ikisıfırsıfırdokuzhazırızbekliyoruz

2008..

seni de kırmızı iç çamaşırları ile karşılamamış mıydık?

yine milli piyango biletine amorti bile çıkmamıştı..!

bir kaç garip arkadaş mesaj atmıştı "seneye görüşürüz" diye..

aklı başında insanlar her yıl yüzlerce kez tekrarlanmasına rağmen aynı iğrenç espriyi neden yaparlar diye hayret etmiştim..

marketteki kasiyer kız bana "mutlu noeller" dediğinde.. utanmış mutlu noeller diyememiştim.. ben hiç noel dememiştim,komik geliyordu.."size de" dedim..

trt'de tarkan vardı hatırladım şimdi.. sesi görüntüsünden sonra geliyordu,berbat bir çekimdi.. bir işi de adam gibi yapın diye küfür etmiştim trt'ye..

başka bir kanalda yine dansöz anıları depreşmişti.. vayy efendim geçmiş zaman dansöz bir tek yılbaşı gecesi çıkardı,heytt be ne günlerdi muhabbetleri cıvıklaşmıştı.. dans sanatından beni soğutan bu berbat muhabbet saat 00:00'da dansözün memesinin ekranımızdan taşmasına kadar sürecekti..ben ömrüm boyunca dansöz kavramından nefret edecektim..

yılbaşı eğlencelerinde yine kadınlara tacizde mi bulunmuştu sapıklar,yok yok yanlış hatılıyorum galiba 2007'di o! 2008'de eğlenceler iptal edilmişti galiba..

hiç planlamadığım şekilde sevdiğim adamla birlikteydim,yeni yıla girerken.. ikimizde solgun,bitkin ve tedirgindik.. o daha yirmigünlük asker ben daha yirmigünlük bir acıtasyonun içindeydim..

şimdi baktığımda güldüğüm o çirkin fotoğrafları çekinmişiz,ne kadar da yorgunmuşuz.. ilk günü öyle yorgunken,daha ne kadar yorduk birbirimizi bütün yıl..

nişantaşı ne kadar soğuktu "ne işimiz var burada ben yılbaşı muhabbetleri sevmem ki" demiştim sana..herkes ne kadar da çok eğleniyor görünüyordu,sahteydi hepsi.. olsa olsa bir amerikan filminden alınmış berbat sahnelerdi.. ne gerçekten içiyor,ne gerçekten gülüyor,ne gerçekten mutlulardı.. noel baba kostümü en kötü türklerin üstünde duruyordu.. bize ait olmayan herşeyi sahiplenip bize ait olan herşeyi reddetmenin garip aptallığı vardı hepimizin üstünde..eğretiydik,sen,ben ,o..

hepimiz de bir gariplik vardı.. kendimi oraya ait hissetmeye çalıştıkça daha da beter uzaklaşıyordum.. eğlencenin içinde hayal meyal gördüğüm ağzındaki düdüğü çalan,kafasında noel baba şapkası olan o 70lerinde muhtemelen sokaklarda yaşayan adama acımayaya çalışıyor,kendimi ayıplıyor ama acıyordum..

hiçbir zaman isa'nın doğduğuna inandıkları yılbaşı için çılgınca sevinen hristiyanlar gibi sevinemeyecektik,üstelik mecbur da değildik.. onların mutluluklarına saygı duymak kafii idi,fazlası üstümüze bir türlü oturmayan bir elbiseyi ısrarla giymekten ötesine geçemeyecekti..

benzemek istediğimiz tüm güzel şeyleri tek bir gece de elde etmeye çalışmak çok güçtü.. ortalama bir avrupalı gibi yılbaşı kutlarsak o kadar zengin,o kadar mutlu,o kadar entellektüel,o kadar gelişmiş olabilecek miydik? inanmak istiyordum ama inanamıyordum..

yine de tüm umutlarım için milat sayacağım seni 2009..

farketmeden geçen yine kendimi kandırdığım,ömrümden bir yıl daha götüren 2008'den kurtulmak için..

daha ferah ve refah bir bir ülke için,zalimlerin zulümlerine son verdiği,gözümüzün yaşının dindiğini yeni bir yıl için..

zamanı aylara,yıllara bölmektir umutları tazeleyen.. bu nedenle;

ikisıfırsıfırdokuzhazırızbekliyoruz

Umut-Ayşe Kulin

nostalji kelimesi ne zaman bu kadar ehemmiyet kazandı? biz ne zaman tarihimizle böbürlenmekten ziyade acılarımızlada yüzleşmek için çaba göstermeye başladık.. hayat daha 20li yaşlarındaki gencecik insanlar olan bizleri neden nostaljik akımlara yöneltti.. geçmişten gelen her koku neden bizi bu kadar büyülüyor..?

onlarca soru üretilebilir.. geçmiş dediğimiz karanlık ama mağrur,sıcak ama kasvetli,muzip ama acımasız dost bizi çağırıyor.. gidiyoruz.. bizi geçmişe götürebilecek ne varsa onlara hizmet ediyoruz. eski şarkıları dinliyor,eski aşklara ağlıyor,tarihi romanları yaşar gibi okuyor,bize geçmişten birşeyler getiren her amaca hizmet ediyoruz..

günümüz edebiyatında nostaljik akıma katılmış ama kendi ailesini işleme şansına erişmiş Ayşe Kulin'in son romanı "Umut".. bu Ayşe Kulin'in tasarladığı üçlemenin ikinci kısmı ilki "Veda" idi..birer yıl arayla yazdığı bu iki kitap Kulin'in taşıdığı etnik ve kültürel tüm değerlerin bir harmanı.. Cumhuriyet dönemine geçişteki sıkıntılar,Osmanlı Devleti'nin bir türlü yitirilmesinin becerilemediği heybeti buna harşılık köhnemişlikleri,kurtuluş savaşında yaşanan trajediler,topraklarından kopan göçmenler,yeni yurdu,dili,coğrafyaya alışma,azınlıklarla demokratik hayatla uyuşma çabaları,yeni sosyal hayatta kadının ve erkeğin değişen rolleri..

ve aşk.. günümüz ahlak kurallarını bile yıkıp geçen gizli,karmaşık,kimine göre ahlaksız kimine göre tutkulu aşklar..bütün sorunların gölgesinde her zaman başı dik duran,aşk..

Umut;herkesin anlayabileceği sade bir dil ile,çoğukez tarafsız fakat yine de kırılgan bir dille yazılmış.. Veda;daha ziyade kurtuluş savaşını naklederken,Umut'ta yıllar ilerliyor cumhuriyet ve onun getirdiklerine alışmaya çalışan ve yurtlarından,kaybedilen topraklardan artık Türkiye Cumhuriyeti olan topraklara göçmek zorunda kalan göçmenler anlatılıyor..

Kulin,öyle güzel resmetmiş ki.. karakterler gözünüzde beliriyor,elinizi uzatıp yardım etmek,acılarını paylaşmak,sevinçlerini görmek istiyorsunuz.. bu topraklarda hangi insanların yaşadığını,nasıl bir uyum nasıl bir sistemle bu günlere geldiğimizi bütün bu ahenge rağmen cumhuriyet'in bile kurtaramadığı,değiştiremediği o köhnemişliğin günümüzde de nasıl devam ettiğini anlıyorsunuz..

tarihimizin o zor günlerine binlerce pencerenin en azından sadece birinden bakmak adına;"veda" ve ardından "umut" sizi bekliyor..