Kaniler Buluşuyor !!

kanim geliyor.. üfürüğüm benim şehrime gelecekmiş bu haftasonu ,sefa gelecekmiş hoş gelecekmiş.. her ne kadar benim için değil pek değerli zat_ı muhterem biraderim için gelmiş olsada ve ben çalıştığım zat_ı muhterem biraderim üstündeki sorumluluklardan kurtulduğu için çok fazla görüşemeyecek olsak da.. moralim bozuk oluduğunda "üfürük çok canım sıkkın gel bir kahve içelim" diyebilme lüksüne sahip olacağımı bilmek bile bana yetecektir.

bizim üfürükle tanışma hikayemiz komiktir. aslında bunu başka bir postta uzun uzun anlatmak isterim çünkü ikimizde gündelik hayatlarımızda belkide hiç karşılaşamayacağımız durumlarda tanıştık.. onu tanımaya ilk başladığım günlerde annemden babamdan şüphe ettim diyebilirim :P



şöyle ki; aynı anda olaylara aynı tepkileri veriyor aynı sorulara aynı cevapları yapıştırıyorduk .. aynı düşünceler beynimizde dolanıyor aynı uyuzlukları hayatmızda ki insanlara çektiriyorduk birebir kopyalarını.. hemde karakter olarak inanılmaz benzerlikler vardı aramızda fiziksel olarak olmasada ..bu sayede çok kısa bir süre içinde kanim oldu zaten çok zor zamanları birbirimizin desteği ile aştık ki bu zor günlerin anısına bile bir ömür boyu dostluğunun vefasını sürdürebilirim.



sonrasında ise suratıma tükürse yarabbi şükür diycek kıvama geldik:) zaten çok kırılgan bir yapım yoktur ama üfürük anama sövse alınmıycam yani o derece(bu iyi mi kötü mü bilemedim lan şimdi sen yinede deneme) :)



üfürük,hepiniz farkında olduğu gibi bir insan yani siz burda nasıl tanıyorsanız gündelik hayatında da öyle yalansız dolansız samimi sıcak.. ki bizim burçlar pek bu karakter özellikleri ile eşleşmez onu anlatmak burdan yalakalık gibi duracak diye kasıyorum kendimi yoksa onunla ilgili söyleycek milyon tane kelimeye sahibim.. sadece kanim desem sanırım o milyon tane kelimeyi karşılar.



velhasıl kelam;kanim geliyor çok mutluyum:)





ps;fotoğraftaki karakterler ben ve kanim hangimiz hangimiz acebaaa? (kaldırıldı :) )


-kani-

Vira Bismillah

İlk cümleleri yazmak ne kadar da zormuş.. gören de sanır ki pulitzer ödülüne aday olacak roman yazıyorum. bloga iki satır kendimi tanıtma yazısı yazıcam şunun şurasında ama tam yarım saatir ilk cümleleri yazıp silmekle cebelleşiyorum.

Üfürüğün bloğunu takip ediyorsanız bazı postlarda yorumlarda kaniyi görmüşsünüzdür ya da görmemişsinizdir ben kendi kendime havaya girmişimdir işte o kani bu kani hangi kani niye kani aşağıda;Uzun süredir çok farklı bloglar geziyorum,okuyorum kimi zaman “peaah” deyip geçiyorum kimi zamanda nezaman yeni bir post ekleyecek diye saatleri sayıyorum..

Internetle fazla aram yoktur teknoloji seviyem.. playstatıon oynamakla word kullanmak arasında bir yerlerde(aralarında nasıl bir bağ varsa artık) internetle ilişkim.. ama üfürük buraya yazmaya başladığından beri hatta biraz daha da önceki bir zaman diliminden beri bende kendimi ifade etmeliyim kanısına vardım.böylelikle aslı belki etrafımdakileri böylesine kırmam,deli danalar gibi ağzımdan salyalar akıtarak saldırcak insanlar aramam diye düşünüyorum..çünkü yazmak beni inanılmaz rahatlatır tıpkı okumak gibi..

burada paylaşacaklarım neler olur şuanda bilmiyorum hiç bir hesap kitap yaparak gelmedim. hayatta yol almak yol alırken hep yanımda olucak olan üfürüğümle birşeyler paylaşmak istiyorum.. fakat bende garip bir takıntı var bir yerlere birşeylere bağlı kalamıyorum. mesela hiçbir siteden işime çok yarayacak bilgilerin mevcut olduklarından bile üyelik alamam.. sayfada hep “bu linki sadece kayıtlı üyeler görüntüleyebilirler” yazısıyla bakışırım ama üye olamam. Neden,niçin bilmiyorum..msnimde bile en yakın arkadaşlarım yoktur sürekli gizemli bir havada takılmak hoşuma gidiyor sanırım.

bu yüzden buradanda birgün yok olup gidersem anlayın ki takıntılarım nüksetti.. beni bir yolcu kabul edin siz,bu handan geçerken uğradım kimbilir belki kalırım belki yol alırım..

özetle amacımız; üfürüğümün yanında olmak, bol bol geyik yapmak bazen ona buna saldırmak bazende yüzlerde ufak bir tebessüm bırakmak... Artık bende onunla beraber birşeyler karalayacağım.

"kani"

Kani,Naber ya!!!

... insanın bir "kani"ye sahip olması nasıl güzel bişey anlatamam... evet kani ,o benim kanim.. belki bir sürü daha arkadaşım olabilir ama asla başka kanim olmayacak.. "kızımmmmm kani bulgarca da kanka demekmiş,çok yakın arkadaş demekmiş "diye beni kafaladığı günden beri bu sıfatla hitap ediyorum.. elbette kani diye bişey yok içini biz doldurduk..

berbat günler geçiriyordum..yemek yiyor ağzımdaki lokma ile ağlıyor,yutmadan ikinci tur ağlamaya başlıyordum..telefonda telefonu açamayacak olan zat_ı muhteremi arıyor,aradığınız kişiye ulaşılamıyor diyen pek kıymetli ablayı dinleyip,sen istesen ulaştırırsın xxxxxx diyip küfür edip tekrar ağlıyordum,ağlıyordum,ağlıyordum morarana kadar ağlıyordum.. işte kani burada devreye girdi..o da aynı sıkıntıları yaşıyormuş o günlerde..geldi bütün sıkıntılarımı yarıya indirdi,hepsini bölüştük ama yavaş yavaş.. beni hiç yalnız bırakmadı,gece ve gündüz her daim yanımdaydı.. sonra muhabbet değişti.. biz hayatımızı paylaşmaya başladık,yakaladığımız her ortak noktadan keyif aldık,daha da yakınlaştık..

ona yaptığım iğrenç espirleri kimseye yapmadım,onunla yaptığım dedikodu kadar seri dedikoduyuda kimseyle yapmadım ve çok güldük.. ağladığımız kadar da güldük..

birlikte hiç gelmeyecek gibi gelen bir zamanı bekledik,onun zamanı geldi,acıları dindi..ama beni bırakmadı,aksine daha da çok vakit ayırmaya başladı..biriyle özgürce konuşabilmenin ne demek olduğunu boş-beleş konuşan kimse anlayamaz..hayatını kasarak yaşayan benim gibi gergin insanlar herzaman kendini saklayarak konuşur,bundan nefret eder ama buna mecburdur..kanimle böyle değildim,aklıma ne geliyorsa paylaşıyordum.. öyle yalnız geceler oldu ki,öyle yalnız,dinledi,dinledim..hiç tanımadığımız sevgililerimizi savunduk birbirimize,çok yanlış kararlardan döndürdük,bir sürü aptallığı engelledik..bir başkasının mutluluğuyla da mutlu olabilindiğini gördük...birinin sizi düşünmesi,özlemesi ve sevmesi ne kadar sıradan gibi dursada bu duyguların gerçeklik payının olması o kadar imkansız..

sonra kanime bişey oldu.. can sıkıcı bişey,canı sıkıldı ve bir dönem benim yaptığım gibi kaybolmayı tercih etti..uzaklaşmayı.. bende yapmıştım ama o zaman ben burdayım,neden uzaklaşıyorsun..canını sıkan şeyi bu sefer neden paylaşmıyorsun diye azarlanmış,vazgeçmiş geri dönmüştüm.. bazen canınızı sıkan şeylerin sevdiğiniz insanların da canını sıkmasından korkarsınız.. benim tavrımda öyleydi galiba onunki de öyle..uzaklaştı..

uzun bir süre kimilerine göre kısa gelebilir belki ama bizim için uzun..bazen kime anlatacağımı bilmediğim cümleler aklımda kalıyordu,merak ediyordum..sebeplerini biliyor ama sonuçları bilmiyordum.. birinin ağzından girip burnundan çıkmak hali benim gibi ona da işlemezdi.. bu cinsler ki ikimizde aynı zodyak kuşağındayız :D ilginin fazlasından nefret eder azından da incinir garip bir seviyeyi tutturmak gerekir.. onu rahat bıraktım,döneceğini biliyordum..

döndü :)

ama kalbi kırık,böyle nasıl desem kedi yavrusu gibi,hissetmekten hoşlanmadığım bir soğukluk ama içimde özlem var..çok huzursuz..dünyanın en kötü şeyi huzursuzluk.. bir ara zat_ı muhterem "huzursuzum seninle " demişti de hazmetmem günlerimi almış,o sebebin bu olduğunu bilmesede burnundan getirmiştim ..

canı yanan birinden kendin için bişey istemek ne kadar bencillikte olsa,kendimde bu hakkı görüyorum galiba..

iyi olsun istiyorum,yine aptalca şeylere gülelim,onu-bunu çekiştirelim,iyi kötü herşeyi paylaşalım,tüm ilginç senaryolarımı onunla paylaşıp,kızım sen manyaksın lafını duymak istiyorum..

kanim aslında bütün bu saçmalıklara pabuç bırakmayacak kadar uyuz bir karaktere sahiptir ama terbiyesiyle halletmeye çalışıyor kanımca..başaracak ama ona bu sebepsiz üzgün günler miras kalacak..

ama kanisi hep burada ,onun yanında olacak...