Aklından Bir Sayı Tut - John Verdon

Tatile kitap götürme hadisesi hep çok havalı olmuştur.Bize aslında plajda gazete okumak yaraşır ama işte sınıf atlatdık zahar son 30 yılda.Şaka bir yana bilgisayarım hakkın rahmetine kavuştuğundan beri dvd-kitap arasında yaşıyorum.Tatile giderken okumaya fırsatım olmayacağını düşündüm ama olsun dedim yanımda dursun.Fotoğrafı çektiğim anı hatırlıyorum ağlamak üzereyim o yüzden.İçi kum dolmuştu söyleniyordum.Ne vardı söylenecek,peahh..
Kıymet bilmiyor insanoğlu..

John Verdon'un ilk kitabı,bu yüzden hataları var.Kendini tekrar ettiği, bence kendini kitabın kahramanının yerine koyup coştuğu övgülere boğduğu, çok dahiyane yazıyorum hee gafletine düşüp abartması.Olsun ilk kitap bu ve devamı gelecek hissediyorum..
Kitabı plajda okumaya başladım.Aynı gün yarısı bitti,otelde böyle kıvranıyorum her boş vakitte okumak için meraktan kuduracağım,bir taraftan da bitmesin diye hızlı okumayaya çalışıyorum.
Kafam mı iyiydi,kitap mı çok güzeldi bilemedim.Ama elimden düşürmedim.36 saat içinde öyle böyle bitti.

Emekli dedektif amcam gergin bir tip ama duygusalda.Gerekçelerini öğreneceksiniz zaten,gerçi amerikan filmi izlemediniz mi hiç,şimdiden biliyorsunuzdur gerekeçeklerini.Bütün hikaye aslında bu amcam etrafında dönüyor.

Sonra postakutusuna imzasız bir mektup gelen ve bu mektupla telaşa kapılan dedektifin eski bir arkadaşı.Telaşa sebep veren ise mektupta ona bir tahminde bulunulmasının istenmesi " Aklından bir sayı tut? " Ve tuttuğu 658 rakamını biliyor olması.

Katil arkadaş.. Hayır kitabın tadını kaçırmıyorum kitapta bir katil var hepimiz biliyoruz sonuçta.Ona da yazık mı desek ne desek..Herkes şanslı doğmuyor.

Anlatmamak için zor tutuyorum kendimi itiraf edeyim,gönül rahatlığı ile tavsiye ediyorum.Okuyup beğenmeyen bile vaktini boşa geçirdiğini düşünmeyecektir garanti veriyorum.Özellikle hanımlar hepiniz değil tabi ama yetmedi mi karısını hem döven hem seven hem aldatan romanın sonunda roman kahramanına dönen haşin erkek,kırılgan kadın aşk romanlarından ? Biraz kafalar çalışsın,tırnaklarımızı yiyelim,katil kim diye kuduralım olmaz mı ?

Elif - Paulo Coelho

Aaa yeni bir yayınevi mi türemiş aynı adla diye şaşırmıştım.Can Yayınları böyle kapaklar basar mıydı?Güzel kitabın dokusunu sevdim,kapağın dizaynını sevdim.Kırmızı yahu,var mı sevmeyen? Heyy gidi heyy Simyacı,ne güzeldi değil mi? Arada yazarın birkaç kitabını daha okudum, benim için biraz heyecanlı biraz gizemli biraz da duyguluydu hepsi..

E l i f , sanırım hikayesinden Türkiye'ye ucundan bucağından dokunmasından sebep Simyacı'dan daha çok duyurdu adını.Hatta Paula amcam geldi İstanubul'a ve dedi Gece Yarısı Ekspresi'nden ne çok etkilenmişiz,ne büyük önyargılarımız varmış, bize Türkleri Türkiye'yi nasıl tanıttılar? Ahh be amcacım biraz kafanı çıkartsaydın cevheri çook daha önce farkederdin.Brezilya'ya benzemez,kazdıkça neler çıkar bu topraklardan..

Yazar kendi iç çelişkilerine adamış bu kitabı,bilgeliğinde duraksadığını,artık tükendiğini yaşadıklarından tat alamadığını ve yolun sonuna geldiğini farketmiş.Herşey hayatında mükemmel bir ritüelde ilerlerken neredeyim,birşeyler eksik ve ben aradıklarımı nasıl nerede arayacağımı bile bilmiyorum derken tam akıl hocası J ona yeni bir seyahat öneriyor.. Bu arada yaşadığı cinsel tacizler yüzünden konservautarın en başarılı keman virtüözü olan 20lerinde Hilal'le tanışıyor.Hilal'i görmezden gelemiyor kaçamıyor ve Hilal'e teslim oluyor..İki rus yayıncı,bir çinli tercüman ve Hilal'den oluşan bu Rusya seyahati Paulo Coelho'yu E l i f 'i yani özünde bir kadın değil de başka bir frekansta daha önce yaşadığı hayatla yüzleşmesini sağlıyor.


Off çok baydım değil mi ?Böyle sıkıcı detaylarla anlatılan bir kitabı alır okur muyum sizin yerinizde olsam ,sanırım okumam..Buraya kadar okuduklarınızın hepsini unutun.Şimdi güzel bir özet yapacağım :)

Paulo,59 yaşına gelmiş.Ölüm korkusu başlamış yusuf yusuf,böyle tipler ki gençliğinde hippi bir dönem söz yazarı ve malumunuz ünlü yazar bu tipler kendilerini ölmeyecek zanneder. Yoo yoo ben ölemem olamaz böyle birşey harikayım ben! Bir de fazla rahatlık batar adama,daha çok sosyalleşmek isterler.Amca da işte dert ortağım J öyle dedi bahanesiyle ki hanıma bir açıklama yapacaksın elbet.. Benim seyahate çıkmam gerek canumm demiş karısına ,vurmuş kendini yollara.. Hilal dediğimiz hatun da çıtır.Biz buna Türkiye'de azgın teke sendromu diyoruz.Kızcağızı reenkarnosyon nanesiyle yemiş işte..Ve ortak bir noktada buluşmuşlar bu şekilde.Kitap da bunu anlatmaktadır işte.! Sanırım şimdi oldu.. Okuduğum en kötü Coelho kitabı belirtmeden geçemeyeceğim.

Aşk - Elif Şafak

Hayatında hiç " Aşk Şeriatı" (Aşk) adlı kitaba kadar Elif Şafak kitabı satın almamış buna rağmen bütün kitaplarını okuyan bir okuyucunun yorumlarıdır.Elif Şafak okumak bir dönemlerin popüler,toplumdan soyutlanma tarzı iken şimdilerde ise rüzgar tersine dönmüş gibi,yüzü ne zaman görsem solgun,kendisiyle bir derdi olduğunu düşündüğüm bu kadın başka bir yoldan ilerliyor artık.. 301'in etkilerini çoktan kaybetmiş,bir okyanusa atmış kendisini.. Daha önce hiç yüzmediği bir okyanusa..

Kitabın konusunu öğrendiğimde yazarın bu kitabı bir proje olarak sunduğunu düşünmüştüm.Malumunuz yeni bir din,yeni bir inanç sistematiği yaratmak derdinde olan bazı tüccarlar yine bazı kıymetli din alimlerini kullanarak açılım yapmak derdiler.. Bunun adına sufizim,tasavvuf gibi isimler taksalarda biliyoruz ki dinamiklerine taktıkları bu isimler sadece içimizi ısıtmak için.Yazarın da bu hataya düştüğünü düşünmüştüm,yanılmışım..

Amerikalı bir ev kadını olan Ella'nın,uzun zaman sonra çalışmak için heveslenip çalıştığı yayınevinden aldığı bir kitap çevirisi işi ile başlıyor hikaye.. Adı Aşk Şeriat'ı olan kitabı çevirmek üzere okurken,kitapta gelişen olayların (Şems ile Mevlana'nın Dostluğu),kitaptan aldıkları ile kendi hayatı ile ilgili değişikleri,hayatı hiç göremediği bir yönden görebilmesi ve en önemlisi Aşk'ı keşfetmesi..

Kitabı sırf dini içerikli diye okumak istemeyen sıkı Elif Şafak okuyucularına rastladım ayrıca hiç Elif Şafak okumamış ama yine sırf kitaptan dini motifler bekleyip okuyanlara da rastladım.İki tarafa da umduğunu veremeyecek gibi görünüyor yazar,o zaten başka bir taraftan bakmak istemiş.. Orta yolu bulmuş,mevlana gibi herkese "gel" demiş..Bu sebeple az buçuk vicdan,maneviyat hesapları yapanları,hayatı zevk_i sefa'da ibaret görenleri,aşkı "hiçlik" olarak tanımlayanları,hayatta köşeye sıkıştığını düşünenleri herkesi bir noktada toplayacaktır bu kitap.. Mükemmel değil ama zaten mükemmel olmayışı onu samimi kılıyor..

Şems,Bir Katil,Fahişe Çöl Gülü,Mevlana Celaleddin Rumi,Dilenci Hasan,Amerikalı Ella,Sarhoş Süleyman.. Hepsi ve daha fazlası bütün bir hikayenin parçaları,her bir karakterden alacaklarınız da sizin kendi içinizde barındıklarınızdan ibaret.. "Bir Fahişe Çöl Gülü'nden ne öğrenebilirim ki "
diye dudak bükmeniz de hala,bu kitabı okumamuş olmanızdan,kim olduğumuzu nereye gittiğimizi bilmeyişimizden ibaret..

Şems'in Kırk Kuralından İlk ve En Etkileyici Olanı..

"Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet Tanrı dendi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. Yok eğer, Tanrı dendin mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir."

Umut-Ayşe Kulin

nostalji kelimesi ne zaman bu kadar ehemmiyet kazandı? biz ne zaman tarihimizle böbürlenmekten ziyade acılarımızlada yüzleşmek için çaba göstermeye başladık.. hayat daha 20li yaşlarındaki gencecik insanlar olan bizleri neden nostaljik akımlara yöneltti.. geçmişten gelen her koku neden bizi bu kadar büyülüyor..?

onlarca soru üretilebilir.. geçmiş dediğimiz karanlık ama mağrur,sıcak ama kasvetli,muzip ama acımasız dost bizi çağırıyor.. gidiyoruz.. bizi geçmişe götürebilecek ne varsa onlara hizmet ediyoruz. eski şarkıları dinliyor,eski aşklara ağlıyor,tarihi romanları yaşar gibi okuyor,bize geçmişten birşeyler getiren her amaca hizmet ediyoruz..

günümüz edebiyatında nostaljik akıma katılmış ama kendi ailesini işleme şansına erişmiş Ayşe Kulin'in son romanı "Umut".. bu Ayşe Kulin'in tasarladığı üçlemenin ikinci kısmı ilki "Veda" idi..birer yıl arayla yazdığı bu iki kitap Kulin'in taşıdığı etnik ve kültürel tüm değerlerin bir harmanı.. Cumhuriyet dönemine geçişteki sıkıntılar,Osmanlı Devleti'nin bir türlü yitirilmesinin becerilemediği heybeti buna harşılık köhnemişlikleri,kurtuluş savaşında yaşanan trajediler,topraklarından kopan göçmenler,yeni yurdu,dili,coğrafyaya alışma,azınlıklarla demokratik hayatla uyuşma çabaları,yeni sosyal hayatta kadının ve erkeğin değişen rolleri..

ve aşk.. günümüz ahlak kurallarını bile yıkıp geçen gizli,karmaşık,kimine göre ahlaksız kimine göre tutkulu aşklar..bütün sorunların gölgesinde her zaman başı dik duran,aşk..

Umut;herkesin anlayabileceği sade bir dil ile,çoğukez tarafsız fakat yine de kırılgan bir dille yazılmış.. Veda;daha ziyade kurtuluş savaşını naklederken,Umut'ta yıllar ilerliyor cumhuriyet ve onun getirdiklerine alışmaya çalışan ve yurtlarından,kaybedilen topraklardan artık Türkiye Cumhuriyeti olan topraklara göçmek zorunda kalan göçmenler anlatılıyor..

Kulin,öyle güzel resmetmiş ki.. karakterler gözünüzde beliriyor,elinizi uzatıp yardım etmek,acılarını paylaşmak,sevinçlerini görmek istiyorsunuz.. bu topraklarda hangi insanların yaşadığını,nasıl bir uyum nasıl bir sistemle bu günlere geldiğimizi bütün bu ahenge rağmen cumhuriyet'in bile kurtaramadığı,değiştiremediği o köhnemişliğin günümüzde de nasıl devam ettiğini anlıyorsunuz..

tarihimizin o zor günlerine binlerce pencerenin en azından sadece birinden bakmak adına;"veda" ve ardından "umut" sizi bekliyor..

Kadın'ı Anlamaya Çalışma Hatası..

blog'a kitap tanıtımıyla girip entellektüel hava katmanın derdinde miyim ?

evet :P

yıllardan beri süregelen okusam da herşeyi unutsam stratejime başladığım yakın zamanlı günlerden bir gün edindim şu kitabı.. kapağına vuruldum diyebiliriz..Murathan Mungan'a feci uyuz olan ben,içinde kadının geçtiği herşeye atlamakta olduğumdan bunu da kaçıramadım.. lisedeki kitap özeti kıvamında anlatacak bişeyi yok kitabın,tın tın..

sırf edebi birikim olsun diye okuduğum okurken kurdeşen döktüğüm "film denemeleri kitabından " bile kötüydü mungan'ın bu kitabı.. bir ara kendimi kadın programlarından birini izler gibi hissetim..

mungan'ın içinde taşıdığı diğer cinsiyetle kadınlara nasıl bakacağını merak ediyordum.. cinsellik,annelik veya aşk.. hiçbirini hissedememiş..ne uzaktan resmedebilmiş ne kadınsal hislerinden yararlanabilmiş..
kadınlar üstüne yazmak kolaydır ancak bu kolaylık kasvetin kuytusuna takılırsa,işiniz var.. en ruhsuz kadında bile bir şenlik vardır..mungan düşmanlığından mı ne,şenlik kısmını es geçmiş..
acımış da yazmış sanki,bütün şenlikli karakterler hafif meşrep olmuş nedense..

ve bitiremedim kitabı,hatta öyle güzel bir yerde okuyordum ki..

elimde içeceğim ,önümde deniz,yanımda zat_ı muhterem hangi kitap olsa öyle ya da böyle gidecekken,tıkandı kaldı..

Mungan kitabı hakkında böyle buyurmuş:

"Sessiz bırakılma yerlerinizle karşı tarafı konuşarak boğmaya yönlendiren sistem aynı sistem. Sussanız da, konuşsanız da aynı kapıya çıkıyor. Ben daha derin bir yerden eko vermeye çalışıyorum. Kadından Kentler de bu anlamda olmak üzerine bir kitap aslında."

ekoyu duyan beri gelsin..