten yılların mankeniyim :)  Yani kurabiye emsallerine göre kg olarak son sınırda şekerim çıkmadı malum iyi besleniyorum demek ki diye teselli ediyorum kendimi.

Hamileliğini genel olarak rahat  geçirmiş biri olarak (bin şükür) hamileliğin aslında 30. haftadan itibaren başladığını iddia etsem yanlış olmaz herhalde.Eski yazılarıma baktım da hep '' birden şişmeye başladım '' yazmışım. Hayır aslında şimdi birden şişmeye başladım. Allah kurtarsın laflarını duymaya başladım.Geceleri uyumakta, dönmekte , koltuktan kalkmakta hatta bazen yürümekte zorlanmaya başladım.

Ev düzeni tamamen değişti ! Şimdiden ! Taşınmayı düşünüyorduk ama vazgeçtik.Akabinde evi kurabiyeye uygun hale getirmeye karar verdik.Elbette derin bir temizlik yapılmasını fazlalıkların atılması alışveriş yapılmasını vs gerektiriyor bu durum. Yorucu, siz hiçbirşey yapmasanız dahi oldukça yorucu dönem dönem izin alarak bu süreci de atlatmayı hedefliyorum.Yeter ki içime sinsin hamileyken herşeye bir kusur bulma huyum peydah oldu.

Bu arada istanbuldan uzaklaşarak küçük bir kaçamak yaptık .Hatta planlarda bir değişiklik olmazsa minik bir  ege kaçamağı daha hedefliyorum.Hamileyken gezme dürtüm zerre kadar değişmedi hatta daha çok gezesim var.Hareket etmezsem daralıyorum. Bazen yorulmama rağmen kendimi durduramıyorum.Haldır haldır koştururken buluyorum kendimi kocaman karnımla ,inşallah yanlış birşeyler yapmıyorumdur. Hareketli olmanın doğumda faydasını göreceğimi umuyorum hep ya da kendimi motive etme şeklim bu :)

Yemek konusunda tadım kaçtı.Midem de dr un tibbi olarak detaylandırdığı ama benim için korkunç bir mide yanması olarak tercüme edilebilen o deneyimi yaşamamak için hiç yemek yemeyebilirim. İştahım yok değil ama tadım yok.Bir ilaç verdi ama onun da tadı berbat ! Midem yanıyor kavruluyor türk kahvesini çayı acıyı çikolatayı yani tetikleyecek her türlü ürünü kestimT

Tipim kayık.. İlk 6 ayı şık ve cici bir hamile olarak geçirme planım tutsa da son 2 aydır durum vahim. Olmuyor kocaman karnınıza ne giyseniz istediğiniz gibi durmuyor.Dursada mutlu olmuyorsunuz hep aynı şeyleri giydiğinizi farkediyorsunuz.Kendimle ilgilenmeye devam ediyorum ondan vageçmiş değilim saçım makyajım kişisel bakımım devam ediyor.Ama benim için bişey ifade etmiyor.Yani güzel olmak duygusunu aramaktan bir dönem vazgeçmek lazım galiba.Ben bebekten sonra kendimi toparlama sürecine kadar mola verdim bu arayıştan.

Son düzlükte olduğumuzun farkındayım.Kafamda erken doğum,bebek bakımı,psikolojik gelgitlerim hepsi bir arada uçuşuyor.Normal doğum görüntüleri izleyerek rahatlamak isterken daha da gerildiğimi farkettim.Akışına bırakmak istiyorum ama bu kadar kontrollü bir tipken mümkün olmuyor.

Hamilelikte 19.Hafta , 20.Hafta ve 21.Hafta

Pişmanım bu kadar uzun süre yazmadığım için çoook pişmanım.Özel bir sebebi de yoktu.Bir sıkıntım da yoktu ama yazamadım.Arada unuttuğum onlarca şey var eminim.Şimdi önemli gibi durmasada yıllar sonra okuyunca çok merak edeceğim onlarca detay..

Dr kontrollerimiz sıklaştı bu ara benim isteğim değil dr'un talebiydi.Bir kontrolde bebeğin içinde yaşadığı hayati sıvının az olduğuna kanaat getirdi.Söylediği andan itibaren kaygısız geçen hamileliğimin yönü değişti.Suyu azdı yaptığım araştırmaya göre çok can sıkıcı bir durumdu.Halbuki ben korkunç derece de su içiyor hatta o kadar abartıyordum ki zaman zaman midemi bulandırıyordum.Bir hafta sonrası için sözleştik.Ben bolca su içtim ki aslında eskisinden daha fazla da içtiğim söylenemez bebeğin suyu istenilen seviyeye ulaştı.Fakat bu sefer birkaç gün önden giden minnoş geriden gelmeye başlamıştı.Bana göre boyu uzun kg ise yeterli değildi.Bakınız dr a göre değil bana göre :) Not olarak kalsın 20+2 de 325 gr  ! Daha şimdiden '' çocucuğum ufak kalacak yemiyor içmiyor zayıf bu çocuk '' cazgırlığıma şaşan zat_ı muhterem yine mantıklı yorumlar yapsa da hala tatmin olmuş sayılmazdım.

Taa ki..

Onu hissedene kadar...

Hissetiğim ilk an çok şiddetli bir gaz sancısı sandım.Fakat değildi onu hissetmemeye  kadar alışmışım ki ilk aklıma gelen minnoş olmadı.Ve nihayet hareketler sıklaştı.Artık sürekli gün içinde hissedebiliyorum.Bazen çalışırken birileri ciddi birşeyler anlatırken ben salak salak gülüyorum .. Çünkü hareket ediyor.Çocuk,  yemeğe duyarlı bu kadar iştahsız (!) bir anneden başka ne beklenebilirdi ki? Ne zaman yemek yesem tamam dostum doydum veya bu sefer yediklerin birşeye benzemiyordu gibilerinden tepkiler veriyor.. Bu arada hareketleri neden geç hisstiğime dair teorim dombili olmamdı ve fakat aslında sebebin bu olmadığı benim onu hissetme  engel olacak kadar dombili olmadığım ortaya çıktı. Bende bebeğin eşi diye nitelendirilen plesantanın bebekle benim aramda durması hissetmemi engelliyormuş. Aslında herşeyin mantıklı bir açıklaması oluyor ama işte.. İnsan telaşlanmadan yapamıyor.Onu, bize nasip edene binlerce kez şükürler olsun. ( Blogger burada ağlamak üzere o yüzden konuyu değiştirecek... )

İştah demişken ben kontrolümü kaybettim.Bütün dünyayı yiyebilirim.Zat_ı muhteremın dışarda yiyelim ne yemek istersin sorusuna ; Lahmacuna patates kızartmalarıyla sarılmış hamburger bol ekşili salata ,acılı salgam suyu ve çikolata soslu künefe diye cevap verdim.Evet çok aptalca görünüyor ama gerçekten deneme şansım olsaydı denerdim.Yani tarif ettiğim türde bir yemek üretilebilseydi ben onu yemiş olacaktım.Nasıl yemek fantazilerim varmış kendime hayret ettim.O değil de bebek annesinin yediklerine alışıyor doğduktan sonra damak zevkini bu yönde şekillendiriyormuş.Tek korktuğum bu çünkü turşu suyu içtikten 5dk sonra çikolata yiyebiliyorum. Minikkuşum psikopat bir  gurme olacak !!!

Bu arada sağlık ocağında ya da adı her ne ise orada tetenos aşısı vuruldum.Ne biçim bir insansam hamileliğimi bile nazlı geçiremiyorum.Millet aşı oluyor kolu şişiyor üstüne yatamıyor yanıyor acıyor vs ben etkisini 2 saat sonra unuttum.Bir de o gün izin alıp evi tertemiz yaptım. İkinci doz için 1 ay sonraya randevu verdi.

Kocaman bir karnım var artık ve minnoş tam göbek deliği hizasında.Her akşam aynı bölgeye gelip yerleşiyor sanırım orada uyuyor.Elimle hissedebiliyorum varlığını tabii bu tatlı gelişmelerin acı gerçekleri de var.Artık heybetli bir şekilde yürüyen insanların yer verdiği.Cİnsiyet sorduğu akıl verdiği gizlenmesi mümkün olmayan hamile görüntüsündeyim.Bazen görüntüm sinirlerimi bozuyor bazen  de çok mutlu oluyorum.Daha önce de demiştim hamilelik tam bir dengesizlik hali..

Cinsiyet için ayrıca bir yazı yazmak istiyordum ama görünen o ki pek münkün olmayacak .. Bir presesimiz var bizim :)  İkili teste dr bana söylemeden benim ona söylediğim tahmindi bu.Kızdı başka birşey olamazdı çünkü çok güzeldi.Çocuğunu güzel bulmayan yoktur da anne karnında 14.haftada bu nasıl söylenir tahmin edilir diye dalga geçenleriniz olabilir.Geçmeyin :) Ben dalga geçtiğim herşeyi an ve an yaşıyorum zira :P Güzeldi ay parçası gibiydi.Ağzı yüzü burnu kız olduğunu belli ediyordu.Ne bana ne babasına benziyordu ama yuvarlak yüzlü güzel suratlı bir kızdı işte ve neticede tahminim tuttu.

Bu benzetilmek mevzusuda bir garip.. Geçen gün twitter da ibrahim tatlısesin bebeğini gördüm.Geçirdiğim şoku anlatamam.O renkli gözlü sarı sarı kadından bu çocuk olduysa babasının fotokopisiyse hayal kurmanın pek manası yok gibime geliyor. Çocuğu kadın değil ibrahim tatlıses doğurmuş sanki adama öylesine çok benziyor ki bizim kız kime benzeyecek meraktan çatlamak üzereyim. Bana benzemesini istediğim taraflar var babasına benzemesini istediğim taraflar var.. Merak merak merak..

Hala bir ismi yok o yüzden minnoşla devam ediyor.Artık kızım da diyebiliyorum gerçi.Hiçbir ismi yakıştıramıyorum.Sade ama güzel olsun istiyorum.İddalı isimleri sevmiyorum ya da mesajlı ! Kafamdaki İsimlere sahip insanları inceliyorum ya onun gibi olursa ya şuna benzerse.. İsim konusu son haftaya kadar belirsizliğini sürdürecek gibime geliyor.

Ben bu yazıyı yazarken aslında yarın yapılacak olan ikinci düzey ultrasonun heyecanı içindeyim.Her kontrol bir gerginlik sebebi drlar hep gülümsesin hep şaka yapsın hep güzel şeylerden bahsetsin istiyorsunuz.Yarın da güzel bir gün olur inşallah.Güzel haberle devam ederim bu güzel yolculuğa..

Hamilelikte 11. Hafta

 Arkadaşlar sağlık bakanlığı kafayı yemiş. Bakın daha önce kıçıkırık bir testi bile yarım yamalak yapan hatta yapamayan beni mağdur eden o deneyimimi anlatmıştım.Aynı kurumun başka bir birimi olan aile sağlık merkezi denilen kuruluş ise üzerime öyle düşüyor ki çığlık atmak üzereyim. Ne yiyorum içiyorum nerede ne şartlarda çalışıyorum tahlillerim kilom değerlerim psikolojim vs vs.. Bir de üstüne yetmezmiş gib sağlık ocağını birbirine düşürdüm. Aslında diğerine bağlıyım ama ötekine daha yakınım mesafe olarak kaldı ki onları ziyarete gidebilecek vaktim dahi yok.Ama onlar kendi aralarında beni paylaşamadılar.Sonradan anladım ki ceza puanı ve prim sistemi varmış.

Herneyse bu hafta oldukça zor geçti.Öncelikle ruh halim karmaşık.Öyle sinirliyim ki böyle sinirimden alev alıyor baktığım yerler,aptallık,sakinlik böyle uyuşukluk falan birini öldürmeme sebep olabilir.Bir sürü vatandaşla tartıştım bu hafta,zat_ı muhteremle tartıştım,annemle tartıştım,bir şekilde iletişim halinde olduğum herkesle tartıştım.Beynimde zaman zaman kontrol etmekte zorlandığım bir mekanizma var gibi..

Bu hafta yine hastaneye gittim.Ne kadar sakınırdım hastaneye gitmekten ne kadar üşenirdim.Yok hastane kokusu yok dr tripleri yok testler sonuçlar.Şimdi istanbulun tüm hastanelerini gezmek istiyorum.Her gittiğimde minnoşu gösteriyorlar çünkü.. Kendi doktorumdan başka bir doktorla görüştüm kafamı zaten yeterince karıştıran hafta hesabına yeni bir bakış açısı getirdi ve beni bir hafta öne attı.Zaten birşey anlamıyorm hafta hesabından boyunu ölçtüm ona göre değerlendiriyorum diyor. Doğrudur da ablacım böyle gidersek 2 aya doğururum ben,her geldiğimde biraz daha ileri gitmiş oluyor gelişimi.Hayır iyi birşey mi kötü birşey mi onu da anlayamıyorum.

Bi havalara mı girdim ne ? İtiraf ediyorum yani. Madem herşeyi konuşuyoruz bunu da konuşalım. Hamilelik bir kalkan oluşturuyor etrafınızda Baştan siz farkında olmuyorsunuz.Bir ayrıcalık teşkil etmiyor ama sonraları bu büyüye kapılıyorsunuz.Herkes pohpohluyor.Sürekli bir ilgi sürekli aynı konuyu defalarca sormalar.. Kaç haftalıksın nasıl geçiyor miden nasıl sancın var mı yemek yemek ister misin şunu içmek ister misin oturmak ister misin tabii bir süre sonra havalara girmeye başlıyorsun.

Böyle böyle geçecek haftalar değil mi ?  Öyle bir an olacak ki bambaşka şeyler yazacağım sanki hayal gibi..

25.11.2013

 

Gördüğüme Sevindim..

Son yazının yılbaşı yazısı olması ,temenniler içermesi ,benim bu yazıdan sonra ortadan kaybolmam.. Hepsi bir zincirin halkaları gibi... Evet çok şey değişti hayatımda. Daha çok seyahat ediyorum ,daha çok çalışıyorum ,daha az okuyor  ve daha az mızmızlanıyorum.. Daha az sinirleniyorum daha az konuşmak istesemde maalesef daha çok konuşuyorum.. Daha zayıfım daha güzellik takıntılı daha alışveriş delisi ama daha cimri :) Daha komiğim ama daha az gülüyorum.Daha çok arkadaşım var ama daha bencilim , maalesef..

2013 benim yılım oldu. Büyüdüm ,sorumluluklarım arttı kalbimden geçen herşey kat ve kat fazlasıyla beni buldu.Şükür temelli yaşantımdan zaman zaman  ''Acaba daha fazlasını istemediğim için mi daha fazlası beni bulmuyor ''  mantığıyla  şüphe duysamda doğru yolda olduğumu anladım.Şükür etmek ruhunuzu ferahlatıyordu.Elinizden gelen mücadeleyi verip geri kalanını akışına bırakmak hayattan daha çok zevk almanızı sağlıyordu.Doğru yoldaydım

Nereye gidiyor ki bu konuşma :) Bu arada 30 yaşıma girdim.Milat tabii rakam değişiyor.Hiçbir zaman gelmeyeceğiniz bir durak gibi dururken pat diye "inecek var mı" diye bağırıyor şöför..''Yok!''diyemiyorsun , iniyorsun.. Güzelliğinden şüphe duymayan bir tipsen ilk kez '' Aaa  hiç 30 görünmüyorsun , ben seni evli bile sanmıyordum '' iltifatlarına mutlu oluyorsun.Sonra bu iltifata mutlu olduğuna mutsuz oluyorsun :P Yaşlanıyorsun..  İzlediğin filmler ,diziler ,okuduğun kitaplar ,güldüğün espriler, bildiğin şarkılar ,baktığın dünya geride kalıyor.Sen yenisini beğenmiyorsun eskisini anlatsan nostaljik oluyor. Yaşlısın işte , bildiğin yaşlısın :P

Bu yazı bir geri dönüş yazısı geri dönüş için sebepler var elbette..Yazmanın yalnızlıktan beslendiğini iddia etmiştim birkaç zaman önce.Öyle değilmiş yalnızlıktan değil birikmişliktenmiş.Birikmişlerimi harcamışım uzun süre şimdi yine biriktirdim.Yazacağım..

Şöyle bir baktım da bir derdim var gibi görünüyor sanki :) Halbuki hiç hissetmediğim duygular içindeyim. Tarifsiz kaygılara sahibim , tarifsiz bir aşka sürükleniyorum koşar adım.Aşk ve kaygı eş gidiyor zaten hayatta. Seviyorsan kaybetme korkusu artıyor sevdikçe daha da çok artıyor. Gözlerin doluyor bir aşkın peşinden gidiyorsun ama ne olacak benim sonum diyorsun bir taraftan da. Hepimiz aşık olduk da bu başka bir tomurcuk aşkın seni esir almasına bozuluyorsun,dize getirdin beni diyorsun.. Senden habersiz , varlığın yokken nasıl yaşıyormuşum ben diyorsun.. Seviyorum seni diyeceksin kendi sevginden korkuyorsun birşey olacak da artık sevemeyeceksin diye. Şimdi böyle aşıksam gözlerimiz ellerimiz buluştuğunda ,tanıştığımızda neler olacak diyorsun için kıpır kıpır..

İlhan Şeşen'in bir şarkısı var ;

 "duygularima esir oluyorum seni gorunce
insan bin kere mi yaniyor bir kere sevince
ruh bedenden ayriliyor cekimine girdim
bin kere daha yanarim ama gordugume sevindim"

İşte ben böyle bir hal içindeyim..

Anne oluyorum...

30.10.2013

Ömürlük Bir Çılgınlık = Annelik

Facebook'a girersin paylaşılan fotoğraflarda bir değişme yaşanmaya başlamıştır.Artık mezuniyettir,nişandır,düğündür bitmiş yerine "minik kuzumuzun ilk kusmuğu" "aslan oğlumuzun kendisi gibi aslan pipisi" "berktuğcan'ın bükemsu ile havuz keyfi" adlı albümler gelmiştir.Albüme girer bakarsın fotoğraf sayısı ortalama 50 yahu insan bir pipiyi herhalde ortalama 5 cm falan civardır 6 aylık bir erkek çocuğu pipisi nasıl 50 tane kare açısıyla fotoğraflayabilir diye düşünürsün.Bakarsın ki bir fotoğrafın diğerindne asla farkı yok.Birinde çocuk elini ağzına götürmüş diğerinde göz şaşı,diğerinde pipiya zoom diğerinde ağızda salya.. yok fark bulamazsın albümü kapatırsın.. Ya bu kız çok böyle cool falan takılır,gecesi meyhanelerde gündüzü okulda ve komünist gençleri nasıl daha saldırgan yapabiliriz adlı derneğin toplantılarında falan takılırdı.Facebook'a bebek pipisi koyacak hatun değildi diye daha da çok korkarsın anne olmaktan..

Anne olmadan önce tanıdığım herkes öyle büyük bir değişime girdi ki..Eski entellektüel havaları,eski komik halleri,eski dünyaya duyarlı halleri gitti yerine sadece bebeğe duyarlı onun dışında her sohbete her görüşe her konuya uzak insanlar haline geldi.Kötü mü tartışılır.. iyi mi o da tartışılır ama değişim büyük insan kendisi için korkuyor.Bütün bu değişimin farkında olan annelerin tek cevabı "evlat sevgisi onun bir gülüşü benim için herşeye değer" anlıyorum da ya sen ? Sen yok gibisin artık.. Ne yediğinden anlıyorsun ne içtiğinden ne gecen var ne gündüzün yüzünde bir solgunluk, daimi bir yorgunluk hayata dair beklentin kısıtlı tek tesellin bebeğin ve o ay aldığı 500 gr kilo..

Ben de mi öyle olacağım? Hayat bir süreliğine bitecek de sonra izin verirse yeniden mi başlayacak.Çok mu bencil bakıyorum,yoksa dünyaya gönderilme amacımız bu da ben mi anlayamıyorum. Çok tembelimde herkese kolay gelen o süreçler bir bende mi gerginliğe yol açıyor? Şimdi ben mutlu olayım diye mi doğuracağım yoksa üremek zorunda olduğumuz için mi görev mi yoksa bu? Çocuk düşmanı değilim ama böyle her gördüğü bebeği mıncıklayan biri de değilim.İnsan nasıl anlar bebek sahibi olmaya hazır olduğunu?

Geçen hafta " falcı söyledi hamile misin" sorusuna muhatap olmasaydım daha az gergin olurdum herhalde.Ve hayır değilim bakın bir daha inanmayın falcılara falan tutturamıyorlar cevabına rağmen,aslında bir baksan hamile misin acaba sorusuyla ikince kez sarsılınca anladım ki doğurmadan bu dünyada huzur yok hiçkimseye.. Ve sanki çocuk bir kadının kendi başına gerçekleştirebildiği bir hadise gibi hep kadına soruluyor hamile misin diye.. Evlilik an ve an ilerledikçe büyüyen bir kaygıyla ve baskıyla sorulur hep "neden yapmıyorsunuz? "Edep dediğimiz şey nerede kaldı ki biz anne kız arasında adet olma hadisesini konuşamayan bir toplumken birine çıkıp neden çocuk yapmyorsunuz diye sormak ne büyük cesaret?

27 yaşındayım çok mu geç kaldım sorusunu zihnime kazıyan sadece mahalle teyzeleri olsa sallamam da böyle eğitiminden gözkamaştıran ablalar da aynı yoldan gidince ee insan geriliyor.Tembelliğinden bencilliğinden cesaretsizliğinden kendini suçluyor insan.Şimdi sadece aile büyükleri sussun,birileri üreme organlarımızda sorun olmadığına inansın,üniversitedeki arkadaşlardan geri kalmayayım diye yapılır mı çocuk? Bu sebeplerden yapılmazsa illa yolda gördüğü bebeklerin ayacıklarına saldıran bir hale gelmeyi mi beklemeli..?

Bana safii kendi emeğiyle büyüttüğü biricik evladına yeterince annelik yapabilen ama kendini tüketmeyen,hayatındaki güzellikleri illa ki çocukla değiş-tokuş yapmamış olan,kendine ait zevkleri ama sağlıklı güzel çocukları olan bireyler lazım.. Anne olunca sadece daha da olgunlaşmış belki daha da duyarlılaşmış ama kendini yitirmemiş örnekler lazım..

Benim çevremde yok, dilerim vardır..

-Büyük Buluşma-

07:00 Zat_ı muhterem sabahın köründe geldi.Saç-baş,hazırlık bir de üstüne kıyafet krizi eklenince çok zorlandım.Yetişemedim,terminalde karşılayamadım,Kendin gel dedim,
ne diyeyim :P Karşılaştığımızda ilk kez görüşüyor gibiydik,böyle mahçup bir garip,"sabahın köründe nasıl makyaj yaptın üfürük,kaçta kalktın lan sen ? " çemkirmesiyle karşılansam da,o andan itibaren herşeyin yolunda gideceğini anladım.Çok yorulmuşum yaşadığım süreçte ve çok özlemişim onu..!

08:00 Yürüyoruz dana gibi,böyle sabah okuldan kaçan,etrafta kimse görmesin diye,yiyişmek için kimsecikler yokken gezinen amele tipler gibiyiz.Hemen eve gitmek istemedi,ayılayım,kendime geleyim dedi.Yavaş yavaş bende heyecanlanmaya başladım.
Bir yere gidip oturalım mı? Yok! Eve gidelim mi? Yok! Heyacanlandın mı sen ? Yok! Korkuyor musun :P Yok!
Çiçek alalım dedi,bahar çiçeklerinden olsun.. Annemin en sevdiklerinden aldık,saksı çiçeğinde karar kıldık.Bana aldığı gülleri zamanında migros poşetiyle
getirmiş bir adam olan Zat_ı muhterem,elinde dana kadar saksı çiçeğiyle gezdi :P Söylendi etti,"annene benim seçtiğimi söyleyelim,ben seçtim deme" demeyi ihmal etmedi :)

09:00 Artık eve gideceğiz..Taksiye binmek üzere bekliyoruz ama bir türlü binemiyoruz.Zat_ı muhterem az daha oturalım azcık daha falan diye kıvırıp duruyor.O kadar tatlı bir halde ki,gözlerim doluyor.Onun heyecanından ben mutlu oluyorum,sapıkça bir zevk alıyorum telaşından..Annemi arayayım da geliyoruz diyeyim diyorum,izin vermiyor.Doğal olsun,kapıda öyle bekler vaziyette olmasınlar diyor,kandırıyorum..Anneme yine de çağrı atıyorum :) Telaşa kapılıyor,taksiye bindik diyoruz..Elimi tutuyor,sıkıyor,sıkıyor..İkimizde bir süre hiç konuşmuyoruz ve itiraf ediyor."Daha önce hiç böyle bir heyecan yaşamadım" diyor.. Taksiden iniyoruz.. ilk olarak "Saçım nasıl?" diyor :)

09:05 Kapıyı annem açıyor,babam da hemen yanında..Çiçeği uzatıyor anneme,hoşgeldin-hoşbulduk muhabbeti,babam Zat_ı Muhteremi ayak parmağından saçına kadar süzüyor,resmen süzüyor,gözucuyla falan değil..Uzaylı gelmiş gibi süzüyor,geriliyorum.Ellerini öpüyor,babam zat_ı muhtereme ilk hitabında "Canım" diyor..Hepimiz rahatlıyoruz.Kişiler hakkında fikirlerini ilk 5 dk veren babam "canım" lafıyla notunu vermiş bulunuyor.. Tekli koltuğa oturan babam hainlik yaparak bitanecik sevgilimi misafirlerin oturduktan sonra kalkmakta güçlük çektikleri,kalkarken böcek gibi debelendikleri rahat şık fakat değişik yapıdaki koltuğa oturtuyor.. Yol nasıldı,uyudun mu,havalar sular derken kahvaltıyı hazırlamak için hazırlanıyorum,onu yalnız bırakıyorum..

09:35 Kahvaltıya oturuyoruz,babamın yanına oturuyor masada..Diyette olduğum ailece biliniyor.Benim üzerime geyik muhabbeti yapılıyor.Bütün güzel şeyleri kendi önüne dizmişsin diye şaka yapan babamın lafına atlayan zat_ı muhterem,"diyet yapıyor güya,duramaz yer o boğazlı" falan türünde bana yükleniyor.. Kahvaltı boyunca sohbet gayet keyifli gidiyor,zat_ı muhterem'in ailesinin gbt'si çıkacak şekilde fikir sahibi olan babam,babasının sigara içip içmediğini bile öğreniyor.Fethiye yolu,fethiye ovaları,fethiye yaylaları,fethiye kültürü üzerine bir sempozyum düzenleyen babam,ehliyetin var değil mi senin diye zat_ı muhteremi sıkıştıran babam sanırım şöför olarak onu işe almaya karar veriyor.

10:30 Sohbet iyice koyulaşmışken birden zat_ı muhterem birden gözlerin annene benzemiş çok güzel,üfürük'ün gözlerini çok seviyorum diyor anneme.. Annem gülümsüyor,
babam şaşırıyor.. Masanın yanında bulunan aynaya bakıyorum,"gözlerim cidden güzel yahu" gibi iğrenç şakalar yapıyorum,babam biraz şımarık büyüttük diyor..Zat_ı muhterem bir de bana sorun diyor :) Çay içmekten nefret eden adam o gün tam 4 fincan çay içiyor,sonrasında baban içiyordu ayıp olmasın diye içtim,hep senin hizmet etmen hoşuma gitti diyor.. Hiç gerilmiyor kahvaltıyı sanki hep dört kişi yapıyormuşuz gibi yapıyoruz.

11:30 Tuvalete gitmek isteyen Zat_ı muhtereme yol göstermem isteniyor,sanırsın ki 5000mk malikanede yaşıyoruz "150 mk evde kaybolacak tuvalet yerine mutfağa gidecek değil ya" diye içimden söyleniyor klasik klişeyi yaşadığımız için gülüyorum.Ve yine farklı bir klişe yaşanıyor,evde aile büyükleri varken birbirini öpmek için fırsat kollayan klasik çiftlerin durumuna düşüp "Lan dışarda öpmek aklına bile gelmedi" diye çemkirsem de kısmen yamuk bir halde anneme yakalanmak üzereyken kurtarıyoruz..Daha önce defalarca duyduğum fakat saçma gelen bu klişeyi bizzat yaşayarak daha sık sık yakalanacağımızı anlıyorum :)

12:30 Benim çocukluk fotoğraflarıma bakıyoruz,yaklaşık 1000 adet olan fotoğrafları görünce babam" Zat_ı muhterem Allah sana sabır versin,herkese yapmaz bu işkenceyi şanslısın " diyor,bizimki boynunu büküyor,gülüyoruz.. Babama,zat_ı muhteremi şikayet ediyor gs olduğunu söylüyorum,babam ses etmiyor..Zat_ı muhterem anında kıvırıp yok yok bu sene sivassporluyum diyor ama sizin sivaslı olmanızla bir alakası yok diyerek mevzuyu şeker bir hale getiriyor hepimiz gülüyoruz..

13:30 Duvarda bulunan puzzle tablo dikkatini çekiyor,kaplumbağa terbiyecisi'nin 2000 parçalık puzzle halini annemin yaptığını söylüyorum,annemi tebrik ediyor..sabır işi,Üfürük'te o sabrın bindebiri yok diyor.. Ben bozuluyorum,bizimkiler gülüyor,zat_ı muhtereme çok pis bakıyorum..

14:00 Ani bir kararla pikniğe gidiyoruz,hava harika,biz hazırlanırken..Nasihatler havada uçuşuyor,babam sevgilimi nasihate boğuyor,sevgilim herşeye "evet efendim" diyor :) Uslu uslu dinliyor,kapıdan babamın arkasından bakıyorum öpücük gönderiyorum,salak salak gülüyor,babam şaşırınca ciddileşiyor :)

15:00 Tavlada önce beni sonra babamı yeniyor,öküz gibi hemde..Lan sevdiğin kızın ailesiyle tanışıyorsun yenmesen ölür müsün ? Babamla oynarken sonucu sorduğumda "biz yeniyoruz birtanem " diyor.. Höh,biz kimiz oynadığın adam babam dana diyesim geliyor bakıyorum ki biz olmuşuz susuyorum,mutlu oluyorum..

16:00 Dönüş için aldığı bilet yanıyor,gitmekten vazgeçiyor..Vakit nasıl geçecek derken anlamıyoruz bile,mangala yardım ediyor,bana çiçek topluyor.Piknikte çok yoruluyoruz..

18:30 Herkeste bir saflık hali var eve gelince,piknikte hava çarpıyor..Zat_ı muhterem uykusu geliyor,babam sen burada biraz uyu,kendine gel,yarın görüşmeye gideceksin diyor.Ben atlıyorum,gezmeye gitmek istiyorum,sevgilimle yalnız kalmak istiyorum.. Arada sırf onun için yapılan ekmek kadayıfını yiyor,bana yaparsın iyi öğren bunu diyor..Yalnız kaldığımızda ne kadar kaliteli insanlar ailen diyor,ne yalan söyleyeyim gurur duyuyorum..

19:30 Evden çıkmadan önce kıyafet krizi yaşanıyor.Burnumdan getiriyor üşürsün diye,babam bırak üşüsün diyor sevgilime,inat ediyor,kıyafet değişecek diyor,gidip değiştiriyor kalın giyiniyorum.. Burnumdan soluyorum..Babamın hoşuna gidiyor hissediyorum..

22:30 Eve geliyoruz gece 01:00'de binecek..Babamla Kurtlar Vadisi izliyor,Polat'ın karısını beğenmediğimi Elif'i beğendiğimi söylüyorum..Herkes çok güzel buluyor diyor,babam da katılıyor,gözlerimi deviriyorum."Ben beğenmiyorum üfürük,seninle kıyaslanamaz" diyor,annem zat_ı muhteremin kıvırmasına gülüyor..

00:00 Gitme vakti geliyor,gözlerim doluyor,odamda netten bişeyler bakıyoruz..Ağlamamak için kendimi tutuyorum,kulağıma eğiliyor,Seni çok seviyorum diyor,babana da söyledim,gözleri doldu,baban da seni çok seviyor diyor.. Ağlıyorum.

00.55 Kılpayı yetişiyoruz,babam arabayı parkediyor..Otobüs kalkmak üzere,babam geç de olsa yetişiyor..Zat_ı muhterem otobüsün önüne geliyor,babam da onu görmesi için otobüsün peşine gidiyor,el sallıyorlar birbirlerine..Babamın tavrına şaşırıyorum,beni yolcu eder gibi yolcu ediyor..Arabaya biniyoruz ve babam bana "beni şaşırtmadın üfürük" diyor.. "Hayırlısı olsun,benim gönlüm rahat.."

Niye Ara Verdim?

Zat_ı muhterem bize geldi ..! Bizim eve,yani ailem ile yaşadığım eve.. Kısa bir ara vermeme neden olanlarda bu süreçten önceki ve sonraki durumlardı.Kimileri "amann ne var bunda" diyebilir ama evin tek çocuğu olan şu şahsiyet şimdiye kadar erkek arkadaşını ailesi ile tanıştırma yoluna gitmemiş,babasının ergenliğinden beri hafiyelik çalışmalarına maruz kalmış ve ailesiyle sadece evleneceği adamla tanıştırma kararı vermiştir.Benim için bir panik sebebiydi çünkü hazır değildim.

Zat_ı Muhterem'i bizim eve getiren sebep ailem önünde ilan_ı aşk etme isteği oldu.Bu noktaya nasıl gelindi,inanın hatırlamak bile istemiyorum.Oldukça sıkıntılı günlerdi,14 yaş bunalımında olup odasından çıkmayan o kızları o yaşlarda anlamasam da 25 yaşımda anlıyorum.Birkaç gün ayıcıklı pijamalarımla yaşadım,odamdan asla çıkmadım bir insanın günde sadece bir kez tuvalete gitmesinin yeterli olduğunu ve çantasında bulunan minik bir şekerle 48 saat yaşayabildiği ve aslında etrafınızdaki tüm kalabalığa rağmen dünyada yapayalnız olduğumuzu öğrendim.

Zat_ı Muhterem'in geleceği haberi evde bir hareketlilik yarattı.Babam gergin ama potansiyel damadın bu davranışından memnundu,annem tamamen misafir psikolojisi ile sadece hazırlık kısmına odaklanmış durumdaydı.Ben korkuyordum,mükemmeliyetçi bir sistemde büyütüldüm..Kurduğum yanlış bir cümle bile mesele olur durumda,eleştirile eleştirile büyütüldüm..Sonuç ortadaki eleştirmeyi çok iyi öğrendim böylece.. Zat_ı muhterem doğru insandı ama.. Ortada herşeye kulp bulan bir düzen vardı bu nedenle daha o gelmeden kendimi onu savunur halde buldum..Aileler ile çocuklarının arasının eşleri yüzünden neden bozulduğunu,insanların ailelerinden neden soğuduğunu hepsini artık daha iyi anlıyorum.


İnsanın hayatındaki adamı mutlaka tartması gerekiyor,ölçmenin yolu da size aldığı pahalı hediyeler,ne bileyim yediğiniz şık yemekler,günde 78 kere söylediği aşk sözleri değilde "güven" oluyor.. Timsahların arasına atlamış (düşmüş değil özellikle atlamış) sonra da elimi uzatmadan ondan yardım istemeden elimi tutmuştu."O odadan biran önce çıkmaz,ağlamayı kesmez ve kendine gelmezsen seni terkedeceğim üfürük" dediğinde ciddi olduğunu biliyordum.Herşeyi sıfırladım,arkama bile bakmadım,yanımdaymış gibi davrandım,yeniden doğdum sanki ve dibe vurduktan sonra insan güçlenirmiş sırf bu sebepten dibe vurulabilirmiş öğrendim..

Erkeği köşeye sıkıştırırsak kaçar,mutlu kızla birlikte olmak ister erkekler,işte sorun varsa erkek arazi olur,ilişkiyi kadının heyecanı yürütür türünde erkekleri baştacı eden bu saçmalıkların sevdiğiniz adam için böyle olup olmadığını denemeden asla yola devam etmeyin.Seven bir erkeğin herşeyi aklınıza gelip gelebilecek herşeyi yapması gerekiyor,eğer düşünüyorsa,yapmıyorsa,duraksıyorsa,kaygılıysa anında yol vermek gerekiyor..Ben bilerek sınamadım ama çektiğim bütün sıkıntılara rağmen iyi ki de sınamışım diyorum..Kendi içlerine kaçmış,etliye sütlüye dokunmayan mıymıntı adamlara öyle alışmışız ki herşeyi biz yapmaya çalışıyoruz.Ve bunun doğru olduğunu,görevimiz olduğunu düşünüyoruz..Erkekleşiyoruz,onların kadınlaştığı gibi..

Elbette hikaye bu kadar değil,eğlenceli kısmı tanışma ve kaynaşma günü ..Çok keyifli,bol malzemeli bir gündü, hatta bir fotoğraf bile paylaşmayı düşünüyorum o günle ilgili.Ama bir sonraki yazıya artık,keyifli olanı sona sakladım :P

Senin Annen Bir Melekti Yavrum

Bugün google'da arama yaparken aklıma takılan şu soruya yanıt aradım ama bir bilene danışamadım çünkü ofisteki masa dağılımı çok afedersiniz sikik gibi!!

Tam arkamda müdür oturuyor adam sadece benim değil tüm Ortadoğu ve Türkiye'nin müdürü ve ben nezaman iş dışında başka birşeyle ilgilenmeye kalksam adam tepemde birşey isterken bitiveriyor bide sinsi sinsi hareket ediyorki ulan nezaman masandan kalktın o narin poponu kaldırdındao robocop yürüyüşünle hiç ses çıkarmadan nasıl yanıma kadar sızmayı başardın?
Onu geçtim diyelim arkamda ki hayvanımsı camdan pcdeki herşey yansıyor ve open ofis olduğu için herkese naklen yayın yapıyorum dolayısıyla hiçbirşekilde iş dışında başka birşeyle ilgilenme fırsatım olmuyor.

heee artık soru neydi kısmına gel dediğinizi duyar gibi oluyorum evet o akıllara zarar müthiş soru şu;
2050 yılındada benim burada yazdığım yazılar hala duruyor olacakmı ya da googleda kendimle ilgili arama yaptığımda 2008 yılında ki anılarım tazelenecek mi?
bunu çok merak ediyorum yani ben 2050 yılında(2050 ama 1 sene fazlası olmaz) çocuğuma "bak yavrum annen ne güzel şeyler yaşamış yazmış "diyebilecek miyim?
Aslında şimdi bu soruyu düşündükçe hayatım boyunca bütün hedeflerimin ve amaçlarımın bi gün çocuklarımın benimle gurur duyması için şekillendiğini farkettim mesela ben yaşıtlarıma göre geç regli olmuştum bigün manyak karının biri regli olmassan çocuğun olmaz demişti o gece sabaha kadar ağlamıştım ve dua etmiştim Allahım noooluur çocuğum olsun diye ve sabah uyandığımda hastalanmıştım..

üniversiteyi 2 yıl okumuştum ve devam etmek gibi bir düşüncem yoktu ama sonra düşündüm ve çocuğum ilkokula gittiğinde abuk sabuk testlerde annenizin öğrenim durumu kısmına 2 yıllık meslek yüksek okulu yazmasın istedim ve dgs falan filan derken 4 hatta 5 senelik okudum.
şimdide lisans üstü yapmak için hazırlanıyorum ve buda tamda tahmin edebileceğiniz gibi çocuklarım için çünkü ilerde üniversite dediğin şey bu zamanın lisesi gibi olucak muhtemelen buyüzdende o üniversite mezunu yazan kısma doktora, master filan yazsın istiyorum.
bu manyakça bir düşüncemi bilmiyorum ama hayatı boyunca hiç hayal kurmamış biri için sanırım tek teselli kaynağı..

Ben boş zamanlarımda ya da gece olupta yatağa girdiğimde hiç hayal kurmam hani genç kızların evlilik, gelinlik gibi hayalleri olur ya da üniversiteye hazırlananların iyi bir okul iyi bir ortam,
iş arayanların maaşı dolgun bir iş ve kariyer, koca arayanların yakışıklı ve zengin bir koca.. vs. vs. aman ne bileyim olur işte normal insanların böyle hayalleri di mi?
benim tek hayalim iyi bir anne olmak ya tek hayalim arkamdan
senin annen bir melekti yavrum dedirtebilmek..

kani

ps;(bir bilen sevabına benim yazdığım yazının yorumlarını benim nasıl görebileceğimi bize anlatabilir mi üfürkle biz bilemedikte..)

Turkısh Desperate Housewife

Haftasonu magazin programlarına göz gezdirdiniz mi?Her tarafı evlenip evinin kadını olmuş kutsal bakire meryemden daha kutsal eski manken, şarkıcı, sunucu, oyuncu vs.ler sarmış.Geçen aylar onlar için bereketli geçmiş olmalı ki hepsinin birden hamile kalacakları tutmuş sanki.



Bilmiyorum siz ne düşünürsünüz ama evlenmeden once ekran önünde birbirlerinin sevgililerini kendilerine transfer edip, evli erkeklerle ilişki kurup ondan sonrada kendilerine cemiyet hayatının zengin ve karizmatik! erkeklerine kapağı atan bu hatun kişiler bir sure sonra eşlerinden gelen yüksek torpili kullanaraktan televizyonlarda yemek programı, kadın programı gibi işlere el atıyorlar ve bu benim sinirimi inanılmaz bozuyor



Yahu sen daha bir kaç yıl once skandallar kraliçesi değil miydin be ablacım! Ne çabuk evinin kadını çocuklarının anası pozlarına girdin.Ama bizim halkımız herşeyi olağanca ışık hızıyla unuttuğu için ellerinde el işleri ile televizyonun karşısına geçip "ayy hamilelik çok yakışmış bak helal olsun ikinci çocuğu yapıyor herkes korkar vucüdum bozulmasın diye yapmaz… bla bla…"

Be teyzecim ablada para gani estetik, botoks, karın gerdirme, pilates Allah ne verdiyse yapar yaptırır çocuklara desen kimbilir kaç bakıcıyla bakıyor o yapmayacakta ben mi yapıcam hem muhterem başbakanımız ne demiş en az 3 çocuk!



Desperate housewife dizisini izlememiş olsanız bile konusu hakkında fikriniz vardır bu hatun kişilerde entrikaları ile onları aratmıyor bence ama o diziden bile yapmacık durumdalar farkında değiller.ekranda verdikleri pozun hiçbiri ileri zeka seviyesi gerektirmeyen anlayışlı insanları kandıramaz!


-kani-