Şimdi Okullu Olduk..

okullar açıldı dün(bu yazı dünün yazısıydı da hadi neyse :P) klasik haber metni diliyle "yeni eğitim öğretim yılında 13 milyon öğrenci için ders zili çaldı"okul hayatından ne kadar uzaklaştığımı farkettim birden..ve bilerek mi yaptım yoksa öyle mi gelişti bilemiyorum okuduğum ilkokulun önünden geçtim bugün..ayaklarım beni oraya götürdü.. bizim zamanımızda ilköğretim kavramı yoktu,zorunlu eğitim ilkokuldu.. dolayısıyla ilkokulu,ortaokulu,liseyi ayrı ayrı okullarda okuduk.

her sene bu okullar açıldığında yaşanan aksiyon bana ilkokula başladığım günü hatırlatır..aslında ilkokula bugün önünden geçtiğim okulda başlamadım,orada devam ettim sadece.. doğu anadolu bölgesinin adı şarkılarda geçen ya da terör haberlerinde bilanço bildirilen illerinden birinde başladım..hayatın gerçekten zor olduğu bir şehirde.. tayin dalgası bizi oraya sürüklemişti..okula başladığım gün, o ilk gün.. annemle ve babamla bahçede bekliyorduk,birden hışımla böyle havalara girerek azcık, ben gidiyorum arkadaşlarımın yanına dedim,arkadaşlarımın yanında bekleyeceğim bizi içeri almalarını.. ne arkadaşı, tanıdığım tek bir insan evladı bile yok,şehre geleli sadece 10 gün olmuş.. bugün tam bunu yaptığım halimi hatırladım.. o edamı,kendime güvenimi şu an bile o kadarına sahip değilim belki..büyüdüğümü düşünüyordum,okula gittiğim için artık aileme ihtiyacım yoktu.. gittiler mi bilmiyorum,sınıfa bile gelmelerini istemedim..sınıfta annesinden ayrılmak istemeyerek ağlayanlara iğrenerek baktım.. benim için büyük bir adımdı okula başlamak,oysa o salaklar bunu reddediyordu..

okul hayatım kimilerine göre berbat ama bana göre muhteşem anılarla dolu.. okula başladığım o ilk hafta kafa üstü çakıltaşlarına gömüldüm.. alnıma beni uyuşturmadan atılan o dikişleri dikerken ağlamayışımı anlatıyordu müdür yardımcısı anneme "zor mu ağlar? biz bir an şok geçirdiğini düşündük,hastabakıcı uyuşturmadan atmış dikişleri,gıkı çıkmamış,acaba beynine bişey mi oldu" diyordu berbat türkçesiyle.. o şehirde kafası yarılan bir çocuğa dikiş atacak bir doktor yoktu,olsa bile uyuşturacak alet-edevat yoktu.. annem o gün,okul hayatımın kolay geçmeyeceğini anlamıştı..

sınıfta tamamen bir çeşitlilik vardı ama yine de memur,asker vs çocukları tek bir sınıfa toparlanmaya çalışılmıştı.. sınıf öğretmenime aşıktım.. ama o türkiye'ye pek de ait olmayan daha ziyade iran kökenli bir mezhepteymiş tabii bunları 6 yaşında anlayamıyorsunuz..sürekli öğretmenimi öpmek istiyordum diğer kız çocukları gibi,önlüğün kemeri olur bilenler bilir onun açıldığını söyleyip sürekli onu bağlatıyordum ya da sürekli çişim geldi diyip tuvalet için izin koparmaya çalışıyordum..sürekli irtibat halinde olup dikkatini çekmeye çalışıyordum.. bir süre sonra bizi öpemeyeceğini söyledi sanırım 2. sınıfa başlamıştık,hepimiz çok mutsuz olmuştuk..annem zor bela anlatmıştı onun öyle bir inancı olduğunu.. şimdi düşünüyorum da kim 6-7 yaşındaki çocuklardan çekinebilir dini değerler adına.. hala çok seviyorum o ilk öğretmenimi, dilerim yaşıyordur..

aşk hayatımda fena sayılmazdı :P sınıf öğretmenimizin oğlu da o yıl bizimle birlikte başlamış ikokula.. feci yaramaz bir çocuktu ve ilgimi çekmişti.. her gün evdekilerin zorla çantama sokuşturdukları mandalinaları yiyor kabuklarını arkamdan toplasın diye yere atıyordum.. o da topluyor sonra babasından neden milletin attığı kabukları sen topluyorsun diye dayak yiyordu..dayak yemek şimdiki gibi "oğluma höd yapmışsınız sizi milli eğitime şikayet edip sürüm sürüm süründüreceğim rezil öğretmen" durumu gibi değildi,normaldi.. ortada bir suç varsa ceza dayaktı.. en hafifinden her minik el birkaç kez cetvel yemişti..

bir de hatırlamısınız bilmem hızlı okuma yarışmaları yapılırdı..kronometler tutulur en hızlı okuyan,haftanın hız manyağı seçilirdi :D bütün hafta o gururla gezer,bu haftanın en hızlı okuyanı benim derdin,ödül de kitap olurdu genelde.. ne sıkıcı düşününce,hızlı okuyorsun diye kitap hediye ediliyor..

orada geçirdiğim 3 yılın en önemli ve ilgi çeken hikayesi.. selobant vakasıdır! ilkokul 2. sınıftaydım.. ve çok konuşuyordum..gerçekten normal bir insanın sinir katsayısını zorlayacak kadar çok,sürekli soru sorup konuyu alakasız bir yere getirmeye çalışıyordum.. ve sevgili öğretmenimiz ağzımı bantladı,evet şimdilerde televizyondaki uyduruk dizilerde birini kaçırınca yaptıkları gibi ağzımı selo bantla bantladı.. ve psikolojim bozulmasın diye yanımdaki arkadaşımın da ağzını bantlamış ne de olsa eğitim psikolojisi denilen birşey var :P

bütün bunları düşününce herşeyin şimdilerde değiştiğini umuyordum taa ki geçen günlerde yeni mezun bir öğretmen arkadaşımla görüşene kadar..kendisi ilköğretim matematik öğretmeni,batıda( ki öğretmenler görev yerleri hakkında bu şekilde konuşuyor,batı,doğu,kuzey,güney) şark görevi yapabileceği bir yere atandı..akabinde okula ziyarete gitti,müdürle tanıştı ve okulun başarı profili açısından bilgi almak istedi.. benimle paylaştıkları şaşırtıcıydı..

müdür ;

"okulda 10 tane 8.sınıf öğrencisi var,her yıl bir tanesi güzel bir liseye gider.. bu sene de bu 10 öğrenciden sizin de desteğinizle 2-3 öğrenciyi güzel bir liseye göndermek istiyoruz,geri kalan 6 öğrenci zaten buralardan ayrılmaz,öteki iki öğrencide zaten okuma-yazma bilmiyor!!!!!"

demiş

duyduğumuzda gülmekten öldük sonra kendimize kızdık güldüğümüz için.. müdürün rahatlığı,durum vehameti hepsi hüzün verici.. 8.sınıf öğrencisi ve halen okuma yazma bilmiyor,yahu her yıl sadece 4 harf öğrense bu 32 harf eder ve 3 harf fazla ile okuma -yazma öğrenmiş olur..

hiçbirşey değişmedi,öğrencilerin üstlerindeki kıyafetlerden,öğretmenlerin kullandıkları materyallerden başka.. hala cehaletin karabulutu üstümüzde,daha derinlere yol alıyoruz.. her yıl yeniden gözlerinden ışık saçan onca minik beden bu yola giriyor..

İlk Mimim,Son Saçmalayışım ;)

aman Allah'ım ilk mimim :P

http://55882.blogspot.com/ bizi mimlemiş..

tabii ben görmemek için baya bi çaba sarfetmiş, kendisinin postlarını bekletmişim,nihayetinde gördüm :D bizi koordine ettiği için kendisine teşekkür ediyoruz,bi ara kuleyle irtibatım kopmuştu :D

10 eylül'de gezegenimiz yok olacak ne yaparsın demiş?

fakat...

şöyle bir sorunsalımız var 10 eylüle çok az kaldı..yani bu mim olayı muhtemelen uzunca bir süredir dönüyor,bizim ne suçumuz var şimdi..

kalmış bir gün,ne yaparım..

hiçbişey ..

ne ibadet ederim,

ne çılgınlık yaparım,

ne gidip birinin suratına tükürürüm ne de gider sevgilime sarılırım..

beklerim,ölmeyi..sonu belli hikayeleri sevmem,neşemi alır götürür..

zaten öleceğim daha gergin hale getirmeye gerek yok..

hem tek başıma ölmüyorum koskoca dünya püff oluyor,bu da biraz olsun olayı benimsemem için bir unsur ;)

not: bir daha ki mim için daha şirin bir konu rica ediciğim :P

bu arada halen vakit varken babegazelle ve jojik'i mimliyorum..

is/ti/yo/rum

bende " sıkıntıdan sebepli kronik gerginlik etmenli geçmişi yadetme fakat bununla birlikte daimi suretle varolduğu durumu benimsememe hareketiyle yenilik arama " hastalığı var... şu an da bariz bir sıkıntım olmamasına rağmen sürekli yeni bişey arıyorum yeni,yeni,yeni olsun herşey istiyorum ama bi de eskiyi özlüyorum sürekli.. garip değil mi? buralarda bir psikolog var mı ki :P netten benimle ilgilense,para falan almasa,hayır yapsa :P

sürekli yeni şeyler yaşamak,yeni insanlar tanımak,yeni şeyler tatmak,yeni yerler görmek ama bununla birlikte eskiden yaşadığım herşeyi yeniden yaşamak istiyorum..galiba kafam çok karışmış.. mesela kış gelsin istiyorum,bi de kış gelmesin ben tekrar tatile gideyim istiyorum?? bir karakter vardı beyaz'daydı galiba ona benzetiyorum bu aralar kendimi.. müzik dinlemek istiyorum ama melodiyi değil sadece sözleri duymak istiyorum gibi gayet yaratıcı psikopatlıklar türetirdi,ben de bu yolda ilerliyorum galiba..
şu sıralar bir sürü şey istiyorum.. bütün bencilliklerimi sayıp-dökeceğim...

hediye almak istiyorum,içindeki hakkında en ufak bir fikrim olmayacak ama.. birden patt diye gelecek,çok şaşıracağım...ayy canım ne gerek vardı diyemeyeceğim kadar güzel bişey olacak,hah tam da buna ihtiyacım var diyeceğim bişey.. doğumgünüme de iki aydan az kaldı dişimi sıksam mı ki? kime zorla ne aldırsam,şu yavrucağı sevindirmek isteyen biri çıkar elbet:P

yürümek istiyorum ama böyle.. elele..öyle bebek sahili olsun,kuş konsun,patika olsun,karşıda batmak üzere olan güneş olsun falan gibi lükslerimde yok,belediyenin koşu parkuru bile olur..sadece böyle yürümek.. güvenle,destek alarak,güç alarak,huzur bularak.. arada elimi bırakıp tepkiyi ölçmek istiyorum,sonra daha sıkı tutup.. konuşmadan sevdiğimi elini sıkarak göstermek istiyorum..

atkı takmak istiyorum..evet diğerlerine göre daha psikopat gibi dursada istiyorum.. bir kaç yeni şal gibi şeyler aldım denedim yok o mutluluğu vermiyor bana..her daim boğaz ağrısı çeken bir insan olarak atkı özel bir aksesuar..bir de atkı yakışır bana.. sayısını bilmediğim kadar atkım vardır..ilk ördüğüm şey de atkıdır mesela,geçen kış zat_ı muhtereme iki adet pofuduk örmüştüm,kimbilir nereye fıydırmıştır.. kış gelsin,atkı takayım,atkıya parfümümü boca edip,yolda yürürken o kokuyu duyayım..

maça gitmek istiyorum.. böyle çubuklu formamı giyip,stad çevresinde ne idüğü belirsiz köfte ekmeği yiyip,maç esnasında mutlak gol pozisyonu yerine beni çekmekle meşgul olan kamera için aman güzel olmak da zor zanaat,heryerde rahatsız oluyor insan demek istiyorum..beni maça götürme ihtimali olan tek şahsiyet olan zat_ı muhterem beni kendi tuttuğum takımın maçına değilde onun tuttuğu takımın maçına götürebileceğini söylüyor.. yani şimdi ben gidicem işim gücüm yok,gs-gençlerbirliği maçını izlicem,ne anladım ben bu işten..aslında beni maça götürecek bir de manyak amcam var ama o beni 55.000 kişilik stadda bırakır,çeker futbolcularla yemeğe gider dımdızlak kalırım orada..

ispanyolca öğrenmek istiyorum,acilen.. bir ara ricky martin bişeyler öğretmek için uğraşmıştı ama işte.. ben Un, dos, tres, un pasito pa’lante Maria seviyesinde kaldım.. sanırım Maria'ya ya ispanyolca öğretmek için yapmıştı ricky martin bu şarkıyı :P hemen öğrenemeyeceğim için öncelikle önemli bir kaç kelime öğrenmek istiyorum..öyle hava atabilmek,millete laf sokabilmek için.. bak şimdi "çok tatlısın" dedim diyip,küfür edebileyim mesela..şarkıları uydurabilecek kadar öğreneyim,netten bir kaç arkadaş edineyim,meksika yemeklerinin isimlerini ispanyolca söyleyebileyim.. yine bütün bunlar hava atmak için kullanayım istiyorum..

vee kahve içmek istiyorum..yavrucum git iç ya da evde yap iç,ne koca totolusun üşeniyor musun? diyenlere cevabım hazır.. kışın içmek istiyorum.. kışın sokakta soğuktan koşturup,bir cafeye sığınır gibi yapıp,kahve içmek ve en dedikoducu arkadaşımla sohbet etmek istiyorum.. avucumda tutup parmaklarımın yanmasını hissetmek avuçiçi daha duyarsız olduğu için oraya yerleştirip,karşımdakini dinler gibi yapıp,aslında çaktırmadan kahveyi koklamak istiyorum.. her bir zerresini soğumadan bitirmek,beni az kaldı ülser yapmak üzere olan bu yasak içeceği doyasıya içmek istiyorum..

Me gustaría ..

Ana Haber'de Kıytırık Haber..

ne kadar boş beleş bir medyamız var yahu.. dün,usta televizyoncu,müthiş insan,dezenfektan süpermeni uğur dündar'ı izliyordum ana haberde.. birden canlı bağlantı yapacağız dediler.. herhalde fındık üreticilerini şoka sokan fındık taban fiyatından ya da ergenakon olayında yeni bir bulgudan ya da gencecik bedenini bizler için feda eden yeni şehitlerimizden :( falan bahsedecek dedim.. ama yok gündem bomboş ya sanki,tamamen beni şaşırtan bir haberle karşılaştım.. iftara kalmış üç-beş dakika mutfakta sofranın başında sortiler atıyorum.. genel olarak anlama güçlüğü çektiğim dakikalar..


ve uğur dündar,döpiyesli kızımıza ulaştı..tamam dedim bu kadar döpiyes varsa kesin enerji bakanı açıklama yapıyor niyeyse en çok açıklama yapan bakan o ya da istifa eden şu ceplerini doldurmuş elemanla konuşacaklar.. diye düşündüm..hiçbiri değilmiş..

hanım kızımız istanbul'dan bir ermeni lokantasından bağlanıyor..mevzu cumhurbaşkanı'nın ermenistan ziyareti ama artık nasıl bağlantı kurdularsa gül,ermenistana gittiğinde menüde ne olacak onu konu yapmışlar..Allah'ım ne kadar orjinal.. tam komedi..

şef garson sayıyor yemekleri işte bıdı bıdı cumhurbaşkanı oraya gittiğinde bunları yiyebilir falan.. kız durmuyor ama belli ki yetmiyor bu aksiyon ve diyor ki:


peki biliyorsunuz cumhurbaşkanımız kayserili oraya gittiğinde menüde mantıyla karşılabilir mi?

işte can alıcı soru bu.. o an da kızın yüzüne bakıyorum.. "mıçarım böyle muhabirliğe bu yüzden mi okudum ben 4 yıl,lanet olsun ne yicekse yesin adam, ne işim var benim bu lokantada,tek hayalim bir kadın programı sunmaktı,ermeni lokantasına az kaldı garson olucaz" yüz ifadesinde..

ama sordu bir kere soruyu.. şef garson cevap veriyor:

evet,karşılaşabilir,hatta pastırmada görebilir(burada bütün türk halkı şokta tabi,cumhurbaşkanı pastırma ile karşılaşacak) menüde ama onların ki daha tatsız bi de şeyyy belki dana eti değildir,bilmem yer mi???

cevap alınıyor,sahte gülümsemesiyle tekrar uğur dündar'a bağlanıyoruz ve ana haber bu son ve en orjinal haberle son buluyor.. yaptığı her işin mükemmel olmasını isteyenler iyi bilir.. berbat bir iş 568226 metreden kendini gösterir.. şimdi bu haberin yapılmasını isteyen sivri,acaba yaptığı bu berbat işin farkında mı yoksa bu salaklar cumhurbaşkanının ne yiyeceğini,yediklerini nasıl çıkaracağını vs merak eder bu haberi yaptım da iyi oldu halk aydınlandı,zaten araştırmacı televizyonculuk da bunu gerektirir diye mi düşünüyor acaba?


zahid akman'a canlı bağlanmak istiyorum kendisiyle bu akşam ki menümüzü paylaşacağım :P

Çakıl Mıyım Neyim Ben?

garip bişey oldum.. yabani diyebiliriz mesela.. kapı çalıyor odama kaçıyorum,telefon çalıyor duymazdan geliyorum..arkadaşım görüşelim diyor..bıdı bıdı,işte oruçluyum,yorgunum,başım ağrıyor falan ayaküstünde bin takla atıyorum..

bugün telefonum gözümün içine baka baka çaldı,açmadım.. sebep de tanımadığım bir numaranın araması,be kafası az çalışan insan, iş bulucam diye fellik fellik heryere cv-telefon bıraktığın bir yerden arıyorlardır değil mi? yok,açmadım..

hiç dinlemediğim sanatçıların hiç dinlemediğim şarkılarını buldum.. içime içime kaçıyorum dinledikçe ama inatla onları dinliyorum sabahtan beri.. sabahtan beri dediğimiz saate öğlen.. sahurla iftarı birleştirdim ben ..uyku israfı yapmıyorum.. bölünmesin diye sahurdan sonra yatıyorum..işte bir bahane ile genelde de fizyolojik ihtiyaçlar öğle vakti kalkıyorum..zombi gibi oldum 4 gündür!

odamdan çıkma hassasiyetini gösterdiğim bir anda koridorda babamla karşılaştım :P karşılaştım ne ya :P evimiz 1542 metrekare olduğu için,halihazırda pazarda,yolda,sinemada olduğu gibi bir karşılaşma ile biraraya gelebiliyoruz :D

babam durdu durdu bana baktı ve patlattı bombayı :

"ya bir çizgi film karakteri vardı ama kimdi o? işte ona benziyorsun bugün sen" diye tutturdu!


hasbinallah... insanın babası ,biricik kızını niye çizgi film karakterine benzetir ya! çatlıcam ama kim bu şanslı karakter diye.. sonunda öğrendim çakmaktaş ailesinden "çakıl" çakıla benziyormuşum ben, nerem benziyor,niye benziyorum bilmiyorum.. saç rengim falan benzese hadi bir nebze diyeceğim ama tek bir sefer bile çizgi film izlerken görmediğim babam beni çakıla benzetiyor..


saçlarımı öyle toplamıştım,tek sebep bu olabilir.. ya da yabaniyim ya ordan dem vuruyordur belki.. ya da ne bileyim kafa yapmak istemiştir,pek de aramız yok bu aralar..asgari düzeyde iletişim halindeyiz.. herhalükarda "çakıl"ım ben,bambamını kaybetmiş,bambamını buldu mu kafasını çakıl taşıyla kıracak bir "çakıl"ım..

iltifat almış gibi hissediyorum kendimi,buna ihtiyacım varmış.. çakıl olmaya,kendimi bununla oyalamaya ihtiyacım varmış..çakıl olmayı,küçük bir kız olmayı zaman zaman ister her kız.. küçük kızları herkes sever kimse incitmez,her zaman kocaman gözlerle bakarlar hayata ve hiç sıkılmazlar ve sıkmazlar kimseyi..hem sıkılıyorum hem sıkıyorum galiba,başlarım lan hepinize diyebilmeyi istiyorum.. aptallık seviyesinde umursamaz olmak istiyorum..arkasını ötesini berisini düşünmeden davranabilmek istiyorum..


büyümek isterken ne çok hata yaptığımı düşünüyorum son zamanlarda.. 14 yaşımda

10 yıl sonra bugünü böyle planlamamıştım.. daha mutlu daha keyifli daha özgür olacaktım..

herşeye sırtımı dönüp çekip gitsem bile hiçbirşey kaybetmeyecek kadar özgür..

Zuzaylılar :D

belki daha önce defalarca gördünüz ya da ilk kez görüyorsunuz , bilemiyorum.. ama bu dördünü ne zaman görsem gülerim.. kafamdaki uzaylı portresi böyle bişey.. hele müslüman uzaylı karikatürünü cem yılmaz arog'da konu olarak kullanmalı bence.. imama mı güleyim,papaza mı üzüleyim,uzaylının takkesine mi sakalına mı güleyim bilemedim..
uzaylıları tanımadan seviyorum.. feci halde de tanışasım var.. gelseler gezdirsem,dünyayı anlatsam.. yemek yesek,herşeye şaşırsalar.. beni de götürseler oraları gezsem gelsem,dünyaya uzaktan baksam.. acı bir gülümseme ile "batsın bu dünya " desem.. teknolojik birkaç şey araklayıp gelsem ordan :P dünyada havam olsa.. uzaylı kanka yapsam..

zaten eğer birgün geleceklerse bence o yer türkiye olmalı..çünkü dünyanın neresine gitseler hep eksik kalacak bildikleri şeyler.. buradaki hareket,insan profili nerede var ki ? araştırılması gereken bir dünyalı varsa o türktür!


salya sümük çok ağlayınca ,hayattan bezince bazen ya da artık isyan edince değiştiremeyeceğim gerçeklere "uzaylılar beni kaçırsın Allah'ım" diye dua ederim.. birgün tutar belki..

Yine Yapraklar Bir Bir Dökülecek..

yaprak dökümü başlıyormuş.. reklamlarını görüyordum ama böyle hemen ilk hafta başlayacağını düşünmemiştim..süründürürler eylül sonuna kadar gibime geliyorudu.. yeni sezon açıldı dizi hakkında yazmasam şu an da blog yazan herkese ihanet edecekmişim gibi hissettim kendimi..son yıllarda izlediği dizilerden kolaj yapmış herkes.. ama benim o kadar dizi birikimim yok,ben takip mekanizmasından feci daralıyorum..bu sebeple cidden çok sevmem lazım bir diziyi takip edebilmek için..

artık nasıl da bir tesadüf olduysa izlediğim iki dizi,yani sezon boyunca takip ettiğim iki dizi aynı gün aynı saatte.. geçen sezon öyleydi..duygu karmaşası yaşıyordum..avrupa yakası'nı izleyip burhanla komaya giriyordum,reklam bitince yaprak dökümüne dönüp cevriye hanıma ahh benim kaynanam olacaktın ki görecektin,diye söyleniyordum..

yaprak dökümünü neden izlediğimi aslında tam da bilmiyorum,hikaye pek samimi gelmiyor..yani onca aksiliğin tek bir aileye denk gelmesi pek akılcı değil.. ve bütün o aksiliklere rağmen birlikte olabilmeleri,hepsini kanıksayabilmeleri.. kızlardan biri hamile kalıyor ve evlenmek zorunda kalıyor,kocasının kardeşiyle kaçmasının ardından depresyona giriyor hatta azıcık kafayı sıyırıyor..kardeşi ablasının kocasını elinden alıyor,kaçıyor,az kaldı kötü yola düşmek üzereyken kurtarılıyor..büyük abla ailesinin haberi olmadan evleniyor.,psikopat kayınvalide ile cebelleşiyor...evin tek erkek çocuğu,kocasına ihanet eden bir kadının ihanetinde başrol oynuyor,sonra o kadınla evleniyor..aynı kadının para hırsı yüzünden bankayı dolandırıyor,mapuslara düşüyor..ailesine de büyük bir meblağ borç miras bırakıyor.. höh yani!

gerçi bir süre sonra farkettim ki ferhunde'yi izliyorum ben..diziyi onun üstünden değerlendiriyorum..kadının yaptığı hiçbir kötülüğe kızamadım ya.. bende sınırsız kredisi var.. neler yapmadı ya rabbim.. hertürlü fingirdeklik,aktivite var kadında fakat bence halen klass..

güçlü olmasını seviyorum,her daim dik durabilmesini.. insan hata yaparken eğilir bükülür o eğilmiyor..kötülüğü hazmettiğinden değil,kötülük yapmadığını düşündüğünden.. ve gerçekten temiz olana bulaşmıyor.. etrafta bir sürü pislik vardır mesela ve siz çıkar daha pislik bişey yaparsınız .. kötü siz olursunuz,öncekilerin hepsini unutturmuşsunuzdur..

ferhunde'ye yakınım,çünkü herkesin masum olmadığını görebiliyorum.. en azından kötü.. çizgisi belli kötü,her tarafı ayrı oynamıyor diğer karakter gibi.. sürekli hata yapıp sürekli af dilemiyor..ne yaptığının ne yapmadığının farkında..

bir sözü vardı mesela Ali Rıza efendiye.. "sizin hiç bi kabahtiniz yok çocuklarınıza bir bakın hepsi ayrı ayrı hatalar yaptı" dedi adam tabi yine kalp krizi moduna girdi ama haklıydı.. ortada bir kötü var diye tüm hatalarımızı onunla aklayamayız ki??

necla'yı kıskanıyorum galiba mesela..hayatının hatasını yapıp hala zirvedeki kızı oynayabiliyor..ben otelde basılma hadisesini bile 25 yıl unutamazdım..kadın bi de onun üstüne gitti,ablasının kocasına kaçıp,terkettiği nişanlısını tekrar kendine aşık etti.. yeni bölümde de evlilik teklif ediyor.. ama var böyle adamlar,kız hata yapar,adam affederek büyür kız da attığı kazıkla adamı kendine daha çok bağlar..

leyla ayrı bir saftirik.. aman bir asabiyet bir havalar falan..yavrucum sen gittin oğuz'u kardeşceğizinin elinden aldın,hatta bi de hamile kaldın.sonra da evlenmek zorunda kaldın,paraları,mantoları kardeşinin suratı fırlattın..şimdi depresyon kaynaklı burnum havada triplerinde..hadi diyelim suçsuzdun,şimdi de gittin 15 milyonluk şehirde evli adamı buldun ya..

fikret benim bir arkadaşıma benziyor..sabırlı,inatçı herşeyi pozitif görür o da.. baştan o da öyle sıkıntılar yaşadı sonra mutlu oldu.. her dizide bir bayan mükemmel vardı,bu dizinin ki fikret.. bir de hamile kalsa tam süper olacak :)

şevket de türk toplumu için bence harika bir örnek..baba kontrolünde büyümüş..kendi başına bir cacık olamayan onca erkeğe örnek olsun.. babam da babam .. adamın karakteri yok ya,tek başına hiçbirşey.. aha da yedi parayı kumarda gitti yine ağlamalar falan,affet babam.. oğlunu böyle yetiştiren babalara örnek..

bi de şu komşu kızı ,böğ yani adı neydi ya haa sedef.. şevkete aşık..böylesi insanı aşktan nefret ettirir ya.. tamamen kör topal aşık,ne tutku var ne hırs.. adamın karısını bile kıskanmıyor ya,makul bakıyor falan,hep kontrollü..gerçek aşkta böyle bişey olabilir mi,kudurur insan.. gerçek değil işte 12 yaşındaki o gereksiz aşk hikayelerinden biri..

bu sene son sezonmuş zaten.. muhtemelen acılar dinecek,ferhundeyi asarlar zannımca :P herkes mutlu olur.. bic bic yaşarlar ..:D