-Haftanın Panaroması-

14 Eylül 2008

Cern'deki Deneyin Yankıları

geçen haftanın en önemli mevzusuydu..bütün bir deneyden akıllarda kalan her mevzuda yaptığımız gibi konunun en gereksiz yerinden tutunarak "aman 10 eylül'de ölecek miyiz,patlayacak mıyız " telaşları.. acı birşey tabii onca çalışma bu nokta için yapılmıyor ama şaka mı bilmiyorum televizyonda çocuğunu dünyanın sonu gelir diye okula göndermeyen manyak bir anne ile karşılaştım.. deneyin gerçekleştiği gün gerizekalı olduklarını düşündükleri türk halkıyla söyleşi yapmış muhabirler.. nötrön,proton,çarpışma,deney ? ne düşünüyorsunuz efendim? diye soruyolar.. ve özellikle halkın büyük bir kısmının anlamayacağı kelimeleri seçiyorlar,bilimle eziyorlar halkımızı..haklılar,ezmekte ne de olsa hepimiz kolejlerde her günümüzü laboratuarlarda deney yaparak geçirdik,karnını doyuramayan insanımız herşeyinden kısarak bütün parasını fizik kitaplarına yatırdı,biz tembel milletiz,biz salak milletiz,biz bilimden uzak milletiz.. ne güzel çıkarımlar ama! biz bu projede görev yapan bilim adamlarımızı muhtemelen korkunç bir ihmalle bir uçak kazasında kaybettik! bu konuya bakışımızı en güzel bu anlatabilir herhalde.. bütün bilimsel olaylara "vayyy beeee,adamlar yapıyor" mantığıyla yaklaşmamız sadece bizim kabahatimiz mi,kim bizi aptal olduğumuza inandırdı acaba?



Muzaffer Kuşhan'ın Zayıflama Tesisinde Ölüm


Hani bazen birisine gıcık olursunuz da artık o öyle kalır ömür billah düzelmez ya,bu adama bakışım böyleydi.. yüzünden sahtekarlık izleri görünüyor sanki.. öncelikle bilmem kaç yaşına gelip de 20 yaşında delikanlı gibi davranmaya çalışan yaşlılıktan kaçan,korkan,genç triplerine giren erkekler bana çok itici gelir..bir arkadaşımın babası vardı öyle bana hiç "baba" gibi gelmiyordu.. böyle halihazırda sürekli birine kancayı takacak gibi duran tipler.. bu arkadaş da öyle.. giymiş beyaz gömleğini,en afillisinden kotunu yüzünde garip bir sırıtma ve telaş arası ifade tesisinde hayatını kaybeden gencecik kız için : "ailesinin yanında öldü,benim bir kabahatim yok" diyor.. merkezde sağlık ekibi yokmuş cevap yine yaratıcı: ee ben varım,doktorum ben??? be adam 24 saat orada mısın sen? hem doktor "camış" tedavisinden ne anlar,veteriner lazım,camış diye hitap ediyormuş da hastalarına..insanların insanca zaafları,çaresizlikleri böyle adamlara para kazandırıyor ya..



Deniz Feneri Derneği Yolsuzluğu ve Beraberinde Getirdiği Tartışmalar..


bir hadis duymuştum gerçi her hadisin doğru olmadığını tartışıyor şu sıralar islam bilginleri.. gerçeklerle yüzleşmek gerektiği,yoksulluğu,acıyı,komşunun açlığına yüz çevirmemek gerektiğini anlatıyordu..böyle bir gerçekle karşılaştığımızda yok saymamamız gerektiğinden bahsediyordu..Deniz Feneri'ni hep bu kaygı ile izledim,zorla izledim kimi zaman çünkü.. elimden gelmeyen bütün kötü şeyler için kendimi sorumlu tutuyor ve incitiyordum..tek hatırladığım bir kurban bayramı bir aileye koç götürmeleri akabinde ailenin çocuklarının sevinci.."okulda kurban kestiğimizi anlatacağım" diyordu çocuk,çok mutluydu.. bu sahneyi unutamıyorum,çünkü çok ağlamıştım.. O günden bu güne.. kafamda o program adına,dernek adına çok şey değişmedi,küçük çaplı bir kaç yardımım oldu.. ama bu haberleri duyduğumda kafamda bazı şeylere olan inancımda bir kale daha yıkıldı.. bu ülkede varolan hiçbir kuruma,kuruluşa,şirkete hiçbirşeye kesinlikle ve kesinlikle güvenmiyorum.. Yolsuzluk iddiaları ardından çıkan bütün o tartışmaları,atışmaları da bayağı buluyorum.. bir pislik başka pisliklerin ortaya çıkmasına sebep oluyor..herkes karşısındakinin pisliğini sırayla ortaya çıkartıyor.. en güzelini Bülent Arınç söyledi galiba" yaptılarsa Allah cezalarını versin.."



Cemil İpekçi'nin Eşcinsel İlişkisinde Uğradığı İhanet


İtiraf edeyim bütün hafta ilgiyle takip ettim,ihanet hikayeleri hep ilgimi çekmiştir..özellikle de böylesi enteresan olanı.. cemil ipekçi'nin cinsel kimliği veya bize oldukça uzak gelen aşkı değil konumuz.. dünya üzerinde çarpık,meşru,ahlaki veya radikal her türlü ilişkide kurallar aynı sanki.. iki insan uzun yıllar birlikte oluyor,sonra taraflardan biri sıkılıyor değer verdiği insanı aldatıyor.. ardından bu da yetmiyor muhtemelen boşluktan aldattığı kişiyle evleniyor..akabinde pişman oluyor eski aşkına geri dönmek istiyor..dönüyor,kabul de görüyor.. sonra yine eski aşkına ihanet ettiği kadına yani karısına dönüyor ve arkasına asla bakmıyor, yaşadıklarını hatırlamak dahi istemiyor..böylesi bir hikayede kahramanlar normalde bir erkek iki kadın olur,tek fark iki erkek bir kadın olması.. yoksa atılan kazık,erkeklerin(bir kısmının) kim çekerse oraya gider halleri,her türlü aksiyonu yapıp da yine yüzsüzlüğe vurabilmeleri aynı..kadınların da keza,kendilerine her türlü mide bulandırıcı olayı yaşatan erkeği başkasına kaptırmamak için yaptıkları gereksiz ve onursuz savaş yine aynı..


Moda'da İçki Yasağı Eylemleri


Şimdi "içki yasağı" dediğimizde bir yerde içki içmenin yasaklandığı düşüncesine varıyorum.. modada tam olarak böyle bir durum yok.. bir süredir başka bir kuruluşa kiralanmış bulunan iskele beltur'a kiralanmış.. beltur hiçbir işletmesinde içki servisi yapmıyor.. bunun dışında toplumun her kültürel tabadaki insanının uğrak yeridir..belediye tesislerinin genel profili çoluk çocuk cümbür cemaat aile toplantıları yapan kimseleri kapsar.. elbette herkes gelir ama bu tip insanlar daha çok gelir.. bu insanlara yani belediye ,halkına buraya gelmeyin,burayı alkol alanlara ayırıyoruz, az ötedeki kahvenin fiyatının 10ytl olduğu cafeye gidin diyemez.. çünkü bu tesis halkın yararına açılmış,asgari düzeyde maddi kazanç beklemektedir..


bazı durumlarda toplumsal değerler ön plana çıkar,içki içmek sonsuz bir özgürlük olmakla birlikte ailelerin alkol alanlarla aynı ortamda bulunmak istememeleri de oldukça doğal bir istektir..


tamamen bireysel düşünüdüğümde alkol almak istediğimde buna uygun çok daha rahat ve keyifli olabilecek bunun için dizayn edilmiş yerlere giderim.. içki içmek bir özgürlükse de tavsiye edilmeyecek veya örnek teşkil etmeyecek bir tercih,bu gerçeği sadece irticai faaliyetlere kafayı takmış bazı insanlarımız anlayamıyor galiba..


yoksa ellerinde biralarla cuma günü "aha da içiyorum hem de ramazan da içiyorum" gibi gayet itici bir eyleme başvurmazlardı..izlerken güldüm ben,acaba moda da,içki içeni görünce içeri falan mı atıyorlar?


mevzunun türkiye de içki yasağı varmış gibi lanse edilmesine şaşırdım.. bulunduğum mahallede sıklıkla tekel bayii var..insanlar balkonlarda yazın içki içer..ve şimdiye kadar hiçbir problem yaşayanla karşılaşmadım..istanbul'un çok kıymetli ,en güzel yerleri alkol almak isteyen vatandaşlara tahsis edilmiş.. ve bundan rahatsızlığını dile getiren kimse yok!


belli ki o güne kadar belirli bir kitleye hitap etmiş moda iskelesi,bu değişilikte can sıkmış..şimdi yine belirli bir kitleye ama belki de en iyi ihtimalle daha geniş bir kitleye hitap edecek..aslında bunların hepsi tartışmaya açık,adaletin sağlanması zor konular.. aynı alanda içki içmek özgürlüğüde gayet sıradan bir istek..ama bu noktaya henüz gelemedik..
daha toplumsal olarak bu olgunluğa erişemedik..hala içki içenlere uzaylı gibi bakarken,içki içilmediği için orayı tercih etmiş muzafazakar vatandaşa yine nefretle bakıyoruz..


birlikte yaşamayı öğrendiğimiz gün bu sorunlar bitecektir diye umuyorum..

Blog Tanıtımı/Üfürükten Prenses

13 Eylül 2008


Pek de keyifli olmayan bir gecenin ardından..

bu yazıyla karşılaştım.. ilaç gibi geldi desem yeridir..

Blogmania Editörü Ukturk blog tanıtım köşesinde bloğuma yer vermiş..

prodüktörümüz (aman hep karıştırıyorum yahu :)) pardon editörümüz oldukça detaylı bir tanıtım yapmış..


bu durum blog çalışmasına başlayalı bir ay gibi bir süre dahi olmayan beni çok mutlu etti..

yazı oldukça içten yazılmış ve gerçekten tamamen pozitif bir içeriği var..

benim blog yazmamdaki amacı tamamen algıladığını düşünüyorum..

burada yazdıklarımı takip ederek duygularımı paylaşan herkesi bu yazıyı okumaya davet ediyorum..


ve kendisine tekrar teşekkür ediyorum..


(kimilerine komik gelebilir belki ama halen adresi alenen yazmadan sadece "şurdan" girebilirsiniz ifadesine yer verebilmeyi öğrenemedim :( bir hayırsever el atarda öğretirse, sevinirim..halen teknik konularda oldukça acemiyim..)



beni seviyor musuuuuuuunnnn?


poff..dönemsel "beni seviyor musun" krizim geldi.. zaten ben sinyallerini hissetmiştim de,ses etmemiştim.. işlerde yolundaydı,o yüzden su yüzüne çıkmamıştı..bana şu an da zamanını tam belirleyemediğim çoğukez görüşme sıklığı ve görüşme kalitesiyle ters orantılı olarak"beni seviyor musun" sorusunu sorma akabinde bön bön bakma durumu gelir..sevdiği tam cümle kalıbıyla sıkça dile getiren bir erkek arkadaşım yok buna karşılık hislerinden eminim..bu soru kimilerine göre güvensizlik kimilerine göre acizlik kimilerine göre sevgisizlik olarak adledilsede benim için sadece:"bugün çok ihtiyacım var sana" ifadesidir.. bu soruyu sorarım akabinde "evet" cevabını alsam da asla tatmin olmam,zaten hiç de almam da evet cevabını..diyaloglar şöyle gelişir..


ü.prenses: beni seviyor musun?
zat_ı muhterem:niye ?

ü.prenses: beni seviyor musun?
zat_ı muhterem: ya onu bırakta,evin altındaki şu bizim dvd'ci kapanmış ya!!

ü.prenses : beni seviyor musun?
zat_ı muhterem:futbol maganer'de takımım Osasuna'ya yenildi prenses!

ü.prenses: beni seviyor musun?
zat_ı muhterem: yahu benim boğazım ağrıyor,bir pastil mi alsam ki,sence?

neyse ki az evvel bunlardan biri yaşanmadı,daha vahim bişey yaşandı:
ü.prenses: beni seviyor musun?
zat_ı muhterem: hıı?? gürültüden net duyamıyorum prenses..
ü.prenses: beni seviyor musun,diyorum? (gözler bir noktaya odaklanmış,telefondan gelecek tepkiye hazır bir bekleyiş...)
zat_ı muhterem:dıt dıt dıt dıt dıt dıttttttttttttttttttt(ve bütüngün ha bitti bitecek diye telaş yaptığı telefonun şarjı bitti)

cevaplara bakıldığında benim gerçekten sabırlı biri olduğum düşünülebilir..hayır öyle değilim,sadece itikat inancım var.. yani Allah'ın takdiri üzerine.." senin gibi kontrol delisi birisiyle ancak böylesi bir rahatlığa sahip birisi uğraşabilir".. "hadi biraz da sen çek çileni" amacıyla bu durumu yaşadığımı düşünüyorum,zira bana bu cevapları veren şahsiyete kuvvetli bağlarla bağlıyım..


bazı bayanlarda dahil olmak üzere yeni nesil ilişkileri değerlendirenler erkekler bu soruda bir mantık hatası olduğunu iddia ediyor..onlara göre böyle bir soru oldukça saçma,zaten yanınızda,sizinle vakit geçiren birine bu soruyu sormak ahmakça..oysa iniş-çıkış yaşanan duygular var,ego var,bazen soru işaretleri var.. ara ara kendimizi tartarız ve karşımızdakini de tartarız bu oldukça doğal değil mi?


bir de gazetenin magazin eklerinin,kadın sitelerinin favori tavsiyesidir "asla beni seviyor musun diye sormayın" bu soru erkeğin kafasını karıştırıp,aşka olan inancını yitirip sizden uzaklaşmasını sağlamak suretiyle,bir daha sizi sevdiğini söylememesine neden olacaktır,bıdı bıdı.. erkeklerin suyuna gitme listelerinden nefret ediyorum..erkeğinizi elinizde tutmak için 10 kural,erkeğinizi hayatınızın erkeği yapmak için 7 kural,erkeğinizi kendinizden iğrendirmeniz için 14 kural!
bu ne ya!


söyleyin kardeşim sevdiğinizi,bir yeriniz eksilmez en azından kız mahsunken,ihtiyacı varken ne bileyim ya ,baktınız kuzu gibi duruyor, seviyorsanız işte tam o anda söyleyin..

erkekler niyeyse zaten gerçekten sevdiklerini hissetirdikleri anda söylüyorlar,eee zaten hissediyorum..sen sakla,yarın öküs gibi konuşurken söylersin diyin :P


12.09.1980

12 Eylül 2008

ben 12 eylül'ün nesini seveceğim..

sevmediğim gibi de devamlı söveceğim..


Filler Tepişirken..

10 Eylül 2008

saat 04:00 civarı,uykum açılsın diye açtım televizyonu gerçi bu saatlerde 30 günlük hızlı müslümanlar sarıyor tüm programları ama olsun.. oturup bütün gece Süleyman Ateş'le Kuran sohbetleri gibi bir adı olan programı izliyorum.. televizyonu açar açmaz mormuşta rengi solmuş bir gömlekle elinde mikrofon önünde tam kadro kankaları nasıl bağırıyor ama "Aydın Doğan hilton arazisini vermedik diye yapıyor bunları" diye.. acaba dedim çok etkilendim de hayal mi görüyorum iki gündür tekrar tekrar izledim zaten ben konuşmayı nerede benim Süleyman hocam:P yine de izledim,hitabeti güçlü.. mevzuaya vakıf da olsanız yine dinlemek sıkmıyor..anlattığı şeye inanıyor çünkü..yalanda olsa abartıyor da olsa inanıyor..o inanınca sizde inanıyorsunuz..

r.tayyip Erdoğan tarzı ve üslubuyla onun dönemine kadar var olamayan bir farklılık getirdi.. bütün yanlış işlerden ayrı olarak düşünüldüğünde,tekrar seçilmesini de buna bağlıyorum..zira başka bir dal bulamıyorum tutunacak.. hatırlayabildiğim hiçbir başbakan onun üslubunda konuşamadı,televizyonda takım elbisenin içine sıkışmış,yalan söyleyemeye programlanmış insancıklar olarak kaldılar hep gözümde.. bahsi geçenlerin siyasi çizgilerini tartışmıyoruz,sadece lider olarak bize hissettirebildikleridir benim bakış açım..zira başbakan olduktan sonra siz oy vermemiş bile olsanız "ben sizin başbakanınızım" diyebiliyorlar sayın erdoğan gibi ..


turgut özal'ı hayal meyal hatırlıyorum,aslında en içten bulunan başbakan oydu galiba.. ama on da da söylediklerine inanmama durumu vardı,ve nereden duracağını bilememe.hangi çizgiye yakın olduğunu kestirememe durumu.. bu yüzden geniş bir kitle tarafından sevildi belki de..hala özlemle ananlar mevcut.. belki de "sevgili vatandaşlarım" ifadesini en güzel vurguyla kullandığı içindir, herkes kendini o sevgili vatandaş sandı. "bana diyor,bana diyor.. " iyi veya kötü ne hizmet ettiyse bunu iyi sunmayı bildi,belki de başından beri akp'nin özal sevdası buradan geliyor.. yoksa "Türkiye,federasyonu düşünmeli" gibi mantıklar ötesi ve üniter devlet sistemimize böylesine ters bir ifadeyi söyleyip hala" turgut özal olmasaydı internete bile giremezdik cıks cıks cıks " düşüncesinde olmazdık.. sunuş önemli..


tansu çiller'de ayrı bir alemdi.. kimileri kadınlar yüz karası falan diyor,yanıldıklarını düşünüyorum.. o dönem cidden gurur duymuştum,ilk yahu.. ne ajanlığı kaldı,ne saflığı ama ilk kadın başbakan ve korkarım son olacak..bir ara meral akşener'den falan ümitlenmiştim ama cık!Tansu çiller kadın olmanın avantajını pek kullanamadı..siyaseti yumuşatabilir,daha sevimli bir hale getirebilirdi..belki saçları uzun olsaydı daha farklı olurdu her şey ,uzun olsaydı siyaha boyasaydı.. amerikan ajanı demezlerdi belki..ama o stand-up yapmayı seçti.. hepsinin gerçek olmadığını ümit ettiğim bir sürü pot kırdı.. her olaydan sıyrılmasını bildi,refah partisiyle bölüştüğü iktidar için bile "biz refahin nasil bir parti olduğunu herkese göstermek için refahla iktidar kurduk" diyebilme başarısını gösterdi..


Erbakan'a değinmeden geçemeyeceğim.. çizgi film karakteri gibiydi.. mario ya da ne bileyim ona benzer başka bişey.. aklımda kalan tek şey açık yeşil,çağla yeşilimi beyazla yeşil hatta sarı arası takım elbiseleri.. adil düzen sloganı ağır bir iddia..altından kalkmanın zor olduğu bir vaad, zaten pek başarılıda olamadı..lider,başbakan vasıflara haiz değildi,aklındaki projeleri uygulamaya koymaya çalıştı,eğer dini motifler olmasaydı kitleleri ardından sürükleyecek bir karizması olduğunu da düşünmüyorum..ama dikkatimi çeken şudur o dönemle ilgili,öylesine sert dini vurgular yapan bu liderin,tayyip Erdoğan kadar tepki çekmemesidir..sanırım pek ciddiye alınmadı,ama sebebini bilmiyorum.. başbakanlık değerlerinden biraz olsun uzaklaştırmış gibiydi onu zira hükümet ortalıklığı boyunca haram olan kadın elini hiç bırakmadı,çiller'in elini pek bi sevdi..


mesut yılmaz'ı net hatırlıyorum mesela,ne kadar soğuktu.. duraksayarak konuşmasını asla ağırlığına vermedim,bence cidden ne konuşacağını bilmiyordu.. bir de sanki ya şu siyaset iyi hoş da,gazetecilerle muhabbette daralıyorum,sırf bu sebeple bırakacağım şu işi havasındaydı.. aklımda kalan bir kaç şey onunla birlikte,rize.. galatasaray.. tansu çiller.. her başbakanın bir memleketi olduğunu düşünürsek biraz abartmış galiba hemşehricilik meselesi.. galatasaray mevzusu da abartı hatta bir ara öyle abartmıştı ki fenerbahçe seyircisi pankart bile açmıştı "sandıkta görüşürüz mesut bey "diye.. tansu çiller,kardeş sanıyordum bir ara onları..yani sanki birbirlerini hep tanıyorlarmış da bizi kandırıyorlarmış gibime geliyordu,bir güzel paslaşıyorlardı.. en kanlı bıçaklı dönemlerinde bile ben pek inandırıcı bulmuyordum o hallerini..hatta bir ara kraliçemiz "mesut yılmaz iktidarsızdır" demişti de :P
hem mesut y. hem kendisi gülmekten ölmüştü.. kesin aralarında gizli bir akit vardı,belki başka bişey bile vardı ;)


bülent ecevit dönemi,ki benim yetişebildiğim dönemden bahsediyorum ,kendisinin 70li yaşlarda olduğu dönem..kahramanların hiç yaşlanmayacağını,ölmeyeceğini düşünüyor insanlar..çünkü kahramanlarla birlikte onlarda genç kalıyor..böyle bir anlayışla geldi bence ve benim o dönem türk siyasal sistemini tamamen köhnemiş bir düzen olarak görmemi sağladı.. rahşan'ın kocası olmaktan öteye gidemedi zihnimde,sanki masum bir adamı esir almış biri varmış gibi..o kadar saygılıydı ki clinton'un karşısında eziliyordu..benim kafamdaki başbakan portresine ışıkyılı kadar uzaktı.. yaşlıydı ve galiba bunun farkında değildi.. yaşlılık suç mu savunmaları geldi ardından yaşlılık elbette suç değildi,ama insanın kendi bedenindeki fizyolojik ihtiyaçları bile kontrol edemezken koltuk derdine düşmesi suçtu..


ve erdoğan,onun tamamen bildiğimiz tanıdığımız hatta şimdi sokağa çıksak köşe başında toplanmış bir kaç mahalle delikanlısının konuşmasında rastlayacağımız bir üslubu var.. altı yılda biraz asabileşti gibi ama.. çataçat kavga ediyor mesela,ağırlığım olmalı falan demiyor..baykal kavga etmeyi öğrendi tayyip yüzünden.. kendine güven mi desek bir artistlik mi desek bir de öyle bir edası var bu yönü f.terim'i andırıyor biraz..

insan ilişkilerini böylesine magazinsel kitleye yayan bir başbakan bu da farklı bir özelliği.. bir bakıyorsunuz ünlü basketbolcunun nikah şahidi,sonra bir bakıyorsunuz esra ceyhan'a emine hanımla çok mutluyuz falan gibi açıklamalar yapıyor,adnan şenses'in benzin istasyonunun açılışına gidiyor ya da nejat uygur'u hastanede ziyaret ediyor.. magazin kültürününde sağlam bir öğesi olmak yolunda ilerliyor..

tam çözemediği bir rahatlığa sahip son dönem başbakanımız..diktatör,kral vb gibi lakaplar takılmasının sebebi de bu zaten,özgür konuşuyor..ötesini berisini düşünmüyor..aslında bütün siyasetçilerin ağızlarına kadar gelen fakat söyleyemediklerini neyine güvendiğini bilmediğim bir güvenle söylüyor..

bu konuda aklımda kalan en güzel örnek şu..

cumhuriyet gazetesi bombalamasi icin ;
ne olacak bizim partiye de bomba atiyorlar..
diyebiliyor mesela.. ve bunu söylerken eminim asla planlı davranmıyor,içinden geçen bu çünkü..

hep siyasetçilerin bizden biri olması için uğraştık,tayyip erdoğan bu olguyu çoktan aşmış durumda.. lan diyebiliyor mesela aynı bizim gibi,ananı da al git de diyebiliyor ve eminim öyle sinirleniyor ki o esnada küfür etmemek için bu lafı söylüyor.. biraz daha yüz-göz olursak belki küfür bile edebilir ve bu durum üzerimizde 2 yaşındaki oğluna küfür öğreten gerizekalı babanın,oğlu küfür ettiğindeki mutluluğu etkisi bırakabilir.
enteresan bir dönemden geçtiğimiz aşikar,elbette bu dönemde bitecek.. ancak bu dönemin ardından kim gelecek,gelecek şahsiyet medyayı,halkı bu kadar oyalayabilecek mi? tayyip erdeoğan'ın aşikar sıkıntılara rağmen halen iktidar gücünde olması,bu durumun onun herkesle iyi veya kötü el-ense olmuş olabilmesi durumuyla bir alakası var mı?

Şimdi Okullu Olduk..

9 Eylül 2008


okullar açıldı dün(bu yazı dünün yazısıydı da hadi neyse :P) klasik haber metni diliyle "yeni eğitim öğretim yılında 13 milyon öğrenci için ders zili çaldı"okul hayatından ne kadar uzaklaştığımı farkettim birden..ve bilerek mi yaptım yoksa öyle mi gelişti bilemiyorum okuduğum ilkokulun önünden geçtim bugün..ayaklarım beni oraya götürdü.. bizim zamanımızda ilköğretim kavramı yoktu,zorunlu eğitim ilkokuldu.. dolayısıyla ilkokulu,ortaokulu,liseyi ayrı ayrı okullarda okuduk.


her sene bu okullar açıldığında yaşanan aksiyon bana ilkokula başladığım günü hatırlatır..aslında ilkokula bugün önünden geçtiğim okulda başlamadım,orada devam ettim sadece.. doğu anadolu bölgesinin adı şarkılarda geçen ya da terör haberlerinde bilanço bildirilen illerinden birinde başladım..hayatın gerçekten zor olduğu bir şehirde.. tayin dalgası bizi oraya sürüklemişti..okula başladığım gün, o ilk gün.. annemle ve babamla bahçede bekliyorduk,birden hışımla böyle havalara girerek azcık, ben gidiyorum arkadaşlarımın yanına dedim,arkadaşlarımın yanında bekleyeceğim bizi içeri almalarını.. ne arkadaşı, tanıdığım tek bir insan evladı bile yok,şehre geleli sadece 10 gün olmuş.. bugün tam bunu yaptığım halimi hatırladım.. o edamı,kendime güvenimi şu an bile o kadarına sahip değilim belki..büyüdüğümü düşünüyordum,okula gittiğim için artık aileme ihtiyacım yoktu.. gittiler mi bilmiyorum,sınıfa bile gelmelerini istemedim..sınıfta annesinden ayrılmak istemeyerek ağlayanlara iğrenerek baktım.. benim için büyük bir adımdı okula başlamak,oysa o salaklar bunu reddediyordu..


okul hayatım kimilerine göre berbat ama bana göre muhteşem anılarla dolu.. okula başladığım o ilk hafta kafa üstü çakıltaşlarına gömüldüm.. alnıma beni uyuşturmadan atılan o dikişleri dikerken ağlamayışımı anlatıyordu müdür yardımcısı anneme "zor mu ağlar? biz bir an şok geçirdiğini düşündük,hastabakıcı uyuşturmadan atmış dikişleri,gıkı çıkmamış,acaba beynine bişey mi oldu" diyordu berbat türkçesiyle.. o şehirde kafası yarılan bir çocuğa dikiş atacak bir doktor yoktu,olsa bile uyuşturacak alet-edevat yoktu.. annem o gün,okul hayatımın kolay geçmeyeceğini anlamıştı..

sınıfta tamamen bir çeşitlilik vardı ama yine de memur,asker vs çocukları tek bir sınıfa toparlanmaya çalışılmıştı.. sınıf öğretmenime aşıktım.. ama o türkiye'ye pek de ait olmayan daha ziyade iran kökenli bir mezhepteymiş tabii bunları 6 yaşında anlayamıyorsunuz..sürekli öğretmenimi öpmek istiyordum diğer kız çocukları gibi,önlüğün kemeri olur bilenler bilir onun açıldığını söyleyip sürekli onu bağlatıyordum ya da sürekli çişim geldi diyip tuvalet için izin koparmaya çalışıyordum..sürekli irtibat halinde olup dikkatini çekmeye çalışıyordum.. bir süre sonra bizi öpemeyeceğini söyledi sanırım 2. sınıfa başlamıştık,hepimiz çok mutsuz olmuştuk..annem zor bela anlatmıştı onun öyle bir inancı olduğunu.. şimdi düşünüyorum da kim 6-7 yaşındaki çocuklardan çekinebilir dini değerler adına.. hala çok seviyorum o ilk öğretmenimi, dilerim yaşıyordur..

aşk hayatımda fena sayılmazdı :P sınıf öğretmenimizin oğlu da o yıl bizimle birlikte başlamış ikokula.. feci yaramaz bir çocuktu ve ilgimi çekmişti.. her gün evdekilerin zorla çantama sokuşturdukları mandalinaları yiyor kabuklarını arkamdan toplasın diye yere atıyordum.. o da topluyor sonra babasından neden milletin attığı kabukları sen topluyorsun diye dayak yiyordu..dayak yemek şimdiki gibi "oğluma höd yapmışsınız sizi milli eğitime şikayet edip sürüm sürüm süründüreceğim rezil öğretmen" durumu gibi değildi,normaldi.. ortada bir suç varsa ceza dayaktı.. en hafifinden her minik el birkaç kez cetvel yemişti..
bir de hatırlamısınız bilmem hızlı okuma yarışmaları yapılırdı..kronometler tutulur en hızlı okuyan,haftanın hız manyağı seçilirdi :D bütün hafta o gururla gezer,bu haftanın en hızlı okuyanı benim derdin,ödül de kitap olurdu genelde.. ne sıkıcı düşününce,hızlı okuyorsun diye kitap hediye ediliyor..

orada geçirdiğim 3 yılın en önemli ve ilgi çeken hikayesi.. selobant vakasıdır! ilkokul 2. sınıftaydım.. ve çok konuşuyordum..gerçekten normal bir insanın sinir katsayısını zorlayacak kadar çok,sürekli soru sorup konuyu alakasız bir yere getirmeye çalışıyordum.. ve sevgili öğretmenimiz ağzımı bantladı,evet şimdilerde televizyondaki uyduruk dizilerde birini kaçırınca yaptıkları gibi ağzımı selo bantla bantladı.. ve psikolojim bozulmasın diye yanımdaki arkadaşımın da ağzını bantlamış ne de olsa eğitim psikolojisi denilen birşey var :P

bütün bunları düşününce herşeyin şimdilerde değiştiğini umuyordum taa ki geçen günlerde yeni mezun bir öğretmen arkadaşımla görüşene kadar..kendisi ilköğretim matematik öğretmeni,batıda( ki öğretmenler görev yerleri hakkında bu şekilde konuşuyor,batı,doğu,kuzey,güney) şark görevi yapabileceği bir yere atandı..akabinde okula ziyarete gitti,müdürle tanıştı ve okulun başarı profili açısından bilgi almak istedi.. benimle paylaştıkları şaşırtıcıydı..

müdür ;

"okulda 10 tane 8.sınıf öğrencisi var,her yıl bir tanesi güzel bir liseye gider.. bu sene de bu 10 öğrenciden sizin de desteğinizle 2-3 öğrenciyi güzel bir liseye göndermek istiyoruz,geri kalan 6 öğrenci zaten buralardan ayrılmaz,öteki iki öğrencide zaten okuma-yazma bilmiyor!!!!!"

demiş

duyduğumuzda gülmekten öldük sonra kendimize kızdık güldüğümüz için.. müdürün rahatlığı,durum vehameti hepsi hüzün verici.. 8.sınıf öğrencisi ve halen okuma yazma bilmiyor,yahu her yıl sadece 4 harf öğrense bu 32 harf eder ve 3 harf fazla ile okuma -yazma öğrenmiş olur..

hiçbirşey değişmedi,öğrencilerin üstlerindeki kıyafetlerden,öğretmenlerin kullandıkları materyallerden başka.. hala cehaletin karabulutu üstümüzde,daha derinlere yol alıyoruz.. her yıl yeniden gözlerinden ışık saçan onca minik beden bu yola giriyor..

İlk Mimim,Son Saçmalayışım ;)

8 Eylül 2008

aman Allah'ım ilk mimim :P

tabii ben görmemek için baya bi çaba sarfetmiş, kendisinin postlarını bekletmişim,nihayetinde gördüm :D bizi koordine ettiği için kendisine teşekkür ediyoruz,bi ara kuleyle irtibatım kopmuştu :D

10 eylül'de gezegenimiz yok olacak ne yaparsın demiş?

fakat...

şöyle bir sorunsalımız var 10 eylüle çok az kaldı..yani bu mim olayı muhtemelen uzunca bir süredir dönüyor,bizim ne suçumuz var şimdi..

kalmış bir gün,ne yaparım..

hiçbişey ..

ne ibadet ederim,

ne çılgınlık yaparım,

ne gidip birinin suratına tükürürüm ne de gider sevgilime sarılırım..

beklerim,ölmeyi..sonu belli hikayeleri sevmem,neşemi alır götürür..

zaten öleceğim daha gergin hale getirmeye gerek yok..

hem tek başıma ölmüyorum koskoca dünya püff oluyor,bu da biraz olsun olayı benimsemem için bir unsur ;)

not: bir daha ki mim için daha şirin bir konu rica ediciğim :P
bu arada halen vakit varken babegazelle ve jojik'i mimliyorum..
Related Posts with Thumbnails