Doğum Hikayem (Spinal Sezeryan)

Ve minik kurabiyemize kavustum... Taaaa Tatammmm haberi sıcak sıcak vermeyerek işin eğlenceli heyecanlı kısmı için 45 gün kadar geç kalmış olabilirim. Ama yazacak vaktim yoktu.Ben isterdim ki doğurayım iki gün sonra yazayım bir haftalık duygularımı yazayım hamilelik haftalatımı sıraladığım gibi ,gaz krizlerini ,benim ruhsal krizlerimi yazayım , kırk çıkma seremonisi yazayım ama maalesef.. B.Ö ve B.S diye bir kavram var artık hayatımda. Bebekten Önce Bebekten Sonra ..  Annemin deyimiyle ben artık çocuklu bir kadınım ve artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak :)

Son yazının ardından tam 40.Haftada kontrole gittim.Herşey aynıydı bebek aşağı inmemişti,sancım yoktu,açılma yoktu doğurmaya delil olarak gösterilebilecek hiçbirşey yoktu. Aksi gibi suyum azalmıştı ve bu bebek için an itibariyle olmasa da ilerleyen günlerde sıkıntı yaratabilirdi. Normal doğum için sıradan bir hamilenin yapmaması gereken herşeyi yapmış kilometrelerce yürümüş son haftalarında koca bir evi tek başına temizlemiş kendimi yorabildiğim kadar yormuştum.Üstelik son  15 gündür envayi doğum hareketleri açılma hareketleri yapmıştım. Başından beri normal doğum istiyordum üstelik fiziksel olarak oldukça müsaittim ve fakat olmadı! Dr daha fazla beklemenin mantıklı olmadığını bebeği 40+ 1 de yani hemen ertesi gün almak istediğini söyledi. Düşündüm elbette derin bir hayalkırıklığı içindeydim muhtemelen bunda hayatımdaki sezeryan doğuranın pek de  doğum yapmış sayılmayacağı imasında bulunan çokbilmişlerinde etkisi vardı. Ama dr da güvenmek istiyordum üstelik artık gerçekten bebeği taşımakta zorlandığımı farkettim.

Vee netice olarak dr önerisini kabul ettim. Ertesi gün sabah 09:00 için sözleştik.Akabinde zat_ı muhteremi aradım İstanbul'dan yola çıkması gerektiğini söyledim.. Bu arada dogumu ailemin yanında yapmaya karar verirken en büyük korkum doğumda zat_ı muhteremin yanımda olamama ihtimaliydi.Neyse ki bu durum ortadan kalkmıştı ? Yoksa kalkmamış mıydı ? Saat 12:00 sularında eve geldik. Hayatta en sevdiğim yemeklerden birisi annemin domatesli sarımsaklı makarnasıdır lingue ile yapılması tercihimdir iki tabaktan fazla bile yemişliğim vardır. Annem bana bir kıyak yaptı ve eve gider gitmez domatesli makarnamı yaptı. Saat 16:00 sularında garip birşeyler olduğunu farkettim. Altıma kaçırıyordum üstelik kontrol edemiyordum ve bu durum çok komiğime gitmişti.Gebelikte özellikle son haftalarda idrar kaçırma normal kabul edilebiliyor 40 haftaya gelmiştim başıma böyle birşey gelmemişti. Bunu da yaşayacağım herhalde diyerek önemsemedim. Neyse ki yarın sabah yavruma kavuşacaktım!  Aradan geçen 15 dk boyuca idrar kaçırma olarak iddia ettiğim durum devam etti anneme dr gitmemiz lazım suyum geldi dedim. Babam dondurmalı baklava yiyordu baktım oldukça keyifliydi neyse keyfini bozmayalım biraz daha idare ederim dedim :) Sonradan babama anlatığımda manyak olduğumu düşünüyor.

Hastaneye vardığımızda dr sanki beni bekliyormuş gibiydi hiç şaşırmadı gelen suyun ne suyu olduğunu anlamak için renk değiştiren bir ped verdi.Bu arada su gittikçe artıyor hastanede gezinmek benim için zorlaşıyordu. Ped renk değiştirdi evet suyum gelmişti fakat sancım yoktu. Suni sancı yapılamazdı çünkü bebek yukardaydı acilen sezeryan olmam gerekiyordu.Plandan ne kadar hoşlanıyorsanız hayat sizi o kadar zorluyor. Kocam yolda az önce camış gibi iki tabak makarna yemişim ve sezeryan olacağım  !

Yatış yapıldı odama geçtim annemi babamı eve gönderip makyaj malzemelerimi doğum çantamı bebeğin çantasını diğer ihtiyaçlarımı ve düzleştiricimi istedim.O sıcak yapış yapış havada doğuma hazırlanırken saçlarımı düzleştirdik makyajımı yaptım üstümü değiştirdim ve yine acilen aradığımız doğum fotoğrafçısına poz vermeye başladım. En sevdiğim huyumdur ki ne zaman gerçek bir kriz olsa yani velveleyi benim çıkartmadığım çirkefleşmeye kendimi zorlamadığım gerçek bir kriz ben tam bir profesyonel olur herkesi kendime hayran bırakırım.Sakindim ve öyle olmam gerekiyordu. Doğuma gitmeme 15 dk kala zat_ı muhterem geldi fotoğraf çekimine devam ettik keyfim yerimdeydi sürekli nstye bağlıydım herşey kontrol altındaydı.

Saat 20:20 civarı ebe ve hemşireler geldi.Önlüğümü giymiş kurbanlık koyun gibi bekliyordum.Herşey yolundaydı mutluydum az sonra kızımıza kavuşacaktım. Herkes gergin ve telaşlıydı bu kadar rahat olmama da anlam veremiyorlardı.Yukarı çıkışımızı onların beni ameliyataneye kadar takip edişini zat_ı muhteremin dua edişini annemin ağlayışını vs hiç hatırlamıyorum sonradan izlediğim görüntülerden bile hatırlayamadım. Benim için başlangıç buz gibi bir ameliyathanede sırtımı döndüğüm anestezistin ''neden epidural istiyorsun ben önermiyorum sadece spinal yapmak taraftarıyım '' sözleriydi. Beni ikna etti epiduralden vazgeçtim sadece spinal yapacaktık sinek ısırığı gibi olacaktı.. Arada sohbet ettik işlergüçlerden bebeğin adından yaşımdan vs bahsettik.Sonrası ayaklarım uyuştu kontrolden çıktı.Akabinde korkunç bir mide bulantısı geldi dr ben kusuyorum haberiniz olsun dedim. Yoook olmaz iki dk dayan geçecek dediler ben beşinci ayet el kürsi geçmiştim ki kusma hissim kayboldu.Sonrası...

Sonrası yok 25.06.2014 günü 20:36 sularında 47,5 cm 3670 kg  bebeğimi yanağıma dayadılar sustu elini yüzüme koydu içini çeke çeke sakinleşti.  Kokladım elleri buz gibiydi öptüm. Kanlı suratına aşık oldum.. Ağladım.. O da ağladı.. Seni nefes aldığım sürecek koruyacağım üzülmemen için elimden geleni yapacağım diye yemin ettim o ameliyat masasında.. Niye böyle birşey yaptım nereden aklıma geldi en ufak bir fikrim yok. O anı izah edemem o anı izah edebilen birisi var ise de onun insanlığından şüphe ederim.Yok tarifi yok yaşamak lazım Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah..

40 haftalık bu süreç bu şekilde son buldu.. Sonradan anladım ki nasıl son bulduğu değil sağlıkla son bulmasıymış önemli olan Bin Şükür ! Her son bir başlangıç dedikleri dogruymuş hayat sıfırlanarak o günden sonra yeniden başladı.Ben yeniden doğdum herşey yeniden anlam kazandı.Tüm kelimelerin tüm ifadelerin tüm mimiklerin anlamı değişti hepsi Ela oldu..

Hamilelik Belirtileri

Komik oldu değil mi ,neredeyse doğuracağım ama benim aklıma yeni geldi.Üstelik bir mail sayesinde.Ne kadar önemli bir konuymuş ne kadar hassas bir konuymuş ben kaçırmışım... Öncelikle belirtmem gerekir ki tamamen sohbet amaçlı bir yazı bazen garip referanslar alıp hesap sorabiliyor okuyanlar.Öyle yazmışsın da aslında böyle ayıp değil mi falan :) Tam blog nedir neden yazılır amacı nedir öğrenmeye başlamıştık ki sosyal medya öyle bir patladı ki yine arada kaynadık.Kafama göre yazıyorum özetle..

Hamileliğini 7.haftasında öğrenip çevresinde alay konusu olan bir insanım ben.Aslında çok planlı kontrol delisi bir tipken bu kadar rahat davranmış olmam tamamen akışına bırakmak arzumdu.Bu yüzden belirti diye nitelendirilebilecek şeyleri çok sonradan farkedebildim ve baktım ki benimkiler pek de klasik belirtilere uymuyor.

- Adet Gecikmesi : En önemli belirti galiba hatta bazıları için tek kriter. Yine de yanıldığı olabiliyor.Sürprizlere neden olabiliyor. Bir de herkesin rutini aynı değil bu yüzden muhteşem saat gibi bir bünyeniz yoksa adet gecikmesine güvenmek pek doğru olmayabilir.Neticede psikolojik beklentiniz de hormonlarınıza hükmedebilir.Geceikme sizi her zaman heyecanlandırmasın.

- Mide Bulantısı : Bende hiç olmadı hatta hamileliğim boyunca birkaç defa hamilelikten ziyade  fazla ya da az yemekten oldu.Dizilerde filmlerde popüler bir belirti olmakla birlikte bence çok sık görülen bir belirti değil. En azındna ilk aşamada 12. haftaya kadar sürenleri var evet ama o zamana kadar zaten hamile olduğunuzu öğrenmiş oluyorsunuz.

- Baş Dönemesi : Bu belirti de dizilerin vazgeçilmezi.. Bence olağan çünkü sağlam bir hormonel değişim var vücutta ve neticede bir dengesizlik oluşuyor.Bende hayatımı zorlaştıracak bir belirti değildi.Ama anlıktı saniyelik hatta .İş yerinde çok hızlı hareket ediyordum. Anlık olarak kafam adeta uçuyor sonra geri geliyordu.Anlam vermemiş uykusuzluğa yorgunluğa bağlamıştım.

- Sakinlik :  Enerjik bir tipim durduğum yerde duramam.Sürekli gezme isteği gezmiyorsam evde bir temizlik bir derlenme toplanma o da yoksa yoksa yemek yapma kendime bir iş uydurma halleri falan..Ama hamileliğin başından beri bir saflık gelmiş üstüme..Zat_ı muhterem dışarı çıkalım diyor yok.Yemek yapalım yok günlük minik önemsiz işler bile büyüyor gözümde.. Hamile olduğumu öğrenmeden 3 gün önce doğum günümdü ve ben evde oturmak istiyor,sadece eşimin dizinde uyumak istiyordum.

- Mide Rahatsızlıkları : Belki bana özel bir durumdur.Zaten midesindne sıkıntısı olan biriyim.Ezelden beri hatta hamile olduğumu bilmeden yoğun bir  tedavi içindeydim.Şükür ki bebeğe bir zararı olmamış.Midem kavruluyordu ilaç kullanmama rağmen geçmiyordu.Yemekten zevk almıyordum Su bile içmek istemiyordum.Su an 38.haftdayım hamileliğe uygun bir mide tedavisi yine görüyorum ona rağmen hala midem yanıyor.Elbette bebeğin büyüyüp baskı yapmasının da etkisi var.Mide rahatsılığı olup anne olmak isteyenlere tavsiyem bu sorunu çözüp öyle hamile kalmaları..

- Uçuk : 30 yaşında sayılırım hayatım boyunca hiç uçuk çıkarmadım.Hatta hamile olduğumu bu yolla öğrendim.Sağ yanağımda kocaman artık uçukluktan çıkmış yanmış tahriş olmuş gibi bir uçuk çıktı.O kadar kötü görünüyordu ki .. Her gören başka birşeye yoruyordu.Nihayet dr gittim. Ve öğrendim ki hamilelik belirtisiymiş.Ama benim gibi hayatı boyunca hiçbirşekilde uçuk çıkartmamış birisi için bir belirti.Ayda birkaç kez uçuk çıkaran var annem mesela ?

- Göğüs Hassasiyeti : Böyle bir belirti de varmış ben hiç yaşamadım.Aslında adet öncesi belirtilerle hamilelik belirtileri eş tutulur. Buradan yola çıkaran bu belirtiyi öngörüyolar galiba.Yaşamadığım için değelerndirme şansı yok.

- Sancılar : Yine adet dönemine gireceğinizin sinyalini veren kasık sancılarına benzer bir durum.Ama farklı olduğunu yaşadığınızda anlıyorsunuz.Daha keskin daha acılı ama kesik kesik ama geldiğinde uzun süreli.. Adet öncesi sancıları birkaç gün önce başlarken bu sancılar neredeyse 12. haftaya kadar peşinizi bırakmıyor.

- Uyku Hali : Yine yaşamadığım bir belirti bende 20li haftalardan sonra başladı.Ama bazı hamilelerde o kadar fazla ki kafalarıı bile kaldıramıyorlar.Uykuya düşkün bir tip değilseniz ayırt edici bir madde bence ..

- Az miktarda Kanama:  Kesenin yerleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen hafif bir kanama.. Ben yaşamadım ama yine tam adet olmayı beklerken bu tip hafif bir kanama hem kafanızın karışmasına hem de belki de hamile olduğunuzu farketmenize sebep olabilir.Anladığım kadarıyla adet bitiminde yaşanan kanama ile aynı ama o ay hamile kalıp adet olmadığınız için dikkatinizi çekecektir.

- Sakarlık : Belki bana hastır  :) Eminim öyledir el kol koordinasyonumda bir sıkıntı vardı.Benden ayrı kontrolsüz hareket ediyorlardı.Belirti olarak görmemiştim elbette aklıma bile gelmezdi ama sonradan araştırınca böyle bir belirti olduğunu gördüm.

- Ağızda Garip bir Tad : Sanki çok kötü birşey yemişim gibi ağzımda hep o garip tad vardı.Sürekli dişlerimi fırçalamak ferahlamak istiyordum.Ama faydası olmuyordu.Çoğu hamile bunu metalik bir tad olarak değerlendiriyor ki bende öyle değildi.Şöyle izah edeyim çekirdek yersiniz ve içinden bir tanesi bozuk çıkar ama ağzınıza atmış olursunuz kızarıp bozarıp yersiniz ! İşte tam o tad !

- Koku Hassasiyeti : Muhteşem bir koku yeteneğim var.Annem sırf bu yüzden hamileliğinin zor geçmesinden korkuyordum derdi daha öyle bir durum yokken bile.. Ama öyle olmadı ben koku hassasiyeti yaşamadım.Son haftalar hariç ! Şu an da kokuya hassasım.Ama ilk dönemlerde böyle bir durum olmadı.Bu belirti de bende görülmedi ama çevremden çok sık görüldüğüne şahit oldum.Hatta mide bulanmasını da tetikliyor hatta kardeş belirtiler..


 Daha birçok belirti vardır eminim.. Bunları takip etmek an ve an bu belirtilerle yaşamak bence hamile kalmaya en büyük engel." Kafan rahat olacak arkadaş " diye sinir bozucu belli belirsiz saçma bir taktik söyler herkes.. Ama haklılar.. Sağlıklı bir çift olduğunuzdan eminseniz gerekli kontrolleri vs gerçekleştirmişseniz akışına bırakmak en iyisi ben ovülasyon takibinin bile gerginlik yaratacağını düşünüyorum.Allah en uygun zamanda isteyen herkese nasip etsin inşallah..

Hamilelikte 32. Hafta ( Çalışabilir Raporu )

Haftalar nasıl bir hızla geçti biz nasıl bu aşamaya geldik farkında bile değilim.32. Hafta bence bir milat ilk milat yani ikincisi 37.Hafta olmalı muhtemelen tabii hala doğurmadıysanız :) 32. Haftadan sonra çalışıp çalışmama konusunda aslında önceleri kararım netti.Kesinlikle çalışacaktım.Ama Nisan başına iş yerinde yaşadığım bazı sıkıntılar yüzünden bir ara kararımı değiştirdim.Bir sinirle 32. Haftada gideceğim dedim iş yerindeki sıkıntım işin içeriğiyle değil insan ilişkileriyle alakalıydı.Yani aslında dürüst olmak gerekirse bir hamile için uygun şartlarda çalışıyorum.Rahatım,beni yoran hiçbir durum yok olmasına da müsaade etmiyorum.

Herşeye rağmen elbette yine de ağırlaşıyorsunuz.Tüm gün masabaşında durmak. Uzanmak istediğinizde gerilmek istediğinizde hatta uyumak istediğinizde bunları yapamamak sizi rahatsız ediyor.Öğle tatilinde iki koltuğu birleştirip kapıyı kitleyip uyuduğumu biliyorum mesela.Buna karşılık vakit geçiyor.Şimdiye kadar dönem dönem aldığım kısa izinlerde ne zaman evde olsam ya hasta oldum ya da yorgunluktan ertesi gün işe gitmek için hayaller kurdum.Bir kadının izinli olması demek  gerçekten izinli olması anlamına gelmiyor. Evde yapılan onlarca iş var özellikle bebekle ve benimle ilgili.. Bunun yanısıra işe başladığımdan beri pek de ilgilenmediğim bir evim var. Özetle evde de dinlenmek pek mümkün görünmüyor.Zaten yapı olarak durduğu yerde duramayan biriyim dinlenmek sanırım bana göre değil.

32.Hafta oldukça hareketli geçti.Bebek açısından yani o da benim gibi pek sakin bir tip değil.Artık bulunda yere sığmıyorda tabi bütün hareketlerini net olarak hissediyorum nu sayede.Gerildiğini toparlandığını beni itip kaktığını hissediyorum.Zaman zaman canımı acıtıyor ama alıştım birlikte yaşamaya..Üstelik kıyamıyorum da sıkılıyordur eminim daracık yerde. Onun mideme yaptığı baskı ile midemde ciddi bir sıkıntı patlakverdi.İlaçla vs geçmiyor artık. Mide asitim yukarı çıkıyor.Akabinde bende yediklerimi çıkartıyorum midem yanıyor.Yemek yesem daha fazla oluyor yemesem mide asidim fazlalaşıyor. Öyle sıkıntılı bir durum.Tadım tuzum yok..

32.Haftada dr kontrol bildiğimiz rutin kontroldü.Farklı olarak düşük olan kan değerlerim için kan alındı.Ve 32.Hafta çalışabilir raporu yazılabilmesi için  de  NST 'ye bağlandım.NST bebeğin hareketlerinin ve kalp atışlarının ölçüldüğü bir sistem.Ben 20dk kadar durdum.Kızımın kalp sesilye uyuyakalmışım hatta öyle gürültülü bir ortamda uyumam benim için mucize ama ninni gibi gelmiş onun kalp sesi.. Süre bittiğinde elinize bir grafik veriyorlar bunu dr gösterdim ve kasılmam olmadığını ve raporu yazabileceğini söyledi.Kasılmam olmadığını biliyordum aslında sancım da yok.Yani hızlı ve ani hareket etmezsem beni zorlayan bir durum yok henüz.Rapor için bir sorun çıkmayacağını biliyordum ama yine de bu haftada bir kasılma çıksaydı hayatımı zorlaştıracaktı.

Bu arada kurabiye kızım 45cm boyunca 1940 kg kocaman bir kız olmuş.Şaka değil cidden kocaman bu gidişimizde artık gelişmekte olan bir canlıdan çok bir bebekle karşılaştık.Biz onu izlerken yalanıyordu ! Hani kediler süt içerken yalanır ya o şekilde aşık olduk ! Saatlerce izleyebilirdim o halini gözlerini kısıyor sinirlenmiş bizden rahatsız olmuş gibi.. Kocaman yanakları minicik ağzı ve burnu var. Dünyanın en güzel şeyine sahipmişim gibi bir duygu.. Gerçekten güzel dakikalardı.Bu arada son iki haftadır rahatsız oluyorum dediğim bölgede kafası varmış,kurabiye kızım dönmüş! Doğum kanalında olmasa da ki zamanla dönecekmiş doğum pozisyonunu şimdiden almış.Dr bunun güzel birşey olduğunu anlattı.

Dr bana üç nüshadan oluşan çalışabilir raporunu verdi sanırım emekli sandığı ve ssk için farklı raporlar yazılıyormuş.Benim ki emekli sandığı için yazılan rapor son üç haftaya kadar çalışabileceğime dair bir görüş bildirilmiş ve akabinde dilediğim süreçte izne ayrılabileceğim. Dr'un yazdığı raporu müdüre verdim O da bir üst yazı ile ilgili birime bildirdi.Hepsi bu kadar..

Bir hafta daha böyle geçti ..Her geçen hafta kızıma kavusmaya daha da yaklaştığımın farkındayım. Heyecan korku mutluluk hepsi bir arada.. Tek dileğim vaktinde ve sağlıklı bir şekilde gelmesi biraz geriliyorum evet ama bunlar hala tamamlanmamış işlerin verdiği gereksiz gerginlikler. Elimde olmayan şeyler için gerilmemeyi hala öğrenemedim.

Hamilelikte 31. Hafta

Birbuçuk aylık kocaman bir ara vermenin ne manası vardı bilmiyorum.Şimdilerde çok pişmanım kurabiyenin hayatından  6 haftalık bir anı sürecini çalmışım gibi hissediyorum.Bu arada minnoşluktan kurabiyeliğe terfi oldu :) Bildiğiniz kurabiye çünkü sütün yanında ye .. Ye ama doyma :) 

Son haftayı yazdıktan sonra iş açısından çeşitli sıkıntılı dönemlere girdim.Belki hamilelikten belki karakterimden sivrilmeden duramadım.Ama eskisi kadar güçlü değilim duygusal olarak yani hem sivriliyorum ama hem savaşamıyordum.Benim pek de alışkın olduğum bir durum değil.Sonra ben pes etim akabinde herşey yoluna girdi hatta eskisinden de iyi oldu.Ama ben ağladığım zırladığım tepindiğimle kaldım.Muhtemelen kızımı da üzdüm ya da vicdan azabı için bahane arıyordum kendime.

Son kontrolde kocaman bir kızla karşılaştık.Şaşırdık neyine şaşırıyorsun diyenleriniz olabilir ama hızla büyüyor.Bir dönem geriye düşmüştü gelişimi ama son görüşmemizde yine ilerden gidiyordu.Hatta dombiliydi  ! Yemek yediğimde bu kadar çok tepki veren bir çocuk için normal aslında bende zaten yılların mankeniyim :)  Yani kurabiye emsallerine göre kg olarak son sınırda şekerim çıkmadı malum iyi besleniyorum demek ki diye teselli ediyorum kendimi.

Hamileliğini genel olarak rahat  geçirmiş biri olarak (bin şükür) hamileliğin aslında 30. haftadan itibaren başladığını iddia etsem yanlış olmaz herhalde.Eski yazılarıma baktım da hep '' birden şişmeye başladım '' yazmışım. Hayır aslında şimdi birden şişmeye başladım. Allah kurtarsın laflarını duymaya başladım.Geceleri uyumakta, dönmekte , koltuktan kalkmakta hatta bazen yürümekte zorlanmaya başladım.

Ev düzeni tamamen değişti ! Şimdiden ! Taşınmayı düşünüyorduk ama vazgeçtik.Akabinde evi kurabiyeye uygun hale getirmeye karar verdik.Elbette derin bir temizlik yapılmasını fazlalıkların atılması alışveriş yapılmasını vs gerektiriyor bu durum. Yorucu, siz hiçbirşey yapmasanız dahi oldukça yorucu dönem dönem izin alarak bu süreci de atlatmayı hedefliyorum.Yeter ki içime sinsin hamileyken herşeye bir kusur bulma huyum peydah oldu.

Bu arada istanbuldan uzaklaşarak küçük bir kaçamak yaptık .Hatta planlarda bir değişiklik olmazsa minik bir  ege kaçamağı daha hedefliyorum.Hamileyken gezme dürtüm zerre kadar değişmedi hatta daha çok gezesim var.Hareket etmezsem daralıyorum. Bazen yorulmama rağmen kendimi durduramıyorum.Haldır haldır koştururken buluyorum kendimi kocaman karnımla ,inşallah yanlış birşeyler yapmıyorumdur. Hareketli olmanın doğumda faydasını göreceğimi umuyorum hep ya da kendimi motive etme şeklim bu :)

Yemek konusunda tadım kaçtı.Midem de dr un tibbi olarak detaylandırdığı ama benim için korkunç bir mide yanması olarak tercüme edilebilen o deneyimi yaşamamak için hiç yemek yemeyebilirim. İştahım yok değil ama tadım yok.Bir ilaç verdi ama onun da tadı berbat ! Midem yanıyor kavruluyor türk kahvesini çayı acıyı çikolatayı yani tetikleyecek her türlü ürünü kestimT

Tipim kayık.. İlk 6 ayı şık ve cici bir hamile olarak geçirme planım tutsa da son 2 aydır durum vahim. Olmuyor kocaman karnınıza ne giyseniz istediğiniz gibi durmuyor.Dursada mutlu olmuyorsunuz hep aynı şeyleri giydiğinizi farkediyorsunuz.Kendimle ilgilenmeye devam ediyorum ondan vageçmiş değilim saçım makyajım kişisel bakımım devam ediyor.Ama benim için bişey ifade etmiyor.Yani güzel olmak duygusunu aramaktan bir dönem vazgeçmek lazım galiba.Ben bebekten sonra kendimi toparlama sürecine kadar mola verdim bu arayıştan.

Son düzlükte olduğumuzun farkındayım.Kafamda erken doğum,bebek bakımı,psikolojik gelgitlerim hepsi bir arada uçuşuyor.Normal doğum görüntüleri izleyerek rahatlamak isterken daha da gerildiğimi farkettim.Akışına bırakmak istiyorum ama bu kadar kontrollü bir tipken mümkün olmuyor.

Hamilelikte 25.Hafta

Hamile olduğumu öğrendiğim gün aldığım bir kitap vardı Bebeğinizi Beklerken Sizi Neler Bekler - Heidie Murkoff  kitap her hafta ne yazıyorsa bende onu yaşıyorum.Artık kaç bin hamile kadın deneyimiyle yazışmışsa muhteşem tespitleri var. Bu hafta için  -hamilelikten sıkılmaya başlamış olabilirsiniz diyordu ! Böyle yazınca çok vicdansız bir açıklama gibi duruyor ama öyle değil. Sanırım 6 aylık oldum artık.. Geçen gün zat_ı muhtereme bir ay hamileliğe mola verme şansım olsaydı keşke dedim. İmkansız tabii ama ihtiyacım var. Sanki 6 aydır değilde 36 aydır hamile gibiyim.Yani hiç eskisi gibi olmadım.Karnım hep böyle büyüktü.Hep saatbaşı tuvalete gidiyordum.Hep gece uykularım böyle bölük pörçük hep nereme yatsam oram uyuşuyordu.Hamileliğin bir mucize olduğuna inanıyorum ve zaman zaman nasip ettiği için Allah'a şükür ediyorum gerçekten tüm kalbimle ama bazen de pes ettiğim oluyor.Kaldı ki emsallerime göre daha aktif daha keyifli daha az sıkıntılı bir hamilelik geçirdiğime de eminim.Ama zormuş tam bunları yazarken pıt pıtları artık tekmelere dönen kızımı hissediyorum en başa dönüyorum :)

Gün içinde rahatlığım bebeğin duruşuyla bağlantılı.Karnımda dik bir şekilde duruyorsa az önce yediğim yemeği çıkartmak isteyecek kadar daralıyorum.Nefes almakta zorlanıyorum ve hareket etmekte.Allahtan uzun süre kalmıyor o pozisyonda.Karnım çatlayacak gibi oluyor çatlak derken cidden çatlaklar oluştu işin kötü tarafı ben değil zat_ı muhterem farketti :) Akşamları şöyle bir saat kadar karnımı tamamen açıp hareketlerini izliyorum..O aşamada sürekli karnımı incelediğimizden farketmiş benim umrumda değilmiş o an anladım :) Ben sakinleşince bebek hareketleniyor doğumdan sonrada böyle devam edecekmiş? Hiç şaşırmadım.. 

Rüyasız bir gecem yok son olarak bu gece yine bebek üzerine bir kabus gördüm.Doğmuş hatta büyük bile sayılabilir.Emziriyorum akabinde kusuyor ben emziriyorum o kusuyor.Ne yapacağımı bilemiyorum dr a gidiyorum mama vermek istiyorum diyorum dr ne kadar kötü bir annesin mama veremeyiz diyor :) Eve geliyorum üzgün süzgün bir bakıyorum ki meme yok bebeğin emeceği meme yok yani !! Dİyorum ki böyle olursa ememez , emerken boğulur öyle çaresiz kalıyorm ki.. Tam bir manyaklık hali hamilelik , tüm korkularım rüyamda ortaya dökülmüş.

Geçen hafta dr kontrolü akabinde yumurtlayamadığım gerçekleri de söyleyeyim de rahatlayayım.40 günde 4 kg almışım.Haftama göre bir gariplik yok da kısa sürede bu kadar fazla kilo olmam gerçekten ilginç. Dikkat ediyor muyum artık ediyorum diyebiliriz. Sabah muhteşem bir kahvaltı yapıp ki katmetli patatesli kızarmış ekmekli nutellalı falan bir kahvaltı yapıp akşam salata vs gidi geçistiriyorum.Kilo vermiş mutlu olmuş akabinde hamile kalmış biri olarak korkmam gerekirken pek sallamıyorum.Yine verebilirim gibi geliyor ne bileyim sanırım kilo almış olmaktan daha önemli şeyler var kafamda..

Bu arada yine geçen hafta yazmayı unuttuğum bir değişiklik daha oldu.Nöbet sistemi var iş yerinde akşam 16:30 'dan  20:00 'e kadar kalıyorduk ayda bir defa bazen denk gelirse iki defa ve yine ayda bir defa haftasonu nöbeti denk gelebiliyordu.Ki akabinde haftaiçi izin olarak kullanılabiliyor ama ben bunu da istemiyordum. Kamu kuruluşlarında (bilemiyorum özel sektörde de bu hassasiyeti gösteren kurumsal firmalar vardır eminim )  24.haftada nöbetten muaf oluyorsunuz.Buna dair bir rapor aldım ve müdüre teslim ettim. Gece nöbeti olan çalışanlar özellikle sağlık personeli,okulda nöbet tutan öğretmenler vs faydalanabilir..

Bu arada zat_ı muhterem'in ruh halinden bahsetmediğimi farkettim ve ilişkimizden.. Herşey çok hmm tatlı ilerliyor. Bebekle ilgili olması beni şaşırtmadı duyarlı hassas bir karakteri var zaten.Ama işin bebek bakımı bebek psikolojisi çocuk yetiştirme vs kısmıyla ilgilenmesi beni mutlu ediyor.Sürekli nabzımı yoklar halde,ev işlerini tamamen bölüştük ki benim pek tarzım değildir işime birini karıştırmak yani tamamen cadalozluktan  :) Her anımızı güzel geçirmeye çalışıyoruz sürekli kendimizi bebeğe hazırlarken buluyoruz.Ama anne-baba olmaya hazırlanırken sevgili olmak zihniyetinide yitirmemek gerekiyor. Bunu tutturabildiğimizi düşünüyorum hamilelikte eş gerçekten önemli çünkü birilerinin hayatınızı kolaylaştırması ve ruh halinizi anlaması lazım. Hamilelikte de iyi ki zat_ı muhteremle evlenmişim dedim,çok şükür..

Hamilelikte 24. Hafta (Şeker Yüklemesi)

Artık işe gitmek istemiyorum.Çok yorulduğum için falan değil bildiğin sıkılıyorum işte.Daral geliyor oda basık geliyor kalabalık geliyor vatandaş gıcık geliyor dosyalar fazla geliyor.Aslında temelde hiçbirşey yapmak istemiyor da olabilirim.Her kadının içinde her an patlamaya hazır çılgın bir ev kadını var ki mecburen olacak o ayrı da bende şu sıralar tavan yapmış durumda.Kendimi browni yaparken bebeğin kıyafetlerini ütülerken falan hayal ederken buluyorum.Hergün ama hergün aynı rutinde aynı şeyleri yapmak aynı zamanda da bu süreci geçirmek zaman zaman depresif ruh haline girmenize sebep oluyor.İş yükümü biraz daha azalttılar.Hatta öyle ki bunu bütün birimlere uluorta beyan ettiler.Tebrikleri tekrar tekrar aldım.Artık ne kadar samimiyetsiz bir samimiyetle sağlıklı bir bebeğin herşeyden önemli olduğunu beyan ettiler.Teşekkürler !!!

Tetenos (evet dostum tetenoz değil tetenos) aşısının ikinci dozunu oldum.Daha önceki gibi herhangi bir ağrı sızı vs olmadı.Sağlık ocağını ya da adı her ise o kurumu inceleme fırsatım oldu bu arada.Sırf muhabbetine buraya gezmeye gelen yaşlı bir grup var.Bebek ve çocuk sahibi bir grup var ve hamile bir grup var.Sıra falan beklerken bir güç gösterisi yaşanıyor.Ben saftirik gibi 4 kişiye sıramı verdim ki tarihimde görülmemiş bir nezaket benim açımdan :) 5. kişi olan güne geç kalmış kokoş teyze de ''kızım ben hastayım iğnemi olayım bir an önce''  dediğinde ''bu da bira göbeği zaten''  demek zorunda kaldım.Yaşlıları sevmeyi çok istiyorum ama hepsi mi çakal olur arkadaş.Bir kurnazlık bir hesaplar kitaplar hava 18 derece hizmetliyi azarlıyorlar neden kalorifer az yanıyor falan diye.Kaçar gibi uzaklaştım bazen devletin köhnemişliğine laf edenlere çok kızıyorum.Sen köhnemesen devlette köhnemezdi değil mi yaşanan onlarca yolsuzluk usulsüzlük bizim bir yansımamız değil mi? Hahaha nereden nereye bağladım kendimle gurur duyuyorum :)

Neyse aşıyı olup eve geldim ilkokuldaki gibi .. Bu arada ben aşı olmayı pek severim.Sobaya elimi bastırıp deneme yapmayı da severdim kendimi ısırıp ne kadar dayanabileceğimi görmeyi de severdim.Acıyla sınanmak beni pek ürkütmez.O yüzden aşıdan korkuyorum kan görünce bayılıyorum falan tiplere saf saf bakıyorum kontrollerde.Yahu çocuğun olacak eşşek kadar kadınsın çocuk yapmayı becermişsin ama kan veremiyorsun.Git tedavi ol bence.. Neyse eve geldim fırsattan istifade yemek stoğu ve temizlik yaptım.Bu arada canım fena halde simit -ayran çekti.Onları yedim. Akabinde uvvv bir ter bastı.gözlerim dönüyor dünya dönüyor ayağa kalkamıyorum yığıldım kaldım mutfağa .Ne yapsam bilemiyorum. evimin önüne pazar kuruluyor ambulans falan çağırayım diyorum gelemez ki pazar kurulu kapının önünde diyorum .Belediyeye küfür ediyorum inşallah seçilmezsiniz tekrar diye.. Saçmasapan hesaplar işte.. Sonra öğrenildi ki aşı bayat falan değilmiş bayat bile olsa bu hale getirmezmiş.Soğuk algınlığım varmış simitte olan bir şey dengemi bozmuş.Yaklaşık altı aydır ilk defa böyle birşey yaşadım hamilelik hastalık vs değil de çaresizlik ve yalnızlık zor ...

Şeker yüklemesi hadisesini atlattık.Şimdi fellik fellik araştırma yapıp buraya gelen hamile arkadaşım bu kadar gerilecek birşey yok.Evet biliyorum herkes abartıyor ayıldım bayıldım falan yok kocaman kadınsın içtiğin şekerli suyla bayılacak değilsin bir kere bu bakış açısından vazgeç.Önce sizden idrar örneği alınıyor akabinde 3 tüp kan alınıyor.Yüklemeden önceki değerleriniz ve diğer değerleriniz hesaplanıyor.Akabinde kişisel öykünüz de göz önünde bulundurularak 50,75 veya 100 lük bir değerde yükleme yapılmasına karar veriliyor.Ben 50 lik yükleme yaptırdım.Bildiğiniz şekerli su hani çaya çook şeker atarsınız o da bir şekilde soğur sizde unutur tadına bakarsınız hadii ya herkes hayatında bir defa yapmıştır bunu işte o tadı düşünün.Hepitopu bu ben o kadar açtım ki yaklaşık 17 saatlik bir açlık ilaç gibi geldi bana.Görevli kadın bana bayılabilirsin falan dedi ama bende öyle bir etki yaratmadı.Şekerli suyu içip bir saat bekliyorsunuz.Şekerden bu kadar hoşlanınca kesin şekerim çıkacak benim dedim. Neyse ki açlık 85 yüklemeden sonra 92 çıktı.Yüklemeden sonra çıkması gereken en yüksek değer 140 olması gerekiyor bu değerin üstünü takibe alıyorlar.Dr şekerle ilgili bir sorunum olmadığına karar verdi .İşte hepsi bu.

Tahlil sonuçlarından kansız olduğuma karar verildi.Kan hapını günde ikiye çıkardım.Su sıkıntısı varmış vücudumda yani idrarımda galiba bebeğin suyunda sorun yok ama bende varmış.Daha çok sıvı tüketeceğim ama nasıl olacağı konusunda en ufak bir fikrim yok. Magnezyumu ise günde 3 tablete çıkarttı kasılmalarımın tamamen durulması gerekiyormuş.Hapçıyım ben özetle !

Hamilelikte 22.Hafta ( Detaylı Ultrason )

Haftaların nasıl geçtiğini anlamayacaksınız dediklerinde ben gün gün sayıyordum hamileliğimi o yüzden bana pek bir umursamaz görünmüştü bu lafı diyenler, öyle değilmiş.. Zaten hamilelik süresince ''öyle değilmiş'' dediğim zilyon tane an oldu.Ben bilirimleri kabul etmeyen duyguların kontrolünü yitirdiği bir dönem en azından benim için öyle.

Haftaya detaylı ultrasonla başladık.Ben hislerime güvenirim.Bir yere gitmeden önce bir işi yapmadan önce hiç tanımadığım biriyle tanışmadan dahi önce sonrasında ne olacağını hissedebiliyorum.Yanılmışımlığım hatırlamadığım kadar az.. Yok gibi..Detaylı ultrasonda minnoşu görecektim her bir noktasını bu beni inanılmaz heyecanlandırıyordu ama bir tedirginlikte vardı içimde.Sinirliydim mesela zat_ı muhtereme sardım sabah sabah danışmadaki kıza sardım iş yerini aradım birlikte çalıştığım o gün işe gitmediğim için geç kalmaması gereken ama geç kalan arkadaşa sardım.İçeri girmeden önce bütün gerginliğim üstümdeydi.

Görüntüleme güzel geçti.Bizim kız doktorun tabiriyle oldukça nazlıydı ve hatta muayene olmak istemiyordu.Diğer bebeklerin tepki verdiği hiçbirşeye tepki vermedi öyle ki gidip şekerli birşeyler yiyip geri gelmek durumunda kaldım.Detaylı ultrasonda tüm organları kemikleri önemli olan herşey kare kare görüntüleniyor not alınıyor değerlendiriliyor.Görüntüleme ilerlerken tıbbi bir terim kullandı ve akabinde hiç canını sıkma hamilelerin %10 da görünür dedi ! İşte o an benim için günün aslında bittiği andı galiba sonra ne anlattı ne gösterdi hatırlamıyorum bile.. Canım sıkıldı dr söylesede söylemesede önemli olmayacağını önemli takip gerektiren bir durum olmadığını.Doğuma kadar veya doğumda geçecek bir gelişme olduğunu söyledi.Herneyse bugüne kadar herşey pürüzsüz gitmişti ve ben buna şımarık bir şekilde alışmıştım.Biliyorum milyonlarca hastalığın ölümlerin engellerin arasında büyük bir şımarıklık ama bebekle  ilgili olumsuz birşey duymaya bir tahammülüm yoktu.İlk defa bir şımarıklığımı kabul edeiyorum ve hala haklı olduğumu iddia ediyorum !

Bu arada güzel görüntüler elde ettik.Zat_ı muhteremin de görüşüne göre bana benziyor.Yine dr tabirine göre güzel ve sevimli bir kız.Güzel yani olmasa bile güzel gelecekti bana bundan şüphem yok da :) cidden güzel bir kız.. Yüzü gözlerimin önünde gitmiyor diyebilirim..En güzel fotoğrafını buzdolabının üstüne bizim fotoğraflarımızın yanına ekledim bile.Bazen baktıkça gözlerim doluyor bazen dalga geçiyorum bazen bir dünyaya gelde ağzını burnunu yiyeceğim senin diyorum.

Hareketleri çok sıklaştı.Hatta beni korkuyor bazen sakin sakin otururken sağlam tekmeler atıyor.Tekmedir herhalde diye düşünüyorum o hareket birden irkiliyorum.Hani tamam güzel bir duygu ama içinizde 500gr ağırlığında bir insanın bulunmasının enteresan halleri de var kabul etmek lazım.Kafasına göre takılıyor çünkü.Sabah siz henüz uyanmamışsınız o uyanmış oluyor.Pıt pıt pıt.. Hemen bir muz yiyorum uzun bir sakinlik..

Sıkıntılı bir haftaydı.İş konusunda ani ve şaşırtıcı gelişmeler oldu.Öyle ki 32.haftada izne ayrılmaya bile karar verdim sonra ertesigün yine başka bir değişikilikle vazgeçtim :) Survivor gibi bir yerde çalışıyorum.Memnun değilim desem yalan olur ruh halimi dengeliyor, sakinlik pek bana göre değil ama düzenim bozulacak diye korkmuştum.Planların bozulacak vs diye neyse ki sanırım daha iyi olacak herşey ve 37. haftaya kadar gidereken daha da az çalışma prensibiyle çalışabileceğim.İnşallah tabii kızımız da izin verirse..

Annemle kavga ettim.Hep şunu duyuyordum işte sizi hamilelikte en iyi anneniz anlar falan.Şimdi bu yazdığım detayı aylar sonra okuyup incineceğimi bilsem de yazmak istiyorum yine.Benim annem beni anlamıyor.Örüyor sadece benim hamile olmam onun yelek kazak vs örmesine sebep oldu.Bebeğe birşeyle örmektense beni biraz daha dinlese daha hassas olsa sanırım daha iyi gelecek.Kimseyi idare etmek istemediğim bir dönemdeyim ve aynı zamanda yalnızlığın zaman zaman psikolojimi zorladığı bir dönemde.Önce ben ona küstüm akabinde sanırım o bana küstü.Sonu neye varacak bilmiyorum. Hamile olduğunuz zamanda sen zaten hamilesin o yüzden böylesin diyip işin içinde sıyrılıyorlar yani kimsenin hatası yok sen hamilesin.Ayy ne bileyim haftanın gelişmesi diye yazmak istedim.

İstanbul'dan zaman zaman kaçmazsam bu şehre dayanamıyorum.Haftasonları güzelken başka şeyler yaptık.Şimdi haftaiçleri harika geçiyor ama haftasonları puslu soğuk ne bileyim.Bir kaçabilsem şu şehirden minik bir tatil yapabilsem çok iyi gelecek eminim.

Hamilelikte 19.Hafta , 20.Hafta ve 21.Hafta

Pişmanım bu kadar uzun süre yazmadığım için çoook pişmanım.Özel bir sebebi de yoktu.Bir sıkıntım da yoktu ama yazamadım.Arada unuttuğum onlarca şey var eminim.Şimdi önemli gibi durmasada yıllar sonra okuyunca çok merak edeceğim onlarca detay..

Dr kontrollerimiz sıklaştı bu ara benim isteğim değil dr'un talebiydi.Bir kontrolde bebeğin içinde yaşadığı hayati sıvının az olduğuna kanaat getirdi.Söylediği andan itibaren kaygısız geçen hamileliğimin yönü değişti.Suyu azdı yaptığım araştırmaya göre çok can sıkıcı bir durumdu.Halbuki ben korkunç derece de su içiyor hatta o kadar abartıyordum ki zaman zaman midemi bulandırıyordum.Bir hafta sonrası için sözleştik.Ben bolca su içtim ki aslında eskisinden daha fazla da içtiğim söylenemez bebeğin suyu istenilen seviyeye ulaştı.Fakat bu sefer birkaç gün önden giden minnoş geriden gelmeye başlamıştı.Bana göre boyu uzun kg ise yeterli değildi.Bakınız dr a göre değil bana göre :) Not olarak kalsın 20+2 de 325 gr  ! Daha şimdiden '' çocucuğum ufak kalacak yemiyor içmiyor zayıf bu çocuk '' cazgırlığıma şaşan zat_ı muhterem yine mantıklı yorumlar yapsa da hala tatmin olmuş sayılmazdım.

Taa ki..

Onu hissedene kadar...

Hissetiğim ilk an çok şiddetli bir gaz sancısı sandım.Fakat değildi onu hissetmemeye  kadar alışmışım ki ilk aklıma gelen minnoş olmadı.Ve nihayet hareketler sıklaştı.Artık sürekli gün içinde hissedebiliyorum.Bazen çalışırken birileri ciddi birşeyler anlatırken ben salak salak gülüyorum .. Çünkü hareket ediyor.Çocuk,  yemeğe duyarlı bu kadar iştahsız (!) bir anneden başka ne beklenebilirdi ki? Ne zaman yemek yesem tamam dostum doydum veya bu sefer yediklerin birşeye benzemiyordu gibilerinden tepkiler veriyor.. Bu arada hareketleri neden geç hisstiğime dair teorim dombili olmamdı ve fakat aslında sebebin bu olmadığı benim onu hissetme  engel olacak kadar dombili olmadığım ortaya çıktı. Bende bebeğin eşi diye nitelendirilen plesantanın bebekle benim aramda durması hissetmemi engelliyormuş. Aslında herşeyin mantıklı bir açıklaması oluyor ama işte.. İnsan telaşlanmadan yapamıyor.Onu, bize nasip edene binlerce kez şükürler olsun. ( Blogger burada ağlamak üzere o yüzden konuyu değiştirecek... )

İştah demişken ben kontrolümü kaybettim.Bütün dünyayı yiyebilirim.Zat_ı muhteremın dışarda yiyelim ne yemek istersin sorusuna ; Lahmacuna patates kızartmalarıyla sarılmış hamburger bol ekşili salata ,acılı salgam suyu ve çikolata soslu künefe diye cevap verdim.Evet çok aptalca görünüyor ama gerçekten deneme şansım olsaydı denerdim.Yani tarif ettiğim türde bir yemek üretilebilseydi ben onu yemiş olacaktım.Nasıl yemek fantazilerim varmış kendime hayret ettim.O değil de bebek annesinin yediklerine alışıyor doğduktan sonra damak zevkini bu yönde şekillendiriyormuş.Tek korktuğum bu çünkü turşu suyu içtikten 5dk sonra çikolata yiyebiliyorum. Minikkuşum psikopat bir  gurme olacak !!!

Bu arada sağlık ocağında ya da adı her ne ise orada tetenos aşısı vuruldum.Ne biçim bir insansam hamileliğimi bile nazlı geçiremiyorum.Millet aşı oluyor kolu şişiyor üstüne yatamıyor yanıyor acıyor vs ben etkisini 2 saat sonra unuttum.Bir de o gün izin alıp evi tertemiz yaptım. İkinci doz için 1 ay sonraya randevu verdi.

Kocaman bir karnım var artık ve minnoş tam göbek deliği hizasında.Her akşam aynı bölgeye gelip yerleşiyor sanırım orada uyuyor.Elimle hissedebiliyorum varlığını tabii bu tatlı gelişmelerin acı gerçekleri de var.Artık heybetli bir şekilde yürüyen insanların yer verdiği.Cİnsiyet sorduğu akıl verdiği gizlenmesi mümkün olmayan hamile görüntüsündeyim.Bazen görüntüm sinirlerimi bozuyor bazen  de çok mutlu oluyorum.Daha önce de demiştim hamilelik tam bir dengesizlik hali..

Cinsiyet için ayrıca bir yazı yazmak istiyordum ama görünen o ki pek münkün olmayacak .. Bir presesimiz var bizim :)  İkili teste dr bana söylemeden benim ona söylediğim tahmindi bu.Kızdı başka birşey olamazdı çünkü çok güzeldi.Çocuğunu güzel bulmayan yoktur da anne karnında 14.haftada bu nasıl söylenir tahmin edilir diye dalga geçenleriniz olabilir.Geçmeyin :) Ben dalga geçtiğim herşeyi an ve an yaşıyorum zira :P Güzeldi ay parçası gibiydi.Ağzı yüzü burnu kız olduğunu belli ediyordu.Ne bana ne babasına benziyordu ama yuvarlak yüzlü güzel suratlı bir kızdı işte ve neticede tahminim tuttu.

Bu benzetilmek mevzusuda bir garip.. Geçen gün twitter da ibrahim tatlısesin bebeğini gördüm.Geçirdiğim şoku anlatamam.O renkli gözlü sarı sarı kadından bu çocuk olduysa babasının fotokopisiyse hayal kurmanın pek manası yok gibime geliyor. Çocuğu kadın değil ibrahim tatlıses doğurmuş sanki adama öylesine çok benziyor ki bizim kız kime benzeyecek meraktan çatlamak üzereyim. Bana benzemesini istediğim taraflar var babasına benzemesini istediğim taraflar var.. Merak merak merak..

Hala bir ismi yok o yüzden minnoşla devam ediyor.Artık kızım da diyebiliyorum gerçi.Hiçbir ismi yakıştıramıyorum.Sade ama güzel olsun istiyorum.İddalı isimleri sevmiyorum ya da mesajlı ! Kafamdaki İsimlere sahip insanları inceliyorum ya onun gibi olursa ya şuna benzerse.. İsim konusu son haftaya kadar belirsizliğini sürdürecek gibime geliyor.

Ben bu yazıyı yazarken aslında yarın yapılacak olan ikinci düzey ultrasonun heyecanı içindeyim.Her kontrol bir gerginlik sebebi drlar hep gülümsesin hep şaka yapsın hep güzel şeylerden bahsetsin istiyorsunuz.Yarın da güzel bir gün olur inşallah.Güzel haberle devam ederim bu güzel yolculuğa..

Hamilelikte 18. Hafta

Hamileyseniz herkes birer kadın doğumcu kesiliyor. Dün iş yerinden bir bey doğum sohbetimizin içine birden daldı ve bana düşündüğün kadar zor olmayacak benim hanım çok rahat doğum yaptı dedi ! Sezeryan olmuş eşi bebeğin kilosu yüzünden. Konuştuğumuz konu sezeryan değil normal doğum cinsiyetçi veya erkeklerden çekinen bir tip değilim de konumuz doğum sana ne be adam ! 4 kadın konuşuyoruz sana soran da olmamış sana ne ki.. Bu şeye benziyor benim eşim askerlik yaptı askerlik çok güzel bişey  ???!!  Herkes herşeyi muhteşem şekilde biliyor ben hariç !

Geçen gün tuvaletten çıktım.Ve biraz yavaş hareket ediyorum.Hamileler ya da bir zaman hamile olanlar biliyordur ki tuvaletinizi vs tutarsanız kasılmalar gerilmeler olabiliyor.Bende de o tip birşey yaşandı.Yavaşladım doğal olarak.Yanımda o esnada elini yıkayan başka biri var. Bekar yaşını almış bir ablamız yorumu şu : Üfürükten Prenses hasta değil hamilesin neden bu kadar yavaş hareket ediyorsun ? Tuvaletten çıkmışım arkadaşım yavaş yürürüm hızlı yürürüm ne bileyim hiç yürümem karnım ağrıyordur bağırsaklarımda sorun vardır hamilelikle alakası yoktur ya da vardır  ? sana ne ki ?diyemedim de  .. Hiç yaşamadığın bir deneyim için fazla iddialı konuşuyorsun dedim? Küstü ! Onun tabiriyle evle kalmışlığına,anne olmayışına laf söylemişim.Eee sen üstüne vazife olmayan konuyla ilgili laf söylüyorsun.Poffff .. Ne kadar kızardım insanların söylediklerine bu kadar takılanlara onlara benzedim. Hamilelik hassas evet ama insanlarda salak be kardeşim !

Bu hafta dr gittik.Minnoşu özlemiştim evet ama sağlıklı olduğunu tekrar tekrar duymayı daha da çok özlemiştim. Emsallerime göre sağlığı konusunda daha az paranoyak olduğumu kabul ediyorum ve bu beni mutlu ediyor.Minnoşun oldukça hareketli bir gününe denk geldik ben neredeyse açtım sadece uyandığımda birkaç parça ceviz yemiştim.Ama o bir dakika sabit durmadı.Dr incelemelerini yapmakta zorlandı.Beyin gelişimiyle kafayı bozmuş bir doktorum var.Onlarca açıdan beyin fotoğrafları çekiyor.Gelişmiş güzel gelişmiş ahh göz oyukları öyle oyy kalbi böyle diye her lafıyla beni defalarca rahatlatıyor.Bilerek mi yapıyor tarzı mı bu bilmiyorum ama bu halini seviyorum.
Elleri kolları ayakları el parmakları... Baktım baktım içimde olduğuna inanamıyorum çoğu zaman ...
Çünkü henüz hissetmiyorum :/ Dr bu kadar hareketli peki neden ben hissetmiyorum diye soracaksın şimdi dedi.Yok dedim sormayacağım dombiliymişim ben bebeği bu haftada hissedebilmek için dombiliymişim.3 haftaya kadar şüphesiz şekilde hissedeceksin dedi.Merakla bekliyorum o anı..

190 gr olmuş ve 12 cm ! Kuruyemiş gibi gram hesabı :) Bir insan nasıl 190 gram olurda parmakları tek tek seçilir ? Doktora her gidişin dönüşünde ben imanımı tazeliyorum.Yaradana binlerce şükürler olsun.

24.Uluslararası Anne,Bebek,Çocuk Ürünleri Fuarı'na gittik. Tamamiyle hayalkırıklığı diyebilirim. Fuar demeye bin şahit lazım bakırköy pazarına gitsem daha çok çeşit bulurdum eminim. Olması gereken hiçbir marka yoktu.Faturasız fişsiz vergisiz saçpasapan bir sistemde alışveriş yapıyorsunuz.Bankamatik kartı dahi geçmiyor. 2500 tllik bebek arabasını nakit almanız gerekiyor mesela.. Bu kadar kötüledim birşey almadım diye düşünmenizi istemem çünkü aldım :) Ama neden çünkü sabah dr randevusunda minnoşun cinsiyetini kesin olarak öğrenmiştik ve bu durum bende bir heyecan yarattı elbette. Bu konu için ayrıca bir yazı yazmak istiyorum. Emzik,biberon,alıştırma bardakları özetle 0-6 ay için gerekli ürünler aldım. Elbette kıyafetler yani aslında normalde bu fiyata bulamayacağımı düşündüğüm genelde lisanslı ürün olduğu için pahalı olan ama fuarda bir nebze indirimli ürünler aldım.Ama battaniyede aldım mesela .. Ne bileyim öyle garip bir ruh hali :) Netice de başarılı bir fuar değil.Hayatımda bu kadar hamileyi bir arada görmemiştim.Kimin karnı daha büyük yarışı vardı adeta. İşin ilginç tarafı çocuklu anneler azdı.%80 hamilelerdi bu demek oluyor ki bilinçsiz bir durumdayız hamileler olarak. Anneler akıllanmış fuarı pas geçmiş.

3 kg almışım. Dr sorun yapmadı. Ben de yapmadım çünkü iştahım çok açıldı.Bol su içiyorum bence biraz su da tutuyor olabilirim.Çünkü tuza turşuya ekşiye ilgim oldukça fazla.. Karnımın birden ,çok fazla çıkmasınin sebebi gazmış :) Şaka yapmıyorum yahu cidden gazmış çünkü gün içinde çok değişiyor karnımın boyutu.Bazen 5 aylık hamile oluyorum bazen 2 aylık.. Gaz sıkıntım hala devam ediyor.Bir çaresi var mı bilmiyorum.

13.01.2014

Hamilelikte 17. Hafta

Nasıl geçtiğini bile anlamadım. Son zamanların en hızlı haftasıydı. Üstelik ele avuca gelen bir aktivitede olmadı.Hayat bazen çok yavaş akıyor aslında geneld ebunu mutsuzluğa bağlarlar. Ama bende öyle değil insanlar sıkılırken ben mutlu olurum.Birileri için keyifli anlarda ise zaman benim için yavaş akabilir.

Göbeğime alıştım ,o kadar alıştım ki aslında pek de göbeğim yokmuş gibi gelmeye başladı.Ya da ben bir şişkinlik yaşıyormuşum o gitti. Netice de kendimi iyi hissediyorum.Karnımı okşamaya başladım gün içinde yani hani birşey düşünürken eliniz yüzünüze gider saçınıza gider ne bileyim herkesin türlü türlü tikleri vardır.Bende elimi karnıma koyuyorum bazen.Biriyle konuşurken bişey düşünürken .. Umarım hissediyordur ilgilendiğimi düşünüyordur :)

Konuşmaya başladık aklıma geldikçe, yalnızken ve bazen zat_ı muhterem yanımdayken konuşuyorum.Zat_ı muhterem de konuşuyor. Karnıma kafasını dayayıp iletişim kurmaya çalışıyor.Duyabildiğini öğrendiğimiz günden beri böyle bir süreç başladı.Neticede duyabiliyor.Biz onun verdiği cevapları duymuyoruz :) Birbirimiz şikayet ediyoruz annen şöyle baban böyle diye :P Eğlenceli günler.. Geçen gün duştayken suyu sevmesi için anlattım.Sen geldiğinde de bıcı bıcı yapacağız dedim. Zat_ı muhterem şarkı söylediğimi sanmış önce sonra anlamış minnoşla konuştuğumu ,anne adaylığı bile manyaklık hali anneliği düşünemiyorum bile.. !

Grip !!! Alarm durumundayım. Grip olmak ,grip olma korkusu kadar korkunç değildir herhalde. Herkes grip. Ve grip olduklarını garip bir gururla söylüyorlar yüzünüze yüzünüze konuşuyorlar. Vatandaş derdini anlatmak için böyle derinize nüfus edecek müsaade etseniz.Hepsini boğmak istiyorum. Gripsen rapor al git kardeşim evine hasta olacağım diye aklım çıkıyor.Zaten 15 günde geçmeyen şu meşhur tür grip muhtemelen bende 1 ayda geçecek ben o süreçte tükeneceğim.Ağzımın içinde yara oluştu.Bu bende ya hastalık belirtisi ya da hasta olamamamın vücudumun direnç gösterdiğine dair bir belirti. İnşallah sağlıkla geçiririm şu kışı ..

Bir hamile için kırılma noktası bebeğin hareketlerini hissetmek. Ve ben 17. hafta hala hissetmiyorum.Oysa 14. haftada bile hissettiğini iddia edenler vardı.Elbette araştırdım ve sonuca ulaştım.Dombiliydim ! Bebeğin hareketlerini bu haftalarda hissetmek için dombiliydim.Sanırım yağ katmalarını aşacak kadar güçlenmedi.Çocuğun bir suçu yok anasında kabahat :) Sanırım 20.haftayı bekleyeceğim.Arada minik pıt pıtlar oluyor. Böyle seyirme denilebilecek türden şeyler ama her zaman gaz problemiyle karıştırılır :) O yüzden ciddiye almamaya çalışıyorum.


06.01.2014

Hamilelikte 16. Hafta

Dr randevusunun akabinde minnoşun 12 tane pozunu içerek ultrason görüntüleriyle aileme koştum diyebilirim.Tam 9 günlük bir iznim var.Hamile olduğumu öğrendikten sonra ailemle görüşmemiştik.Müjde almak gibi birşey denirmiş buna galiba ama ben açıkca nazlanmak istiyordum. Tam hayal ettiğim gibi olmasa da yine de bana iyi geldi.

Karnım bir çıktı pir çıktı . Hamile pantalonlarına merhaba dedim. Fakat bu bildiğimiz bir pantalonun ben kısmını düşük bel olarak düşünün devamını da esnek bir penye bundan ibaret ! Ama fiyatlar hamile giyim üzerine kurulmuş firmalarda herhangi bir pantalonun 3 katı civarı ve genelde kalitede sıfır. Bilindik birkaç marka var evet mesela lcw ama öyle korkunç ki modeller onları giyersem istifa falan etmem gerekebilir.Dar kesimler  giyiyorum işe giderken de aslında pek uygun değil ama hala ütülü kumaş pantalon kıvamına gelemedim.Neyse ki devlet kurumlarında kılık-kıyafet devrimi gerçekleşti herkes artık daha özgür !  Biraz araştırınca h&m ve c&a 'nın hamile reyonlarını farkettim.C&A nın tarzı lcw aratmasada beni ilgilendiren pantalon kısmıydı ve skinny bir hamile pantalonu buldum. H&M ise daha şık ama onu da her mağazada bulamıyorum.Yani her mağazada hamile reyonu yok. İndirimden birkaç parça edindim. Şimdilik idare edebilirim ama pantalon ihtiyacım devam ediyor.

Karnım kaşınıyor çılgınca akşam eve gelip karın kaşımak en büyük zevklerim arasında. Sanırım genişliyor genişledikçe çatlayacakmış çatladıkça oldukça çirkin bir görüntü oluşacak. Bir sürü krem kocakarı ilacı yağları vs tavsiye edildi.Ama kullanmayı düşünmüyorum .Çünkü ya çatlıyormuş ya çatlamıyormuş yani çatlayacaksa kaçış yok biraz cilt yapınızla ilgili galiba.Sadece nemli tutuyorum vücudumu kremleniyorum aklıma geldikçe..

Folik asit kullanımını bitirdim. Dr yeni bir vitamin ve demir hapı verdi. Demir hapı aç karnına alınıyor.Her sabah evden çıkmadan alıyorum midemi zorluyor farkındayım ama yapacak birşey yok. Bir sabah uyandığımda bacağımda korkunç bir kasılma hissettim. Kımıldatamıyordum öyle ki acıdan ağladım.Zat_ı Muhterem 20 dk ovdu geçti ama kasılmanın verdiği etkiyle 3 gün üstüne basmakta zorlandım.Dr bunun üstüne magnezyum verdi. Aslında erkenmiş ama rahim de birtakım kaslardan oluşuyor bacağın kasılırsa rahiminde kasılma ihtimali var bunu istemeyiz dedi.Öksürdüğümde hapşırdığuım zaman oluşan sancılarım ve bel ağrımdanda kurtuldum magnezyumla.

Benim için çok sıkıntılı bir gelişmeyi daha farkettim bu hafta. Dişlerimi sıkmaya başladım yine.Benim ki diş gıcırdatma değil uykuda dişlerimi çok sinirlenmişim gibi sıkıyorum.Sabah uyandığımda ise baş ağrısıyla uyanıyorum.Zaten hamileliğin kendine özgü ara ara yoklayan bir baş ağrısı varken sabah güne böyle başlamak tam bir çile!

Haftalar artık çok çabuk geçiyor. Bu durum bazen beni çok mutlu etse de bazen de korkutuyor.

30.12.2013

Hamilelikte 14. Hafta (İkili Test)

Bu haftanın başlığı ikili test ! olmalı aslında.Günlerce bekledim günlerce saçmasapan şey okudum. Bir sürü ihtimalleri sıraladım.Dürüst olmak gerekirse bu haftayı yazmak istemediğimi farkettim.Sebebini anlayamadığım bir gerginlik var üstümde..

İkili test Down Sendrom Tarama testi olarak da anılabilir.Yapılan ense kalınlığı,burun kemiği vb ölçümlerinde ve kan testi neticesinde bir risk oranı belirleniyor. Ben haftaları size biraz geriden yazdığım için neticeyi aldım elbette can sıkıcı bir sonuç yok çok şükür.Zaten ölçümlerde biraz belli olmuştu netice ama kan testi sonucuyla tam olarak şekillendi. Öyle ki dr üçlü ve dörtlü test istemedi netice iyi çıkınca. Çok şükür bin şükür zaten kaygılı bir tipim olası bir ihtimal benim beynimi yer kemirirdi herhalde.

Dr cinsiyet içinde bir tahminde bulundu. Benzetiyorum demekle yetindi genelde bu haftalarda net tahminler yapmıyorlar.Ama ben minnoşu görür görmez cinsiyetini kafamda belirledim.Kesinleşince elbette paylaşacağım. 

Şimdilerden önceden karmaşık gelen o karartıyı ayrıştırabiliyorum artık. İnsan kendi çocuğu olunca seçiyormuş her yerini. Randevu saatim biraz ileri kayınca ben randevudan önce yemeği planladığım çikolatanın da etkisi azaldı galiba. Minnoş bi tarafını yaymış yatıyordu. Dr için ensesini ölçmek önemliydi elbette bizim için ise büymüş hareketlenmiş her yerini ayırt edebildiğimiz bebeğimizi görmek. Parmaklarını seçebildim mesela başparmağını emiyordu.Emdiğinin farkında mı bilinçsizce mi yapıyor bilmiyorum. Öksürdüm,tıksırdım kalktım yürüdüm ki minnoş hareket etsin. Sonra hareketlendi uyuyordu uyuyandırdık muhtemelen diye düşünmüştüm. Sonradan anladım ki açtım ! Ben aç olduğum zaman o da enerjisiz kalıyordu. Onu aç bırakmak beni o kadar üzdü ki etkisinden uzun süre kurtulamadım. Ben acıkmıyordum ama o acıkıyordu. Anne olacağınızı farkettiğiniz ilginç anlardan biri. Onu doyurmak benim görevim belki de ömür boyu !!  Ve ben bu görevi ihmal ettim anlatılmaz bir vicdan azabı :/

Hala kilo almadım,hamile karnı denilen şey oluşmadı,yüzüm gözüm şişmedi, hatta zayıfladığımı iddia ediyorlar. Çirkinleşmedim sivilce yağlanma vs yok yani bu kadar hassasken çirkinleşmiş olsaydım cidden kafayı takardım o yüzden bundan da eminim :)  Saçlarım hiç olmadığı kadar muhteşem. Sadece taramak suretiyle fönlü bir görüntüye kavuşabiliyorum.Tırnaklarım çok çabuk uzuyor ya da bana öyle geliyor.İştahım oldukça açık sayılabilir ama hala hazımsızlık yaşıyorum. Zevkle yesemde hemen ardından rahatsız oluyorum. Yıllardır kullandığım hapçılar gibi bağımlı olduğum mide ilacımı hasretle anıyorum buradan,seni çok seviyorum lansor !



16.12.2013

Hamilelikte 11. Hafta

 Arkadaşlar sağlık bakanlığı kafayı yemiş. Bakın daha önce kıçıkırık bir testi bile yarım yamalak yapan hatta yapamayan beni mağdur eden o deneyimimi anlatmıştım.Aynı kurumun başka bir birimi olan aile sağlık merkezi denilen kuruluş ise üzerime öyle düşüyor ki çığlık atmak üzereyim. Ne yiyorum içiyorum nerede ne şartlarda çalışıyorum tahlillerim kilom değerlerim psikolojim vs vs.. Bir de üstüne yetmezmiş gib sağlık ocağını birbirine düşürdüm. Aslında diğerine bağlıyım ama ötekine daha yakınım mesafe olarak kaldı ki onları ziyarete gidebilecek vaktim dahi yok.Ama onlar kendi aralarında beni paylaşamadılar.Sonradan anladım ki ceza puanı ve prim sistemi varmış.

Herneyse bu hafta oldukça zor geçti.Öncelikle ruh halim karmaşık.Öyle sinirliyim ki böyle sinirimden alev alıyor baktığım yerler,aptallık,sakinlik böyle uyuşukluk falan birini öldürmeme sebep olabilir.Bir sürü vatandaşla tartıştım bu hafta,zat_ı muhteremle tartıştım,annemle tartıştım,bir şekilde iletişim halinde olduğum herkesle tartıştım.Beynimde zaman zaman kontrol etmekte zorlandığım bir mekanizma var gibi..

Bu hafta yine hastaneye gittim.Ne kadar sakınırdım hastaneye gitmekten ne kadar üşenirdim.Yok hastane kokusu yok dr tripleri yok testler sonuçlar.Şimdi istanbulun tüm hastanelerini gezmek istiyorum.Her gittiğimde minnoşu gösteriyorlar çünkü.. Kendi doktorumdan başka bir doktorla görüştüm kafamı zaten yeterince karıştıran hafta hesabına yeni bir bakış açısı getirdi ve beni bir hafta öne attı.Zaten birşey anlamıyorm hafta hesabından boyunu ölçtüm ona göre değerlendiriyorum diyor. Doğrudur da ablacım böyle gidersek 2 aya doğururum ben,her geldiğimde biraz daha ileri gitmiş oluyor gelişimi.Hayır iyi birşey mi kötü birşey mi onu da anlayamıyorum.

Bi havalara mı girdim ne ? İtiraf ediyorum yani. Madem herşeyi konuşuyoruz bunu da konuşalım. Hamilelik bir kalkan oluşturuyor etrafınızda Baştan siz farkında olmuyorsunuz.Bir ayrıcalık teşkil etmiyor ama sonraları bu büyüye kapılıyorsunuz.Herkes pohpohluyor.Sürekli bir ilgi sürekli aynı konuyu defalarca sormalar.. Kaç haftalıksın nasıl geçiyor miden nasıl sancın var mı yemek yemek ister misin şunu içmek ister misin oturmak ister misin tabii bir süre sonra havalara girmeye başlıyorsun.

Böyle böyle geçecek haftalar değil mi ?  Öyle bir an olacak ki bambaşka şeyler yazacağım sanki hayal gibi..

25.11.2013

 

Hamilelikte 10. Hafta

Bu haftaya damgasını vuran grip olmam oldu. Ben yılda bir defa temmuz ayında hasta olup yatak döşek yatan onun dışında her türlü saçmalıklarıma rağmen hasta olmayı başaramayan biyonik bir insanım,insandım. Ve fakat vücudun bebeği kabul edebilmesi için bağışıklık sistemimiz zayıflıyormuş akabinde hastalıklara karşı duyarlı bir hale geliyormuşsunuz.Bende de öyle oldu. Bir gece vakti zat_ı muhterem'e dondurma alır mısın dedim.Naz niyaz değil istikrarlı bir şekilde dondurma yiyorum yaz - kış , kaldı ki biraz beslenmeme dikkat ettiğimden beri çikolata abur cubur yerine sadece dondurma yiyorum .Aşerme gibi bir durum sözkonusu dahi değil. Zat_ı muhterem'e gramaj verdim. 250 gr  alır mısın dedim o beni yanlış anlamış olmalı ki 1,5 kilo almış. Sonra sen bu dondurmayı kucağına alırsın kusana kadar yersin. Üstüne miden bulandığı için ılık su da içemezsin sabaha bitik bir halde uyanırsın. Akabinde iki gün işe gidemezsin.Dr ilaç vermez, verdiği tek ilacın prospektüsünü okursun tatmin olmaz güvenmez onu da içmezsin. Portakal komasına girersin.. Bütün bir haftayı acınacak halde geçirirsin.

Dr bana henüz hamile olduğunun bilincinde değilsin derken haklıydı. Ben kısa süreli bir hastalığa yakanlanmışımda ha bugün ha yarın geçecek gibi davranıyordum.Kılık kıyafetim tipim değişmediği için bu durum duygularımı destekliyordu.Bu hafta değiştiğimi farkettim artık kendimi koruyorum dış dünyaya karşı. Birisi çarpmasın diye dikkat ediyorum mesela koştur koştur yürüyorum normalde yavaşaladım biraz da mecburen yorgunluk sebebiyle,sonra sakinleştim çok geriden geriden izliyorum herşeyi herşeye müdahil olmuyorum,tv'de kötü haberler izlemiyorum acıklı sahneler dramlar cinayetler kazalar vs.. Koruyorum işte kendimi mi bebeği mi bilmiyorum ama koruyorum..

Rüyalar.. Allah'ım ne rüyalar hemde. İş arkadaşını tabutta ölmüş görmek sonra tabuttan fırlayıp naber üfürükten prenses kandırdım seni demesi.. Alkolik bir tipi imana gelmiş hacca girmiş görmek.Kendini uçurumdan atlarken ama ölmüyorken görmek.Tuvalete giderken hırsızla karşılaştığını ve bıçaklandığını görmek.. Unuttuklarımda var tabii.Gecelerinizi böyle geçirseniz ne gündüzleri ne hissederdiniz ? Hamilelikle doğrudan alakalı mı bilmiyorum belki uykumun kalitesiz olmasından kaynaklanıyordur.

Omurilik ağrısı diye birşey varmış. Varmış yani hatta omurilik varmış ben yeni farkettim galiba ağrıyınca.. Bel ağrısı falan hikaye beşle çarpın çünkü ovulacak falan bir bölge değil.Bunu çocuk sahibi olan arkadaşlarıma söyleyince baya güldüler 8 aylık hamilesinde bebeği taşıyamıyorsun gibi omurilik ağrısı mı olurmuş diye ama .. Dr kabul etti oluyormuş ortalama 8grlık yavrum nasıl oluyorda bu değişiklikleri başarabiliyor hala anlamış değilim ama kendisiyle gurur duyuyorum :) Hep şikayet değil mi ya aslında öyle değil gıkım çıkmıyor.Şikayet yok serzeniş yok zat_ı muhtereme bile nazlanmıyorum  Sanki şikayet edince dertlenince beni duyacak gibi geliyor üzülecek gibi bilemiyorum garip garip hesaplar işte  ..


18.11.2013

Hamilelikte 9. Hafta

Bu hafta yorgunluk haftası .. Ve sanırım mide bulantısı başdönmesi halsizlik her ne varsa idare edebilirim ama şu aniden yorulmalar psikolojimi şimdiden bozdu bile.Normalde deliler gibi yürüyen,saatler çarşı pazar gezen hele aradığım bir parça varsa aynı gün bilmem kaç avm'yi tavaf edebilen biriyken şimdilerde duraklamadan sakinleşmeden yoluma devam edemiyorum.

Hamileliğin can sıkıcı kısmı hastanelerle olan bağınız.Hayatımda ilk defa evde ve işte hastaneye yeterince yakın mıyım diye bir sorgulama yapma gereği duyduğumu farkettim. Hastaneye ne kadar yakınsam o kadar mutluyum. Gebelik takibini özel bir hastanede yapsam da doktorun tavsiyeleri üzerine rutin testleri ,devlet hastanesnde yapılabilecek değerlendirmeleri orada yaptrıyorum.
Önceki hafta test istemişti arkalı önlü iki sayfa bir test.İş yerine en yakın devlet hastanesini tercih ettim ama bismillah randevu sıram geldiğinde azarı işittim ''hamileleri buraya kim alıştırıyor yahu neden buraya geliyorlar ? '' ben sanki odada yokmuşcasına konuşuyordu arkadaş. Benim yaşlarımda kadın bir dr öyle sevgi dolu ki (!) hamilelere karşı sanırsın kadın doğumcu değil kasap !
Bunları buraya kim alıştırıyor deyince bir garip hissettim hani kedilere mama verirsiniz de kapınıza alışırlar falan.. Yahu randevuyu internetten almışım tek gözettiğim sey iş yerine yakınlık üstelik gebeler gelemez diye bi uyarı da yoktu randevu alırken.Neyse sesimi çıkartmadım yeter ki işim görülsün. Testler yapıldı sonuçlar ertesi gün alındı haftasonu da kendi doktorumla paylaştım fakat o da ne eksik yapılmış.Bu çenesi bol gün teyzesi kıvamında dr hanım eksik  istemiş testlerimi ilk ve sanırım son devlet hastanesi tecrübem oldu.Devletin bir başka kurumunda çalışıyor olmama rağmen bu umursamazlık bu rahatlık beni çileden çıkarttı.Yapacağın kıytırık günde binlerce hamilenin yaptırdığı rutin bir test ve sen bunu dahi beceremiyorsun.

Bu arada evet ikinci randevumuza da gittik.Minnoşu ikinci kez gördük.Ama bende ne krampla ne kramplar nette ne kadar kirli bilgi varsa okumuş ,dolmuşum.Ya kalp atışı duyulmazsa ya gelişimi ilerlemediyse ya ya ya ya ??????
Pişmanım ,artık daha az yorum okuyacağım hatta ilerleyen haftalarda bir sıkıntı olmadıkça hiç internete başvurmayacağım.Her kadının yaşadığı bir deneyim olsada herkes farklı bakıyor farklı yorumluyor yaşananları.Hadi bebeğini görelim ! dedi doktorum. Yahu şimdi ne garip insansınız diyecesiniz ama haftalardır bir gebelik belirtisi olan duygusallığı hiç yaşamadım ama işte o saniye ağlayacaktım ben.Bebek benimdi.Onu görecektik,özlemiştik ve belki o da bizi özlemişti.İlk birkaç dakika ki elbette dakika değil saniyedir ama bana çoook uzun geldi.İlk saniyelerde görüntü var ama kalp atışı sesi yok! Soracağım sormaya korkuyorum alacağım cevaptan korkuyorum doktorun suratına bakıyorum salak salak.. Sonra gümlemeler başladı.. '' Çok heyecanlı bir tip '' dedi dr sadece yaklaşık 4gr olan evladıma. Sonra zat_ı muhteremle konuşuyoruz sana benzerse heyecanlıdır tabii dedi.. Şöyle bakıyordur gelişimine '' madem büyümem lazım o halde hemen büyüyeyim madem kalbimin atması lazım herkesten fazla atsın benim ki maden beni izlemeye gelmişler zıplayayım sağa sola '' herşeyi tam yapacaksın eksik kalmayacaksın kimseden sen minnoş da sana benzediyse böyle diyordur muhtemelen :)

Şimdi minnoş ne diyeceksiniz de.. Demeyin , kimseyi kınamayın aaa dostalar ! Bu ismi ben taktım ama daha o zaman hamile bile değildim.hatta hamile bile kalmak çabasında değildim.Minnoşumuzu şuraya götüreceğim şunu alacağız şunu yedireceğiz vs gibi muhabbetler ederdik zat_ı muhteremle.. Sonra bizzat kendisi teşrif edince başka bir isim bulma durumu olmadı.Öyle kaldı ama şöyle bir durum var ki ben bu ismi meşrulaştırdığım için her türlü sosyal ortamda dilimde.Bürokrat diye nitelendirebileceğimiz çok fazla kişinin aynı anda olduğu bir iş yerindeyim ve ben onlara anlatırken bile minnoş diyorum :) Yani diyormuşum ayarlarım üslubum falan filan gitti yok ..

Evde durumlar sakin. Zat_ı Muhtereme bugün şurası oluştu bugün şu kadar mm diye rapor veriyorum.Kafası karışıyor tam idrak edemesede ilgi duyuyor ama olaya benim kadar duygusal bakamıyor.Ruh halim pek değişmediği için ilişkimizde bir farklılık olmadı. Mutluyuz umutluyuz haftalar çabucak geçsin istiyoruz ...


11.11.2013

Hamilelikte 8. Hafta

Arkadaş şu hafta işlerini ezelden beri anlamadım hamileyim hala anlamıyorum. Kadın bana diyor ki 8. haftadasın sonra diyor ki 7 + 2 sin sonra diyor ki aslında şöylesin özünde böylesin. Yahu bunun adam gibi bi ölçümü yok mu ? Bir kere o 40 hafta hesabı nedir bölüyorum dörte oluyor 10 ay ..10 ay hamilelik hesabı mı olur lan ? Neyim ben , fil mi utanmasa 52 haftaya tamamlayacalar.Kaçıncı yüzyıldayız hala gebeliğin bilmem kaçıncı zamanda olduğunu tahmin edemiyorlar tutturmuşlar kimsenin anlayamayacağı bir takvim.Erken doğarsa erken doğmadı zaten 9. aydasın geç doğarsa yok geç doğmadı zaten 9. aydasın.. Aynı yalan üstünden devam..

Herneyse yazılar hep geriden gelecek ben haberi size geç vereceğim için ama bunu yayınladığımda kaçıncı haftadayım bilmiyorum ama ş anda  yukarıda belirttiğim günlerdeyim.Bu hafta yenilikler haftası mide yanmalarım ilacı kullanmasam da geçti. Kendiliğinden geçti ve fakat korkunç bir gaz üretimi söz konusu.Kendimden nefret etmek üzereyim.Bulantı yok...Sabah bulantısı bir klasik ve fakat 2 aya yakın süredir hiç yediklerimi çıkartmadım.Çevremde aynı süreçleri yaşayanlar sürekli öğürgen bitkin bir haldeyken ben hala normal seyrediyorum.

Bulantı psikolojik demişti birisi biraz ukala bulmuştum ama haklı mı acaba ? Biraz işkolik bir tipim ve bulantım olsa çalışamam .Çalışamazsam işler aksar bu yüzden bulantılarımı kontrol ediyor olabilirim.Yani şunu gözlemledim ki yine çokbilmişlik olarak algılanmasını istemem totosu rahatta olanların daha çok midesi bulanıyor ? Tabii yanlış bir tahlil de olabilir.Ciddiye almayın!

Fakat aynı şeyi uyku için söyleyemeyeğim 2 ay olacak ve ben hala inat ve ısrar ile saat 21:00 sularında uyuyorum.Gece kavramı yok benim için gece kuşağı diziler talkshow film falan yok..Uyku var. Ve bu arkadaş çocukluğunu 4 saat uyku ile geçirmiş annesine kan kusturmuş eşiyle fazla uyuyor diye kavga eden bir arkadaş..Bir uyuyorum ki dünya yansa umrumda olmuyor.

Yemek işleri bir garip.Aslında canım hiçbirşey istemiyor.Hiçbirşey yemeden yaşansa dünya harika bir yer olurdu falan gibi düşünüyorum.Ama buna rağmen süte başladım ahaha sigaraya başladım gibi oldu ama tövbe bismillah süt hergün içilir mi Allah'ını seven söylesin.Sıcak sütü kessen içmem de pastorize soğuklarından aldım bir de sanki İstanbul'da süt mafyası oluşmuş gibi öyle bir stok yaptım ki baktıkça baygınlık geçiriyorum.

Sabah kahvaltım  muz+süt+çubuk kraker ve iş yerinde iki canlısın geyiğinin getirdiği tüm güzellikler :P Öğlen yemekhanede yiyorum.Yemiyorum desek de olur galiba karbonhidrat düşmanlığımdan ve Karatay Diyeti aşkımdan bahsetmedim size ama o yüzden protein yiyorum.Yemekhaneleri bilirsiniz.. Köfte+pilav , tavuk +makarna ,türlü+börek gibi menüler oluyor genelde.Ve ben hep karbonhidratsızsa ana yemek +salata +çorba üçlemesiyle geçiriyorum.Doymuyorum belli ama zaten doymak gibi bir arzumda yok bu aralar.Akşam ise tam bir sürpiz ruh hali durumu.Geçen gün kafayı yemiş gibi semizotu istedi canım hemen gittim aldım.Ve sanırım yarım tencere yedim.Bir önceki gün patates istiyordu canım fırında soslu falan yaptım onu yedim.Ondan önceki gün ise sadece çubuk kraker yedim.İlk aylarda biraz şımarıklık olur gibime geliyor.Sonra sadece faydalı besinlere yükleneceğim.

Bu hafta ruh halim nasıl ? Ailem,arkadaşlarım beni ruhsuz buluyor.Ama söylemiştim ben agucuk gucucuk bir tip değildim.Sonradan da olamıyorsun demek ki.. Ruhsuz değilim ama makulum.Yani evet hergün ultrason fotoğrafına bakıyorum.Seviyorum onu benimle yaşıyor.İkimizin parçası Allah'ın mucizesi benim için dönüm noktalarından biri.Ama ayaklarım yere basıyor bu kötü birşey mi bilmiyorum.Zaman zaman hamile olduğumu unutuyorum ağrılarım oluyor sırt ve kasık o zaman hatırlıyorum aniden.Zaman zaman hep onu hayal ederken buluyorum kendimi..Herşey çok yeni tek emin olduğum iyi ki geldiği ..



04.11.2013

Gördüğüme Sevindim..

Son yazının yılbaşı yazısı olması ,temenniler içermesi ,benim bu yazıdan sonra ortadan kaybolmam.. Hepsi bir zincirin halkaları gibi... Evet çok şey değişti hayatımda. Daha çok seyahat ediyorum ,daha çok çalışıyorum ,daha az okuyor  ve daha az mızmızlanıyorum.. Daha az sinirleniyorum daha az konuşmak istesemde maalesef daha çok konuşuyorum.. Daha zayıfım daha güzellik takıntılı daha alışveriş delisi ama daha cimri :) Daha komiğim ama daha az gülüyorum.Daha çok arkadaşım var ama daha bencilim , maalesef..

2013 benim yılım oldu. Büyüdüm ,sorumluluklarım arttı kalbimden geçen herşey kat ve kat fazlasıyla beni buldu.Şükür temelli yaşantımdan zaman zaman  ''Acaba daha fazlasını istemediğim için mi daha fazlası beni bulmuyor ''  mantığıyla  şüphe duysamda doğru yolda olduğumu anladım.Şükür etmek ruhunuzu ferahlatıyordu.Elinizden gelen mücadeleyi verip geri kalanını akışına bırakmak hayattan daha çok zevk almanızı sağlıyordu.Doğru yoldaydım

Nereye gidiyor ki bu konuşma :) Bu arada 30 yaşıma girdim.Milat tabii rakam değişiyor.Hiçbir zaman gelmeyeceğiniz bir durak gibi dururken pat diye "inecek var mı" diye bağırıyor şöför..''Yok!''diyemiyorsun , iniyorsun.. Güzelliğinden şüphe duymayan bir tipsen ilk kez '' Aaa  hiç 30 görünmüyorsun , ben seni evli bile sanmıyordum '' iltifatlarına mutlu oluyorsun.Sonra bu iltifata mutlu olduğuna mutsuz oluyorsun :P Yaşlanıyorsun..  İzlediğin filmler ,diziler ,okuduğun kitaplar ,güldüğün espriler, bildiğin şarkılar ,baktığın dünya geride kalıyor.Sen yenisini beğenmiyorsun eskisini anlatsan nostaljik oluyor. Yaşlısın işte , bildiğin yaşlısın :P

Bu yazı bir geri dönüş yazısı geri dönüş için sebepler var elbette..Yazmanın yalnızlıktan beslendiğini iddia etmiştim birkaç zaman önce.Öyle değilmiş yalnızlıktan değil birikmişliktenmiş.Birikmişlerimi harcamışım uzun süre şimdi yine biriktirdim.Yazacağım..

Şöyle bir baktım da bir derdim var gibi görünüyor sanki :) Halbuki hiç hissetmediğim duygular içindeyim. Tarifsiz kaygılara sahibim , tarifsiz bir aşka sürükleniyorum koşar adım.Aşk ve kaygı eş gidiyor zaten hayatta. Seviyorsan kaybetme korkusu artıyor sevdikçe daha da çok artıyor. Gözlerin doluyor bir aşkın peşinden gidiyorsun ama ne olacak benim sonum diyorsun bir taraftan da. Hepimiz aşık olduk da bu başka bir tomurcuk aşkın seni esir almasına bozuluyorsun,dize getirdin beni diyorsun.. Senden habersiz , varlığın yokken nasıl yaşıyormuşum ben diyorsun.. Seviyorum seni diyeceksin kendi sevginden korkuyorsun birşey olacak da artık sevemeyeceksin diye. Şimdi böyle aşıksam gözlerimiz ellerimiz buluştuğunda ,tanıştığımızda neler olacak diyorsun için kıpır kıpır..

İlhan Şeşen'in bir şarkısı var ;

 "duygularima esir oluyorum seni gorunce
insan bin kere mi yaniyor bir kere sevince
ruh bedenden ayriliyor cekimine girdim
bin kere daha yanarim ama gordugume sevindim"

İşte ben böyle bir hal içindeyim..

Anne oluyorum...

30.10.2013

Ömürlük Bir Çılgınlık = Annelik

Facebook'a girersin paylaşılan fotoğraflarda bir değişme yaşanmaya başlamıştır.Artık mezuniyettir,nişandır,düğündür bitmiş yerine "minik kuzumuzun ilk kusmuğu" "aslan oğlumuzun kendisi gibi aslan pipisi" "berktuğcan'ın bükemsu ile havuz keyfi" adlı albümler gelmiştir.Albüme girer bakarsın fotoğraf sayısı ortalama 50 yahu insan bir pipiyi herhalde ortalama 5 cm falan civardır 6 aylık bir erkek çocuğu pipisi nasıl 50 tane kare açısıyla fotoğraflayabilir diye düşünürsün.Bakarsın ki bir fotoğrafın diğerindne asla farkı yok.Birinde çocuk elini ağzına götürmüş diğerinde göz şaşı,diğerinde pipiya zoom diğerinde ağızda salya.. yok fark bulamazsın albümü kapatırsın.. Ya bu kız çok böyle cool falan takılır,gecesi meyhanelerde gündüzü okulda ve komünist gençleri nasıl daha saldırgan yapabiliriz adlı derneğin toplantılarında falan takılırdı.Facebook'a bebek pipisi koyacak hatun değildi diye daha da çok korkarsın anne olmaktan..

Anne olmadan önce tanıdığım herkes öyle büyük bir değişime girdi ki..Eski entellektüel havaları,eski komik halleri,eski dünyaya duyarlı halleri gitti yerine sadece bebeğe duyarlı onun dışında her sohbete her görüşe her konuya uzak insanlar haline geldi.Kötü mü tartışılır.. iyi mi o da tartışılır ama değişim büyük insan kendisi için korkuyor.Bütün bu değişimin farkında olan annelerin tek cevabı "evlat sevgisi onun bir gülüşü benim için herşeye değer" anlıyorum da ya sen ? Sen yok gibisin artık.. Ne yediğinden anlıyorsun ne içtiğinden ne gecen var ne gündüzün yüzünde bir solgunluk, daimi bir yorgunluk hayata dair beklentin kısıtlı tek tesellin bebeğin ve o ay aldığı 500 gr kilo..

Ben de mi öyle olacağım? Hayat bir süreliğine bitecek de sonra izin verirse yeniden mi başlayacak.Çok mu bencil bakıyorum,yoksa dünyaya gönderilme amacımız bu da ben mi anlayamıyorum. Çok tembelimde herkese kolay gelen o süreçler bir bende mi gerginliğe yol açıyor? Şimdi ben mutlu olayım diye mi doğuracağım yoksa üremek zorunda olduğumuz için mi görev mi yoksa bu? Çocuk düşmanı değilim ama böyle her gördüğü bebeği mıncıklayan biri de değilim.İnsan nasıl anlar bebek sahibi olmaya hazır olduğunu?

Geçen hafta " falcı söyledi hamile misin" sorusuna muhatap olmasaydım daha az gergin olurdum herhalde.Ve hayır değilim bakın bir daha inanmayın falcılara falan tutturamıyorlar cevabına rağmen,aslında bir baksan hamile misin acaba sorusuyla ikince kez sarsılınca anladım ki doğurmadan bu dünyada huzur yok hiçkimseye.. Ve sanki çocuk bir kadının kendi başına gerçekleştirebildiği bir hadise gibi hep kadına soruluyor hamile misin diye.. Evlilik an ve an ilerledikçe büyüyen bir kaygıyla ve baskıyla sorulur hep "neden yapmıyorsunuz? "Edep dediğimiz şey nerede kaldı ki biz anne kız arasında adet olma hadisesini konuşamayan bir toplumken birine çıkıp neden çocuk yapmyorsunuz diye sormak ne büyük cesaret?

27 yaşındayım çok mu geç kaldım sorusunu zihnime kazıyan sadece mahalle teyzeleri olsa sallamam da böyle eğitiminden gözkamaştıran ablalar da aynı yoldan gidince ee insan geriliyor.Tembelliğinden bencilliğinden cesaretsizliğinden kendini suçluyor insan.Şimdi sadece aile büyükleri sussun,birileri üreme organlarımızda sorun olmadığına inansın,üniversitedeki arkadaşlardan geri kalmayayım diye yapılır mı çocuk? Bu sebeplerden yapılmazsa illa yolda gördüğü bebeklerin ayacıklarına saldıran bir hale gelmeyi mi beklemeli..?

Bana safii kendi emeğiyle büyüttüğü biricik evladına yeterince annelik yapabilen ama kendini tüketmeyen,hayatındaki güzellikleri illa ki çocukla değiş-tokuş yapmamış olan,kendine ait zevkleri ama sağlıklı güzel çocukları olan bireyler lazım.. Anne olunca sadece daha da olgunlaşmış belki daha da duyarlılaşmış ama kendini yitirmemiş örnekler lazım..

Benim çevremde yok, dilerim vardır..