Anne Sütü Meselesi..

Anne sütü konusu yeterince muallak bir konuydu.Mevzu yine doğum şeklime bağlanacak ama sezeryan olmamla birlikte daha da önem kazandı. Hamilelik süresince vücudunuzda birçok değişim yaşanıyor. Mesela göğüslerinizde karnınızla yarışıyor adeta, bunun bir hazırlık olduğunu bebeğinizi emzireceğiniz mesajını alıyor alışıyorsunuz hatta mutlu bile oluyorsunuz hayal kurmanıza yardımcı olduğu için.. Ancak işler herzaman istediğiniz gibi gitmiyor. Hamileliğimin son haftalarında ziyaretime gelen bir yakınım bomba soruyu sordu..'' Sütün gelmeye başladı mı? '' Ben kemküm yok ne sütü daha doğurmadım ki falan derken bozuldu hee diyerek konuyu kapattı.Akşamına annemi aradım anne benim sütüm gelmedi dedim o da bozuldu. ''Ben sana hamileyken son ay hep sütüm gelmişti '' dedi.. Aldı beni bir telaş..  Sütüm yok göğüslerim emziren anne tabiriyle fosss.. Ahaha bu blogu yazmaya başladığım günü hatırladım da şimdi size bahsettiğim bu detayları yazmam için çıldırmış olmam gerekiyor galiba :) Herneyse bu kaygılarla sütüm ha bugün ha yarın gelecek diye bir heyecanla doğuracağım günü ettim.

Doğumun sezeryan olacak olması benim sütümün gelmeyeceğine dair inancımı kuvvetlendirdi.Korkuyordum zaten normal doğuramayacaktım bir de üstüne bebeğime mama mı verecektim. Ahh şu ukalalık, çok bilmişlik, yaşamadan yaşanmışlık katılarak yapılan artistlik !!!
Doğum gerçekleşti bebeğimi bana verdiler öncelikle ebe kızmız ki çok genç bir hanımdı bebeğin damağını açarak böyle bir tabir varmış emzirmeye hazır hale getirdi ve garip bir yöntemle memeye tutturdu. Oysa bende süt yoktu ! Sezeryan doğuranlarda süt hemen gelmez 3 gün sürebilir stres yapmayın uyarısı zihnimdeydi. Fakat şükür ki sütüm geldi Ela da oldukça istekliydi.Herşey yolunda görünüyordu.

Eve geldiğimiz gece işler karıştı.Bebek durmaksızın ağlıyor,o ağladıkça ben ağlıyordum.Bebek neden ağlar sorusunun ilk ve tek cevabı aç olmasıydı. Bebeğim açtı memede süt yoktu.Delirmek üzereydim lohusalık tam bir cinnet hali.. Uzun vadeli değil ama ara ara yoklayan bir manyaklık. Adet öncesş depresyon halinizin yüz katını düşünün ve olmadık zamanlarda yokladığını ? Saat 03:00 sularında zat_ı muhteremi eczaneye mama almaya gönderdim. Evet pes etmiştim bebeğim mama kullanmaya başlayacaktı !

Ela, mamayı bir sefer aldı.Çevremde söylenmeler ahh biberonun akış hızına alışırsa ahh sütün kesilirse ahh mamayı çok severde sütünü beğnemezse bıdıbıdı.. Ela mamayı hiç sevmedi ! O gecenin ardından  birkez daha denediğimizde her defasında reddetti.Üstelik gerek de yoktu. Yenidoğan bir bebeğin midesi bir kiraz tanesi kadardı.Boşuna üzülmüştüm.Sütüm onun ihtiyacı olduğu kadar geliyordu.İlerleyen günlerde onun ihtiyacı arttıkça sütüm de aynı oranda arttı.(Çok şükür)

 

Süt için mucize formüller var mı bilmiyorum ama benim rutinim şöyle..

• Su ! Bol bol patlayana kadar su zaten çok severim ama yaz olmasından sebep daha da arttırdım.
• Dereotu ! Bu bitkinin süt yaptığını öğrendiğimde sanırım lisede falandım.Tamamen kulak dolgunluğundan ibaret bir deneyim oldu ama işe yaradı.Oran isterseniz güne başlarken kahvaltıda ilk günlerinizde hemen hemen yarım demet !
• Humana -Anne Sütünü Arttıran Çay ! Hastane çantama bile koymuştum.Sıcak veya soğuk içilebiliyor ben hep soğuk içtim.Diğer markaların ürünlerini de denedim ama bunun faydasını görmedim.Günde bir büyük su bardağı içiyorum.

Benim rutinim bu şekilde ama herkeste aynı rutin faydalı olur mu emin değilim size iyi gelen şeyleri bir şekilde deneme yanılma yoluyla anlamanız gerekiyor.

 



Gelelim işin diğer boyutuna.. Bu yazıyı okuyan yüzlerce taze annenin bu satırlara kadar gelip ama benim sütüm yok veya kafii değil  ,ben mama veriyorum diyen vicdan azabını hisseder gibiyim. İnanın tüm kalbimle söylüyorum hiç gerek yok. Sizi üzen bebeğinize süt verememek değil bunun sizde yarattığı psikoloji olmalı.

 

52 günlük anneliğim size ne kadar güvenilir gelir bilmiyorum ama bebekle ilgili başınıza herşey ama herşey gelebilir.Süt olmayabilir,bebek saatlerce uyumayabilir,saatlerce ağlayabilir,çok az emebilir çok emebilir, mama bebeğe sütünüzden daha çok yarayabilir sütün bir gün pattt diye kesilebilir sonra birden yine gelebilir sütünüz bebeğe zarar verebilir ...  Size mantıksız gelen herşey ama herşey başınıza gelebilir.Benim sütüm fışkırırdı,tüm gün yemek yemezdim göğüslerim çatlardı,benim bebeğim 1 saat meme emerdi, anne sütü emmezse hiçbirzaman sağlıklı büyüyemez vs vs tüm zırvalıklara kulaklarınızı tıkayın. Bebeğiniz bir şekilde büyüyecek ve anne olarak siz elinizden geleni yapacaksınız hepimiz gibi .. Ama elinizden geleni  !!! Gelmeyen kısmı sadece sizi incitecek bu da bebeğinize yansıyacak.

 

Çoook uzun bir yazı oldu farkındayım aslında bebekli bir kadının bu yazıyı okuması büyük bir incelik  peki ya yazması ?  yazması 4 günümü aldı :P Göğüs Pompası,Gaz,Lohusalık   vb konularla ilgili birkaç başlık daha var kafamda inşallah yazmaya vakit bulabilirim.

Hamilelikte 39.Hafta

Aslında bu haftaya geleceğimi tahmin etmiyordum. Emsallerim 37. Haftadan itibaren doğurmaya başlayınca insan da hevesleniyor.Geçen her gün gecikme hissi uyandırıyor insanda. Kaygılanıyorsunuz,heyecanlanıyorsunuz biraz da bezginlik.. Hava da sıcak herkes yavrusuna kavuşmuş siz hala bekliyorsunuz.. Bekliyorsunuz ve bekliyorsunuz..

Bundan bir iki ay önce henüz ücretli izne çıkmamışken kızımla konuşmuştum.Bana biraz müsaade et dinleneyim demiştim. Dinledi beni ama işte insan son haftalar nasıl geçer bilmiyor ki hiç..

İstanbul'dan ayrıldım ailemin yanına geldim benim için kolay bir karar değildi.Ama riske girdim biraz da fiziksel olarak iyi olmama ve dr'un 10 gün içinde doğuramazsın demesine güvendim galiba.Burada iyi bir hastane buldum dr'a ısındım. Son haftalarda ağırlaşmışken anne evinde naz - niyaz vakit geçirmek güzel oluyor.Tek eksiğim zat_ı muhterem hafta sonu geliyor özlüyorum haliyle.. Böyleyken en çok ona ihtiyacım oluyor.

Bu yazıyı 39+ 6 da yazıyorum.Yarın son kontrolüm var. Bebek en son kontrolde hala aşağı inmemişti. Dr 'um suni sancı sevmiyor,vakum sevmiyor,epidurale bile karşı bana pek seçenek bırakmıyor aslında.Birtakım hareketler verdi doğumu tetikleyecek bol yürüyüş önerdi öyle hırs yaptım ki günde 4 saate kadar yürüyorum bu halimle.. Ama sanırım bir etkisi yok hala sancım veya açılmam yok. Kader galiba yani doğum da bir kader planladığınız gibi gitmiyor hiçbir şey.. Bu kadar çabaya bir gelişme olması gerekirdi ama ..
Neticede içimden bir his sezaryen ile  sonuçlanacakmış gibi geliyor bu süreç kocaman 40 hafta onlarca yürüyüş yorucu günler ama sezaryen ! Sezaryen düşmanı değilim dr dan çok bilirim havalarında değilim.Ama normal doğuma müsaitken bu şekilde sonuçlanabilir oluşu beni üzüyor. Bebek aşağı neden inmez benim elimden gelen başka birşey varda ben mi yapmadım,yapamadım.. Hep kafamı kurcalamaya devam edecek.

Bir de yarından itibaren beklemeyi önerirse olası sıkıntılar hergün hergece bebeğin hareketlerini hissetmediğim her an bende stres yaratacak ! Anne olmak zormuş cidden şimdiden sorumluluklarımın ağırlığı altındayım. Ona zarar verebilecek bir karar almaktan korkuyorum.

Ücretli izin alırken aldığım işgöremez raporunun da tarihi doluyor. Kurumu aradım doğuramadım diye belirtilecek bir rapor edinmem lazımmış. Belki her kurum için aynısı gerekmiyordur sadece doğum raporu kafii geliyordur bilemiyorum.Ücretli iznim öteleneceği için bu raporu almak zorundayım.

Bir sonraki yazı belki doğum yazısı olur belki bir hafta daha beklemeye karar veririz.. Ne olacaksa olsun hakkımızda hayırlısı olsun. Bu arada kızım Yengeç olacak babası gibi :) Tatlı merhametli sakin Yengeçleri çok seviyorum.

Çocuk Sahibi Olmaya Karar Vermek ..

Hayatımın hiçbir aşamasında bebek fikri üzerine oturup düşünmedim. Herkesin bir çocuk ismi vardır kafasında mesela bir cinsiyet arzusu vardır. Kaç çocuk istediğine dair planları vardır.Öyle ki çok erken yaşlarda başlar bu planlar.Bende hiç öyle olmadı.Gördüğü her çocuğu mıncıran, bebek gördüğünde çığlıklar atıp sevinen biri de olmadım. Evlenecektim ve anne olacaktım vakti vardı.Olacaktı. Sadece 30 yaş sınırı koymuştum kendime neden bilmem. Hayatta istediklerinize kendinize telkin ettiklerine dikkat edin. Çünkü gerçek oluyor. Siz kendinizi inandırıyorsunuz ve o sonuçla karşılaşıyorsunuz.

Durumlar böyleyken evlendiğimizde de gündemimdeki ilk konu bebek değildi. Tek çocuktum hem çok erken olgunlaşıyor ama hep de çocuk kalıyordum. Bebek benim için büyük bir sorumluluktu. Zat_ı Muhterem de büyümemiş bir erkek çocuğu oluyordu zaman zaman. Sonradan öğrendim ki hep öyle kalacaktı bütün erkekler gibi :)

2010 Şubat  ayında evlendik. Bebek fikrinden ziyade dört senedir sevgili olarak birlikte olsak da ev hayatına birbirimize alışmaktı derdimiz. Sürtüşmeler oluyor,karakterler çatışıyor,aynı evde yaşamak sevgili olmaya benzemiyordu. Herşey yolunda giderse aşkınız devam ediyor aksi halde çekilmez günler sizi bekliyor. Binlerce şükür ki halk dilinde evliliğin oturması kısmını tamamlamıştık. Yılın 2011 olduğunu varsayabiliriz aynı anda ahaliden dürtüklemeler başladı. Çünkü ben çalışmıyordum.Evde oturuyordum o halde çocuk yapmamız gerekirdi!  Çocuk aradan çıksındı ! Aradan çıkacak acilen yapılması gereken bir görevi hala yerine getirmemiştim. İşin ilginç tarafı toplumun %80 kapsayan bu baskıcı kitle bir kadının tek başına hamile kalabileceğine inandırmışlardı kendierini. Erkek kavramı yoktu,erkeğin duygularının önemi yoktu. Evleneli daha bir sene olmuştu ,27 yaşındaydık ve bebek konusunda tembeldik,çok geziyorduk ve bencildik ! Onlara göre çocuk sevmiyorduk ve  hala aile olamamıştık..

Apartmanda oturan teyzenin bile asansör kapısı sohbetinde kendine dert ettiği bu baskıya 3,5 yıl nasıl saygıyla dayanmışım kendimle gurur duyuyorum.Zat_ı muhteremin ailesini geçtim kendi ailemden bile laf sokmaları duymaya başlamıştım.Bir gece facebook'da takılırken aniden bir yakınım online mesaj gönderdi : Bebek nasıl ,büyüdü mü ? diye soruyordu ..  Çok şaşırdım,ne yazacağımı bilemedim.Soru işareti koydum cevap olarak. O bebeği sormaya devam etti sağlıkla büyüsün vs dedi .Akabinde ben patladım.Sonradan öğrendim ki bebek yapmıyor olmamızı bebek sahibi olamadığımıza kanaat getiren çok yakın bir akrabam beni üzmek istiyordu :) 14 yasinda gorucuye cikmis 16 yaşında koca diye yanmış kavrulmuş 30 kez ihanete uğramış ihanete uğradığı için evi terkedip babasının evine gitmiş bunun üstüne kocasını elinde tutmak için babasının evinde küs olduğu kocasından hamile kalan kadın , beni incitmek istiyordu.İşte böyle birşeydi bebek sahibi olmaya karar vermeye çalışma süreci..

Niye bilmem kimse bebek için beklediğimize inanmıyordu. Para onlara göre yeterince vardı, evlilik güzeldi, yaşım 27-28 olmuştu, kocam pek çok kadının hayal edemeyeceği kadar iyi bir baba adayıydı .O halde çocuk yapmıyor değildik ,benim çocuğum olmuyordu. En sevdiklerimi bile inandıramadım çoğu kez. Biraz cadaloz olmamdan biraz da yakınlığımı kaybetmekten çekindikleri için üstüme gelmiyorlardı.Aslında verdiğim bir cevap vardı ama o cevap da beni soğuk ve itici bir kadın yapıyor annelikten daha da uzaklaştırıyordu.Atanmak istiyordum ! Saçmasapan bir eğitim sisteminde heba olmuş, faydasız bir üniversite hayatı geçirmiş özel sektörde heba olmamak için kendimi pek üzmemiştim.Şimdi tek arzum atanmaktı ama herkesin buna da bir cevabı oldu.Bebek kısmetiyle gelirdi atanma süreci belirsiz bir bekleme süreciydi zaman geçiyordu 30 oluyordum !
  
Bebek sahibi olma arzusu bir anda içinize doğmuyor. Bir meyvenin olgunlaşmasi yemeğe hazir hale gelmesi gibi bu zamani kaçirirsam tadi kaçacak diyorsunuz. Evde iki kisi birbirinizi gittikce daha cok sevdiginizi farkediyor  bunu paylasmak istiyorsunuz mesela..  Hayatiniz öyle duzenli öyle mükemmel gidiyor ki bir kasinti basliyor tabiri caizse niye bu kadar huzuluyuz ki diyorsunuz :) Bir boşluk var ama ne boşluğu olduğunu anlamlandıramıyorsunuz. Yerini gezmelerle tozmalarla kopmalarla sohbetlerle kitaplarla cdlerle dolduramıyorsunuz .. Bebek gördüğünüzde ilk birkaç dakika ayy ne tatlıymış bu dedikten sonra nasıl bakılır ki buna diye düşünürken yakalıyorsunuz kendinizi.. Eşinizi bebek gibi sevdiğinizi farkediyorsunuz senin gibi kokacaksa ve istediğim zaman mıncıracaksam neden biri daha katılmasın ki hayatıma diyorsunuz. Kendinize göre  manevi olarak bir birikiminiz oluşuyor bunu aktaracak körpecik bir beyin arıyorsunuz öğretmek ve belki de hiç bilmediğiniz bir dünyaya ait bir sürü şey öğrenmek istiyorsunuz..

Kafamda bu düşünceler dolanırken nihayet atandım.İşe başladıktan tam 2 ay sonra hamile kaldığımı öğrendim. Allah kalbime göre vermişti,şükür etmekten başka yapacak birşey yoktu. Anne-baba olmaya karar verdiğimiz  ikinci ay hamile kalmıştım. Tam da istediğim gibi tam da dua ettiğim gibi.. Kendime neden atanmakla ilgili bir hedef koydum ne ara koydum hatırlamıyorum.Bunun parayla zerre kadar alakası yok.Zat_ı Muhterem evimizi tam 3,5 yıl keyfi harcamalar dahil rahatça geçindirebilen bir adam.Çok şükür elbette. Ama bebekten sonrası benim için bulanık bir su  idi. Hiç yaşamadığım bir deneyimin ardından dersane,sınav atanama süreci bunları başaramazdım.Kendimi tanıyorum.En azından üst kat komşum olan yaşlı teyzeden daha çok tanıyorum.Bebeğin zamanlanması benim maneviyatımı arttırdı diyebilirim.30 olduktan tam 2 gün sonra hamile olduğumu öğrendim .

Yazının başında dediğim gibi hayattan istediklerinize ,beklentilerinize kendinize koyduğunuz sınırlara dikkat edin. Neticede hepsi gerçek oluyor. Yani ben işe yaramazım tekiyim derseniz evet işe yaramazın teki oluyorsunuz.Yok 30 yaşında anne olacağım derseniz 30 yaşında anne oluyorsunuz.Belki kafayı azıcık çalıştırsaydım.Üniversite bitince atansaydım.Belki daha erken olgunlaşacaktım daha erken evlenmek isteyecektim doğal olarak daha erken bebek isteyecektim. Yazdıklarım elbette sadece bana özel benim hikayem sizin binlerce farklı ihtimali barındıran hikayeniz olabilir veya istekleriniz. Beş çocuk sahibi olmak isteyen bir kadın çocuk sahibi olmaya  20 yaşında başlayabilir.. Belki 40 yaşında birden hayatın anlamının çocuk olduğunu düşünüp heveslenebilir.. Kimseyi yadırgamayı kaldıracak türden bir karar değil bu gerçekten hazır olmak önemli sadece. Ki şunu da belirteyim hiçbir zaman kendinizi tam olarak hazır hissetmiyorsunuz. Netice de benim için ve hepimiz için  tek çıkar sonuç : Kader ..

Hamilelikte 31. Hafta

Birbuçuk aylık kocaman bir ara vermenin ne manası vardı bilmiyorum.Şimdilerde çok pişmanım kurabiyenin hayatından  6 haftalık bir anı sürecini çalmışım gibi hissediyorum.Bu arada minnoşluktan kurabiyeliğe terfi oldu :) Bildiğiniz kurabiye çünkü sütün yanında ye .. Ye ama doyma :) 

Son haftayı yazdıktan sonra iş açısından çeşitli sıkıntılı dönemlere girdim.Belki hamilelikten belki karakterimden sivrilmeden duramadım.Ama eskisi kadar güçlü değilim duygusal olarak yani hem sivriliyorum ama hem savaşamıyordum.Benim pek de alışkın olduğum bir durum değil.Sonra ben pes etim akabinde herşey yoluna girdi hatta eskisinden de iyi oldu.Ama ben ağladığım zırladığım tepindiğimle kaldım.Muhtemelen kızımı da üzdüm ya da vicdan azabı için bahane arıyordum kendime.

Son kontrolde kocaman bir kızla karşılaştık.Şaşırdık neyine şaşırıyorsun diyenleriniz olabilir ama hızla büyüyor.Bir dönem geriye düşmüştü gelişimi ama son görüşmemizde yine ilerden gidiyordu.Hatta dombiliydi  ! Yemek yediğimde bu kadar çok tepki veren bir çocuk için normal aslında bende zaten yılların mankeniyim :)  Yani kurabiye emsallerine göre kg olarak son sınırda şekerim çıkmadı malum iyi besleniyorum demek ki diye teselli ediyorum kendimi.

Hamileliğini genel olarak rahat  geçirmiş biri olarak (bin şükür) hamileliğin aslında 30. haftadan itibaren başladığını iddia etsem yanlış olmaz herhalde.Eski yazılarıma baktım da hep '' birden şişmeye başladım '' yazmışım. Hayır aslında şimdi birden şişmeye başladım. Allah kurtarsın laflarını duymaya başladım.Geceleri uyumakta, dönmekte , koltuktan kalkmakta hatta bazen yürümekte zorlanmaya başladım.

Ev düzeni tamamen değişti ! Şimdiden ! Taşınmayı düşünüyorduk ama vazgeçtik.Akabinde evi kurabiyeye uygun hale getirmeye karar verdik.Elbette derin bir temizlik yapılmasını fazlalıkların atılması alışveriş yapılmasını vs gerektiriyor bu durum. Yorucu, siz hiçbirşey yapmasanız dahi oldukça yorucu dönem dönem izin alarak bu süreci de atlatmayı hedefliyorum.Yeter ki içime sinsin hamileyken herşeye bir kusur bulma huyum peydah oldu.

Bu arada istanbuldan uzaklaşarak küçük bir kaçamak yaptık .Hatta planlarda bir değişiklik olmazsa minik bir  ege kaçamağı daha hedefliyorum.Hamileyken gezme dürtüm zerre kadar değişmedi hatta daha çok gezesim var.Hareket etmezsem daralıyorum. Bazen yorulmama rağmen kendimi durduramıyorum.Haldır haldır koştururken buluyorum kendimi kocaman karnımla ,inşallah yanlış birşeyler yapmıyorumdur. Hareketli olmanın doğumda faydasını göreceğimi umuyorum hep ya da kendimi motive etme şeklim bu :)

Yemek konusunda tadım kaçtı.Midem de dr un tibbi olarak detaylandırdığı ama benim için korkunç bir mide yanması olarak tercüme edilebilen o deneyimi yaşamamak için hiç yemek yemeyebilirim. İştahım yok değil ama tadım yok.Bir ilaç verdi ama onun da tadı berbat ! Midem yanıyor kavruluyor türk kahvesini çayı acıyı çikolatayı yani tetikleyecek her türlü ürünü kestimT

Tipim kayık.. İlk 6 ayı şık ve cici bir hamile olarak geçirme planım tutsa da son 2 aydır durum vahim. Olmuyor kocaman karnınıza ne giyseniz istediğiniz gibi durmuyor.Dursada mutlu olmuyorsunuz hep aynı şeyleri giydiğinizi farkediyorsunuz.Kendimle ilgilenmeye devam ediyorum ondan vageçmiş değilim saçım makyajım kişisel bakımım devam ediyor.Ama benim için bişey ifade etmiyor.Yani güzel olmak duygusunu aramaktan bir dönem vazgeçmek lazım galiba.Ben bebekten sonra kendimi toparlama sürecine kadar mola verdim bu arayıştan.

Son düzlükte olduğumuzun farkındayım.Kafamda erken doğum,bebek bakımı,psikolojik gelgitlerim hepsi bir arada uçuşuyor.Normal doğum görüntüleri izleyerek rahatlamak isterken daha da gerildiğimi farkettim.Akışına bırakmak istiyorum ama bu kadar kontrollü bir tipken mümkün olmuyor.

Hamilelikte 25.Hafta

Hamile olduğumu öğrendiğim gün aldığım bir kitap vardı Bebeğinizi Beklerken Sizi Neler Bekler - Heidie Murkoff  kitap her hafta ne yazıyorsa bende onu yaşıyorum.Artık kaç bin hamile kadın deneyimiyle yazışmışsa muhteşem tespitleri var. Bu hafta için  -hamilelikten sıkılmaya başlamış olabilirsiniz diyordu ! Böyle yazınca çok vicdansız bir açıklama gibi duruyor ama öyle değil. Sanırım 6 aylık oldum artık.. Geçen gün zat_ı muhtereme bir ay hamileliğe mola verme şansım olsaydı keşke dedim. İmkansız tabii ama ihtiyacım var. Sanki 6 aydır değilde 36 aydır hamile gibiyim.Yani hiç eskisi gibi olmadım.Karnım hep böyle büyüktü.Hep saatbaşı tuvalete gidiyordum.Hep gece uykularım böyle bölük pörçük hep nereme yatsam oram uyuşuyordu.Hamileliğin bir mucize olduğuna inanıyorum ve zaman zaman nasip ettiği için Allah'a şükür ediyorum gerçekten tüm kalbimle ama bazen de pes ettiğim oluyor.Kaldı ki emsallerime göre daha aktif daha keyifli daha az sıkıntılı bir hamilelik geçirdiğime de eminim.Ama zormuş tam bunları yazarken pıt pıtları artık tekmelere dönen kızımı hissediyorum en başa dönüyorum :)

Gün içinde rahatlığım bebeğin duruşuyla bağlantılı.Karnımda dik bir şekilde duruyorsa az önce yediğim yemeği çıkartmak isteyecek kadar daralıyorum.Nefes almakta zorlanıyorum ve hareket etmekte.Allahtan uzun süre kalmıyor o pozisyonda.Karnım çatlayacak gibi oluyor çatlak derken cidden çatlaklar oluştu işin kötü tarafı ben değil zat_ı muhterem farketti :) Akşamları şöyle bir saat kadar karnımı tamamen açıp hareketlerini izliyorum..O aşamada sürekli karnımı incelediğimizden farketmiş benim umrumda değilmiş o an anladım :) Ben sakinleşince bebek hareketleniyor doğumdan sonrada böyle devam edecekmiş? Hiç şaşırmadım.. 

Rüyasız bir gecem yok son olarak bu gece yine bebek üzerine bir kabus gördüm.Doğmuş hatta büyük bile sayılabilir.Emziriyorum akabinde kusuyor ben emziriyorum o kusuyor.Ne yapacağımı bilemiyorum dr a gidiyorum mama vermek istiyorum diyorum dr ne kadar kötü bir annesin mama veremeyiz diyor :) Eve geliyorum üzgün süzgün bir bakıyorum ki meme yok bebeğin emeceği meme yok yani !! Dİyorum ki böyle olursa ememez , emerken boğulur öyle çaresiz kalıyorm ki.. Tam bir manyaklık hali hamilelik , tüm korkularım rüyamda ortaya dökülmüş.

Geçen hafta dr kontrolü akabinde yumurtlayamadığım gerçekleri de söyleyeyim de rahatlayayım.40 günde 4 kg almışım.Haftama göre bir gariplik yok da kısa sürede bu kadar fazla kilo olmam gerçekten ilginç. Dikkat ediyor muyum artık ediyorum diyebiliriz. Sabah muhteşem bir kahvaltı yapıp ki katmetli patatesli kızarmış ekmekli nutellalı falan bir kahvaltı yapıp akşam salata vs gidi geçistiriyorum.Kilo vermiş mutlu olmuş akabinde hamile kalmış biri olarak korkmam gerekirken pek sallamıyorum.Yine verebilirim gibi geliyor ne bileyim sanırım kilo almış olmaktan daha önemli şeyler var kafamda..

Bu arada yine geçen hafta yazmayı unuttuğum bir değişiklik daha oldu.Nöbet sistemi var iş yerinde akşam 16:30 'dan  20:00 'e kadar kalıyorduk ayda bir defa bazen denk gelirse iki defa ve yine ayda bir defa haftasonu nöbeti denk gelebiliyordu.Ki akabinde haftaiçi izin olarak kullanılabiliyor ama ben bunu da istemiyordum. Kamu kuruluşlarında (bilemiyorum özel sektörde de bu hassasiyeti gösteren kurumsal firmalar vardır eminim )  24.haftada nöbetten muaf oluyorsunuz.Buna dair bir rapor aldım ve müdüre teslim ettim. Gece nöbeti olan çalışanlar özellikle sağlık personeli,okulda nöbet tutan öğretmenler vs faydalanabilir..

Bu arada zat_ı muhterem'in ruh halinden bahsetmediğimi farkettim ve ilişkimizden.. Herşey çok hmm tatlı ilerliyor. Bebekle ilgili olması beni şaşırtmadı duyarlı hassas bir karakteri var zaten.Ama işin bebek bakımı bebek psikolojisi çocuk yetiştirme vs kısmıyla ilgilenmesi beni mutlu ediyor.Sürekli nabzımı yoklar halde,ev işlerini tamamen bölüştük ki benim pek tarzım değildir işime birini karıştırmak yani tamamen cadalozluktan  :) Her anımızı güzel geçirmeye çalışıyoruz sürekli kendimizi bebeğe hazırlarken buluyoruz.Ama anne-baba olmaya hazırlanırken sevgili olmak zihniyetinide yitirmemek gerekiyor. Bunu tutturabildiğimizi düşünüyorum hamilelikte eş gerçekten önemli çünkü birilerinin hayatınızı kolaylaştırması ve ruh halinizi anlaması lazım. Hamilelikte de iyi ki zat_ı muhteremle evlenmişim dedim,çok şükür..

Hamilelikte 23. Hafta

Hamilelikle alakası yok ama gündemden bıktım.O kadar daraldım ki son bir haftadır doğrudüzgün televizyon izlemiyorum gazete okumuyorum.Sosyal medyayı kimilerinin iğnelediği şekilde sadece lalyalaylom için kullanıyorum.Hamileyim ben ,bu aralar ülkeyi internet üzerinden daha müsait arkadaşlar kurtarsa daha iyi olur gibime geliyor.Heryerde aynı muhabbet onlarca ayrı yandaş taraf kitlesi saçmasapan sohbetler seçim gelip geçseydi de biraz sakinleşseydi ortalık.Evet evet biliyorum söyleyenecek çok şey var bende aylarca yazdım bunları ama daraldım artık..

Günlerim korkunç bir hızla geçiyor korkuyorum ne yalan söyleyeyim.İlk haftalarda zaman hızla geçsin isterken şimdi tadını almak istiyorum her anın.Hani hamile olduğumu unutuyorum diyordum ya artık öyle bir durum söz konusu değil. Unutamıyorum ya sürekli tuvalete gitmem gerekiyor ya ufak bir tekme geliyor ya bulunduğun ortama sığamama duygusu.Çok kilo almadım ama heybetlenmdim gibi geliyor ben kilo vermeden önce şu an bulunduğum rakamdan çok daha fazlasını görmüştüm üstelik hamile değildim :) Ama.. Böyle hissetmiyordum bir irilik geldi sanki üstüme ya da bana öyle geliyor.

Geçen gün durup dururken saçmasapan bir iltifat aldım.Hiç çirkinleşmedin dedi öküzcanın birisi. Evet çirkinleşmedim hamile kadının çirkinleşmesini dört gözle bekleyenlere de gıcık oluyorum.İnsan kendini bir gün çok kutsal diğer gün Fiona gibi hissediyor.

Geceler artık çok zor..İlk günden beri önerilen yatış şekli sağ tarafa yatmaktı.Uyumaya çalışıyorum da her uyandığımda kendimi yine sol tarafıma biraz da yüzüstü yatmış şekilde buluyorum.Uyanıyorum çünkü tekmeleniyorum.Üstüne yattığım zaman ikaz ediyor beni duymazdan gelmek mümkün değil :) Sırtüstü yattığımda sırtım ağrıyor.30 senedir hiç öyle uyumadım ki ben.. Hamileliğimi ilk farkettiğimde hamile yastığı denilen o zımbırtıyı alacaktım iyi ki almamışım.Aynı mantıkla bacaklarımın arasına yastık koyup yattım bir faydasını görmedim.

Kılık kıyafet alışverişini bıçak gibi kestim.Sebebini bilmiyorum.Aklımda hep daha büyük ürünler var.Bebek arabasıydı,odasıydı yatağındı otokoltuğu vs. Her fırsatta onları araştırıyorum.Netten baktıklarım sonra gidip gördüklerim aynı etkiyi bırakmıyor.Biz kendimiza araba alırken sadece 30dk sürmüştü rengine modeline karar verip sipariş vermemiz ben 2 aydır bebek arabasına karar veremedim.Öyle teknik açıdan bakıyor ki millet kendimi cidden saftirik gibi hissediyorum.Araba yahu enikonu , zaten çalışıyor olacağım sabah akşam gezemem minnoşla avmde tatilde seyahette iş yapsın yeter bana.Kalitesiz olmasın motorsiklet fiyatlarıyla da yarışmasın mümkünse..  Kendime maddi bir limit koydum.Dilerim onu geçmem.

Hamilelikte 17. Hafta

Nasıl geçtiğini bile anlamadım. Son zamanların en hızlı haftasıydı. Üstelik ele avuca gelen bir aktivitede olmadı.Hayat bazen çok yavaş akıyor aslında geneld ebunu mutsuzluğa bağlarlar. Ama bende öyle değil insanlar sıkılırken ben mutlu olurum.Birileri için keyifli anlarda ise zaman benim için yavaş akabilir.

Göbeğime alıştım ,o kadar alıştım ki aslında pek de göbeğim yokmuş gibi gelmeye başladı.Ya da ben bir şişkinlik yaşıyormuşum o gitti. Netice de kendimi iyi hissediyorum.Karnımı okşamaya başladım gün içinde yani hani birşey düşünürken eliniz yüzünüze gider saçınıza gider ne bileyim herkesin türlü türlü tikleri vardır.Bende elimi karnıma koyuyorum bazen.Biriyle konuşurken bişey düşünürken .. Umarım hissediyordur ilgilendiğimi düşünüyordur :)

Konuşmaya başladık aklıma geldikçe, yalnızken ve bazen zat_ı muhterem yanımdayken konuşuyorum.Zat_ı muhterem de konuşuyor. Karnıma kafasını dayayıp iletişim kurmaya çalışıyor.Duyabildiğini öğrendiğimiz günden beri böyle bir süreç başladı.Neticede duyabiliyor.Biz onun verdiği cevapları duymuyoruz :) Birbirimiz şikayet ediyoruz annen şöyle baban böyle diye :P Eğlenceli günler.. Geçen gün duştayken suyu sevmesi için anlattım.Sen geldiğinde de bıcı bıcı yapacağız dedim. Zat_ı muhterem şarkı söylediğimi sanmış önce sonra anlamış minnoşla konuştuğumu ,anne adaylığı bile manyaklık hali anneliği düşünemiyorum bile.. !

Grip !!! Alarm durumundayım. Grip olmak ,grip olma korkusu kadar korkunç değildir herhalde. Herkes grip. Ve grip olduklarını garip bir gururla söylüyorlar yüzünüze yüzünüze konuşuyorlar. Vatandaş derdini anlatmak için böyle derinize nüfus edecek müsaade etseniz.Hepsini boğmak istiyorum. Gripsen rapor al git kardeşim evine hasta olacağım diye aklım çıkıyor.Zaten 15 günde geçmeyen şu meşhur tür grip muhtemelen bende 1 ayda geçecek ben o süreçte tükeneceğim.Ağzımın içinde yara oluştu.Bu bende ya hastalık belirtisi ya da hasta olamamamın vücudumun direnç gösterdiğine dair bir belirti. İnşallah sağlıkla geçiririm şu kışı ..

Bir hamile için kırılma noktası bebeğin hareketlerini hissetmek. Ve ben 17. hafta hala hissetmiyorum.Oysa 14. haftada bile hissettiğini iddia edenler vardı.Elbette araştırdım ve sonuca ulaştım.Dombiliydim ! Bebeğin hareketlerini bu haftalarda hissetmek için dombiliydim.Sanırım yağ katmalarını aşacak kadar güçlenmedi.Çocuğun bir suçu yok anasında kabahat :) Sanırım 20.haftayı bekleyeceğim.Arada minik pıt pıtlar oluyor. Böyle seyirme denilebilecek türden şeyler ama her zaman gaz problemiyle karıştırılır :) O yüzden ciddiye almamaya çalışıyorum.


06.01.2014

Hamilelikte 16. Hafta

Dr randevusunun akabinde minnoşun 12 tane pozunu içerek ultrason görüntüleriyle aileme koştum diyebilirim.Tam 9 günlük bir iznim var.Hamile olduğumu öğrendikten sonra ailemle görüşmemiştik.Müjde almak gibi birşey denirmiş buna galiba ama ben açıkca nazlanmak istiyordum. Tam hayal ettiğim gibi olmasa da yine de bana iyi geldi.

Karnım bir çıktı pir çıktı . Hamile pantalonlarına merhaba dedim. Fakat bu bildiğimiz bir pantalonun ben kısmını düşük bel olarak düşünün devamını da esnek bir penye bundan ibaret ! Ama fiyatlar hamile giyim üzerine kurulmuş firmalarda herhangi bir pantalonun 3 katı civarı ve genelde kalitede sıfır. Bilindik birkaç marka var evet mesela lcw ama öyle korkunç ki modeller onları giyersem istifa falan etmem gerekebilir.Dar kesimler  giyiyorum işe giderken de aslında pek uygun değil ama hala ütülü kumaş pantalon kıvamına gelemedim.Neyse ki devlet kurumlarında kılık-kıyafet devrimi gerçekleşti herkes artık daha özgür !  Biraz araştırınca h&m ve c&a 'nın hamile reyonlarını farkettim.C&A nın tarzı lcw aratmasada beni ilgilendiren pantalon kısmıydı ve skinny bir hamile pantalonu buldum. H&M ise daha şık ama onu da her mağazada bulamıyorum.Yani her mağazada hamile reyonu yok. İndirimden birkaç parça edindim. Şimdilik idare edebilirim ama pantalon ihtiyacım devam ediyor.

Karnım kaşınıyor çılgınca akşam eve gelip karın kaşımak en büyük zevklerim arasında. Sanırım genişliyor genişledikçe çatlayacakmış çatladıkça oldukça çirkin bir görüntü oluşacak. Bir sürü krem kocakarı ilacı yağları vs tavsiye edildi.Ama kullanmayı düşünmüyorum .Çünkü ya çatlıyormuş ya çatlamıyormuş yani çatlayacaksa kaçış yok biraz cilt yapınızla ilgili galiba.Sadece nemli tutuyorum vücudumu kremleniyorum aklıma geldikçe..

Folik asit kullanımını bitirdim. Dr yeni bir vitamin ve demir hapı verdi. Demir hapı aç karnına alınıyor.Her sabah evden çıkmadan alıyorum midemi zorluyor farkındayım ama yapacak birşey yok. Bir sabah uyandığımda bacağımda korkunç bir kasılma hissettim. Kımıldatamıyordum öyle ki acıdan ağladım.Zat_ı Muhterem 20 dk ovdu geçti ama kasılmanın verdiği etkiyle 3 gün üstüne basmakta zorlandım.Dr bunun üstüne magnezyum verdi. Aslında erkenmiş ama rahim de birtakım kaslardan oluşuyor bacağın kasılırsa rahiminde kasılma ihtimali var bunu istemeyiz dedi.Öksürdüğümde hapşırdığuım zaman oluşan sancılarım ve bel ağrımdanda kurtuldum magnezyumla.

Benim için çok sıkıntılı bir gelişmeyi daha farkettim bu hafta. Dişlerimi sıkmaya başladım yine.Benim ki diş gıcırdatma değil uykuda dişlerimi çok sinirlenmişim gibi sıkıyorum.Sabah uyandığımda ise baş ağrısıyla uyanıyorum.Zaten hamileliğin kendine özgü ara ara yoklayan bir baş ağrısı varken sabah güne böyle başlamak tam bir çile!

Haftalar artık çok çabuk geçiyor. Bu durum bazen beni çok mutlu etse de bazen de korkutuyor.

30.12.2013

Hamilelikte 15. Hafta

 

Geçen haftaki gerginliğim aynen devam ediyor. Sürekli etrafımda olan biteni tartıyorum. Yani kim ne diyor kim nasıl davranıyor kim beni incitmeye meyilli falan. Bildiğin aranıyorum diyebiliriz. Yani kiminle kavga etsem kime sarsam manyaklığı .. Derdim ne yeminle bilmiyorum. Ama kendimden korkmaya başladım.

Zat_ı Muhtereme sardım önce kime sarayım bana da yazık. Sen neden öyle bakıyorsun,neden oyun oynuyorsun neden telefonunla vakit geçiriyorsun neden bana nasılsın diye sormuyorsun sorduğu zamanda neden içten bir şekilde sormuyorsun,neden minnoşu sormuyorsun,neden minnoşla konuşmuyorsun.. Bu ve türevleri onlarca sorun..Stresle başedebilmenin altın kuralı olarak gazetede kocaman puntolarla yazan  tek bir madde vardı.Kontrol edebildiklerinize odaklanın !!! Ben ise kontrol edemediklerimle yaşıyorum.Kontrol edebildiklerim elbette umrumda değil onlar mükemmel işleyişle devam ediyor.

Kontrol edemediğim bir konuya kafayı taktım,Zat_ı muhterem bunu niye çözmüyor diye kendi kendimi yedim. Çok da bencil  sayılmam kendimi ne kadar tüketiyorsam karşımdakini de tüketirim :)  Neticede tartışma kaçınılmazdı ama tartışma sadece 10 dk sürdü geri kalan 110 dk sen hamile bir kadını nasıl incitirsin tartışmasıyla devam etti.O gün..  Ertesi gün mola. Bir sonraki gün kaldığı yerden devam gözün çıkana kadar ağlarsın ,ben yalnızım diye inletirsin etrafı. Zat_ı muhterem çaresiz bakar sinirlenemez bile o bile manasızdır artık.Hiçbir zaman hamile kalmayacağın için  beni anlamayacaksın işte o yüzden sana acıyorum dedim.Pes ettim. Küsmedim bile aklıma bebek  geldi. Niye yapıyorsun kızım bunu dedim kendi kendime . Ne haliniz varsa görün dedim.. Sonrası daha büyük bir yalnızlık hissi. Zat_ı muhterem hayatımda tanıdığım en merhametli insan. Benim annem bile öyle değildir böyle izah edeyim size........  Ama o an herşey anlamsızdı benim için.Neyse ki geçti.. Hamileliğin bu tarafının bu kadar zor olduğunu gerçekten bilmiyordum.

Peki bu durumlar sadece evde mi geçerli ? Elbette değil müdüre '' size yumruk atmak istiyorum '' demişim. Demişim diyorum çünkü çok sinirlenmişim ve demişim.Ertesi gün sordum hani özür de dilerim diye evet dedin hatta şunları şunları da dedin  dedi !!! Uvv işte bu çok sertti. Ne diyeceğim adama ben hamileyim olur böyle şeyler idare et bebeğim mi diyeceğim. Demedim tabii güldü neyse ki hayırlısıyla doğur dedi,kendini bu kadar üzme bebeği de üzüyorsun dedi. Beni hep iyi insanlar bulur. İşte benim bu hayattaki tek  torpilimde budur ! Zaman zaman şımarıklığın dibine vurmanın sebebi de budur !

Bu arada tam bir hafta izin aldım.Yıllık iznim bile yok henüz , 1 yılımı tamamlamadığım 6 aylık bir memur olduğum için rapor kullanmadan bir hafta izin almam da sıkıntı yarattı .Bende yaratmadı tabii yaratmaması gerekenlerde yarattı :) Ama bu da umrumda değil hatta zevk bile alıyorum denilebilir.. Dinlenmek istiyorum ruhen ve bedenen hamileliğinin tamamını evde geçirmek sıkıcıdır gibime geliyor ama ayaklarını uzatabilmek istediğin zaman uyuyabilmek nasıl bir lükstür size anlatamam.. Bir haftacık prenses olacağım ,belki ruhuma iyi gelir :)

  

23.12.2013

Hamilelikte 14. Hafta (İkili Test)

Bu haftanın başlığı ikili test ! olmalı aslında.Günlerce bekledim günlerce saçmasapan şey okudum. Bir sürü ihtimalleri sıraladım.Dürüst olmak gerekirse bu haftayı yazmak istemediğimi farkettim.Sebebini anlayamadığım bir gerginlik var üstümde..

İkili test Down Sendrom Tarama testi olarak da anılabilir.Yapılan ense kalınlığı,burun kemiği vb ölçümlerinde ve kan testi neticesinde bir risk oranı belirleniyor. Ben haftaları size biraz geriden yazdığım için neticeyi aldım elbette can sıkıcı bir sonuç yok çok şükür.Zaten ölçümlerde biraz belli olmuştu netice ama kan testi sonucuyla tam olarak şekillendi. Öyle ki dr üçlü ve dörtlü test istemedi netice iyi çıkınca. Çok şükür bin şükür zaten kaygılı bir tipim olası bir ihtimal benim beynimi yer kemirirdi herhalde.

Dr cinsiyet içinde bir tahminde bulundu. Benzetiyorum demekle yetindi genelde bu haftalarda net tahminler yapmıyorlar.Ama ben minnoşu görür görmez cinsiyetini kafamda belirledim.Kesinleşince elbette paylaşacağım. 

Şimdilerden önceden karmaşık gelen o karartıyı ayrıştırabiliyorum artık. İnsan kendi çocuğu olunca seçiyormuş her yerini. Randevu saatim biraz ileri kayınca ben randevudan önce yemeği planladığım çikolatanın da etkisi azaldı galiba. Minnoş bi tarafını yaymış yatıyordu. Dr için ensesini ölçmek önemliydi elbette bizim için ise büymüş hareketlenmiş her yerini ayırt edebildiğimiz bebeğimizi görmek. Parmaklarını seçebildim mesela başparmağını emiyordu.Emdiğinin farkında mı bilinçsizce mi yapıyor bilmiyorum. Öksürdüm,tıksırdım kalktım yürüdüm ki minnoş hareket etsin. Sonra hareketlendi uyuyordu uyuyandırdık muhtemelen diye düşünmüştüm. Sonradan anladım ki açtım ! Ben aç olduğum zaman o da enerjisiz kalıyordu. Onu aç bırakmak beni o kadar üzdü ki etkisinden uzun süre kurtulamadım. Ben acıkmıyordum ama o acıkıyordu. Anne olacağınızı farkettiğiniz ilginç anlardan biri. Onu doyurmak benim görevim belki de ömür boyu !!  Ve ben bu görevi ihmal ettim anlatılmaz bir vicdan azabı :/

Hala kilo almadım,hamile karnı denilen şey oluşmadı,yüzüm gözüm şişmedi, hatta zayıfladığımı iddia ediyorlar. Çirkinleşmedim sivilce yağlanma vs yok yani bu kadar hassasken çirkinleşmiş olsaydım cidden kafayı takardım o yüzden bundan da eminim :)  Saçlarım hiç olmadığı kadar muhteşem. Sadece taramak suretiyle fönlü bir görüntüye kavuşabiliyorum.Tırnaklarım çok çabuk uzuyor ya da bana öyle geliyor.İştahım oldukça açık sayılabilir ama hala hazımsızlık yaşıyorum. Zevkle yesemde hemen ardından rahatsız oluyorum. Yıllardır kullandığım hapçılar gibi bağımlı olduğum mide ilacımı hasretle anıyorum buradan,seni çok seviyorum lansor !



16.12.2013

Hamilelikte 13. Hafta

Amann amann şu bir ay nasıl geçti nasıl sabrettim ne siz sorun ne ben söyleyeyim.Meraktan çatlamadım,sabrettim ya bende anneliğin ilk aşamaları gelişmeye başlamış.İnat ettim tevekkül ettim ve doktora gitmedim gitmedim derken onun gel dediği vakitten önce gitmedim :) Bir alkış istiyorum.Nasıl sabırsız nasıl meraklıyım bir bilseniz kaygım bile daha az kalıyor yanında.

Bütün bu sabırsızlığıma rağmen haftalar aslında daha çabuk geçiyor gibi geliyor.Mide bulantım ortalıkta baskın bir koku yoksa yok.Fakat kafayı mazot kokusuyla bozmuş durumdayım.1 km  öteden alıyorum kokusunu ,araba mazot kokuyor,kurumun servisi mazot kokuyor bir tek metrobüs doğa dostu :) Değildir belki de benim için öyle..Dizel araçlara düşmanım araba kokuyor diyorum zat_ı muhtereme yok diyor kokuyor arkadaşım kokuyor sonra kanıtlamak için az önce yaptığımız alışveriş poşetine kusmam gerekiyor :P

Ve sebepsiz ağlamalar .. Geçenlerde ''ben gariban hamileyim '' diye yaklaşık 20 dk ağladım. Gariban hamile ne ki diyenler olacaktır.Anasından babasından ayrı şehirlerde olduğu için hamilelik nazı yapamayan güçlü durmayı kendine düstur edinmiş çıtkırıldım olmayı başaramayan her işini kendi yapmak mecburiyetinde olmasa yapmaya alışmış hamile kadına ''gariban hamile'' denir.
Kontrolüm dışında gelişmeler beni çok geriyor birden geriyor birden yüzüm düşüyor sonra birden çözüm buluyorum aydınlanıyorum falan.. Ağlarken bebeği üzüyor etkiliyor muyum bilmiyorum ama yapacak birşey yok o anda ağlamazsam.

Hamileligin sikintili  bisey olduguna karar verdim bu hafta.Size şöyle anlatayım adet öncesi herkes farklı farklı ruh hallerine bürünür. Çok neşeli sosyal bir tip sakinleşir içine içine kaçar mesela sakin efendi bir ablamız canavara dönüşür. Bende ise zaten arıza olan karakterim daha da arıza bir hal alır duygusal olup duygusal görünmenin zayıflık olduğunu düşünmemden sebep sakladığım tüm duygular ortaya dökülür. Yani hem arıza hemde duygusal ve aynı zamanda da saldırgan bir kadın düşünün ? İşte hamilelikte zaman zaman adet öncesi sendromu yaşıyorsunuz özellikle de gerçekten adet olmanız gereken vakitler yaklaştığında. Buradan bakınca etrafınızdaki insanlar için zormuş gibi görünsede incinen hep siz oluyorsunuz.

Karnım çıkmaya başladı galiba ya da psikolojik olarak öyle hissediyorum.İnsanlar karnıma dokunarak konuşmaya başladılar. Karnıma dokunarak bebek sesleri çıkartıyorlar. Daha önce anne olanlardan istemesemde aldığım zilyontane tavsiye var.Bebek sahibi olmayanlar, bekarlar  Şimdi kaç gr, bizi duyabiliyor mu vs gibi sorular soruyorlar. Erkekler de ilgili özellikle son birkaç sende bebek sahibi olmuş erkekler. En az kadınlar kadar akıl veriyorlar erkek dünyası da  değişmiş arkadaş hiçbirşey eskisi gibi değil.


 09.12.2013

Hamilelikte 12. Hafta

Haftalar günler öyle bir karıştı ki ben sadece her haftanın cumartesi günü o haftayı yazarak bir şekilde kendimi takip ediyorum.Minnoşu ilk defa bir cumartesi günü görmüştüm.Minicikti bir karartıdan ibaretti  ama o günden beri hiçbirşey eskisi gibi olmadı. Şükür çok şükür..

Bu hafta koku haftası bütün dünya kokuyor.Kimse banyo yapmıyor,herkes patates kızartıyor,oda kokuları rezalet ,araba kokusu katil edecek türden kağıt,battaniye,saçım bile kokuyor.. Herşey kokuyormuş da ben bilmiyormuşum galiba.. Çok zor günler geçiriyorum koku hassasiyetim yüzünden .. Şükür ki zat_ı muhterem kokmuyor bazen aynı dönemde gebelerin yazdıklarını okuyorum da eşlerinden uzak kalmak zorunda kalanlar var. Zat_ı muhterem hala bebek gibi kokuyor,bebek de onun gibi kokar inşallah..

Bağlantıyı nasıl kurdum bilmiyorum ama evliliğimiz boyut atladı diyebiliriz. Yani beni sevindiren ilişkimizin aynen devam etmesi ki ilişkimiz didişme üzerine kurulmuştur. Buna karşılık mutluluğumuz arttı çoğaldı daha fazlası da varmış dedirtti bana.. Mutluyum..

Oppsss! Pantolonlar  daralmaya başladı birazcık,ben bu gerçeği kabul etmek istemesem de kilo vermeye devam etsemde pantalonun fermuardan sonra gelen son düğmesi kapanmıyor.Kapansada canımı yakıyor.Kemer olayını bıraktım zaten sadece görüntü açısından birkaç delik öteden takıyorum.Bel çevresi genişlemiş oluyor galiba sanırım bu sonuçlara göre ben zaten pek narin bir tip olmadığım için hala hamile gibi görünmüyorum.Hala avmlerde o zımbırtıdan geçmediğim için sorgulayanlara alnıma 'hamileyim 'mi yazayım diye kavga ediyorum.

İştah durumları hala bir garip.Dün akşam mesela patlamış mısır yedim siyah üzümle.Salakça bir menü kabul ama yapacak birşey yok.  ''Beni kusturmayan şey beni güçlendirir ''  hayat felsefem :) Bu felsefedeyseniz birlikte yenmeyecek hertürlü şeyi birlikte yiyebilir kimi zaman hiçbirşey yemeyebilir kimi zaman 3 gün üstüste aynı şeyi yiyebilirsiniz. Bu patlamış mısır fantazisinden önceki üç gün boyunca sadece çoban salata yedim. Allahtan tehlikeli şeylere dadanmıyorum henüz.. Genelde ferah taze soğuk şeyler çekiyor canım. Fakat bir makarna sevdamız var ki.. Onunla da aşk yaşıyoruz ama galiba ben bu yasak aşkı daha fazla devam ettiremeyeceğim çünkü cidden tehlikeli..

Bu hafta hamileliği biraz yaymaya başladık.Başlamışız yani zat_ı muhterem iş yerinde birileriyle paylaşmış.Bende teyzelerime falan söyledim.Annem aile dostlarımıza çoktan söylemiş.Aslında hiç saklama gibi bir niyetim olmadı ama malumunuz riskli bir dönem ve yine malumunuz ilk gebeliklerde risk oranı yüksek hatta ilk gebeliklerde bence önemli bir yüzde sağlıkla sonuçlanmıyor.Yoksa nazar değer göz olur ilk hamile kalan benmişim gibi triplere girmek gibi bir derdim yoktu.Üstelik öyle güzel bir haber ki insan herkesle paylaşmak istiyor.Hiç tanımadığım insanlarla bir şekilde paylaştığım oldu sırf içimdeki heyecan yüzünden. Yani gizemli takılmaktan ziyade hayalkırıklığı korkusuydu galiba beni durduran..

İkili test için gün sayıyorum ama günler geçmiyor.Kaygılanmamaya çalışıyorum ama şu haftayı atlatsaydık görüş günü gelecek bende rahatlayacağım tam olarak.Sabır denilen olguyla yeni tanışıyorum sanki bekle bekle hep yeni birşeyi bekle.. Doğurmak için sabırsızlanan kadınları anlıyorum artık 9 aylık sürecin her evresi beklemek çoğu kez kaygıyla beklemek..


02.12.2013

Gördüğüme Sevindim..

Son yazının yılbaşı yazısı olması ,temenniler içermesi ,benim bu yazıdan sonra ortadan kaybolmam.. Hepsi bir zincirin halkaları gibi... Evet çok şey değişti hayatımda. Daha çok seyahat ediyorum ,daha çok çalışıyorum ,daha az okuyor  ve daha az mızmızlanıyorum.. Daha az sinirleniyorum daha az konuşmak istesemde maalesef daha çok konuşuyorum.. Daha zayıfım daha güzellik takıntılı daha alışveriş delisi ama daha cimri :) Daha komiğim ama daha az gülüyorum.Daha çok arkadaşım var ama daha bencilim , maalesef..

2013 benim yılım oldu. Büyüdüm ,sorumluluklarım arttı kalbimden geçen herşey kat ve kat fazlasıyla beni buldu.Şükür temelli yaşantımdan zaman zaman  ''Acaba daha fazlasını istemediğim için mi daha fazlası beni bulmuyor ''  mantığıyla  şüphe duysamda doğru yolda olduğumu anladım.Şükür etmek ruhunuzu ferahlatıyordu.Elinizden gelen mücadeleyi verip geri kalanını akışına bırakmak hayattan daha çok zevk almanızı sağlıyordu.Doğru yoldaydım

Nereye gidiyor ki bu konuşma :) Bu arada 30 yaşıma girdim.Milat tabii rakam değişiyor.Hiçbir zaman gelmeyeceğiniz bir durak gibi dururken pat diye "inecek var mı" diye bağırıyor şöför..''Yok!''diyemiyorsun , iniyorsun.. Güzelliğinden şüphe duymayan bir tipsen ilk kez '' Aaa  hiç 30 görünmüyorsun , ben seni evli bile sanmıyordum '' iltifatlarına mutlu oluyorsun.Sonra bu iltifata mutlu olduğuna mutsuz oluyorsun :P Yaşlanıyorsun..  İzlediğin filmler ,diziler ,okuduğun kitaplar ,güldüğün espriler, bildiğin şarkılar ,baktığın dünya geride kalıyor.Sen yenisini beğenmiyorsun eskisini anlatsan nostaljik oluyor. Yaşlısın işte , bildiğin yaşlısın :P

Bu yazı bir geri dönüş yazısı geri dönüş için sebepler var elbette..Yazmanın yalnızlıktan beslendiğini iddia etmiştim birkaç zaman önce.Öyle değilmiş yalnızlıktan değil birikmişliktenmiş.Birikmişlerimi harcamışım uzun süre şimdi yine biriktirdim.Yazacağım..

Şöyle bir baktım da bir derdim var gibi görünüyor sanki :) Halbuki hiç hissetmediğim duygular içindeyim. Tarifsiz kaygılara sahibim , tarifsiz bir aşka sürükleniyorum koşar adım.Aşk ve kaygı eş gidiyor zaten hayatta. Seviyorsan kaybetme korkusu artıyor sevdikçe daha da çok artıyor. Gözlerin doluyor bir aşkın peşinden gidiyorsun ama ne olacak benim sonum diyorsun bir taraftan da. Hepimiz aşık olduk da bu başka bir tomurcuk aşkın seni esir almasına bozuluyorsun,dize getirdin beni diyorsun.. Senden habersiz , varlığın yokken nasıl yaşıyormuşum ben diyorsun.. Seviyorum seni diyeceksin kendi sevginden korkuyorsun birşey olacak da artık sevemeyeceksin diye. Şimdi böyle aşıksam gözlerimiz ellerimiz buluştuğunda ,tanıştığımızda neler olacak diyorsun için kıpır kıpır..

İlhan Şeşen'in bir şarkısı var ;

 "duygularima esir oluyorum seni gorunce
insan bin kere mi yaniyor bir kere sevince
ruh bedenden ayriliyor cekimine girdim
bin kere daha yanarim ama gordugume sevindim"

İşte ben böyle bir hal içindeyim..

Anne oluyorum...

30.10.2013