Gelin Olmuş Gidiyorsun..

tanıştığımızda 1995'ti Eylül ayıydı.. ikimizde aynı Anadolu lisesini kazanmıştık daha 11 yaşındaydık.hazırlık sınıfındaydık sınıf 22 kişiydi.. tesadüf ya aynı kümeye düşmüştük.. küme yapılırdı o zamanlar öğrenciler daha iyi kaynaşsın diye.. ingilizce öğreniyorduk,reading dersiydi.. ben okuyordum ingilizce yazıları benden sonra sıra sana gelecekti ilk dersti sen uyukluyordun.. okudum bitti..

hayran olduğumuz yarı arap yarı türk yarı amerikalı bayan öğretmenimiz: "arkadaşının kaldığı yerden devam et zeynep" dedi..
ben sana yarım bıraktığım satırı değilde 3 sayfa sonrasını gösterdim.. okumaya başladın,bütün sınıf gülmeye başladı.. sende gülmeye başladın "dersten sonra görüşeceğiz üfürük,bittin sen" dedin..

tenefüste senden beklediğim tepkileri göstermedin,şaşırdım.. hatta intikam alacağını unuttum bile.. sonra birden geldin.. kağıda "ağzıma baksana" yazdın,çiğnediğin simitleri ağzını açıp gösterdin bana.. gerçekten iğrençtin.. ama 11 yaşında yapılacak tüm salaklıkları yaşıyorduk ve benden intikamını almıştın..gülüyordun,gülüyordum..

buraya yazsam kimsenin inanamayacağı korkunç şeyler yaşadık,5 kere disipline gittik mesela,sınıf başkanı olmuştun beni hiç konuşanlar listesine yazmıyor,bana hiç nöbet tutturmuyor,derse gelmemelerimi görmezden geliyordun..sigara içtik birlikte ilk kez,okulu kırdık..en muhteşem esprilerinle öğretmenleri yerin dibine sokuyordun,zekana hayran kalıyordum...bütün aşk hikayelerimi dinledin,bütün aşk hikayelerini dinledim.. spor bölümündeki o şapşal çocuğa aşık olduğunda her tenefüs çocuk sana bir kez baksın diye buz gibi spor salonunda bekledim.. çok yalanıma ortak oldun,sustun,idare ettin.. hiç peşimi bırakmadın,hiç dostluğunu eksiltmedin.. çok küstüm,çok kırdım hiç ses etmedin..bütün keyifli anılarımın içinde oldun,şahit oldun,keyifli anılar yaşattın bana..

birlikte yaptığımız yemekleri unutmadım hiç,ardından içtiğimiz çayları.. sohbetleri,gecelerce gülüşmeleri.. ayrı yatmaya dayanamayıp iki kardeş gibi uyumalarımızı,bana tek çocuk olduğumu unutturmanı.. her yaptığın işte fikrimi almanı,bunu hiç ihmal etmemeni,zekama,güzelliğime övgüler yağdırmanı.. "bir gün çok başarılı olacaksın işte o gün bu kızı tanıyorum ben yıllardır arkadaşım diyeceğim " deyişini unutmuyorum hiç..

seni tanıdığım o günden sonra senin 4 sene ortaokul yılı 3 yılı lise eğitimi 4 yılı üniversite hayatı ve ardından yine birlikte geçirdiğimiz.. 13 yıl..
şimdi beni bırakıp gidiyorsun.. hem de cehennemin dibine gidiyorsun.. Amerika'ya.. ben nasıl ulaşacağım sana,nasıl sevincimi paylaşacağım kiminle kıkırdayacağım.. senin için süslendim bugün ama çok mutsuzum zeynep ,evleniyorsun diye sevinemiyorum hiç.. gidişinle birlikte bütün anılarımı götürüyorsun.. bir sayfa kapanıyor sanki.. çocuklarımı seninkilerle birlikte büyütmek istiyordum.. daha birçok şey vardı paylaşmamız gereken..

yine yanında olacağım,seni ne mutlu edecekse yapacağım bu gece.. sen giderken ağlayacağım,zaten çok az dostu olan biri olarak birini daha kaybettiğim için ağlayacağım.. ama Allah'tan senin için,yuvan için muhteşem günler dileceğim..

Seni Seviyorum Canım Arkadaşım Zeynep.. Yolun Açık Olsun..




Son Sardunyalar..
Ah o yazlık sinemalar
Kapı önü akşamları
Saksıda son sardunyalar
Avluda el yazmaları

Ah ne kahraman, ne cesur Ne güzel çocuklardık
Her yeni günü ümitle Nasıl kucaklardık

Hem utangaç hem hevesli
Mektepli sevgililerdik
Pek kırılgan pek acemi
Bir söyler bin gülerdik

O pürtelaş piyasalar
İlk sevda ilk gözyaşları
Yolları gurbete bağlar
Hep o gönül şarkıları

Ah kaldırımlar biliyor ..Bir devir muhteşemdik
Güz güneşinden hüzünlü,İlk yazdann şendik

Gitme Vakti..

yolculukları severim,gitmeyi severim.. giden asil gelir bana hep niyeyse,gidebildiği için belki.. arkamdan el sallayanlar hüzün vermez bana sevgilim dışında.. belki aşırı bireysellikten belki duygusal yoğunluğumu sadece aşk ilişkime yoğunlaştırmamdan.. bu tip sahnelerde duygulanmam..

aklımda kalan son sahne.. terminalde bana el sallaması için zorladığım zat_ı muhterem.. o saniye daha telefomunu kapatmadığım için gelen mesajı ve yazanlar: "sen daha gitmeden,nasıl bu kadar yalnız hissediyorum kendimi?" mesajını okurken hareket eden araç ve görüntü açımdan çıkan zat_ı muhtereme son bakışım.. ardından koltuğa berbat bir sıkıntıyla gömülüşüm..

biletin fotoğrafını çekerken beni gören annem anlam veremedi yaptığıma :) zaman zaman anlamsız davranışlarım oluyor,sorgulamıyor ... garip şeyler hissediyorum..mutlu desem mutlu değilim,heyecanlı hiç değilim ama huzurluyum..

yazabilir miyim bilmiyorum.. aslında bir kaç fotoğrafta eklersem keyifli şeyler sunabilirim size.. dilerim hareketli bir hafta olur dilerim güzel şeyler paylaşırım sizlerle..

şimdi gitme vakti..

ruh halimle nasıl bir bağlantısı var ise bunu dinliyorum sürekli..

Terhis Oldu(k)

5 aralık 2007: otobüs seni aldı,gitti.. arkandan süresini bilmediğim bir süre ağladım.. arabada ağladım,arkadaşa gittim orada ağladım,uyurken ağladım,uyandım ağladım.. sadece ağladım.. ellerimde kokun vardı ama sen belirsiz bir şekilde yok olmuştun..

10 aralık 2007: anasayfam genelkurmayın sitesi,sürekli sonuçlar açıklandı mı diye bakıyorum.. sonucu okuyunca donup kaldım.. sana söylüyorum "şakanın zamanı değil" dedin.. inanamıyoruz.. uzun dönem,komando olarak gidiyorsun,ben en korkunç senaryoları yazıyorum..

12 aralık 2007: "teslim oluyorum bitanem" dedin.. teslim olmak ne demek o zaman öğrendim.. hayalimde "arkadan kapanan bir kapı,kapının önünde ben" vardım..ısparta dağ komando okuluna teslim ettim seni.."telefonumu alacaklar" dedin,"tamam artık koptuk" dedim.. "seni seviyorum" dedim,"ilk fırsatta arayacağım" dedin..

13 aralık 2007: sakınan göze çöp batar ilk aramanı duymadım,kendime saatlerce küfür ettim..kendimi cimcikledim hatta! yine ağladım,ağladım,ağladım..sen ertesi gün tekrar arayana kadar kendimi tükettim..


17 aralık 2007: sabah 7'de aradın,ben istanbul'a refuze edildim dedin.. bende ohh dedim.. 10 yaşında kırılan koluna şükür ettim.. iyi ki kırılmış dedim :P


20 aralık 2007: bunalmaya başladın,bunaldıkça beni yıpratmaya başladın.. eğitimlerin ağır,sana yapılan muamele çirkin.. artık herşey zorlaşıyor.. tuvaletten konuşuyoruz,,, daha kötü ne olabilir ki? büyük bir kavga.. uzun süren sessizlik,,,

28 aralık 2007: yemin töreni.. yalnız ben varım yanında..seni gördüm,fotoğraflarını çektim,gurur duydum..sarıldım,"berbat kokuyorum değil mi" dedin :) hem güldüm hem üzüldüm..elimi tuttun,öyle sıktın ki elimi.. o acı özlemimi hissetirdi bana..yakını gelemeyenlere üzülüyorum,çok sarılamayalım olur mu bitanem dedin.. içim acıdı.. pek sempatik komutanına yalvardım seni çıkartabilmek için,ailen gelemediği için çıkamadın.. alyansını gösterdi bana komutanın seni anlıyorum dedi,bak alyansıma.. ama izin veremem ısrar etmeyin dedi.. yıkıldık.. bişeyler içmeye gittik,telefon geldi,komutan aradı.. hemde benim telefonumu aradı,benim numaramı vermişsin çünkü.."bu günden itibaren 5 gün izinli zat_ı muhterem" dedi,o alyansı neden gösterdiğini o anda anladım.. içimden ve dilimden binlerce kere tşk ettim.. yılbaşını birlikte geçirdik..


23 ocak 2008: korkumdan senden gizlediğim bir sürü kötü detaya rağmen geldim.. geldiğini haber vermediler hissettim geldim sanki dedin.. birden kapıda belirdin.. 20 dakika oturduk o bahçede.."gazinodaki erler sana gıcık olmuş,avrupa yakası izlemişsin,televizyonun kumandasına el koymuşsun "dedin.. "sevgilimin yeri değil mi kafama göre takılırım" dedim.. "ne güzel gülüyorsun "dedin. 20 dakika bitti..


26 şubat 2008: artık acemiliğin bitiyor..kura çektin.. o kadar doğu anadolu,güneydoğu anadolu illerinin içinde.. tek bir ili çektin,zaten askerlik yaptığın şehri.. evine 1 saat mesafedeki o birliği çektin.. o gün senin için kimler dua etti,belki sonsuza kadar tanımayacaksın o insanları .. ama bil ki onların duaları neden oldu bu seçimine..

3 mart 2008: asteğmen oldun.. artık haftasonları tatil,akşamları evine geliyorsun..

20 nisan 2008 : ilk tatilini yaptın.. sinirlerin bozulmaya başladı yine.. eskisinden daha mı sertsin artık? ve birazda tahammülsüz.. yine de güzel seninle geçen bu 5 gün..

08 mayıs 2008 : asteğmen arkadaşının ölümünden çok etkilendin.. kafan öyle karıştı ki beni de korkuttun.. gencecik,taptaze bir mühendis,ödüllü bir kariyer,derecelerle dolu bir eğitim.. böyle bir kurumda böyle bir ihmal.. inancını sarstı,neye hizmet ediyorum dedin.. bıktın..

17 mayıs 2008: seninle birlikte giden kısa dönemler döndü,buruksun.. onlara bakıp iç geçiriyorsun.. geçecek sabret diyorum,tatmin olmuyorsun..


haziran2008 :denetimler..sabahlamalar,bağırmalar,çağırmalar,kavgalar,isyanlar,uykusuzluklar..olup olabilecek bütün denetimlerin senin dönemine denk gelmesi.. ettiğin salakça laflar,yeni öğrendiğin küfürlerin ağzıdan istemsiz çıkması,sonra utanmaların.. erkeklerin içinde hayvanlaştım demelerin,uzaklaşmam.. hatta kaçmam,sonra tekrar sana koşmam.. askerliğin en uzun en ağır en sıkıcı dönemi..

07 temmuz 2008: çok istediğin,en büyük hayalin o uzun ve keyifli izni alamadın.. 3-4 askerle araçla takılıyorsun..kendine trafik polisi diyor.. hala şansına verip veriştiriyorsun.. sağlam bir kavga ettik yine.. az kaldı askerlik tüketecek bizi..

15 ağustos 2008: iyi geldi tatil bize değil mi bu kadarı bile yeter.. artık iyice askerlik modundan çıktın.. o saçlarla hergün tugay komutanın karşısına nasıl çıkıyorsun hayret.. sivilden daha uzun saçların.. gerçekten şanslı adamsın..

03 eylül 2008: bitti trafik polisliği.. herkes askerliğin bitti oğlum muhabbeti yapıyor..çok kızıyorsun.. bitti diyenlere ,vakit artık hiç geçmiyor..nasıl oruç tutacağım derken,nöbetlerinde sahur da yemek bile çıkıyor birlikte..hala şanslı olduğunu kabul etmiyorsun..

25 ekim 2008: teğmen oldun..umrunda değil.. şafak sıkıştırması diye birşey varmış,sıkıntıdan çatlamak üzereyim diyorsun..

07 kasım 2008: "zaman geçmeye mahkum" cümlesinin anlamını bugün anlıyorum.. terhis oluyorsun..

not: sevdiği askerde olanlara gereksiz bir duyarsızlıkla bakar amannn derdim.. asker muhabbetlerini arabesk bulur,itibar etmezdim.. askerlik hakkında tek kelime bilmezdim.. benim diyen askerliğini yapmış kimseden daha bilgiliyim.. "gel tezkere" diye bir siteye bile üye oldum :P bu süreçte yanımda olup bir şekilde destek olan herkese çok tşk ederim.. çok kıymetli dostlar edindim..dilerim herkes böyle atlatır bu günleri.. arkadaşlar sizler olmasaydınız bilmiyorum nasıl geçerdi o günler.. bir an yalnız bırakmadılar beni.. hepinizi çok seviyorum..


-üfürükten prenses-

Sıkıcı Günler..

kendimi deli dana gibi oraya buraya atıyorum..

gece erken bitsin diye erken yatıyor ama bu sefer de sabah çok erken kalkıyorum.. koşmaya gitmiyorum artık.. gücüm yok,gidersem yığılıp kalacakmışım gibi geliyor..

kuaföre gittim bende.. ne kadar sıradan değil mi yaptıklarım.. biraz canın sıkılınca kendisiyle oynamaya başlıyor insan.. uzun zamandır hatta çocukluğumdan beri belki gittiğim bir yer.. oldukça içten bir hanım kuaförüm..

oturtuğum koltuğa.. hoşbeşten sonra..saçlara geldi sırada.. aynadan kendime bakıyorum düşünün o halinizi.. boynunuza bağlanan adı her neyse işte o şey ne kadar komik göründüğünüzü düşünün..

ne kadar çabuk uzuyor saçların dedi.. her zaman ki gibi kesiyoruz değil mi? hayır dedim.. herzaman ki gibi kesmiyoruz.. kafana göre takıl.. isterse tavuğun bir tarafına benzesin ama artık "bana" benzemesin.. "ya pardon üfürük ama hasta falan mısın sen? ışığın gitmiş bebeğim senin,neyin var " dedi?

o öyle dedi ya,düştüğünde ağlamayan ama siz ahh,uff dediğiniz de avaz avaz bağıran bir çocuk gibi.. duygulandım.. birden birkaç saniye içinde gözümden bir hatta birbuçuk damla döküldü.. cevap veremedim.. uzatmadı o da..

25'den iki gün önce gün almış bir genç bayan olarak şimdiki halimi görseniz bir de uzaktan görseniz taş çatlasa 16-17 bu kız derseniz.. kafasına göre kesti manyak ama güzel oldu .. kahküllerim var dana gibi.. saçlarımda omuz hizamda.. değiştim en azından.. ama anlatacak,gösterecek,beğenecek misin acaba diyecek.. "ben seni her halinle seviyorum" diye cevap alacak biri yok..

ne yapsam kendimi tam olarak oyalayamıyorum,hep bir yanım eksik kalıyor.. artık korkmaya da başladım.. "arar o eşşek kafalı" diye teselli edenlere de inancım azaldı..

mutsuzum.. ne yapsam kurtulamıyorum..

beni seviyor musuuuuuuunnnn?

poff..dönemsel "beni seviyor musun" krizim geldi.. zaten ben sinyallerini hissetmiştim de,ses etmemiştim.. işlerde yolundaydı,o yüzden su yüzüne çıkmamıştı..bana şu an da zamanını tam belirleyemediğim çoğukez görüşme sıklığı ve görüşme kalitesiyle ters orantılı olarak"beni seviyor musun" sorusunu sorma akabinde bön bön bakma durumu gelir..sevdiği tam cümle kalıbıyla sıkça dile getiren bir erkek arkadaşım yok buna karşılık hislerinden eminim..bu soru kimilerine göre güvensizlik kimilerine göre acizlik kimilerine göre sevgisizlik olarak adledilsede benim için sadece:"bugün çok ihtiyacım var sana" ifadesidir.. bu soruyu sorarım akabinde "evet" cevabını alsam da asla tatmin olmam,zaten hiç de almam da evet cevabını..diyaloglar şöyle gelişir..

ü.prenses: beni seviyor musun?

zat_ı muhterem:niye ?

ü.prenses: beni seviyor musun?

zat_ı muhterem: ya onu bırakta,evin altındaki şu bizim dvd'ci kapanmış ya!!

ü.prenses : beni seviyor musun?

zat_ı muhterem:futbol maganer'de takımım Osasuna'ya yenildi prenses!

ü.prenses: beni seviyor musun?

zat_ı muhterem: yahu benim boğazım ağrıyor,bir pastil mi alsam ki,sence?

neyse ki az evvel bunlardan biri yaşanmadı,daha vahim bişey yaşandı:

ü.prenses: beni seviyor musun?

zat_ı muhterem: hıı?? gürültüden net duyamıyorum prenses..

ü.prenses: beni seviyor musun,diyorum? (gözler bir noktaya odaklanmış,telefondan gelecek tepkiye hazır bir bekleyiş...)

zat_ı muhterem:dıt dıt dıt dıt dıt dıttttttttttttttttttt(ve bütüngün ha bitti bitecek diye telaş yaptığı telefonun şarjı bitti)

cevaplara bakıldığında benim gerçekten sabırlı biri olduğum düşünülebilir..hayır öyle değilim,sadece itikat inancım var.. yani Allah'ın takdiri üzerine.." senin gibi kontrol delisi birisiyle ancak böylesi bir rahatlığa sahip birisi uğraşabilir".. "hadi biraz da sen çek çileni" amacıyla bu durumu yaşadığımı düşünüyorum,zira bana bu cevapları veren şahsiyete kuvvetli bağlarla bağlıyım..

bazı bayanlarda dahil olmak üzere yeni nesil ilişkileri değerlendirenler erkekler bu soruda bir mantık hatası olduğunu iddia ediyor..onlara göre böyle bir soru oldukça saçma,zaten yanınızda,sizinle vakit geçiren birine bu soruyu sormak ahmakça..oysa iniş-çıkış yaşanan duygular var,ego var,bazen soru işaretleri var.. ara ara kendimizi tartarız ve karşımızdakini de tartarız bu oldukça doğal değil mi?

bir de gazetenin magazin eklerinin,kadın sitelerinin favori tavsiyesidir "asla beni seviyor musun diye sormayın" bu soru erkeğin kafasını karıştırıp,aşka olan inancını yitirip sizden uzaklaşmasını sağlamak suretiyle,bir daha sizi sevdiğini söylememesine neden olacaktır,bıdı bıdı.. erkeklerin suyuna gitme listelerinden nefret ediyorum..erkeğinizi elinizde tutmak için 10 kural,erkeğinizi hayatınızın erkeği yapmak için 7 kural,erkeğinizi kendinizden iğrendirmeniz için 14 kural!

bu ne ya!

söyleyin kardeşim sevdiğinizi,bir yeriniz eksilmez en azından kız mahsunken,ihtiyacı varken ne bileyim ya ,baktınız kuzu gibi duruyor, seviyorsanız işte tam o anda söyleyin..

erkekler niyeyse zaten gerçekten sevdiklerini hissetirdikleri anda söylüyorlar,eee zaten hissediyorum..sen sakla,yarın öküs gibi konuşurken söylersin diyin :P

Ben Seni Arayamam..

aradı,aramadı mevzusu hep kafamı kurcalamıştır.. aramak-aranmak,aranılan veya arayan olmak ne kadar da mühim kavram ve sıfatlardır..şimdi erkek arkadaşınızla tartışırsınız ya da bu kadar daraltmayalım biriyle tartışırsınız.. akabinde bekleme süreci başlar,sağa sola "bak gör nasıl arayacak beni,3 gün veriyorum 3 günde aramazsa ne olayım" gibi garip iddialaşmalara girersiniz.. ya da aksine "hayır hayırr asla bir daha aramaz bak 57 dakika oldu,benim sevgilim şimdiye kadar beni 4 kere aramıştı, hiç böyle yapmazdı,kesin bitti bu sefer "dersiniz.. efsaneler anlatılır mesela "bizim funda var ya ayrıldı sevgilisinden çocuk tammm tamınaaa 62 gün sonra aramış ve evlilik teklifi yapmış" gibi

herşey aramak üzerinden.. ilişkiniz nasıl gidiyor diye sorduğunuzda bir kıza" sorma ya hergün işte maaş bağlamışım gibi arayıp 2 dk konuşup kapatıyor,bilmiyorum sona yaklaşıyoruz galiba,geçen de sadece msj atmış,iyi geceler demiş,artık sevmiyor beni gibi cümlelerle cevap verebilir size..

peki önceleri insanlar birbirlerini nasıl sınıyorlarmış ,bunu merak ediyorum..cep telefonundan önce ya da ne bileyim iletişim sektörü böyle teknolojinin gözüne vurmamışken.. neye göre kapris yapıyorlardı insanlar?

bu kızlara has bişey zaten,erkekler bu konunun farkında dahi değiller,zira farkında olsalar ,ilişkilerin can damarı olduğunu bilseler,aramama inadında olmazlar.. bende potansiyel santral olma heveslisiyim,susmasın telefonum arasın,mesaj gelsin,bişey olsun içinden ufo çıksın sürekli bir aktivite olsun..hissedeyim ki bak şekerim bütün gün aklım sendeydi,senden bin kıymetsiz onca saçmasapan şeyi kafama takıp seni unutmadım..elbette ilişkiler fedakarlıkla yürüyor,böylesi isteklere karşılık geliyor ve ya bazen gelmiyor.. bazen konuşmamak en iyisi oluyor,olsun ben kavga etmeyi de iletişim yolu görenlerden olduğum için..bugün de kavga ettik ama görüştük mantığındayım..

ama artık duruldum,bu kadar mesele yapmıyorum bu mevzuyu ya da ben durulmadım da işler benim istediğim kıvama geldi bilemiyorum.. aştım,aştık belki de.. bişeyleri dışardan görebilmek için,dairenin dışına çıkmak gerekiyor.sevgiyi bir sürü böyle saçma sınavdan geçirmektense daha büyük sağlam sınavlardan geçirmek gerekiyor(muş) sizi,sırf siz mutlu olun diye arayan birinden çok içten arayan bir sevgili çok daha makbulmüş,ve kızların hepsi mevzu arama-aramama olunca psikopatmış :P

bi de şöyle kızlar vardır.. aranılmakla hava atan cinsler..yani aranılmanın ama karşılığında aramamanın verdiği hazzı yaşayanlar.. "ben hiç aramam,hep o arar,nesini arayım,merak etsin dursun" mantığındakiler bunlarında tam bir ilişki yaşadığını hiç sanmıyorum..yani bu taktiksel bir savaş aramak madem mühim bişey ,bu aşşalık şeyi ben yapmayacağım savaşı galiba..

düz bir mantıkla,insan birini neden arar?
merak ettiği için,neden merak eder değer verdiği için,neden değer verir sevdiği için?
bu saadet halkasını çözmek çok mu güç acaba erkekler için..?

bir erkek evde,ilişkide tam bir huzur istiyorsa,o telefon denen aleti kullanmayı öğrenecek,üşenmeyecek,gurur yapmayacak,azıcık dolma parmaklarını ve çenesini yoracak..

Kani,Naber ya!!!

... insanın bir "kani"ye sahip olması nasıl güzel bişey anlatamam... evet kani ,o benim kanim.. belki bir sürü daha arkadaşım olabilir ama asla başka kanim olmayacak.. "kızımmmmm kani bulgarca da kanka demekmiş,çok yakın arkadaş demekmiş "diye beni kafaladığı günden beri bu sıfatla hitap ediyorum.. elbette kani diye bişey yok içini biz doldurduk..

berbat günler geçiriyordum..yemek yiyor ağzımdaki lokma ile ağlıyor,yutmadan ikinci tur ağlamaya başlıyordum..telefonda telefonu açamayacak olan zat_ı muhteremi arıyor,aradığınız kişiye ulaşılamıyor diyen pek kıymetli ablayı dinleyip,sen istesen ulaştırırsın xxxxxx diyip küfür edip tekrar ağlıyordum,ağlıyordum,ağlıyordum morarana kadar ağlıyordum.. işte kani burada devreye girdi..o da aynı sıkıntıları yaşıyormuş o günlerde..geldi bütün sıkıntılarımı yarıya indirdi,hepsini bölüştük ama yavaş yavaş.. beni hiç yalnız bırakmadı,gece ve gündüz her daim yanımdaydı.. sonra muhabbet değişti.. biz hayatımızı paylaşmaya başladık,yakaladığımız her ortak noktadan keyif aldık,daha da yakınlaştık..

ona yaptığım iğrenç espirleri kimseye yapmadım,onunla yaptığım dedikodu kadar seri dedikoduyuda kimseyle yapmadım ve çok güldük.. ağladığımız kadar da güldük..

birlikte hiç gelmeyecek gibi gelen bir zamanı bekledik,onun zamanı geldi,acıları dindi..ama beni bırakmadı,aksine daha da çok vakit ayırmaya başladı..biriyle özgürce konuşabilmenin ne demek olduğunu boş-beleş konuşan kimse anlayamaz..hayatını kasarak yaşayan benim gibi gergin insanlar herzaman kendini saklayarak konuşur,bundan nefret eder ama buna mecburdur..kanimle böyle değildim,aklıma ne geliyorsa paylaşıyordum.. öyle yalnız geceler oldu ki,öyle yalnız,dinledi,dinledim..hiç tanımadığımız sevgililerimizi savunduk birbirimize,çok yanlış kararlardan döndürdük,bir sürü aptallığı engelledik..bir başkasının mutluluğuyla da mutlu olabilindiğini gördük...birinin sizi düşünmesi,özlemesi ve sevmesi ne kadar sıradan gibi dursada bu duyguların gerçeklik payının olması o kadar imkansız..

sonra kanime bişey oldu.. can sıkıcı bişey,canı sıkıldı ve bir dönem benim yaptığım gibi kaybolmayı tercih etti..uzaklaşmayı.. bende yapmıştım ama o zaman ben burdayım,neden uzaklaşıyorsun..canını sıkan şeyi bu sefer neden paylaşmıyorsun diye azarlanmış,vazgeçmiş geri dönmüştüm.. bazen canınızı sıkan şeylerin sevdiğiniz insanların da canını sıkmasından korkarsınız.. benim tavrımda öyleydi galiba onunki de öyle..uzaklaştı..

uzun bir süre kimilerine göre kısa gelebilir belki ama bizim için uzun..bazen kime anlatacağımı bilmediğim cümleler aklımda kalıyordu,merak ediyordum..sebeplerini biliyor ama sonuçları bilmiyordum.. birinin ağzından girip burnundan çıkmak hali benim gibi ona da işlemezdi.. bu cinsler ki ikimizde aynı zodyak kuşağındayız :D ilginin fazlasından nefret eder azından da incinir garip bir seviyeyi tutturmak gerekir.. onu rahat bıraktım,döneceğini biliyordum..

döndü :)

ama kalbi kırık,böyle nasıl desem kedi yavrusu gibi,hissetmekten hoşlanmadığım bir soğukluk ama içimde özlem var..çok huzursuz..dünyanın en kötü şeyi huzursuzluk.. bir ara zat_ı muhterem "huzursuzum seninle " demişti de hazmetmem günlerimi almış,o sebebin bu olduğunu bilmesede burnundan getirmiştim ..

canı yanan birinden kendin için bişey istemek ne kadar bencillikte olsa,kendimde bu hakkı görüyorum galiba..

iyi olsun istiyorum,yine aptalca şeylere gülelim,onu-bunu çekiştirelim,iyi kötü herşeyi paylaşalım,tüm ilginç senaryolarımı onunla paylaşıp,kızım sen manyaksın lafını duymak istiyorum..

kanim aslında bütün bu saçmalıklara pabuç bırakmayacak kadar uyuz bir karaktere sahiptir ama terbiyesiyle halletmeye çalışıyor kanımca..başaracak ama ona bu sebepsiz üzgün günler miras kalacak..

ama kanisi hep burada ,onun yanında olacak...