Büyükada

Sabahın köründe kalkmaz çeşitli işkenceleri çekmezseniz o gezi pek kıymetli olmuyor.Biz de öyle yaptık,metrobüste sanırım uyukladım çünkü hatırlamıyorum o vakitleri.Kabataş'a vardığımızda biz akıllılık yapıp erken geldiğimizi sanarken çoktan dolmuştu meydan,üstelik yolcular giriş yapmış vapur da dolmuştu.Büyükada'ya ayakta gitmek pek akıllıca değil,çünkü yolda görebileceğiniz çok şey yok,rüzgar da cabası yolda 1 saat 35 dakika sürüyor.Üstelik hep tıkış tepiş yarısı da turist.Saat 10:40 vapurunda olup turistlere söylenen o kız bendim.Turistinde krosu geliyor bize Neyse vardık şükür Kabataş iskelesi göründüğü üzere oldukça kalabalık...

Adaya girer girmez bir hareket başlıyor.Dondurma,waffle,lokma bu tip abur-cuburlarla başlıyorsunuz geziye.Vapur'da öyle daralmıştık ki dondurma çok iyi geldi,ada dondurması ünlü,külah çikolata fındığa bulanmış,bir sürü çeşiti daha vardı.Dondurma çok büyük ve lezzetli,külah ayrıca doyurucu ve ada fiyatlarını gözönünde bulundurulursa fiyatı oldukça uygun.Evet iki tane yedim sabah ve akşam olmak üzere,evet diyetteyim,evet çok pişmanım,evet evet haklısınız dünyaya bir kere geliyoruz :P
Meydanda ki bu saat benim için önemliydi.Saatin önünde bundan tam 20 yıl önce çekilmiş bir fotoğrafım bulunuyor.Yenilemek istedim..

Ada'nın mistik bir havası var.Herkesi kaplamış garip bir ruh hali.. Bakla ile fal bakan profesyoneller(!!),dilek bilezikleri,taşları satanlar,iplikler,yağlar,tuzlar..

Bu küçük kağıdı oturduğumuz bankta buldum.Buldum derken zaten heryere dağıtılmış.Misyonerlik çalışmasının enteresan bir ürünü..Evet parmağımı bastım o kırmızı noktaya ve kötü bir insan olduğumu öğrendim.İyi biri olmam için hristiyan olmam gerekiyor(muş)
Sadece evleri görmek için bile gitmelisiniz hala gitmeyeniniz varsa.Evler bir harika ev derken haksızlık ediyor da olabilirim.Büyük bir kısmı köşktü.Eski olup terkedilmiş olanlarıda vardı,çağa uygun yapılarda hepsi birbirinden güzeldi.



Aya Yorgi Kilisesi.. Canımıza okuyan yokuşun başında.23 Nisan'da sanıyorum özel bir günleriymiş.Ada halkının söylediklerine göre hristiyanlardan çok müslümanlar ilgi gösteriyor,ellerinde makaralar dilek dilemek için bu yokuşu çıkıyorlarmış.Ben inanmıyorum "o yokuşu çıkıp kiliseye kadar gidip dilek dilemedin miiiiii" tepkisiyle yaklaşanlara rağmen dilemedim.Çünkü beş dakikadan fazla duramadım,gördüğüm diğer ibadethanelerin için en sıkıcısı buydu,bunaldım,oturakları,mekanın kasveti duramıyor insan.Yol boyunca geyik yaptı herkes.."Gider iki rekat namaz kılarız","yanıbaşımızdaki tarihi camiiye gitmeyiz,buraya çıkıyoruz ama" türünde serzenişlerde vardı. Kilise bende hayal kırıklığı yaşattı.

Yokuşu çıkmanın en güzel yanı,manzaraydı.Muh-te-şem-di.Fotoğraflayamadım bile öyle diyeyim,o kadar güzel ki gidip kesinlikle gidip görmeniz gerek.

Kara martısı :) Bir de biraz iriler mi ne..? Kaçmıyorlar,uçmuyorlar..Kedileşmiş martılar var adada..


Papatyalardan ve diğer çiçeklerden taçlar..! Almayanı dövüyorlar,ben almadım.Geçim kaynağı olmuş durumda,kadınlar,erkekler,çocuklar hep taç yapıyor.Sıfır sermaye,yüksek kazanç..!!

Yemek konusunda Ada'da pek sıkıntı yok.Sultanahmet Köftecisi,kebapçılar ve elbette balık restaurantları var.Hatta Kahve dünyası bile açılmış.Biz Milto'da karar kıldık.Hizmet ve ikram fena değildi,hesap ise klasik ada fiyatları ve haftasonu ve amaç oraya gelen ağzı açık bütün yerli-yabancı turisti yolmak.El mecbur yolunduk.. Yan masada Tulin Şahin vardı,fotoğrafını çekeyim dedim ama zat_ı muhterem çemkirdi,oysa fotoğraf çektirmeyecektim,sadece kadını çekecektim..Çok sempatikti,sıfır makyaj buna rağmen çok güzeldi.Ünlü görme tepkisi salaklığım yoktur ama ilk kez birini fotoğraflamak istedim.

Bisiklet,fayton veya eşek.. Hepsi aynı yola çıkıyor. Biz ne yaptık ..? Yürüdük evet evet yürüdük.Giderken adaya dönüp baktım da gurur duydum kendimle nasıl yürüdük lan biz bu koca adayı,düşünün meydandan aya yorgiye kadar çıkıp tekrar indik.Son vapura bindik 20:00,elbette tıklım tıkıştı yine,biz balık istifi beklerken,deniz taksi geldi,acaba kime geldi diye konuşurken manken arkadaşımız deniz taksisine bindi ,uzaklaştı.Bizim vapur gelmeden sanıyorum abla evine ulaşmıştı ...

Gün bitti geriye kalan,mistik anılar,bolca yorgunluk,cebimizi yakan güzel bir çupra,kocaman dondurma,bol oksijen ve güzel bir manzara..

-Kaya ile Maya Aşkı-

Porland, "Kaya ile Maya Aşkı "adlı bir seri üretmiş. Öyle şirinler ki.. Üstelik fiyatları da makuldü bu kadar şirin olmalarına rağmen.Kupalar 8.90 tuzluk 7.5 tabak 11,90 lira,cam bardak 7.5 idi yanlış hatırlamıyorsam. Kahvaltı takımı almamış olsam ve Kaya ile Maya Aşkı'yla daha önce

karşılaşsam kahvaltı takımını bu ürünlerden tamamlayabilirdim.

Güzel bir hediye olabilir yeni evli bir çifte,çeyiz hazırlığındaki bir dostunuza veya kız arkadaşınıza da alabilirsiniz.Erkek arkadaşınıza almayın adamlar böyle şeylere değer vermiyor.Daha önce böyle hediyeler vermiş olan dostlarım hayal kırıklığı yaşadı.Adam bakıyor bakıyor kupaya,bardağa fıydırıyor bir tarafa..Hele bir de peluş hediye alanlar var ki düşman başına :)

Benim aldığım aşağıda fotoğrafladığım kupa ise sanırım Kaya ve Maya'nın evlenmiş hali zira kilo almışlar :) Bize benzettim biraz :P Çok şirin değil mi adı "Düğün Kupası "

.

[Rec] 2

İlk film olan rec: ölüm çığlığı filmini anlatmıştık.İkincisini büyük bir merakla bekledim tam kadın karakteri bacaklarından çekmişti ki yamuk yaratık orada bitmişti.. Devamının geleceği belliydi ama bu değildi beklentim. Şunu anladım ki sinema da tesadüf eseri tek filmlik başarılar olabiliyor.Yönetmen tırtmış,tek bildiği el kamerasıyla takılmakmış anladık..

İspanyolca fantazimi ise gerçekleştiremedim çok hızlı konuşuyorlardı.Sanırım ben ispanyolca konuşan kadın dinlemek istiyorum.Erkek karakterlerin çokluğu,hepsinin az çok tahmin ettiğim sırayla ölmesi,sevdiğim insanları ısırarak sevdiğim için ısırmaktan ve ısırılmaktan korkmayışım filmin etkisini azalttı.

Ordan biri çıktı salya sümük yala ısır,burdan biri çıktı salya sümük ısır.Eee konu yok,senaryo yok sayılır,heyecan yok.. Bir de papaz klişesi eklenmiş tam olmuş.Bizim filmlerde imam görünce amann heryere koymsalar şu dini vurguları diyorlar, millet papazsız iş yapınca rahat edemiyor.Kutsan kutsan daral geldi film boyunca..

İlkini izlemediyseniz gitmeyin,sevgilinizle gideceksiniz gitmeyin,hava güzelse gitmeyin,yalnız gidecekseniz gitmeyin.. Özetle gitmeyin..

Emirgan Korusu

Benim hayatım Zat_ı Muhterem'i sürüklemekle geçiyor.Bende gezi konusunda sonsuz sınırsız bir güç var.Yorulmuyorum,üşenmiyorum,uykumdan,keyfimden,boğazımdan fedakarlık yapabilirim..Pazar sabahı saatimi kurdum sanki işe gidiyorum öyle ciddiyim duş,kahvaltı,zat_ı muhterem'i yataktan kazımak suretiyle kaldırıp yere attım.Artık giyinmişiz,hazırlanmışız adam kaşınıyor :

"Üfürük,bugün kar yağacakmış istanbul'da ,sarıyer tarafında tipi varmış hatta.. birde güzel kızları kaçırıyorlarmış bu pazar,sensiz ne yaparım ben .. "

İstanbul pazar günü emirgan tarafına gitmek büyük bir cesaret işi,daha önce en fazla hisar'a kadar giderdik kahvaltı için.. Beşiktaş'tan sonra iptal.Trafik cinnet geçirmemize sebep olacak seviyedeydi.Lan kafa dinlemek için gidiyoruz inip birilerini öldürmeden dönsek bari psikolojisiyle vardık.Hava muhteşemdi,ışıl ışıl,bol oksijen ve huzur.. İyi ki gelmişiz,bir kaç saatliğine şehir değiştirmiş gibi hissettim kendimi

Koruya ulaşmak için bu yokuşu çıkıyorsunuz,görüldüğü gibi çiftler heryeri sarmış durumda :)

Buradan atlamak istedim,baktım,baktım,baktım...

Sarı ve Pembe Köşk..Ben bu köşk muhabbetinden pek hoşlanmıyorum.İnsanlardaki köşk fantazisinin başka bir derinliği var gibime geliyor.İçlerini de gezdim bana yapay geliyor.Burada oturup yemek yemem beni açmaz ama elbette herkes benim gibi düşünmüyor büütn mekanlar doluydu. Biz sadece birşeyler alıp çimlerde yemeği tercih ettik.Açık büfe kahvaltı varmış ama benim tavsiyem bu tarafa gelmişken.Hisar'da kahvaltı yapıp koruda ise gezinmek,çimlerde güneşlenmek..

Lale Festivali'nin 5. gerçekleşmiş.. Biz son gününe denk gelmişiz Türk Sanat Müziği söylüyorlardı.Bu tip yerlerde genelde özensiz olur ama bu sefer çok hoştu.Bir süre dinledik,üstelik eğlenceli şarkılarda söylediler.Güzel,Topbaş'ı sevdim bugün iyice..

Gölet yapmışlar,güzel bir hava katmış.. Fıskiye işinden iyidr diye düşünüyorum,Türklerin klasik fıskiye manyaklığı var malum.. Onu yapmışlar tabi ama yine de doğal yani .. Ördeklerin keyfi yerindeydi,bize de onları beslemek kaldı. Kıskandım hayvanları yüzmek is-ti-yo-rum.!

Veee Laleler.. Renk renk..

Güzel bir gün geçirmek için,nefes almak için,dinlenmek için,şarkı söylemek için,yemek yemek için,güneşlenmek için,elele yürümek için,çimlerde uyuklamak için,sincaplarla karşılaşmak için,karıncalara yem olmak için.. Gitmeli..

Evren,Bana "Senden Bir Cacık Olmaz" Dedi..

Yaş 40'ı geçince bünyede neler yaşanıyor çok merak ediyorum.Elektronik posta kutuma gelen mesajların içinde "sevgiyle boğulunuz,mutluluk kuşun kanadında,pastanın son diliminde" vs türünde gerçek hayatı bir türlü yanstımayan mesajlar hep aynı yaş grubundan geliyor.Bende o yaşa gelince böyle mi olacağım diye gerilmekten alamıyorum kendimi.Pozitif olmak sürekli aşktan mutluluktan sevgiden bebeksi duygulardan bahsetmekle bir metre ilerleyen varsa bir adım öne çıksın.Hep aynı mesajları okumaktan nefret geldi,mutluluğu sevgiyi dünya barışı şöyle gerçekçi anlatacak sıkılmadan okunabilecek bir hale getirmek mümkün değil belli ki..

Peki neden..? Çünkü gerçek değil..

Siz bu yazıyı okurken bile dünyanın bir yerinde bir çocuk savaş yüzünden babasız kaldı.Olaylara bu kadar sempatik bakmanın çözüm yolu olabileceği düşüncesini kim niye aşıladı merak etmiyor değilim.Sanırım toplumların tepkilerini maddi olarak göstermelerini engelleme amacıyla yapılmış.Siz böyle kuştan böcekten bahsederek dünyaya pozitif mesaj verin o da size geri döner.Resmen salak yerine koyuyorlar yahu bizi..

Televizyondan medyum ile yaşam koçu arasında sıkışmış eleman anlatıyor." Şimdi hanımlarrrr,evrene seni seviyoruz evren diyoruzz,evren de bize sevgisini istediklerimizi bize vererek gösteriyor.Pozitif veriyoruz pozitif alıyoruz..Ver -al ..!!! Poff evren kim..? Evren'i uzun süre kanlı canlı bir insan sanan bir komşuya sahibim.

Pozitif enerji alıp vermelerinden hayır görenlerin ortak noktasının parası çok olan kimseler olması tesadüf sanırım.Para var,sağlık sorunu yok,çocuk bakma problemi yok birileri hallediyor o meseleyi,çalışma kaygısı yok,hayattan tek istediğin ise kanyon'da ki mağazandan sipariş ettiği bilmem kaç euro değerinde ki çantanın sana sıkıntısız biran önce ulaşması..Eee evren de seni boş yollamıyor malum bayılmışsın 25 bin euro..!

Peşinden koştığumuz tek şey mutluluk,o da mail kutulaırnı şirin şiirlerle doldurmakla elde edilmiyor maalesef.Araç olan envayi türlü şeyi aynı anda elde etmekle alakalı.Sınavı kazanınca,evlenince,çocuk sahibi olunca,istediğim arabaya sahip olunca,yüzümdeki sivilceler geçince,kilo verince,iş yerindeki kaşarı alt edince liste uzatılabilir.. Sahip olduklarımızı kabullenmek başlasak işe kendimizi kandırmasak.Çözüme ulaşsak doğrudan.

Sınavı kazanamazsan üzülme pozitif bak..! Nasıl pozitif baksın lan üniversite mezunu bile bir halta yaramıyor ülkede, kafası çalışan adam gibi bir yeri kazanmalı sınavla kimi kandırıyorsun armatör çocuğu muyuz biz..?

Evliliği yürütmek için eşinizin pozitif yanlarını görün hmm adam çorabını bulamayıp suratını çarşamba pazarına çevirsin sende pozitif olarak adamın o sabah gaz çıkartmamasını gör,nasıl fikir..?

Kilo meselesini bu kadar büyütme muhteşem bir yüzün var hem şişmanlık sana yakışıyor,pozitif ol hayata bir kez geliyoruz diyen sahtekara inansak bir anlığına mesela.. Kendi eliyle kendini çirkin hale getirmiş birinin gözünün içine bak baka yalan söylemek mi mutluluk..?

Aptal hikayelere inanmasak,harekete geçsek,mutsuz olmayı da erdem bilsek de debelenmesek.. Pastanın son dilimi mutlu etmiyor beni kelebeğin kanadı da aşık değilim kimi zaman suratsız kimi zaman huysuz çoğunlukla mutluymuşum gibi davranmanın işe yaracağına inanıyorum.Mutlu da oluyorum bazen 30 saniye bazen birkaç gün sürüyor.Çoğunlukla gerçeklerle yatıyor onlarla kalkıyorum ensem de bir GERÇEK EL hiçbir zaman coşup kopmama el vermiyor. Mutluluk hikayeleri gözlerimi bazen doldursa da çoğu kez güldürüyor...

-Panorama 1453 Tarih Müzesi-

Aslında üstünden koca bir hafta geçti neredeyse ama haftasonundan önce paylaşmak istedim.Belki ne yapsam bu haftasonu düşüncenize yardımcı olabilir. Pazar günü zat_ı muhterem'i sürükleye sürükleye götürdüm.Gittiği her yere zorla gidiyor ama dönerken "iyi ki seni buraya getirdim" diyor..!! Kim kimi getiriyor anlamıyorum,gideceğimiz her yere ben karar veriyorum,programı ben yapıyorum ama niyeyse götüren o oluyor :P

Panorama 1453 Türkiye'nin ilk panoramik müzesi.Dünya'da ise sadece 30 adet panoramik müze bulunuyor.Üç boyutlu ve 360 derece ve inşa edildiği yer neticesinde de tam fethin içinde buluyorsunuz kendinizi.. Pazar günü öğleden sonra gittik,oldukça kalabalıktı.Televizyon izlemekten başka birşey yapmaz Türk halkı mantığının tersine dolup taşıyordu,üstelik gelenlerin sosyo-ekonomik durumları hiç de iç açıcı değildi ama gelmişlerdi.Demek ki neymiş fiyatı makul tutup özenli bir çalışma yaptığınızda müzeden ne anlar dediğimiz bu halk gelebiliyormuş.Gişe de bulunan görevli haftaiçi de başka bir yoğunluğun olduğunu öğrencilerin geldiğiniz söyledi.Mutlu oldum.

Öncelikle şunu belirteyim ki çektiğim fotoğraflar çok hmm basit..Kesinlikle orada bulunduğunuzda hissedeceklerinizi size yansıtmıyor.Bir tablonun fotoğrafını çekmişim gibi görünüyor ama aslında müzede yaşar gibi oluyorsunuz.İlk 30 saniye içinde hissettikleriniz sizi duygulandırabilir eğer biraz tarih bilginiz var ise..Çizimler 3 senede tamamlanmış ve kesinlike çok başarılı 10.000 figür resmedilmiş. Hiçbirşey unutulmamış tek tek her detaya bakmak istiyorsunuz.

Beni en çok etkileyen gök kubbe oldu.O kadar başarılı bir çizim ki gerçekten gökyüzüne baktığınızı düşünüyorsunuz.Bulutlardan Fatih'in silüetini yapmışlar ama biz göremedik..

Fatih Sultan Mehmet.. İstanbul^'u fethettiğinde sadece 21 yaşındaymış.. Dua eden Fatih Sultan Mehmet'in hocası Akşemsettin..

Müzenin Hazırlık Çalışması

Minyatürü :)

Tasvir için herşey düşünülmüş.. Toplar en önemlileri tabii..

Müzeye girmeden önce fethin anlatıldığı tablolar var.Eğer alırsanız ki bence alınmalı müze alanında da size yardımcı olacak "Sesli Rehber" bu tabloları da seslendiriyor.

Gittiğimiz gün Nevruz Kutlamaları(?) vardı. Heryer ellerinde sözümona Kürdistan bayrakları bulunan insana benzeyen şahıslar vardı.O psikolojide öyle kinlendim ki.. Zaten bu açılım beni inanın hiç olmadığım noktalara getirdi. Bir kaç zaman önce faşistsin diye hakaret etmek isteyenlere galiba evet öyleyim deme noktasına geldim.Hani yakınlaştıracaktı bizi bu açılım..? O "biji apo" diye bağıran şerefsizlerin yanından saya söve uzaklaştık aslında hava çok güzledi park da çok güzeldi ama birisini yakasına yapışmamak için zor tuttum kendimi.. Keşke defolup gitseler mutlu olmadıkları bu ülkeyi bize bıraksalar,keşke..

Panorama 1453